Οικονομική θεματολογία

[gakhun]

Γιατί κε gakhun τα κάνετε αυτά. Και συνήθως μπαίνω στο φορουμ νωρίς το πρωϊ, κόντεψα να φτύσω τον καφέ που διάβασα το παραπάνω

χαχαχααχα. Ωραίο ξύπνημα έκανες ....
Μου αρέσει και η εκδοχή της monopoly που ανέβασες. Δεν υπάρχει σωτηρία...

[Χιών]

Παιχνιδάρα η Monopoly!
Αλλά έχει καταστρέψει πολλές φιλίες...

[gakhun]

Ενδιαφέρουσα συζήτηση

Καλεσμένος ήταν ο ΤΣΑΜΟΥΡΓΚΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ , με αφορμή το βιβλίο του:
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
ΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ

Εδώ η συζήτηση:http://www.skai.gr/player/TV/?mmid=271802 (από το 30:30 έως το 47:50)

κ. Yakutia μας, έχετε το λόγο... . Ευχαριστώ εκ των προτέρων

[gakhun]

ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΥΓΕΝΑΚΗ ΣΕ ΣΤΑΘΑΚΗ
Κανένα ελληνικό έργο στο πακέτο Γιούνκερ- 22 χώρες έχουν αξιοποιήσει 71,1 δισ.

Πηγή: Κανένα ελληνικό έργο στο πακέτο Γιούνκερ- 22 χώρες έχουν αξιοποιήσει 71,1 δισ. | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/258404...#ixzz444dKALC9

[yakutia]

O Τσαμουργκέλης λέει και σωστά πράγματα, όπως π.χ. για το ρόλο των ελληνικών τραπεζών με τις πολιτικές απαρέδεκτα υψηλών επιτοκίων, την έμμεση χρηματοδότηση του κράτους με υποχρέωση των τραπεζών να αγοράζουν αθρόα έντικα γραμμάτια δημοσίου (εγκληματική τακτική Σύριζα το 2015 που έτρωγε έτσι τον ELA και από πάνω κατηγορούσε και τον Ντράγκι ότι στραγγαλίζει τη ρευστότητα) κλπ αλλά λέει πολλά με τα οποία δεν συμφωνώ:

Λέει ότι κακώς απ την αρχή δημιουργίας της ΕΟΚ στις Ευρωπαικές τράπεζες (εννοεί τις κεντρικές) ανατέθηκε πλήρως η νομισματική πολιτική στις τράπεζες και αυτό συνεχίστηκε ως τις μεγάλες πρόσφατες κρίσεις (2008 και μετά) ενώ στην Αμερική όταν άρχισε η κρίση η fed άρχισε να τυπώνει χρήμα για να ανακουφίσει την κατάσταση. Απορώ πως καθηγητές οικονομολόγοι με εμπειρία στην αγορά απομονώνουν μεμονωμένα πράγματα όπως την νομισματική πολιτική ενώ στη μακροοικονομία τα μεγέθη αλληλοεπηρρεάζονται. Εδώ λοιπόν τα εξής σχόλια:

- Η νομισματική πολιτική ΠΑΝΤΑ ασκείται κατ αρχήν απ τις κεντρικές τράπεζες (και κατ επέκταση απ τις εμπορικές). Η κεντρικές τράπεζες έχουν και πρέπει να έχουν σαν Νο1 στόχο τη σταθερότητα του νομίσματος. Αλλά Ποτέ δεν ασκείται μεμονωμένα νομισματική πολιτική ανεξάρτητα απ τη δημοσιονομική. (Λέγοντας νομισματική πολιτική εννοούμε βασικά το τύπωμα χρήματος και πολιτική επιτοκίων). Αυτό κάνει η Ευρώπη, αυτό κάνει και η Αμερική. Με μιά τεράστια διαφορά. Το δολλάριο έχει πίσω του μιά μοναδική κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον οπότε έχει την πολυτέλεια πολύ μεγαλύτερης ευελιξίας. Επιπλέον, στην Αμερική μπορεί να χρεοκοπήσει η Καλιφόρνια και να κάνει στάση πληρωμών, αλλά οι καταθέσεις των Καλιφορνέζων είναι εγγυημένες απ τη Fed και δε θα κουρευτιούν, γιατι τα δολάριά τους δεν τα έχουν σε Καλιφορνέζικες, αλλά σε αμερικανικές τράπεζες. Και ακόμα, η χρεοκοπία της Καλιφόνρια δεν μπορεί να συμπαρασύσει τη Μινεσότα. Στην Ευρώπη η Ευρωζώνη είναι μιά νομισματική ένωση κρατών που ούτε ενιαίο προυπολογισμό έχουν, το καθένα με διαφορετική δημοσιονομική πολιτική και δυναμική της οικονομίας. Και η Ευρωζώνη είναι μέσα σε μιά μεγαλύτερη ένωση κρατών την ΕΕ που πολλά δεν έχουν καν Ευρώ.

