Θέματα Ιστορίας

[yakutia]

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΙΛΟΞΕΝΗΘΕΙ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ

Η Μαρία Κάλλας (1957), η Τζίνα Μπαχάουερ (1958), η Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης υπό τον Λέοναρντ Μπερνστάιν (1959), η Μαργκότ Φοντέιν με το Βασιλικό Μπαλέτο του Κόβεντ Γκάρντεν (1961, 1996)) και με τον Ρόυντολφ Νουρέγιεφ (1963), Η Φιλαρμονική του Βερολίνου υπό τον Χέρμπερτ Φον Καραγιαν (1962 και 1965), η Φιλαρμονική της Βιέννης με τον ίδιο μαέστρο (1963), τα Μπαλέτα του 20ου αιώνα του Μορίς Μπεζάρ (1964,1980, 1985, 1995) , τα μπαλέτα Κίροφ με την Ιρίνα Κολπάκοβα και τη Ναταλία Μακάροβα (1966), η Φιλαρμονική του Λένινγκραντ, ο Πάμπλο Καζάλς, ο Μσιτσλάβ Ροστροπόβιτς, ο Ντέιβιντ Όιστραχ και ο Γεχούντι Μενουχίν (1966), η Φιλαρμονική του Λος ’ντζελες και ο Ζούμπιν Μέτα (1967), το Αμέρικαν Μπάλετ Θίατερ με την Κάρλα Φράτσι (1970), ο Ντέρεκ Τζάκομπι με το Πρόσπεκτ Θίατερ (1973), η Βασιλική Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου με τον Κόλιν Ντέιβις (1975), ο Σβιατοσλάβ Ρίχτερ (1976), η Όπερα Κίροφ (1978), το Μπαλέτο Μπολσόι με τον Βλαντιμίρ Βασίλιεφ και την Γεκατερίνα Μαξίμοβα (1979)



Στην υπόδουλη στους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές Ελλάδα του ψυχρού πολέμου, αλλά και σε ΟΛΟΝ το δυτικό κόσμο, η τέχνη ήταν ανοιχτή σε διάσημα μουσικά σχήματα, όπερες, μπαλέτα, σολιστες κπ της ΕΣΣΔ. Στη λαοκρατούμενη ΕΣΣΔ η τέχνη και η μουσική λογοκρινόταν άγρια με ποταπά κριτήρια και όποιος έπεφτε στη δυσμένεια του καθεστώτος όσο άξιος και να ήταν γννωριζε την απαξίωση, το διωγμό, τη λογοκρισία και ακόμα και την απαγόρευση να παράγει και να παρουσιάζει την τέχνη του.



παράδειγμα ο Ροστροπόβιτς ένας απ τους κορυφαίους βιολοντσελίστες του 20ου αιώνα:

Όσο γρήγορα αναδείχτηκε ως εξαίρετος μουσικός, τόσο γρήγορα έπεσε σε δυσμένεια. Τον Σεπτέμβριο του 1970 θα δώσει καταφύγιο στον αντικαθεστωτικό συγγραφέα Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, άρρωστο και πάμφτωχο, για τον οποίο απευθύνει επιστολή προς τον σοβιετικό ηγέτη Λεονίντ Μπρέζνιεφ. Τα αντίποινα από το σοβιετικό καθεστώς στο οποίο ήταν αντίθετος δεν θα αργήσουν. Αποκλείεται από τις συναυλίες του εξωτερικού και του απαγορεύεται να παίζει με μεγάλες ορχήστρες.
Τέσσερα χρόνια αργότερα και σπρωγμένος από πολιτικούς λόγους θα ταξιδέψει στη Δύση ενώ σε μία ακόμή τετραετία θα του αφαιρεθεί η σοβιετική υπηκοότητα. Θα επιστρέψει το 1990 όταν θα αποκατασταθεί από το διάταγμα του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
http://tvxs.gr/news/σαν-σήμερα/ροστρ...�ύ-αιώνα

για τον Σοστακόβις που έχω ξαναγράψει, μιά συγκλονιστική αφήγηση απ το βiβλίο του Julian Barnes 'ο Αχός του Φόβου"

Ο σοβιετικός συνθέτης Ντμίτρι Σοστακόβιτς ήταν μια αντιφατική και αμφιλεγόμενη μορφή. Γεννημένος το 1906, δημιούργησε μεγάλο μέρος του έργου του στη διάρκεια της εποχής του Στάλιν. Αναγνωρισμένος από νωρίς, έπεσε σε δυσμένεια το 1936, όταν η Πράβντα έγραψε για μια όπερά του ότι ήταν «βαβούρα αντί μουσικής» και «απολίτικη και μπερδεμένη». Χρεώθηκε με την (πολύ βαριά, για εκείνα τα χρόνια) κατηγορία για φορμαλισμό, ενώ ο προσωπικός του φίλος (στον οποίο προσέτρεξε αμέσως, για να μεσολαβήσει υπέρ του) στρατηγός Τουχατσέφσκι εκτελέστηκε το 1937, την εποχή των Δικών της Μόσχας.

Διαρκής φόβος
Ο Τζούλιαν Μπαρνς (Ο παπαγάλος του Φλομπέρ, Η ιστορία του κόσμου σε 10 ½ κεφάλαια) επιλέγει να αποτυπώσει μυθοπλαστικά κάποιες κρίσιμες στιγμές της ζωής του Ντμίτρι Σοστακόβιτς, προσπαθώντας να σκιαγραφήσει τη φιγούρα ενός καλλιτέχνη που είναι διαρκώς σε μια ασταθή και ενίοτε δυσερμήνευτη σχέση με την πανίσχυρη εξουσία. Το βιβλίο αρχίζει με τον Σοστακόβιτς (που δεν θέλει να εισβάλει η αστυνομία στο σπίτι του και να θέσει σε κίνδυνο την οικογένειά του) να στέκεται νύχτες ολόκληρες στο πλατύσκαλο, δίπλα στο ασανσέρ, με τη βαλίτσα έτοιμη δίπλα στα πόδια του, περιμένοντας μια σύλληψη που όμως δεν έρχεται ποτέ. Θα δούμε τον Σοστακόβιτς να διαβάζει άναυδος τη συντριπτική κριτική της Πράβντα, να απευθύνεται στον Τουχατσέφκσι και να μιλάει με τον Στάλιν, να ανακρίνεται από τη ΝιΚαΒεΝτέ, να αυτοεξευτελίζεται στη Νέα Υόρκη, να προσπαθεί να αποφύγει την ένταξη στο κόμμα και κατόπιν να υποκύπτει, να βιώνει το θαυμασμό και την απαξίωση. Και, τελικά, να αμφιβάλει, να πιστεύει, να προβληματίζεται, να ντρέπεται, να δικαιολογεί και μετά να καταδικάζει τον εαυτό του, αν και πάντα το κυρίαρχο συναίσθημα μέσα του είναι ο διαρκής φόβος, ακόμα και τις στιγμές του «θριάμβου».

http://epohi.gr/o-ahos-tou-fovou/


Αυτά τα έκαναν οι σοβιετικοί σε συνθέτες και μουσικούς παγκόσμιας κλάσης όπως ο Σοστακόβιτς.

ο οποίος εκτος από τις γνωστές μεγάλες συμφωνίες του, τα βαλς και τη συμφωνική ποίηση που έχει γράψει, ήταν και καταπληκτικός συνθέτης τζαζ μουσικής. Η διάσημη τζαζ σουίτα αρ. 1 γράφτηκε το 1934 όταν οι μουσικοί και συνθέτες τζαζ της ΕΣΣΔ προσπαθούσαν να έρθουν σε επαφή με την αμερικάνικη τζαζ της εποχής που μεγαλουργούσε. Ο Σοστακόβιτς ήταν πρωτοπόρος σε αυτό με στόχο να αναβαθμίσει τη ρώσικη τζαζ και να συνεργαστεί με τους αμερικάνουςν συνθέτες και μουσικούς. Φανταστείτε τι καταπληκτικά αποτελέσματα θα είχε μιά τέτοια επαφή.

