Θέματα Ιστορίας

[yakutia]

Γιά την δολοφονία του Πολκ πιό πάνω...μούγκα.
Φαίνετε εσείς οι δυό,έχετε ειδικότητα...Σοβιετολόγοι.

άντε όμως θα σου κάνω τη χάρη να ποστάρω μιά αντικειμενική άποψη που ξέρω ότι διστάζεις να ανεβάσεις

Η δολοφονία του Τζορτζ Πολκ

Μια υπόθεση, που συντάραξε το δημοσιογραφικό κόσμο και αποκάλυψε την ωμότητα του μοναρχοφασιστικού καθεστώτος και των ιμπεριαλιστών πατρώνων του

52ο ΜΕΡΟΣ
Στις 16 Μάη του 1948, ανακαλύφθηκε στο θαλάσσιο χώρο της Θεσσαλονίκης το πτώμα του Τζορτζ Πολκ, γνωστού Αμερικανού δημοσιογράφου, ανταποκριτή για την Ελλάδα και τη Μέση Ανατολή του ραδιοφωνικού δικτύου της Νέας Υόρκης, CBS. Το πτώμα βρήκε ο βαρκάρης Λάμπρος Αντώναρος, καθώς έκανε μια συνηθισμένη διαδρομή με τη βάρκα του. Πολύ γρήγορα, πιστοποιήθηκε ότι επρόκειτο περί δολοφονίας και το γεγονός αυτό έδωσε αμέσως άλλες διαστάσεις στην όλη υπόθεση. Η είδηση έκανε τον κύκλο ολόκληρου του κόσμου και προκάλεσε πραγματικό σάλο, ιδιαίτερα μέσα στο δημοσιογραφικό κόσμο.


Η συνέχεια εδώ: http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3629103

[gakhun]

τι ακριβώς θέλεις να πούμε για τον Πολκ κε Μαμούθ για να ικανοποιηθείς;
Ένα έγκλημα επί ψυχρού πολέμου σαν αστυνομικό-πολιτικό θρίλερ που ακόμα δεν έχει εξιχνειαστεί; Αυτό ακριβώς λεει και το κατεβατό που ανέβασες.

εσύ που πόσταρες και την ιστορία γιατί δεν έβαλες τα σχόλιά σου ή τα συμπεράσματα σου;

ή μήπως το ανέβασες έτσι για να αλλάξεις κουβέντα και να ξεχαστούν οι μούγκες σου σε προηγούμενα ποστ...

Πιπέρι στο στόμα..... Έχει γίνει ποτέ κάτι τέτοιοo;

[gakhun]

αυτό ακριβώς που έβαλες με μεγάλη γραμματοσειρά και κόκκινα (και μπράβο σου) μόνο πισινή δεν είναι, είναι η επιβεβαίωση!

[yakutia]

εξαιρετικά αφιερωμένο στον κο Μαμούθ για την αυριανή επέτειο και υπομονή. Οταν έρθει το ΚΚΕ στην εξουσία θα γιορτάζουμε την επανάσταση του 1821 τη σωστή ημερομηνία, το Φεβρουαρίο νομίζω, στα σωστά μέρη, στη Ρουμανία και την Αλβανία και θα θυμόμαστε τους σωστούς ηρωες τον Βλαδιμηρέσκου και έναν Αλβανό που δε θυμάμαι το όνομά του, όχι Κολοκοτρώνηδες και τέτοια ανιστόρητα

[Μαμούθ]

εξαιρετικά αφιερωμένο στον κο Μαμούθ για την αυριανή επέτειο και υπομονή. Οταν έρθει το ΚΚΕ στην εξουσία θα γιορτάζουμε την επανάσταση του 1821 τη σωστή ημερομηνία, το Φεβρουαρίο νομίζω, στα σωστά μέρη, στη Ρουμανία και την Αλβανία και θα θυμόμαστε τους σωστούς ηρωες τον Βλαδιμηρέσκου και έναν Αλβανό που δε θυμάμαι το όνομά του, όχι Κολοκοτρώνηδες και τέτοια ανιστόρητα

Aυτό είναι το κακό με σας yakutia.Την αλήθεια τη...θάβετε μες στα κατάφυχά σας.Σας έχουν τοποθετήσει...τσιπάκι στον εγκέφαλο πριν καν αυτό εφευρεθεί...Είναι αυτό που λέμε....ζήστε τον μύθο σας.