-Επειδή ακριβώς το Ευρώ το κρατάνε χώρες με (πλέον) μεγάλες διαφορές στις οικονομίες τους, η ανάγκη προσεκτικής νομισματικής πολιτικής είναι απόλυτα αναγκαία. Παράδειγμα: Η κατάρρευση τραπεζών σε Ισπανία και Ιρλανδία αλλά και Κύπρο παρέσυρε τα κράτη σε χρεοκοπία. Στην Ελλάδα η κατάρρευση του κράτους λόγω δημοσιονομικού προβλήματος παρέσυρε σε χρεοκοπία τις τράπεζες. Η νομισματική πολιτική στην Ευρώπη και παντού στον κόσμο ποτέ δεν ασκείται αυστηρά μόνο απ τις τράπεζες. Στόχος είναι πάντα η σταθερότητα του νομίσματος, η ανάπτυξη της οικονομίας και η ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης, προσφοράς και ζήτησης χρήματος. Για αυτό υπάρχουν οι λεγόμενες περιοριστικές και επεκτατικές δημοσιονομικές και νομισματικές πολιτικές που ΠΑΝΤΑ όλα τα κράτη προσπαθούν συνεχώς να αναπροσαρμόζουν για το καλύτερο αποτέλεσμα. Δεν είναι δηλαδή, τυπώνουμε χρήμα ή ρίχνουμε τα επιτόκια και τελειώσαμε, λύσαμε το πρόβλημα της οικονομίας.

Παράδειγμα: Πως επιδρά η δημοσιονομική πολιτική (=φόροι, δαπάνες κράτους) στο βασικό μακροοικονομικό διάγραμμα i/Y (επιτόκια / εισόδημα (ΑΕΠ)) και όπου LM είναι η καμπύλη προσφοράς χρήματος.

1. Επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, όπου αυξάνεται η κατανάλωση (μείωση φόρων, αύξηση κρατικών δαπανών). Η καμπύλη IS (investment/savings) μετατοπίζεται προς τα δεξιά, αυξάνεται το ΑΕΠ, αλλά αυξάνεται η ζήτηση για χρήμα οπότε αυξάνονται τα επιτόκια για να φρενάρουν την υπερβολική αύξηση του πληθωρισμού αλλά αυτό αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Τελικά η ισορροπία έρχεται στο σημείο ΥIS-LM που είναι και η τελική αύξηση εισοδήματος απ την πολιτική αυτή. Η νομισματική πολιτική δηλαδή επεμβαίνει για να ισορροπήσει τα ποτελέσματα της δημοσιονομικής.







2. Επεκτατική νομισματική πολιτική
Η κεντρική τράπεζα τυπώνει χρήμα ή κάνει ποσοτική χαλάρωση όπως ο Ντράγκι. Η καμπύλη προσφοράς χρήματος LM πάει προς τα δεξιά, οπότε μειώνονται τα επιτόκια απ το i1 > i2. Αυξάνονται οι επενδύσεις, έχουμε ανάπτυξη, Το ΑΕΠ αυξάνεται από Υ1 σε Υ2. Αύξηση επενδύσεων σημαίνει μείωση ανεργίας, αύξηση μισθών και τιμών (πληθωρισμός) άρα μείωση της πραγματικής ποσότητας χρήματος που κυκλοφορεί. Αυτό προκαλεί αύξηση των επιτοκίων, μείωση επενδύσεων και παραγωγής.