Αλλά ΟΟΧΙ, ο Στάλιν δε γούσταρε τέτοια πράγματα. Προσπάθησε να εμποδίσει με κάθε τρόπο αυτά τα "ανοίγματα" με τους καπιταλιστές. Εστω και αν επροκειτο για καθαρή τέχνη...

Κάθε μορφής τέχνη που φαινόταν εχθρική στο κομπλεξικό κομμουνιστικό καθετώς ήταν απαγορευμένη για αυτό και οι συναυλίες που έβαλα παραπάνω ήταν συγκλονιστικές. ειδικά αυτή του 1997 του Jean Michelle Jarre με 3.500.000 κόσμο και τιτλο Oxygen in Moscow ήταν αυτό ακριβώς: Οξυγόνο ελευθερίας μετά από δεκαετίες καταπίεσης στη μουσική τέχνη.

[gakhun]

Καταπληκτική η ανάρτηση σας κ. yakutia #831 ,με στοιχεία που αποδεικνύουν για εκατομμυριοστή φορά την κομμουνιστική υποκρισία και το πόσο ανελεύθερα είναι τα κομμουνιστικά καθεστώτα.

[Μαμούθ]

Yakutia....Στην υπόδουλη στους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές Ελλάδα του ψυχρού πολέμου, αλλά και σε ΟΛΟΝ το δυτικό κόσμο, η τέχνη ήταν ανοιχτή σε διάσημα μουσικά σχήματα....
Nαι αλλά λογόκριναν ότι δεν τους άρεσε στις τέχνες,στην ντόπια έκφραση των Ελλήνων καλιτεχνών,κάποια παραδείγματα...

Στο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα, που ψηφίστηκε το 1975, ορίζεται ότι «η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους» (16§1). Ακόμη, κατά το Σύνταγμα, «ο τύπος είναι ελεύθερος. H λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται» (14§2), αλλά προβλέπονται κατασχέσεις «εφημερίδων και άλλων εντύπων» για διάφορους λόγους, μεταξύ τους «η προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας» και τα «άσεμνα δημοσιεύματα που προσβάλλουν ολοφάνερα τη δημόσια αιδώ, στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος» (14§2).

Πολλές από τις περιπτώσεις λογοκρισίας αφορούν την καθύβριση της θρησκείας σύμφωνα με το άρθρο 199 του Ποινικού Κώδικα που ορίζει ότι «Όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών»
Η λογοκρισία “χτύπησε” όλες τις μορφές τέχνης και λειτούργησε κάτω από όλες τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και συνεχίζεται και τώρα με το ΣΥΡΙΖΑ.
Στις εικαστικές τέχνες , το 1988 σε έκθεση έργων του Κλεάνθη Χατζηνίκου κάποιοι πίνακες του θεωρήθηκαν άσεμνοι , με αποτέλεσμα την ακύρωση της έκθεσης την καταδίκη του ζωγράφου και την καταστροφή ενός έργου ως τεκμήριο εγκλήματος.
Το 2004 κατέβηκε έργο της εικαστικού Δέσποινας Χρήστου που είχε ένα ομοφυλοφιλικό φιλί με τίτλο -άτιτλο – διότι θεωρήθηκε ότι προσβάλει το θρησκευτικό συναίσθημα.
To 2007 η αστυνομία κατάσχεσε έργο της της σκηνοθέτιδας Εύας Στεφανή, με τίτλο Εθνικός Ύμνος, ύστερα από ανώνυμη καταγγελία, για λόγους «προσβολής δημοσίας αιδούς και εθνικών συμβόλων» και συνέλαβε το γενικό διευθυντή της έκθεσης Μιχάλη Αργυρού. Το έργο ήταν ένα μικρο βίντεο που έδειχνε ένα χέρι να προσεγγίζει ένα αιδοίο ενώ ακουγόταν ο εθνικός ύμνος.
Το 1979 κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση βιβλίου του Μαρκησίου ντε Σαντ στην Ελλάδα, “H Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ” από τις εκδόσεις Εξάντας. Η κυκλοφορία του βιβλίου απαγορεύτηκε με δικαστική εντολή. Δύο χρόνια αργότερα ο ίδιος εκδοτικός οίκος κυκλοφόρησε τις 120 Μέρες των Σοδόμων, αλλά η έκδοση προκάλεσε την παρέμβαση συντηρητικών δικαστικών κύκλων, που κατήγγειλαν το έργο ως πορνογράφημα βάσει του τότε υφιστάμενου νόμου «περί ασέμνων».Οι ενέργειες προκάλεσαν την αντίδραση του εκδοτών, του τύπου και πολλών καλλιτεχνών και διανοούμενων. Το βιβλίο ήταν απαγορευμένο ως το 1991 οπότε ήρθη και τυπικά η απαγόρευση.
Το 1980 ο συγγραφέας του βιβλίου “Οι αντιφάσεις της καινής διαθήκης” Θωμάς Μάρας, μιας μελέτη των ευαγγελίων ιδωμένη μέσα από μια άθεη – μαρξιστική σκοπιά που έλεγε ότι η θρησκεία λειτούργησε σαν το όπλο το κλήρου για την διατήρηση των ταξικών και οικονομικών προνομίων του, καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλακή για <<προσβολή της θρησκείας>>
To 1998 ήρθε η σειρά του Μπαμπινιώτη να λογοκριθεί από τους υπερπατριώτες, (κυρίως βορειοελλαδίτες οπαδούς του ΠΑΟΚ ) γιατί στην πρώτη έκδοση του Λεξικού της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (φωτο) που επιμελήθηκε υπήρχε το λήμμα <<Βούλγαρος>> ως καταχρηστικός-υβριστικός χαρακτηρισμός η ερμηνεία «οπαδός ή παίκτης ομάδας της Θεσσαλονίκης (κυρίως του ΠΑΟΚ)».
Ασφαλιστικά μέτρα κατατέθηκαν κατά του βιβλίου του γνωστού Μίμη Ανδρουλάκη Μ^ν είχαν κατατεθεί τον Μάρτιο του 2000 που ζητούσαν την απαγόρευση κυκλοφορίας για κάποια αποσπάσματα που ήταν σπόντα για λαβ στόρι της Μαρίας Μαγδαληνής με τον Χριστό. Επίσης, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης άσκησε δίωξη κατά του Ανδρουλάκη και του εκδότη, Θανάση Καστανιώτη, για παραβίαση του άρθρου 199 του Ποινικού Κώδικα περί καθύβρισης γνωστής θρησκείας και αρχηγού θρησκεύματος (sic) και διέταξε την προσωρινή απαγόρευση της κυκλοφορίας του βιβλίου σε κάποιους νομούς της Βόρειας Ελλάδας.
Φυσικά από την λογοκρισία δε γλίτωσε ούτε η μουσική.
Το 1976 “μοντάρεται” από τα media της εποχής το τραγούδι του Νίκου Γκάτσου “Το λαχείο” και φεύγει από τον στίχο <<φτώχεια την *******>> η επίμαχη λέξη.
Το 1984 η λογοκρισία του ΜΠΙΠ θα χτυπήσει και τον Τζίμη Πανούση , στο δεύτερο άλμπουμ του με τις <<Μουσικές ταξιαρχίες>> το <<Αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν>>, μπιπ ακούγονται στα τραγούδια <<Γαμάτε γιατί χανόμαστε>> και στο << Ένα τραγούδι για τον χειμώνα>>.