[KAPTEN]

Να σταματήσει εδώ αυτή η αντιπαράθεση, για να μην φτάσουμε σε άσχημες καταστάσεις

[Μαμούθ]

εξαιρετικά αφιερωμένο στον κο Μαμούθ για την αυριανή επέτειο και υπομονή. Οταν έρθει το ΚΚΕ στην εξουσία θα γιορτάζουμε την επανάσταση του 1821 τη σωστή ημερομηνία, το Φεβρουαρίο νομίζω, στα σωστά μέρη, στη Ρουμανία και την Αλβανία και θα θυμόμαστε τους σωστούς ηρωες τον Βλαδιμηρέσκου και έναν Αλβανό που δε θυμάμαι το όνομά του, όχι Κολοκοτρώνηδες και τέτοια ανιστόρητα

Κι επειδή με προκαλείς,πάρε και μία μικρή όμορφη ιστορία με πρωταγωνιστή τον Τούρκο Χασάν Μπασαρή,ή Παναγιώτη Μπασαρή,που πολέμησε γιά την ανεξαρτησία μας.
Ο Χασάν Μπασαρής - πήρε το χριστιανικό όνομα Παναγιώτης και στάθηκε παλικαρίσια στις συγκρούσεις της Ανατολικής Στερεάς . Με τη συνθηκολόγηση , πέρασε πέρασε τα σύνορα και πήγε στο " Τούρκικο " στη Λάρισα , κοντά στους δικούς του .
Ο Παναγιώτης - Χασάν Μπασαρής , έκανε αιτήση στη Εξεταστική Επιτροπή , γιά να αναγνωριστή η πρσφορά του.Ο Μπασαρής , ονομάζει τον ξεσηκωμό προσπάθεια < προς απόκτησιν της αυτονομίας > και ζητάει να τύχη < του ευεργετήματος των αγωνιστών της επαναστάσεως > , γιά τις πιστές < προς την πατρίδα των Ελλήνων εκδουλεύσεις > του .
Λέει η αίτησή του :
< ’μφισσα τη 5 Ιουλίου 1865 Προς Την επί του Αγώνος Εξεταστικήν Επιτροπήν . Ότε εξερράγη η ελληνική επανάστασις του 1821 , κατά των οθωμανών , προς απόκτησιν της αυτονομίας , ήμην κάτοικος Αμφίσσης ( Σαλώνων ) οθωμανός την θρησκείαν , αλλά μετά την προσκύνησιν και καταστροφήν των πατριωτών μου οθωμανών Σαλωνιτών , εδέησα να προσέλθω εις τον Αρχηγόν τότε της επαναστάσεως Πανουριάν και παρακολουθήσω αυτόν ως στρατιώτης .Και την ιδέαν μου αυτήν επραγματοποίησα , ακολουθήσας τον οπλαρχηγόν αυτόν από το 1821 μέχρι του 1828 . Κατά δε το έτος 1830 , λόγοι οικογενειακοί με ηνάγκασαν να επανέλθω εις το θρήσκευμά μου και συνεπώς διαμείνω πλησίον της οικογένειάς μου , όπου και νυν διαμένω . Επειδή δε την επανάστασιν ταύτην υπηρέτησα ειλικρινώς και μεθ' αφοσιώσεως , ενόμιζα δίκαιον να υποβάλλω και εγώ πιστοποιητικά περί των εκδουλεύσεών μου προς την Σεβαστήν Επιτροπήν , παρά των τότε οπλαρχηγών Α.Κοντοσοπούλου και Ν. Ανδρέου , όπως τύχω του ευεργετήματος των αγωνιστών της Επαναστάσεως , και παρακαλώ την Σεβαστήν Επιτροπήν , λαμβάνουσα υπ' όψιν τας πιστάς μου προς την πατρίδα των Ελλήνων εκδουλεύσεις , απονείμη και εις τον υποφαινόμενον παν ότι θεωρήση δίκαιον και ανάλογον . Χασάν Μπασαρής Οθωμανός κάτοικος Λαρίσης > .
Το πιστοποιητικό που επισυνάπτεται, βεβαιώνει :
"Πιστιποιητικόν
Διά του οποίου πιστοποιούμεν οι υποφαινόμενοι επί τη επί τοτ Νόμου προβλαπομένη ποινή και επί πολιτική αποζημιώσει ότι ο Χασάν Μπασαρής , οθωμανός , και ήδη κάτοικος Λαρίσης , ετών 68 , άμα εξερράγη ο υπέρ ανεξαρτησίας πόλεμος του 1821 , εγκαταλείψας τους συμπολίτας του οθωμανούς Αμφίσσης , - διότι ότε εξερράγη ο πόλεμος ήτο κάτοικος Αμφίσσης ( Σαλώνων ) - τους άλλους των παραδοθέντας και θανατωθέντος , ηαι λαβών όνομα χριστιανικόν , προς αποφυγήν θανάτου , ηκολούθησε τον οπλαρχηγόν Ν. Πανουριάν απ' αρχής της επαναστάσεως μέχρι τέλους του 1828 , όπου και παρευρέθη εις όλας ανεηαρτήτως τας μάχας ας και ο οπλαρχηγός του , και κατά το διάστημα αυτό έδειξε μεγίστην ανδρείαν και υπακοήν εις τους ανωτέρους του , προς δε και ειλικρίνειαν μη υποβλέψας εις ουδεμίαν μάχην συστρατιώτην του. Κατά δε το έτος 1830 απεμακρύνθη των ελληνικών χωμάτων και μετέβη εις το οθωμανικόν όπου και νυν διαμένει .
Ταύτα πάντα γνωρίζοντες εκ του σύνεγγυς , δίδομεν το παρόν αυτώ , διά νατο μεταχειρισθή κατά το δοκούν .
’μφισσα τη 5 Ιουλίου 1865
Α. Κοντοσόπουλος
Αντισυνταγματάρχης
Ν . Ανδρέου
Ταγματάρχης
Επικυρούται η γνησιότητα των ανωτέρω υπογραφών των
Α.Κοντοσόπουλου , αντισυνταγματάρχου και Νικ.Ανδρέου
ταγματάρχου .
’μφισσα τη 5 Ιουλίου 1865
Ο Δημαρχών Αμφίσσης
Θ.Ηλιόπουλος "
Από τα παραπάνω , η Επιτροπή - στην 168 συνεδρίασή της - τον χαρακτήρισε < στρατιώτη > αλλά με τον καιρό - στην 444 - τον προήγαγε σε υπαξιωματικό Α' τάξεως , βαθμό με τον οποίον είναι σημειωμένος στο Μητρώο Υπαξιωματικών ( Α.Μ 2675 ) .
Υ.Γ Πρόσθεσε και Τούρκους λοιπόν yakutia,επειδή ήταν κι άλλοι δύο.http://www.lidoriki.com/2009/09/t_14.html