http://www.slideshare.net/vjyaser/is...level-17315944

Αυτά σε κανονική λειτουργία μια οικονομίας. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που ακόμα και μια επεκτατική νομισματική πολιτική ΔΕΝ λειτουργεί όπως στο επόμενο διάγραμμα. Εδώ πέφτει χρήμα στην αγορά, με μείωση επιτοκίων ή τύπωμα χρήματος αλλά αυτό δεν επιδρά καθόλου στην οικονομία είτε γιατί το επενδυτικό κλίμα είναι κακό (υψηλή φορολογία επιχειρήσεων, Σκουρλέτης να σε περιμένει να εγκρίνει περιβαλλοντικές άδειες κλπ) οπότε παρόλο που πέφτει χρήμα στην αγορά δεν γίνονται επενδύσεις. Ή γιατί υπάρχει τέτοιο πρόβλημα ρευστότητας που το επιπλέον χρήμα το κρατάει η αγορά για εφεδρείες ρευστότητας και δεν κάνει επενδύσεις. Οπότε πρέπει να έρθει το κράτος να διορθώσει με δημοσιονομικά μέτρα (π.χ. φορολογικά).




Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί η σημασία της αξίας του νομίσματος στις χρηματαγορές. Γενικά ένα υπερτιμημένο νόμισμα δυσκολεύει τις εξαγωγές άρα τη βιομηχανική παραγωγή και τον εγχώριο τουρισμό, αλλά έχει ζήτηση σαν αξία και επένδυση στο νόμισμα αυτό. Ένα υποτιμημένο νόμισμα βοηθάει τις εξαγωγές και τον τουρισμό αλλά χάνει την αξία του στις χρηματαγορές σαν επένδυση.
Το δολλάριο δεν έχει πρόβλημα, γιατί όσο χαλαρή και να είναι η αμερικάνικη νομισματική πολιτική, όσο και αν υποτιμηθεί το δολλάριο, κανείς στον κόσμο δεν σκέφτεται ότι θα καταρεύσει. Η αξία του είναι δεδομένη. Αντίθετα παρόλο που η ΕΚΤ με τις μεγάλες κρίσεις της Ευρωζώνης (Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία κλπ) κάνει το παν για να κρατήσει την αξία του, το Ευρώ ΔΕΝ θεωρείται σίγουρο νόμισμα και κατά περιόδους η διάλυση της Ευρωζώνης και η κατάρευση του Ευρώ είναι πάντα στο μυαλό των επενδυτών.
Για αυτό και η ΕΚΤ δεν μπορεί να συγκρίνεται με τη Fed, το δολλάριο δεν μπορεί να συγκρίνεται με το Ευρώ και η δουλειά του Ντράγκι είναι πολύ δυσκολότερη. Στην Ευρωζώνη η ενιαία δημοσιονομική πολιτική είναι σχεδόν αδύνατη. Πολλές χώρες με τεράστιες διαφορές δυναμικότητας και πολιτικές οι οποίες μάλιστα έχουν τον εφησυχασμό ότι αν χρεοκοπήσουν θα διασωθούν απ τις άλλες. Η μόνη πολιτική που μπορεί να έχει συνοχή με τα σημερινά δεδομένα και λειτουργεί σε ένα βαθμό σε όλη την Ευρωζώνη είναι η νομισματική μέσω της ΕΚΤ.
Φυσικά ιδανικό θα ήταν να είχαμε όλες οι χώρες της Ευρωζώνης ενιαίο προϋπολογισμό, σε μεγάλο βαθμό κοινή δημοσιονομική πολιτική και Ευρωομόλογα. Αυτό βέβαια θα σήμαινε ότι η Γερμανία και οι πλούσιες χώρες θα πλήρωναν στην αρχή κάτι παραπάνω για να χρηματοδοτήσουν τα χρέη τους αλλά σε βάθος χρόνου θα ήταν καλύτερο για όλους. Νομίζω οι σκέψεις πάνε προς τα εκεί, αλλά παίζουν όλα τα σενάρια γιατί τετοιες αποφάσεις είναι δύσκολες και χρονοβόρες, τα συμφέροντα των επι μέρους χωρών διαφέρουν και η κρίση είναι ακόμα εδώ .

Παρόλα αυτά, 18 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το Ευρώ είναι καθιερωμένο σαν το Νο 2 νόμισμα παγκοσμίως και το 1/4 των παγκόσμιων χρηματικών αποθεμάτων είναι σε Ευρώ. Με τα δεδομένα αυτά αξίζει η Ευρωζώνη να επενδύσει στη διατήρησή του και στην αξία του. 19 χώρες έχουν αυτή τη στιγμή το 2ο σε αξία νόμισμα στον κόσμο μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Η Ευρώπη φαίνεται σιγά σιγά ότι μαθαίνει απ τα λάθη της, η σημερινή επεκτατική νομισματική πολιτική της ΕΚΤ θα ήταν αδιανόητη πριν 10 χρόνια. Αν μάθαιναν και οι επι μέρους χώρες της Ευρωζώνης και απ τα δικά τους λάθη, αυτό θαταν η καλύτερη προοπτική για την Ευρώπη και το κοινό μας νόμισμα.