Η λογοκρισία είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο και απόδειξη ότι η χώρα <<Λίκνο της δημοκρατίας>> δεν κέρδισε τελείως τον πόλεμο με τους Πέρσες και έχει ακόμα Ιρανικό dna μέσα της .
http://luben.tv/blogosphere/politics/71907

[Μαμούθ]

Γιά να μην πάω πιό πίσω...
Η ταινία «Θωρηκτό Ποτέμκιν» (1925),θεωρείται ότι είναι ίσως η πληρέστερη ταινία του βωβού κινηματογράφου και ένα από τα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης, μεταξύ των 10 σημαντικότερων ταινιών όλων των εποχών.Η ταινία βραβεύτηκε το 1926 με το χρυσό μετάλλιο της Εκθεσης του Παρισιού και την ίδια χρονιά θεωρήθηκε ως η καλύτερη ταινία από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου. Ωστόσο, σε μια σειρά χώρες τα αστικά καθεστώτα απαγόρευσαν την προβολή της όπως π.χ. στη Γαλλία και ένα χρόνο μετά στην Αγγλία, όπου οι βρετανικές αρχές απαγόρευσαν την προβολή για να μην εξωθήσουν τους εργάτες σε εξέγερση! Στην Ελλάδα, εφαρμόστηκε επίσης η πολιτική της λογοκρισίας με αποτέλεσμα το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» να πρωτοπροβληθεί μόλις το 1952!!!
Επίσης....Το ρεμπέτικο βίωσε για τα καλά τις συνέπειες της λογοκρισίας σε όλη τη διάρκεια της δημιουργικής του ακμής και όχι μόνον επειδή κάποια τραγούδια του είχαν «ακατάλληλους» στίχους (χασικλίδικους κ.λ.π.), αλλά επειδή ήταν μια μουσική έκφραση του περιθωρίου. Και το περιθώριο για τους κρατούντες ταυτίζεται με την ανηθικότητα.
Ο κύκλος τραγουδιών «Λιποτάκτες» του Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση του αδελφού του Γιάννη, ερμηνευμένος από τον ίδιο, είχε απαγορευτεί να μεταδίδεται από το ΕΙΡ, το 1965, με την αιτιολογία ότι ο τραγουδιστής ήταν...φάλτσος!
Δεν βάζω τις δύο χούντες τις εξαιρώ.

[yakutia]

Γιά να μην πάω πιό πίσω...
Η ταινία «Θωρηκτό Ποτέμκιν» (1925),θεωρείται ότι είναι ίσως η πληρέστερη ταινία του βωβού κινηματογράφου και ένα από τα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης, μεταξύ των 10 σημαντικότερων ταινιών όλων των εποχών.Η ταινία βραβεύτηκε το 1926 με το χρυσό μετάλλιο της Εκθεσης του Παρισιού και την ίδια χρονιά θεωρήθηκε ως η καλύτερη ταινία από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου. Ωστόσο, σε μια σειρά χώρες τα αστικά καθεστώτα απαγόρευσαν την προβολή της όπως π.χ. στη Γαλλία και ένα χρόνο μετά στην Αγγλία, όπου οι βρετανικές αρχές απαγόρευσαν την προβολή για να μην εξωθήσουν τους εργάτες σε εξέγερση! Στην Ελλάδα, εφαρμόστηκε επίσης η πολιτική της λογοκρισίας με αποτέλεσμα το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» να πρωτοπροβληθεί μόλις το 1952!!!
Επίσης....Το ρεμπέτικο βίωσε για τα καλά τις συνέπειες της λογοκρισίας σε όλη τη διάρκεια της δημιουργικής του ακμής και όχι μόνον επειδή κάποια τραγούδια του είχαν «ακατάλληλους» στίχους (χασικλίδικους κ.λ.π.), αλλά επειδή ήταν μια μουσική έκφραση του περιθωρίου. Και το περιθώριο για τους κρατούντες ταυτίζεται με την ανηθικότητα.
Ο κύκλος τραγουδιών «Λιποτάκτες» του Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση του αδελφού του Γιάννη, ερμηνευμένος από τον ίδιο, είχε απαγορευτεί να μεταδίδεται από το ΕΙΡ, το 1965, με την αιτιολογία ότι ο τραγουδιστής ήταν...φάλτσος!
Δεν βάζω τις δύο χούντες τις εξαιρώ.

Για το παραπάνω ποσ τ#833 περί στη Δύση και στην Ελλάδα με τα φοβερά παραδείγματα που έβαλες απ το blog, με τον Κλεάνθη Χατζηνίκο, την προσβολή των Θείων, τα ομοφυλλικά φιλιά, τον.. Μπαμπινιώτη κλπ τον δε θα κάνω σχόλια, γιατί θα γίνω κακός και ειρωνικός. Ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους όσοι το διαβάσουν.

Σχετικά με το Ποτέμκιν, τώρα, όντως λόγω του έντονα πολιτικού περιεχομένου του έργου όντως μπαναρίστηκε για αρκετά χρόνια σε ορισμένες χώρες της Δύσης σε μιά περίοδο μεγάλων πολιτικοκοινωνικών ταραχών. Ήταν όμως λίαν ατυχές το παράδειγμα σου:

Ο μεγάλος σκηνοθέτης του Ποτέμκιν, ο Sergeii Eisenstein τη δεκαετία του 30 ταξίδευε στην Αμερική (την τεχνολογικά υπανάπτυκτη σε σχέση με την ΕΣΣΔ) για να μάθει τις τεχνικές προσθήκης ήχου στον κινηματογράφο. Εκεί έκανε και συμβόλαιο με την Paramount για να σκηνοθετήσει ταινία αλλά οι διαφωνίες τους ως προς την επιλογή του θέματος του έργου από ένα βιβλίο του Τheodore Dreiser "American Tragedy", κατέληξαν σε διαφωνία με το studio και στο να φύγει απ την Αμερική χωρίς να γίνει τελικά η ταινία.

Αποτέλεσμα: Το 1937, στη "Συνέλευση των Εργατών για τον Κινηματογράφο" ο Eisenstein, ο σκηνοθέτης του Ποτέμκιν, υποχρεώθηκε να απολογηθεί δημόσια για τα ¨Πολιτικά και καλλιτεχνικά σφάλματά του"

αποτελεσμα συνέχεια: Ο Eisenstein συνέχισε να σκηνοθετεί ταινίες, αλλά πάντα πλέον υπό την καθεστωτική εποπτεία και λογοκρισία:

In 1937 at the Cinema Workers' Conference Eisenstein was forced to make a public apology for his "political and artistic errors".
Results of Incident: Eisenstein continued to make films, however, they were subject to the scrutiny of the Communist party. In 1948 Eisenstein died from a heart attack after the creative frustration and personal attacks became too much for him to bear.
http://www.wiki.ncac.org/The_Battleship_Potemkin



Εδώ όμως στην ΕΣΣΔ δε μιλάμε για λογοκρισία που θα μπορούσε να έστω δικαιολογηθεί με δραστηριότητα και κριτική κατά του πολιτεύματος, της θρησκείας, με θέματα άσεμνων καλλιτεχνικών εκφράσεων κλπ.

Μιλάμε ότι οι κομμουνιστές κατηγόρησαν τον Σοστακόβιτς επειδή η συμφωνία Νο 8 ένα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ καθαρά κλασικής μουσικής δεν είχε το θριαμβευτικό ύφοςπου θα έπρεπε να έχει κατά τη γνώμη των καθεστωτικών και αυτό το θεώρησαν ύποπτο !! Και από τότε έπεσε σε δυσμένεια!

Μιλάμε ότι απαγόρευαν επί δεκαετίες τη ροκ μουσική επειδή ήταν δυτική και δε χώραγε στα κομμουνιστικά κουτιά που θέλανε να βάλουμε τα μυαλά των νέων

Μιλάμε ότι απαγόρευαν τη συνεργασία ρώσων και αμερικανών στην τζαζ!