[yakutia]

Να σταματήσει εδώ αυτή η αντιπαράθεση, για να μην φτάσουμε σε άσχημες καταστάσεις

αν θέλεις να είσαι δίκαιος με όλους πρέπει να "τσεκάρεις τα λάθη" όπως στον Κώστα, για να ξέρουμε (ποιός και τι) να προσέξουμε.

αλλιώς αυτό είναι γενική λογοκρισία.

[Μαμούθ]

Να σταματήσει εδώ αυτή η αντιπαράθεση, για να μην φτάσουμε σε άσχημες καταστάσεις

ΚΑΡΤΕΝ,είμαστε μεγάλοι άνθρωποι,θεωρώ πως μπορούμε να το διαχειριστούμε πολιτισμένα.Εγώ δεν θα ξανασχολιάσω τίποτε εδώ μέσα.Θα παραθέτω μόνο ιστορικά γεγονότα,όπως λέει η θεματολογία.
Καλό σου μεσημέρι.

[KAPTEN]

αν θέλεις να είσαι δίκαιος με όλους πρέπει να "τσεκάρεις τα λάθη" όπως στον Κώστα, για να ξέρουμε (ποιός και τι) να προσέξουμε.

αλλιώς αυτό είναι γενική λογοκρισία.

Διάβασε τους κανόνες του φόρουμ και θα είσαι έντάξει

[yakutia]

ΚΑΡΤΕΝ,είμαστε μεγάλοι άνθρωποι,θεωρώ πως μπορούμε να το διαχειριστούμε πολιτισμένα.Εγώ δεν θα ξανασχολιάσω τίποτε εδώ μέσα.Θα παραθέτω μόνο ιστορικά γεγονότα,όπως λέει η θεματολογία.
Καλό σου μεσημέρι.