[teo.sol.]

το ευρω ειναι κατι σαν την φεραρι. καλο, σουπερ, αλλα κοστιζει η συντηριση.

[yakutia]

το ευρω ειναι κατι σαν την φεραρι. καλο, σουπερ, αλλα κοστιζει η συντηριση.

Οχι σαν τα Volkswagen είναι. Στιβαρό, αξιόπιστο (όχι βέβαια σαν το δολλάριο-Mercedes), με καλή μεταπωλητική αξία και δεν είναι μόνο για τους πολύ λίγους. Ακόμα και αν το χρησιμοποιήσει χώρα με πειραγμένο λογισμικό όπως η Ελλάδα, αν το αφαιρέσεις, μπορείς πάλι να το χρησιμοποιήσεις στη φουλ αξία του.

[yakutia]

Μετά από 1.5 χρόνο Σύριζα που βρισκόμαστε με καθαρά οικονομικούς όρους:

Σημείο αναφοράς (baseline όπως λέμε στις συγκριτικές αναλύσεις) Ιανουάριος 2015:

-Για την ολοκλήρωση του μνημονίου χρειαζόμασταν περίπου 5-6 μήνες και σαν βάση ολοκλήρωσης διαπραγμάτευσης ήταν το e-mail Χαρδούβελη με επιπλέον μέτρα 980 εκ. ΟΚ, δεν θαταν 980 αλλά ας ήταν 1.5 δις και πολλά λέω. Μέχρι εκεί όμως. Γιατί βασιζόταν σε πολύμηνες διαπραγματεύσεις και η τάξη μεγέθους ήταν πραγματική.
-Είχαμε καταγεγραμμένη πραγματική ελαφρά ανάπτυξη και ήδη μιά επιτυχημένη έξοδο στις αγορές.


Μάρτιος 2016 με Δεύτερη Φορά Αριστερά:

-Κλειστές τράπεζες με capital controls. Οχι μόνο ακραία περιοριστική νομισματική πολιτική αλλά μηδεν νομισματική πολιτική.
-90 δις φέσι στη χώρα απ τη σκληρή διαπραγμάτευση Τσίπρα. το 30% του συνολικού συσσωρευμένου χρέους της χώρας 40 χρόνων, μέσα σε 6 μήνες!.
-Ολοκληρωτική στάση πληρωμών δημοσίου προς ιδιώτες. Δηλαδή ακραία περιοριστική νομισματική πολιτική. Συνέπεια ένταση λουκέτων και ανεργίας, πάγωμα κάθε επενδυτικού σχεδίου. Ακραία υφεσιακή τακτική.
-Φοροκαταιγίδα προς πάντες, επιχειρήσεις και ιδιώτες γιατί ο Συριζα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να εφαρμόσει απολύτως καμμία άλλη πολιτική, ούτε μεταρύθμιση. Δηλαδή ακραία περιοριστική δημοσιονομική πολιτική και Ακραία υφεσιακή τακτική. Μείωση της κατανάλωσης καμμιά ελπίδα βελτίωσης οπότε κανείς δεν τολμά να ξοδέψει και να επενδύσει, τα όποια ρευστά τα κρατάει ο κόσμος και οι επιχειρήσεις για τους φόρους και τα άμεσα έξοδα.
- το χειρότερο: ακραία εχθρικό κλίμα για επενδύσεις και ιδιωτική πρωτοβουλία παντού, κανείς δε διαννοείται να βάλει τα λεφτά του για να επενδύσει στη χώρα.

Οπως καταλαβαίνετε με τα παραπάνω δεδομένα, με κυβέρνηση Σύριζα η οικονομία της χώρας είναι καταδικασμένη σε μερικούς μήνες να καταρρεύσει εντελώς. Ακραία ύφεση με φοροκαταιγίδα και καμμία ελπίδα αντιστροφής του επενδυτικού κλίματος. Η μόνη ελπίδα να έχουν ξεκουμπιστεί σε 1-2 το πολύ μήνες για να επανέλθει τουλάχιστον θετικό κλίμα στην οικονομία. Τότε ίσως καταφέρουμε να αποφύγουμε τη δεύτερη αριστερή κατάρευση που χρονικά κατά σατανική σύμπτωση πάει να συμπέσει με την περσινή.