και μιλαμε ότι καταδίωξαν ακόμα και τον Eisenstein, το σκηνοθέτη του Ποτέμκιν



ΥΓ όσο για το Ρεμπέτικο τραγούδι, ναι ορισμένα λογω χασικλίδικων στίχων ήταν επίσημα απαγορευμένα αλλά ποτέ δε σταμάτησαν να παίζονται ούτε να ακούγονται. Και η απαγορευση τραγουδιών του Μίκη προ χούντας ήταν ίσως μεμονωμένη και περιστασιακή μπορεί και οι "Λιποτάκτες" ναταν η μοναδική.

Απόλυτη απαγόρευση του Μίκη Θεοδωρακη παρόμοια με τις απαγορεύσεις των κομμουνιστικών καθεστώτων υπήχρε μόνο επί φασιστικής χούντας.

[gakhun]

Για το παραπάνω ποσ τ#833 περί στη Δύση και στην Ελλάδα με τα φοβερά παραδείγματα που έβαλες απ το blog, με τον Κλεάνθη Χατζηνίκο, την προσβολή των Θείων, τα ομοφυλλικά φιλιά, τον.. Μπαμπινιώτη κλπ τον δε θα κάνω σχόλια, γιατί θα γίνω κακός και ειρωνικός. Ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους όσοι το διαβάσουν.

Σχετικά με το Ποτέμκιν, τώρα, όντως λόγω του έντονα πολιτικού περιεχομένου του έργου όντως μπαναρίστηκε για αρκετά χρόνια σε ορισμένες χώρες της Δύσης σε μιά περίοδο μεγάλων πολιτικοκοινωνικών ταραχών. Ήταν όμως λίαν ατυχές το παράδειγμα σου:

Ο μεγάλος σκηνοθέτης του Ποτέμκιν, ο Sergeii Eisenstein τη δεκαετία του 30 ταξίδευε στην Αμερική (την τεχνολογικά υπανάπτυκτη σε σχέση με την ΕΣΣΔ) για να μάθει τις τεχνικές προσθήκης ήχου στον κινηματογράφο. Εκεί έκανε και συμβόλαιο με την Paramount για να σκηνοθετήσει ταινία αλλά οι διαφωνίες τους ως προς την επιλογή του θέματος του έργου από ένα βιβλίο του Τheodore Dreiser "American Tragedy", κατέληξαν σε διαφωνία με το studio και στο να φύγει απ την Αμερική χωρίς να γίνει τελικά η ταινία.

Αποτέλεσμα: Το 1937, στη "Συνέλευση των Εργατών για τον Κινηματογράφο" ο Eisenstein, ο σκηνοθέτης του Ποτέμκιν, υποχρεώθηκε να απολογηθεί δημόσια για τα ¨Πολιτικά και καλλιτεχνικά σφάλματά του"

αποτελεσμα συνέχεια: Ο Eisenstein συνέχισε να σκηνοθετεί ταινίες, αλλά πάντα πλέον υπό την καθεστωτική εποπτεία και λογοκρισία:

In 1937 at the Cinema Workers' Conference Eisenstein was forced to make a public apology for his "political and artistic errors".
Results of Incident: Eisenstein continued to make films, however, they were subject to the scrutiny of the Communist party. In 1948 Eisenstein died from a heart attack after the creative frustration and personal attacks became too much for him to bear.
http://www.wiki.ncac.org/The_Battleship_Potemkin



Εδώ όμως στην ΕΣΣΔ δε μιλάμε για λογοκρισία που θα μπορούσε να έστω δικαιολογηθεί με δραστηριότητα και κριτική κατά του πολιτεύματος, της θρησκείας, με θέματα άσεμνων καλλιτεχνικών εκφράσεων κλπ.

Μιλάμε ότι οι κομμουνιστές κατηγόρησαν τον Σοστακόβιτς επειδή η συμφωνία Νο 8 ένα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ καθαρά κλασικής μουσικής δεν είχε το θριαμβευτικό ύφοςπου θα έπρεπε να έχει κατά τη γνώμη των καθεστωτικών και αυτό το θεώρησαν ύποπτο !! Και από τότε έπεσε σε δυσμένεια!

Μιλάμε ότι απαγόρευαν επί δεκαετίες τη ροκ μουσική επειδή ήταν δυτική και δε χώραγε στα κομμουνιστικά κουτιά που θέλανε να βάλουμε τα μυαλά των νέων

Μιλάμε ότι απαγόρευαν τη συνεργασία ρώσων και αμερικανών στην τζαζ!

και μιλαμε ότι καταδίωξαν ακόμα και τον Eisenstein, το σκηνοθέτη του Ποτέμκιν



ΥΓ όσο για το Ρεμπέτικο τραγούδι, ναι ορισμένα λογω χασικλίδικων στίχων ήταν επίσημα απαγορευμένα αλλά ποτέ δε σταμάτησαν να παίζονται ούτε να ακούγονται. Και η απαγορευση τραγουδιών του Μίκη προ χούντας ήταν ίσως μεμονωμένη και περιστασιακή μπορεί και οι "Λιποτάκτες" ναταν η μοναδική.

Απόλυτη απαγόρευση του Μίκη Θεοδωρακη παρόμοια με τις απαγορεύσεις των κομμουνιστικών καθεστώτων υπήχρε μόνο επί φασιστικής χούντας.

Περί λογοκρισίας στην ΕΣΣΔ:

http://www.academia.edu/2154457/Cenz...AF%CE%B1%CF%82

Μάλλον ξεχάσαμε το "Glavit" ('η ότι άλλο όνομα είχε μέχρι την πτώση της ΕΣΣΔ).

[karimpas]

Λοιπόν επειδή σας έχασα τόσες μέρες, πραγματικά απορώ με την μάθηση εν έτη 2017... Να συνοψίσουμε τα γεγονότα. Ναζισμός και κομμουνισμός είναι το ένα και το αυτό με ρατσισμό, εκτελέσεις, απολυτοκρατια, για αυτό και ήταν σύμμαχοι στον Β παγκόσμιο πόλεμο μέχρι την εισβολή των ναζί στην ΕΣΣΔ. Τώρα αν χρησιμοποιήθηκαν τα εκατομμύρια των κομμουνιστών (δεν ήταν Ρώσοι) για διπλό μέτωπο μετά από τον χειρότερο του Χίτλερ Στάλιν είναι ιστορική αλήθεια.
Στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση συμμετείχαν σε ένοπλο αγώνα για την εξουσία, ούτε για τάξεις ούτε για τα δικαιώματα των εργατών. Ήθελαν την εξουσία και σήκωσαν όπλο εναντίων του αδελφού τους, μάνα πατέρα...
Για την επανάσταση το ότι η πρώτη στρατιωτική σύρραξη ήταν ο ιερός λόχος του Υψηλάντη στην Μολδοβλαχια από Έλληνες φοιτητές το γράφει και στα σχολικά βιβλία. Θεώρησε εσύ την έναρξη όταν ιδρύθηκε η φιλική εταιρεία ή όταν ο Υψηλάντης αντέδρασε στον τσάρο -δικαιωμα σου.
Ποιος σου θέτει αυθαίρετα το δικαίωμα να λες ότι οι Αρβανίτες δεν είναι Ελληνες η αν μιλάει κάποιος τοπική διάλεκτο είναι μπασταρδεμενος; Είναι σαν να σου λέω ότι με τα καρδιτσιωτικα που μιλάς ότι αντίστοιχα είσαι από το Καρδισταν...Και ότι είσαι άλλη ράτσα(όχι φυλή λες και είμαστε σκυλιά).
Οπότε δεν έχεις να απαντήσεις για κάτι που σου λένε πηδάς ιστορικά τεράστιες περιόδους της ιστορίας χωρίς συνέχεια.
Ναι κάναμε λάθη σαν Έλληνες και όπως σκοτωνομασταν μεταξύ μας στις πόλεις-κρατη, συνεχίσαμε και στον 1ο και στον 2ο και στην Κύπρο...
ΑΛΛΑ...Η αλήθεια υπάρχει είναι εκεί να την διαβάσεις και από τις δύο πλευρές και να κρίνεις και τον πχ Βενιζέλο και τον Κωνσταντίνο.
’μα θεωρείς ότι ο σκοταδισμός που εκπροσωπείς είναι αντάξιος του μυαλού σου συγχαρητήρια. Το θέμα είναι απλό με τους χαρακτηρισμούς που έχεις κάνει για τους Έλληνες για θρησκεία για προσμίξεις χωρίς έρευνα, στην ΕΣΣΔ θα σε είχαν κρεμάσει εδώ σε ακούμε ή μάλλον σε διαβάζουμε. Φέρε μου μία εξέταση DNA και να αποδεχθούμε τα λεγόμενα σου. Και εγώ μπορώ να σου λέω ότι η εξέγερση των Αιτωλών στον πελοποννησιακό πόλεμο ήταν ταξική εναντίον των Αθηναίων... Αλλά ξέρεις ότι λέω μπουρδες και επειδή το τμήμα είναι Θέματα Ιστορίας, τουλάχιστον να δίνουμε σε ότι λέμε πηγές