Μια και προέκυψε ανάγκη σχολιασμού ιστορικών θεμάτων (στην "Πολιτική Θεματολογία"), θα μπορούσαμε εδώ, να ασχοληθούμε αποκλειστικά με αυτό για να υπάρχει και καλύτερη τάξη και νοικοκύρεμα στα υπόλοιπα θέματα.
Καλή συνέχεια!

κακώς Μαμούθ, διότι όπως βλέπεις το θέμα ανοίχτηκε για σχολιασμό όχι για παραθέσεις ιστορικών γεγονότων. Για συζήτηση δηλαδή. Όχι για ανεβασμα μιά αναφοράς και γειά σας.
Ούτε για επιλεκτικό σχολιασμό μόνο όσων μας αρέσουν ή μας βολεύουν, όταν έχει αρχίσει μιά συζήτηση αν και κανείς βέβαια δεν μπορεί να υποχρεώσει τον άλλον να συνεχίσει να σχολιάζει ή να συζητά αν δεν θέλει ή αν δεν μπορεί

[gakhun]

κακώς Μαμούθ, διότι όπως βλέπεις το θέμα ανοίχτηκε για σχολιασμό όχι για παραθέσεις ιστορικών γεγονότων. Για συζήτηση δηλαδή. Όχι για ανεβασμα μιά αναφοράς και γειά σας.
Ούτε για επιλεκτικό σχολιασμό μόνο όσων μας αρέσουν ή μας βολεύουν, όταν έχει αρχίσει μιά συζήτηση αν και κανείς βέβαια δεν μπορεί να υποχρεώσει τον άλλον να συνεχίσει να σχολιάζει ή να συζητά αν δεν θέλει ή αν δεν μπορεί

+1000000000000000000000000

[KAPTEN]

https://www.youtube.com/watch?v=3_AmFU9QfO4<a data-cke-saved-href="https://www.youtube.com/watch?v=3_AmFU9QfO4" href="https://www.youtube.com/watch?v=3_AmFU9QfO4">

Για την αυριανή ημέρα

[Μαμούθ]

https://www.youtube.com/watch?v=3_AmFU9QfO4<a data-cke-saved-href="https://www.youtube.com/watch?v=3_AmFU9QfO4" href="https://www.youtube.com/watch?v=3_AmFU9QfO4">

Για την αυριανή ημέρα

Δεν το έχω ξανακούσει,μ' άρεσε.’ιντε να παραθέσω σχετικό σάιτ γιά τον κοντοχωριανό Καραισκάκη γιά την αυριανή μέρα.Λίγα γράφει γιαυτόν τον αυθεντικό άνδρα αλλά αξίζει τον κόπο,γιατί η ζωή του γιού της καλόγριας,το αλητάκι-αλάνι του Μαυροματίου,που στην πρώτη κλέφτικη ομάδα,είχε παρέα και τον πρόγονό μου,(θα έβαζα σχετικά στοιχεία από το δέντρο της οικογενείας μου,αλλά δεν το κάνω γιά ευννόητους λόγους),θα έπρεπε να γίνει ταινία.
Ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, που έδρασε κυρίως στη Ρούμελη (Στερεά Ελλάδα).
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης γεννήθηκε το 1780 στο Μαυρομάτι Καρδίτσας και ήταν καρπός της σχέσης του αρματολού Δημήτρη Καραΐσκου και της μοναχής Ζωής Ντιμισκή, αδελφής του κλέφτη Κώστα Ντιμισκή και εξαδέλφης του οπλαρχηγού Γώγου Μπακόλα. Μεγάλωσε με τους θετούς γονείς του, μία οικογένεια Σαρακατσάνων, αφού η μητέρα του τον εγκατέλειψε μη αντέχοντας τον διασυρμό μιας παράνομης σχέσης και πέθανε όταν ήταν οκτώ ετών. Από τη μητέρα του, ο «γιος της καλογριάς» κληρονόμησε τον ανυπότακτο χαρακτήρα του και την παροιμιώδη βωμολοχία του.