Sent from my Nexus 5X using Tapatalk

[yakutia]

Απορώ πως ο φίλος μου ο Μαμούθ δεν έγραψε κάτι για τη λογοκρισία ακόμα και τώρα στο 2017 στο σύμβολο του "ανελεύθερου" ιμπεριαλισμού στις ΗΠΑ. Ότι π,χ, ο Τραμπ λογοκρίνει μεγάλες εφημερίδες και τις αποκλείει απ το Λευκό Οίκο και ότι με φασιστικό διάτάγματα απαγορεύει την είσοδο σε διαβατήρια χωρών που θεωρεί πηγή τρομοκρατίας ακόμα και αν έχουν βιζα.

Ευτυχώς που δεν έγραψε κάτι τέτοιο γιατί ο Τραμπ είναι η απόδειξη ότι στη Δύση ακόμα και ο ίδιος ο Πρόεδρος υπερδύναμης όπως οι ΗΠΑ δεν είναι πάνω απ το νόμο ούτε μπορεί να επιβάλει λογοκρισία.

Παρά τον πόλεμο που άρχισε κατά των ΜΜΕ τρώει το ανηλεεές κράξιμο από παντού έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, ενα μικρό ομοσονδιακό δικαστήριο του μπλόκαρε την απόφαση για την είσοδο αλλοδαπών και μόλις έβγαλε την πρώτη περίφημη απόφαση απαγόρευσης εισόδου από 7 χώρες το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της ΝΥ έκανε αμέσως έκθεση καλλιτεχνών από αυτές ακριβώς τις χώρες.

Αυτή ειναι η Δύση, ο ελεύθερος κόσμος. Πέρασε περιόδους αυταρχισμού, ρατσισμού, ιδίως σε πολυτάραχες εποχές πολέμων, αλλά η δημοκρατία δεν έπαψε ποτέ να λειτουργεί και να ανθίσταται και τελικά να νικάει. Δεν έφτασε ποτέ να απαγορεύει μέχρι το 1990 την ...ροκ μουσική ούτε να διώκει συνθέτες κλασικής μουσικής.

Δε μιλάω για τις διώξεις και εκτελέσεις εκατομμύρίων του Στάλιν, μένω σε πιό ...light θέματα που όμως αποδεικνύουν τι εστί κομμουνιστική δικτατορία που μόνο του προλεταριάτου δεν είναι..



ΥΓ πολύ σωστός ο Karimbas περί επανάστασης 1821, Μολδοβλαχίας και ιστορίας. Όντως όλα αυτά τα γράφουν τα σχολικά βιβλία. Δε χρειάζεται να ανατρέχεις στα επίσημα κείμενα του ΚΚΕ και σε blog η στον ..Δήμου και τη Ρεπούση.

[Μαμούθ]

Λοιπόν επειδή σας έχασα τόσες μέρες, πραγματικά απορώ με την μάθηση εν έτη 2017... Να συνοψίσουμε τα γεγονότα. Ναζισμός και κομμουνισμός είναι το ένα και το αυτό με ρατσισμό, εκτελέσεις, απολυτοκρατια, για αυτό και ήταν σύμμαχοι στον Β παγκόσμιο πόλεμο μέχρι την εισβολή των ναζί στην ΕΣΣΔ. Τώρα αν χρησιμοποιήθηκαν τα εκατομμύρια των κομμουνιστών (δεν ήταν Ρώσοι) για διπλό μέτωπο μετά από τον χειρότερο του Χίτλερ Στάλιν είναι ιστορική αλήθεια.
Στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση συμμετείχαν σε ένοπλο αγώνα για την εξουσία, ούτε για τάξεις ούτε για τα δικαιώματα των εργατών. Ήθελαν την εξουσία και σήκωσαν όπλο εναντίων του αδελφού τους, μάνα πατέρα...
Για την επανάσταση το ότι η πρώτη στρατιωτική σύρραξη ήταν ο ιερός λόχος του Υψηλάντη στην Μολδοβλαχια από Έλληνες φοιτητές το γράφει και στα σχολικά βιβλία. Θεώρησε εσύ την έναρξη όταν ιδρύθηκε η φιλική εταιρεία ή όταν ο Υψηλάντης αντέδρασε στον τσάρο -δικαιωμα σου.
Ποιος σου θέτει αυθαίρετα το δικαίωμα να λες ότι οι Αρβανίτες δεν είναι Ελληνες η αν μιλάει κάποιος τοπική διάλεκτο είναι μπασταρδεμενος; Είναι σαν να σου λέω ότι με τα καρδιτσιωτικα που μιλάς ότι αντίστοιχα είσαι από το Καρδισταν...Και ότι είσαι άλλη ράτσα(όχι φυλή λες και είμαστε σκυλιά).
Οπότε δεν έχεις να απαντήσεις για κάτι που σου λένε πηδάς ιστορικά τεράστιες περιόδους της ιστορίας χωρίς συνέχεια.
Ναι κάναμε λάθη σαν Έλληνες και όπως σκοτωνομασταν μεταξύ μας στις πόλεις-κρατη, συνεχίσαμε και στον 1ο και στον 2ο και στην Κύπρο...
ΑΛΛΑ...Η αλήθεια υπάρχει είναι εκεί να την διαβάσεις και από τις δύο πλευρές και να κρίνεις και τον πχ Βενιζέλο και τον Κωνσταντίνο.
’μα θεωρείς ότι ο σκοταδισμός που εκπροσωπείς είναι αντάξιος του μυαλού σου συγχαρητήρια. Το θέμα είναι απλό με τους χαρακτηρισμούς που έχεις κάνει για τους Έλληνες για θρησκεία για προσμίξεις χωρίς έρευνα, στην ΕΣΣΔ θα σε είχαν κρεμάσει εδώ σε ακούμε ή μάλλον σε διαβάζουμε. Φέρε μου μία εξέταση DNA και να αποδεχθούμε τα λεγόμενα σου. Και εγώ μπορώ να σου λέω ότι η εξέγερση των Αιτωλών στον πελοποννησιακό πόλεμο ήταν ταξική εναντίον των Αθηναίων... Αλλά ξέρεις ότι λέω μπουρδες και επειδή το τμήμα είναι Θέματα Ιστορίας, τουλάχιστον να δίνουμε σε ότι λέμε πηγές

Sent from my Nexus 5X using Tapatalk

Αρχικά να σε χαιρετήσω φίλε karimpas.Τι εννοείς απορείς με τη μάθηση εν έτη 2017?Ναζισμός και Κομμουνισμός είναι δύο αντίθετα πράγματα,θα το ξαναπώ.Το εθνικιστικό μίσος του Ναζισμού,από τη μία,με την ανθρωποκεντρική προσέγγιση του Κομμουνισμού,δεν γίνετε να εφάπτονται.
Λες ήταν σύμμαχοι μέχρι τον Β'Π'Π' Γερμανία ΕΣΣΔ.Είχαν υπογράψει συνθήκη μη επίθεσης,πράγμα που το καταπάτησε ο Χίτλερ.Ήταν λογικό να γίνει αυτή η συνθήκη.Αυτές οι δύο χώρες ήταν η πιό ισχυρές της Ευρώπης.Η μία φοβόταν την άλλη,λογικό να προσπαθήσει η Γερμανία με συνθήκη μη επίθεσης να καλύψει τα νότα της.Τα κράτη λειτουργούν με βάση τα συμφέροντά τους την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Και δε μου λες karimpas,αφού όπως εσύ υποστηρίζεις η ΕΣΣΔ ήταν μία χώρα...απολυταρχική,ρατσιστική,εκτελούσε τους πολίτες της,ΓΙΑΤΙ ΑΓΓΛΙΑ ΚΑΙ ΗΠΑ,οι τόσο δημοκρατικές...αυτές χώρες,ΈΓΙΝΑΝ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ???Δώσε μου απάντηση σε παρακαλώ.