Στα 15 του ο Γεώργιος Καραϊσκάκης εγκαταλείπει τους θετούς του γονείς και σχηματίζει κλέφτικη ομάδα από συνομηλίκους του. Τρία χρόνια αργότερα πέφτει στα χέρια του Αλή Πασά, ο οποίος εκτιμώντας τον ισχυρό του χαρακτήρα τον προσλαμβάνει στη σωματοφυλακή του. Στην Αυλή των Ιωαννίνων όχι μόνο έμαθε τη στρατιωτική τέχνη, αλλά και στοιχειώδη γράμματα, γραφή και ανάγνωση.

Τον Μάρτιο του 1798 ακολουθεί τον Αλή Πασά στην εκστρατεία του κατά του Πασά του Βιδινίου Πασβάνογλου κι έρχεται σε μυστικές διαπραγματεύσεις μαζί του. Περί το 1804 εγκαταλείπει τον Αλή Πασά κι ενώνεται με το σώμα του περίφημου κλέφτη Κατσαντώνη. Συμμετέχει και διακρίνεται σε πολλές μάχες κατά του πρώην αφεντικού του και γίνεται το πρωτοπαλίκαρο του Κατσαντώνη.

Την άνοιξη του 1807 ο Κατσαντώνης δέχεται να βοηθήσει τη ρωσοκρατούμενη Λευκάδα, που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο επίθεσης από τον Αλή Πασά. Εκεί, ο Καραϊσκάκης γνωρίζεται με άλλους οπλαρχηγούς και συναντά τον Ιωάννη Καποδίστρια. Μετά την κατάληψη της Λευκάδας από του Γάλλους, τον Ιούλιο του 1807, ο Καραϊσκάκης επιστρέφει στ' ’γραφα με τους άνδρες τού Κατσαντώνη.


Τον Αύγουστο του 1807 ο Κατσαντώνης συλλαμβάνεται από τον Αλή Πασά και θανατώνεται. Την αρχηγία της ομάδας αναλαμβάνει ο αδελφό του Λεπενιώτης και μαζί του ο Καραϊσκάκης συνεχίζει τη δράση του ως κλέφτης. Το 1809 εντάσσεται στα ελληνικά τάγματα που είχαν συστήσει οι Βρετανοί υπό τον Ριχάρδο Τσορτς, με σκοπό να εκτοπίσουν τους Γάλλους από τα Επτάνησα. Το 1812 μετά τη διάλυση της ομάδας Λεπενιώτη από τον Αλή Πασά δηλώνει υποταγή και επιστρέφει στα Γιάννινα. Την περίοδο αυτή έγινε και ο γάμος του με την Γκόλφω Ψαρογιαννοπούλου, με την οποία απέκτησε δύο κόρες κι ένα γιο, τον στρατιωτικό και πολιτικό Σπυρίδωνα Καραϊσκάκη (1826-1898).
Περί τα μέσα του 1820, όταν ο Αλή Πασάς κηρύχθηκε αποστάτης από τον Σουλτάνο, ο Καραϊσκάκης τον βοήθησε αρχικά, αλλά όταν διαπίστωσε το μάταιο του αγώνα τον εγκατέλειψε με τον Ανδρούτσο και άλλους Έλληνες και δήλωσε υποταγή στο Σουλτάνο. Τον Ιανουάριο του 1821 συμμετείχε στη σύσκεψη της Λευκάδας, στην οποία αποφασίστηκε η προετοιμασία της εξέγερσης στη Στερεά Ελλάδα.
Τον Απρίλιο του 1821 αποτυγχάνει να ξεσηκώσει τους Ακαρνάνες και καταφεύγει στα χωριά των Τζουμέρκων. Τον Μάιο οργανώνει στρατόπεδο με άλλους οπλαρχηγούς της Δυτικής Στερεάς στο Πέτα της ’ρτας. Συμμετέχει στις μάχες κατά των Τούρκων στο Κομπότι (30 Μαΐου και 8 Ιουνίου), αλλά τραυματίζεται και αποσύρεται για θεραπεία.
Τον Σεπτέμβριο μαζί με άλλους οπλαρχηγούς καταλαμβάνει την ’ρτα, σε σύμπραξη με τους Αρβανίτες. Το 1822 εμπλέκεται σε διαμάχη με τον κλεφτοκαπετάνιο Γιαννάκη Ράγκο (1790-1870), εκλεκτό του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, για το αρματολίκι των Αγράφων. Από τότε χρονολογείται και η διένεξή του με τον φαναριώτη πολιτικό.
Στις 15 Ιανουάριου του 1823, ο Καραϊσκάκης σημειώνει την πρώτη του μεγάλη νίκη κατά των Τούρκων στη Μάχη του Σοβολάκου. Στα μέσα του 1823 προάγεται σε στρατηγό, αλλά η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται από τη φυματίωση και καταφεύγει για ανάπαυση στο μοναστήρι του Προυσού.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου εμφυλίου πολέμου, ο Μαυροκορδάτος τον κατηγορεί για πράξη εσχάτης προδοσίας και τον σύρει σε δίκη στο Αιτωλικό (1 Απριλίου 1824). Παρότι διαπιστώνεται η ανακρίβεια των κατηγοριών, ο Καραϊσκάκης θα αποστερηθεί όλων των αξιωμάτων του και θα αναγκασθεί να καταφύγει στο Καρπενήσι. Στα μέσα του 1824 μεταβαίνει στο Ναύπλιο, έδρα της κυβέρνησης, με σκοπό να αποδείξει την αθωότητά του.
Τον Δεκέμβριο του 1824 συμμετέχει στο ρουμελιώτικο σώμα που εκστράτευσε στην Πελοπόννησο, με σκοπό να βοηθήσει τους «κυβερνητικούς» στη διαμάχη τους με τους «αντικυβερνητικούς» (δεύτερος εμφύλιος πόλεμος). Ο Καραϊσκάκης θα λάβει μέρος στο πλιάτσικο στην περιοχή των Καλαβρύτων, που αποτελεί μία από τις ατυχέστερες στιγμές του ήρωα στην επανάσταση του ‘21. Στις 7 Απριλίου του 1825 συμμετέχει χωρίς ηγετικό ρόλο στη μάχη στο Κρεμμύδι, όπου οι Έλληνες αντιμετώπισαν για πρώτη φορά το στρατό του Ιμπραήμ και ηττήθηκαν κατά κράτος.
Η επανάσταση κινδυνεύει και η κυβέρνηση αποφασίζει να στείλει τον Καραϊσκάκη στη Στερεά Ελλάδα, για να αναζωπυρώσει τις επιχειρήσεις κατά των Τούρκων. Τον Μάιο του 1825 φθάνει στο Δίστομο και αποτρέπει την κατάληψη του χωριού από τους Τούρκους της ’μφισσας.
Στη συνέχεια προσπαθεί να βοηθήσει τους πολιορκημένους του Μεσολογγίου με κινήσεις αντιπερισπασμού, χωρίς μεγάλη επιτυχία. Μετά την πτώση του Μεσολογγίου και την καταστολή της επανάστασης στη Δυτική Στερεά Ελλάδα, ο Καραϊσκάκης θα μεταβεί στο Ναύπλιο και θα ζητήσει από την κυβέρνηση οικονομική ενίσχυση για να απελευθερώσει τη Στερεά Ελλάδα.