(Τώρα αν χρησιμοποιήθηκαν τα εκατομμύρια των κομμουνιστών (δεν ήταν Ρώσοι) για διπλό μέτωπο μετά από τον χειρότερο του Χίτλερ Στάλιν είναι ιστορική αλήθεια.)...εξηγησέ μου τι εννοείς δεν βγάζω νόημα πραγματικά.Αν κάποιος φίλος καταλαβαίνει ας με φωτίσει.Yakutia,εσένα που σ' άρεσαν τα γραφόμενά του,τι θέλει να πει ο ποιητής?

Το γράφουν τα βιβλία,αλλά τα παλικάρια εδώ δεν γνώριζαν που ξεκίνησε η επανάσταση του 21'.Δεν θεωρώ την ίδρυση της φιλικής εταιρίας ως έναρξη καμιάς επανάστασης,θα ήταν αστείο.Η φιλική εταιρία ήταν η ζύμωση,η προεργασία,η εξερεύνηση προθέσεων των υποδούλων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Οι Αρβανίτες,όπως και άλλοι είναι ένα κομμάτι του μωσαικού που εμείς ονομάζουμε Έλληνες,ΑΥΤΟ ΛΕΩ.Βοήθησαν στην επανάσταση και κατοικούσαν στον Ελλαδικό χώρο γιά αιώνες.Γιά πολλούς αιώνες,φυλές μετακινούνταν στον γεωγραφικό χώρο της Μεσογείου.
Να τι λέει ένας ιστορικός γιά την προέλευση των Αλβανών γιά να καταλάβετε,τι μετακινήσεις γινόντουσαν.
Γράφει ο Νίκος Αθ. Μπάτσος, Ιστορικός Ερευνητής
H Αρβανίτικη ή Αρβωνίτικη δεν είναι γλώσσα των Αλβανών αλλά των μακρινών προγόνων μας των Πελασγών.
Εδώ θα αναφερθώ μόνο σε λίγα αποσπάσματα από το βιβλίο.
Την Αρβωνίτικη γλώσσα που πήρε το όνομά της από την αρχαία πόλη ΑΡΒΩΝ ή Αρβανίτικη αργότερα, την ομιλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες της Ηπείρου, και της Ιλλυρίας, χιλιάδες χρόνια πριν έρθουν οι Αλβανοί στην Ευρώπη, από την εποχή των Πελασγών.
Οι Αλβανοί ήρθαν στην Ευρώπη τον 12ο αι. μ.Χ. πρώτα στην Λομβαρδία(ΙΤΑΛΙΑ) και μετά στην Β. Ιλλυρία.

Προτού έρθουν στην Ευρώπη η κοιτίδα τους ήταν στην Ασία. ΣΤΡΑΒΩΝ Γεωγραφικά ΣΤ’ 211: Αναφέρει την ΑΛΒΑΝΙΑ ως αποτελούμενη από την κοιλάδα του Κύρου ποταμού που έχει στην Ανατολή την Κασπία Θάλασσα και δυτικά τον Καύκασο.
’λλη μια πηγή που επισφραγίζει την πατρίδα των Αλβανών, είναι: ’πιου Μιθρυδάτου 103 Διων Κασσ. 36, 37: Βασιλέας των Αλβανών Οροίζην ή οροίσων εν τω Καυκάσω, πολεμίσαντα κατά του Ρωμαίου στρατηγού Πομπήιου εις εν Ασία εκστρατείαν.
’ρα...αχταρμάς karimpas.
Όλα τα Βαλκάνια και η Τουρκία μαζί,είναι μπασταρδεμένα.Είμαστε όλοι Βαλκάνιοι,είτε σου αρέσει,είτε όχι.

(Οπότε δεν έχεις να απαντήσεις για κάτι που σου λένε πηδάς ιστορικά τεράστιες περιόδους της ιστορίας χωρίς συνέχεια).ΕΣΥ ΝΑ ΔΕΙΣ karimpas!!!
Πάντα έχω απαντήσεις σε ιστορικά θέματα,μόνο που δε σας αρέσουν γιατί σας πότισαν μεγάλες δόσεις εθνικισμού,σκόπιμα στα σχολεία.
Βενιζέλος με Κων/ντινο,δεν βλέπω που κολλάνε στην κουβέντα???
(Ναι κάναμε λάθη σαν Έλληνες και όπως σκοτωνομασταν μεταξύ μας στις πόλεις-κρατη, συνεχίσαμε και στον 1ο και στον 2ο και στην Κύπρο...).Τι να σχολιάσω από αυτές τις ασυναρτησίες που γράφεις και άρεσαν και στον...yakutia!!!
Σκοτάδια έχεις εσύ κύριε karimpas,σύνχυση και τρικυμία από αυτά που γράφεις...Από τους Αιτωλείς στο...Κυπριακό!!!
DNA να πας να πάρεις από κανέναν...πεντακάθαρο Ελληναρά τύπου...Κασιδιάρη κύριε karimpas.Δε με απασχολεί το θέμα.Εξήγησα τις απόψεις μου σε ΌΛΑ όσα έγραψες,βλέπεις.
Πηγή...Μαμούθ φίλε karimpas,γιατί έχουμε κι αυτό το θέμα.Ψάχνουμε,τι πολιτικής τοποθέτησης είναι μιά πηγή γιά να...καταστρέψουμε μιά άποψη.
’ντε και καλό σου μεσημέρι.

[yakutia]

Αρχικά να σε χαιρετήσω φίλε karimpas.Τι εννοείς απορείς με τη μάθηση εν έτη 2017?Ναζισμός και Κομμουνισμός είναι δύο αντίθετα πράγματα,θα το ξαναπώ.Το εθνικιστικό μίσος του Ναζισμού,από τη μία,με την ανθρωποκεντρική προσέγγιση του Κομμουνισμού,δεν γίνετε να εφάπτονται.

Ανθρωποκεντρική προσέγγιση φρουρού προς τον έργάτη που κατασκευάζει το τείχος του Βερολίνου





Γκουλάγκ - ανθρωποκεντρική προσέγγιση δωρεάν παροχής fitness


ΥΓ. Τα παλληκάρια εδώ γνώριζαν πολύ καλά από που άρχισε η επανάσταση του 1821 στην Ελλάδα. Όταν θεωρείς η πατρίδα σου δεν ειναι η Ελλάδα, αλλά τα ..Βαλκάνια, ναι είναι φυσικό να μην παίρνεις τη σωστή απάντηση που περιμένεις.

[gakhun]

Ανθρωποκεντρική προσέγγιση φρουρού προς τον έργάτη που κατασκευάζει το τείχος του Βερολίνου





Γκουλάγκ - ανθρωποκεντρική προσέγγιση δωρεάν παροχής fitness


ΥΓ. Τα παλληκάρια εδώ γνώριζαν πολύ καλά από που άρχισε η επανάσταση του 1821 στην Ελλάδα. Όταν θεωρείς η πατρίδα σου δεν ειναι η Ελλάδα, αλλά τα ..Βαλκάνια, ναι είναι φυσικό να μην παίρνεις τη σωστή απάντηση που περιμένεις.