Τον Ιούλιο του 1826 διορίζεται αρχιστράτηγος της Ρούμελης, με πλήρη δικαιοδοσία. Η πρώτη του ενέργεια ήταν να ανακουφίσει τους πολιορκημένους της Ακρόπολης της Αθήνας. Στις 6 Αυγούστου νικά τους Τούρκους στο Χαϊδάρι και θα επαναλάβει τη νίκη του δύο ημέρες αργότερα.
Παρότι σοβαρά άρρωστος, θα επιχειρήσει εκστρατεία προς τη Δόμβραινα τον Οκτώβριο για να αποκόψει τον ανεφοδιασμό του Κιουταχή που πολιορκούσε την Ακρόπολη. Θα εκκαθαρίσει την περιοχή και στις 24 Νοεμβρίου του 1826 θα σημειώσει μεγαλειώδη νίκη επί των Τούρκων στην Αράχωβα, σε μία πολυήμερη μάχη, που θα αναδείξει τις στρατηγικές του ικανότητες. Για τους κατακτητές ήταν η δεύτερη μεγάλη καταστροφή μετά τα Δερβενάκια.
Μετά τη διασφάλιση της κεντρικής Στερεάς Ελλάδας επιστρέφει στην Αττική για να αντιμετωπίσει τον Κιουταχή, που συνεχίζει την πολιορκία της Ακρόπολης (28 Φεβρουαρίου 1827). Θα σημειώσει δύο σπουδαίες νίκες, στο Κερατσίνι (4 Μαρτίου) και στο μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα (13 Απριλίου).
Στις 21 Απριλίου του 1827 οι ελληνικές δυνάμεις είχαν στρατοπεδεύσει στο Φάληρο για να αντιμετωπίσουν σε μία ακόμη μάχη τον Κιουταχή. Την αρχιστρατηγία είχαν αναλάβει οι άγγλοι φιλέλληνες Ριχάρδος Τσορτς και ο Τόμας Κόχραν, με απόφαση της Γ’ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας. Ο Καραϊσκάκης είχε διαφωνήσει με το σχέδιο της κατά μέτωπον επίθεσης και είχε αποσυρθεί στη σκηνή του άρρωστος.
Την επομένη κάποιοι έλληνες στρατιώτες επιτέθηκαν χωρίς διαταγή κατά του στρατοπέδου του Κιουταχή. Για να μη γενικευθεί η σύγκρουση, ο Καραϊσκάκης βγήκε από τη σκηνή του και κατευθύνθηκε έφιππος προς το σημείο της συμπλοκής γύρω στις 4 το απόγευμα. Μία σφαίρα, όμως, τον βρήκε στο υπογάστριο και τον τραυμάτισε σοβαρά. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, ο Καραϊσκάκης άφησε την τελευταία του πνοή στις 4 το πρωί της 23ης Απριλίου 1827, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο θάνατος του Καραϊσκάκη οφειλόταν σε δολοφονική ενέργεια είτε με υποκίνηση των ’γγλων, που ήθελαν τον περιορισμό της Επανάστασης στην Πελοπόννησο, είτε του μεγάλου αντιπάλου του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.
Την επομένη, οι Έλληνες με πεσμένο ηθικό και κακή στρατηγική, υπέστησαν συντριπτική ήττα στη Μάχη του Αναλάτου από τον Κιουταχή, ο οποίος πολύ γρήγορα κατέστειλε την επανάσταση στη Στερεά Ελλάδα.
Το έθνος θρήνησε το χαμό του ήρωα. Και δικαίως, διότι η απώλειά του υπήρξε ανεπανόρθωτη. Ο Καραϊσκάκης ήταν αδύνατος, φιλάσθενος (έπασχε από φυματίωση), μέτριος το ανάστημα, ιδιαίτερα νευρικός, οξύθυμος, βωμολόχος και υβριστής. Αλλά είχε χαλύβδινη θέληση, δύναμη σκέψης και κριτικής και ιδιαίτερη ικανότητα στην ταχύτατη λήψη αποφάσεων και εκτέλεση αυτών. Με μία λέξη, ήταν ηγέτης. ’λλο ζήτημα αν, όπως έλεγε ο ίδιος, ο χαρακτήρας του τον έκανε να είναι άλλοτε άγγελος και άλλοτε διάβολος.
https://www.sansimera.gr/biographies/1259

[karimpas]

Τουλάχιστον αναγνωρίζεις τον μέγιστο Καραϊσκάκη καθώς και τον Κατσαντώνη που ήταν ο μοναδικός που δεν πέρασε από την αυλή του Αλή Πασά.
Υπάρχει και η Σκουληκαριά ’ρτας που μπορεί να γεννήθηκε ο στρατηγός. Πατέρας του δεν είναι σίγουρο ποιος ήταν.
Όσον αφορά τον θάνατό του υπάρχουν οι ενδείξεις ότι μπορεί να δολοφονήθηκε από τον Μαυροκορδάτο.
Το πιο τραγικό είναι να διαβάσετε για τα οστά του και πως συμπεριφερόμαστε στους ήρωες μας...
Πάντως για αυτό που με ρώτησες δεν ξέρω πόσο χρονών είσαι αλλά μόλις γυρίσω στο πατρικό θα σου ανεβάσω το βιβλίο της ιστορίας αν θες για να δεις ότι όλα αυτά διδάσκονται κανονικά. Μπορείς να μην το είχες ύλη δεν ξέρω..

Sent from my Nexus 5X using Tapatalk