Έχει και ποιο όμορφες εικόνες από τους παραθεριστικούς τόπους των Γκουλάγκ:


Horrific: Workers in the gulag had to endure sub-Arctic temperatures, undertake heavy labour at gunpoint and try to avoid starving to death



Death surrounds: Prisoners with severe malnutrition in a camp hospital, most were expected to die. How much bread they got depended on how much timber they had cut the day before - a tally that could be the difference between life and death



No escape: Women and children work at a gulag in 1932. Prison nurseries did exist, but malnutrition, restrictive breast-feeding schedules and astonishing cruelty often resulted in the child suffering an early death

Πηγή:http://www.dailymail.co.uk/news/arti...read-die-.html

Ζήτω ο κομμουνισμός, η ιδεολογία της αγάπης , της στοργής και της τρυφερότητας . Όπως βλέπουμε στην παραπάνω φωτογραφία μέχρι και δωρεάν οικογενειακές διακοπές προσέφεραν.

[gakhun]

Yakutia....Στην υπόδουλη στους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές Ελλάδα του ψυχρού πολέμου, αλλά και σε ΟΛΟΝ το δυτικό κόσμο, η τέχνη ήταν ανοιχτή σε διάσημα μουσικά σχήματα....
Nαι αλλά λογόκριναν ότι δεν τους άρεσε στις τέχνες,στην ντόπια έκφραση των Ελλήνων καλιτεχνών,κάποια παραδείγματα...

Στο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα, που ψηφίστηκε το 1975, ορίζεται ότι «η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους» (16§1). Ακόμη, κατά το Σύνταγμα, «ο τύπος είναι ελεύθερος. H λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται» (14§2), αλλά προβλέπονται κατασχέσεις «εφημερίδων και άλλων εντύπων» για διάφορους λόγους, μεταξύ τους «η προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας» και τα «άσεμνα δημοσιεύματα που προσβάλλουν ολοφάνερα τη δημόσια αιδώ, στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος» (14§2).

Πολλές από τις περιπτώσεις λογοκρισίας αφορούν την καθύβριση της θρησκείας σύμφωνα με το άρθρο 199 του Ποινικού Κώδικα που ορίζει ότι «Όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών»
Η λογοκρισία “χτύπησε” όλες τις μορφές τέχνης και λειτούργησε κάτω από όλες τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και συνεχίζεται και τώρα με το ΣΥΡΙΖΑ.
Στις εικαστικές τέχνες , το 1988 σε έκθεση έργων του Κλεάνθη Χατζηνίκου κάποιοι πίνακες του θεωρήθηκαν άσεμνοι , με αποτέλεσμα την ακύρωση της έκθεσης την καταδίκη του ζωγράφου και την καταστροφή ενός έργου ως τεκμήριο εγκλήματος.
Το 2004 κατέβηκε έργο της εικαστικού Δέσποινας Χρήστου που είχε ένα ομοφυλοφιλικό φιλί με τίτλο -άτιτλο – διότι θεωρήθηκε ότι προσβάλει το θρησκευτικό συναίσθημα.
To 2007 η αστυνομία κατάσχεσε έργο της της σκηνοθέτιδας Εύας Στεφανή, με τίτλο Εθνικός Ύμνος, ύστερα από ανώνυμη καταγγελία, για λόγους «προσβολής δημοσίας αιδούς και εθνικών συμβόλων» και συνέλαβε το γενικό διευθυντή της έκθεσης Μιχάλη Αργυρού. Το έργο ήταν ένα μικρο βίντεο που έδειχνε ένα χέρι να προσεγγίζει ένα αιδοίο ενώ ακουγόταν ο εθνικός ύμνος.
Το 1979 κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση βιβλίου του Μαρκησίου ντε Σαντ στην Ελλάδα, “H Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ” από τις εκδόσεις Εξάντας. Η κυκλοφορία του βιβλίου απαγορεύτηκε με δικαστική εντολή. Δύο χρόνια αργότερα ο ίδιος εκδοτικός οίκος κυκλοφόρησε τις 120 Μέρες των Σοδόμων, αλλά η έκδοση προκάλεσε την παρέμβαση συντηρητικών δικαστικών κύκλων, που κατήγγειλαν το έργο ως πορνογράφημα βάσει του τότε υφιστάμενου νόμου «περί ασέμνων».Οι ενέργειες προκάλεσαν την αντίδραση του εκδοτών, του τύπου και πολλών καλλιτεχνών και διανοούμενων. Το βιβλίο ήταν απαγορευμένο ως το 1991 οπότε ήρθη και τυπικά η απαγόρευση.
Το 1980 ο συγγραφέας του βιβλίου “Οι αντιφάσεις της καινής διαθήκης” Θωμάς Μάρας, μιας μελέτη των ευαγγελίων ιδωμένη μέσα από μια άθεη – μαρξιστική σκοπιά που έλεγε ότι η θρησκεία λειτούργησε σαν το όπλο το κλήρου για την διατήρηση των ταξικών και οικονομικών προνομίων του, καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλακή για <<προσβολή της θρησκείας>>
To 1998 ήρθε η σειρά του Μπαμπινιώτη να λογοκριθεί από τους υπερπατριώτες, (κυρίως βορειοελλαδίτες οπαδούς του ΠΑΟΚ ) γιατί στην πρώτη έκδοση του Λεξικού της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (φωτο) που επιμελήθηκε υπήρχε το λήμμα <<Βούλγαρος>> ως καταχρηστικός-υβριστικός χαρακτηρισμός η ερμηνεία «οπαδός ή παίκτης ομάδας της Θεσσαλονίκης (κυρίως του ΠΑΟΚ)».
Ασφαλιστικά μέτρα κατατέθηκαν κατά του βιβλίου του γνωστού Μίμη Ανδρουλάκη Μ^ν είχαν κατατεθεί τον Μάρτιο του 2000 που ζητούσαν την απαγόρευση κυκλοφορίας για κάποια αποσπάσματα που ήταν σπόντα για λαβ στόρι της Μαρίας Μαγδαληνής με τον Χριστό. Επίσης, ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης άσκησε δίωξη κατά του Ανδρουλάκη και του εκδότη, Θανάση Καστανιώτη, για παραβίαση του άρθρου 199 του Ποινικού Κώδικα περί καθύβρισης γνωστής θρησκείας και αρχηγού θρησκεύματος (sic) και διέταξε την προσωρινή απαγόρευση της κυκλοφορίας του βιβλίου σε κάποιους νομούς της Βόρειας Ελλάδας.
Φυσικά από την λογοκρισία δε γλίτωσε ούτε η μουσική.
Το 1976 “μοντάρεται” από τα media της εποχής το τραγούδι του Νίκου Γκάτσου “Το λαχείο” και φεύγει από τον στίχο <<φτώχεια την *******>> η επίμαχη λέξη.
Το 1984 η λογοκρισία του ΜΠΙΠ θα χτυπήσει και τον Τζίμη Πανούση , στο δεύτερο άλμπουμ του με τις <<Μουσικές ταξιαρχίες>> το <<Αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν>>, μπιπ ακούγονται στα τραγούδια <<Γαμάτε γιατί χανόμαστε>> και στο << Ένα τραγούδι για τον χειμώνα>>.

Η λογοκρισία είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο και απόδειξη ότι η χώρα <<Λίκνο της δημοκρατίας>> δεν κέρδισε τελείως τον πόλεμο με τους Πέρσες και έχει ακόμα Ιρανικό dna μέσα της .
http://luben.tv/blogosphere/politics/71907

Τι σχέση έχουν τα παραδείγματα αυτά με την λογοκρισία που υπάρχει στα ολοκληρωτικά καθεστώτα;

’ρθρο 16 του Συντάγματος:

1. H τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Kράτους. H ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.
http://www.hellenicparliament.gr/Vou...ma/article-16/

και σύγκρινε το με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που θαυμάζεις : http://www.academia.edu/2154457/Cenz...τεχνίας

Το Glavit δεν το έχεις ακουστά ,το ξέρω.....

Η ελευθερία στην τέχνη προστατεύεται από το Σύνταγμα , αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν νόμοι η άλλα δικαιώματα που επίσης προστατεύονται από το Σύνταγμα.. Αν κάποιος νιώθει ότι με κάποιο έργο ,κάποιος νόμος έχει παραβιασθεί, προσφεύγει στα δικαστήρια τα οποία και τελικά αποφασίζουν. Εδώ μία πολύ καλή ανάλυση:

http://eclass.uoa.gr/modules/documen...ρούλα.pdf

Εννοείται ότι μπορεί να υπήρχαν αποφάσεις δικαστηρίων που να ήταν λανθασμένες. Εννοείται,ότι μπορεί να υπάρχουν υπερβολές. Αλλά να μιλάνε και οι νοσταλγοί της Σοβιετίας για λογοκρισία, πάει πολύ....

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση

Τη Δευτέρα, 24 Μάη, στις 7 μμ, έξω από τη Νομαρχία Ιωαννίνων, με αφορμή την παρουσίαση του αντικομμουνιστικού βιβλίου του Ν. Γκατζογιάννη, «Ελένη»

Η ΝΕ Ιωαννίνων του ΚΚΕ και τα ΝΣ της Οργάνωσης Ιωαννίνων και της Οργάνωσης Σπουδάζουσας της ΚΝΕ καλούν το λαό και τη νεολαία τη Δευτέρα 24/5/04 σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και καταδίκης των εγκλημάτων του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού και των μηχανισμών του, στις 7 μ.μ. έξω από τη Νομαρχία Ιωαννίνων, με αφορμή και την παρουσίαση του γνωστού αντικομμουνιστικού βιβλίου «Ελένη» του Γκατζογιάννη.

η συνέχεια εδώ: http://www.rizospastis.gr/story.do?id=2336209


Τα επεισόδια έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες για την "Ελένη" τα ξεχάσαμε;

[yakutia]

Τ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση

Τη Δευτέρα, 24 Μάη, στις 7 μμ, έξω από τη Νομαρχία Ιωαννίνων, με αφορμή την παρουσίαση του αντικομμουνιστικού βιβλίου του Ν. Γκατζογιάννη, «Ελένη»

Η ΝΕ Ιωαννίνων του ΚΚΕ και τα ΝΣ της Οργάνωσης Ιωαννίνων και της Οργάνωσης Σπουδάζουσας της ΚΝΕ καλούν το λαό και τη νεολαία τη Δευτέρα 24/5/04 σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και καταδίκης των εγκλημάτων του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού και των μηχανισμών του, στις 7 μ.μ. έξω από τη Νομαρχία Ιωαννίνων, με αφορμή και την παρουσίαση του γνωστού αντικομμουνιστικού βιβλίου «Ελένη» του Γκατζογιάννη.

η συνέχεια εδώ: http://www.rizospastis.gr/story.do?id=2336209


Τα επεισόδια έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες για την "Ελένη" τα ξεχάσαμε;

δεν έχεις έλεος βρε gakhun. Πραγματικός ιδεολογικός εξολοθρευτής...

όσο για την αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση κατά της έκδοσης βιβλίου ταιριάζει μιά λαϊκή σοφία:

"Δώσε θάρρος στο χωριάτη, να σ'ανέβει στο κρεβάτι".

[Κωστας.]

Ακόμα με τη μπούρδα του κομμουνισμου ασχολειστε; Δε βαρεθηκατε;

[Μαμούθ]

δεν έχεις έλεος βρε gakhun. Πραγματικός ιδεολογικός εξολοθρευτής...

όσο για την αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση κατά της έκδοσης βιβλίου ταιριάζει μιά λαϊκή σοφία:

"Δώσε θάρρος στο χωριάτη, να σ'ανέβει στο κρεβάτι".

Αυτό το ν'αυτοβαυκαλίζεστε μεταξύ σας,πραγματικά με ξεπερνάει.Είναι σαν να θέλετε να δώσετε θάρρος ο ένας προς τον άλλον,κύριοι.
Παίζετε συνεχώς το ίδιο βρώμικο και μονότονο παιχνίδι τς φωτογραφίας,ως δυνατό μέσο προπαγάνδας.Επαναλαμβάνετε τις ίδιες και τις ίδιες φωτογραφίες.Μερικές φορές λέω,δεν μπορεί θα...ξεθωριάσουν.
Και θα σας χρειαστεί λοιπόν το θάρρος παλικάρια γιατί αποφάσισα κι εγώ να βάλω φωτογραφίες σήμερα.Μόνο που οι δικές μου είναι...ντόπιες,πολλές θα έχουν ονόματα,αφορούν Έλληνες πατριώτες απ' τη μιά μεριά και επίσης Έλληνες,αποβράσματα της αστικής κοινωνίας σας,πληρωμένους δολοφόνους στην ουσία,τσιράκια του συστήματος που και τη μάνα τους θα καθάριζαν γιά το χρήμα.Και θα πούμε πολλά αφού το τραβάει ο οργανισμός σας...


Ο Στρατής Τίνος νεκρός σε καρέκλα στην Μυτιλήνη
Το κεφαλι του Θύμιου Πρεκεζή σε έκθεση στις Κολλινες Τρικάλων

’νδρες των ΜΑΥ σε ποζα μετά την μαχη της Φλωρινας
Το σώμα του Διαμαντή σε έκθεση
Ο Καπετάν Διαμαντής,Ο Γιάννης Αλεξάνδρου διοικτής της 2η Μεραρχίας του ΔΣΕ Στερεάς Ελλάδος.Το σώμα του Διαμαντή , όταν οι άνδρες των ΛΟΚ και οι παρακρατικοί πρότειναν στους διοικητές τους να του κόψουν το κεφάλι και να το περιφέρουν σε παλούκι εκείνοι απάντησαν : "Αφήστε τον όπως είναι μας ρεζίλεψε ζωντανός, θέλετε να μας ρεζιλέψει και πεθαμένος? "
Ο Γιώργος Ατζακλής με τα κεφάλια των συντρόφων του όπως τα στόλισαν οι παρακρατικοί.
Το σταύρωμα του Θύμιου Καψή στην Εύβοια.
Το κορμί του καπετάν Πέρδικα σε έκθεση στην Πελοπόνησο.
Στελέχη του ΕΣ σε έκθεση κεφαλών ανταρτών του ΔΣΕ.
το κορμι του αριστειδη ζαγκα κρεμασμενο στο Βαθύ της Σάμου.
Ο Ξυδέας στην Καλαμάτα.
Έχω κι άλλες πολλές ακόμα...κύριοι.Η δύναμη της φωτογραφίας,τα νεκρά παλικάρια,ή τα κομμένα κεφάλια.Η τρομοκρατία,ο φόβος,η απειλή προς στον λαό,πως αν αντισταθεί θα έχει την ίδια μοίρα.Δείχνει πως οι άντρες αυτοί είχαν υπέρ τους τον κόσμο,γιαυτό και τα τομάρια οι δολοφόνοι τους προσπαθούσαν να τους μειώσουν και να τους εξετελίσουν βγάζοντας τέτοιες...κανιβαλίστικες φωτογραφίες.’νθρωποι που τα κάνουν αυτά,δείχνουν πόσο αδίστακτοι είναι.Αν θέλετε και άλλες τέτοιες φωτογραφίες υπάρχουν πολλές γιά τα έργα και τις ημέρες του μοναρχοφασιστικού στρατού ελλάδας και του παρακρατικού...σκυλολογιού που σέρναν από κοντά τους,στη χώρα αυτή....