[gakhun]

O Τσαμουργκέλης λέει και σωστά πράγματα, όπως π.χ. για το ρόλο των ελληνικών τραπεζών με τις πολιτικές απαρέδεκτα υψηλών επιτοκίων, την έμμεση χρηματοδότηση του κράτους με υποχρέωση των τραπεζών να αγοράζουν αθρόα έντικα γραμμάτια δημοσίου (εγκληματική τακτική Σύριζα το 2015 που έτρωγε έτσι τον ELA και από πάνω κατηγορούσε και τον Ντράγκι ότι στραγγαλίζει τη ρευστότητα) κλπ αλλά λέει πολλά με τα οποία δεν συμφωνώ:.............................

Δεν έχω λόγια. Ευχαριστώ για την ανάλυση και για το χρόνο σου

[gakhun]

ΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΠΝΙΓΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ερευνα-σοκ: Δύο επιλογές για τις επιχειρήσεις, λουκέτο ή μετανάστευση




ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΟΛΩΝΑ
Μετανάστευση ή λουκέτο... είναι το δίλημμα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σήμερα στη χώρα μας.
Κάπως έτσι θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν τα αποτελέσματα της έρευνας που έκανε το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Αθήνας και η οποία αφορά τις κύριες επιβαρύνσεις των Ελλήνων εργοδοτών σε σχέση με τους επιχειρηματίες των γειτονικών τους χωρών.

η συνέχεια εδώ:http://www.imerisia.gr/article.asp?c...ubid=113961047

[gakhun]

ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ Η ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΟΟΣΑ
Τα 6 από τα 10 ευρώ που βγάζει Ελληνας εργαζόμενος πάνε σε φόρους-εισφορές

Πηγή: Τα 6 από τα 10 ευρώ που βγάζει Ελληνας εργαζόμενος πάνε σε φόρους-εισφορές | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/259293...#ixzz44TvZW6VE

[gakhun]

Συγκριτικοί interactive πίνακες Ελλάδας - Ευρωζώνης

Σε κάθε ένα απο τους επιλεγμένους τομείς μπορεί κάποιος να δει την εξέλιξη της Ελλάδας συγκρινόμενη μέσω διαδραστικών πινάκων με οποιοδήποτε κράτος-μέλος της ΟΝΕ ή και με την ΟΝΕ στο σύνολο της
Source: euro area statistics from ECB
http://imperatorlex.blogspot.gr/2016...-from-ecb.html

[gakhun]

Νίκος Παππάς: Γκαιμπελισμός, άγνοια ή και τα δυο μαζί;

http://imperatorlex.blogspot.gr/2016...st_6.html#more

[yakutia]

Τα μαύρα μας τα χάλια.
Η αναλυτική τρέχουσα πρόβλεψη του ΙΟΒΕ (Μάρτιος 2016) και μετά συνοψίζω:
«Βελτιώθηκε οριακά τον Μάρτιο ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος στην Ελλάδα και διαμορφώθηκε στις 90,1 (από 89) μονάδες, σε επίδοση που είναι όμως πολύ χαμηλότερη έναντι της αντίστοιχης περυσινής (97,3 μονάδες), σύμφωνα με έρευνα οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ.

«Η μικρή αυτή βελτίωση είναι αποτέλεσμα ελαφρώς καλύτερων προσδοκιών στη Βιομηχανία και στις υπηρεσίες, κυρίως στον τομέα του τουρισμού, αλλά και της σταθεροποίησης στο λιανικό εμπόριο. Αντίθετα, στις κατασκευές, τόσο στις ιδιωτικές, όσο και στα δημόσια έργα σημειώνεται επιδείνωση, ενώ σε ό,τι αφορά τον δείκτη καταναλωτικής εμπιστοσύνης αυτός υποχωρεί εκ νέου, στο δυσμενέστερο επίπεδό του από τον Σεπτέμβριο του 2013. Είναι πιθανό, η προσδοκία για ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης του εφαρμοσμένου προγράμματος σύντομα, να συμβάλλει θετικά στο οικονομικό κλίμα. Από την άλλη πλευρά όμως εύλογα προεξοφλούνται ήδη αρνητικές εξελίξεις από την οριστικοποίηση των νέων φορολογικών μέτρων στο πλαίσιο της αξιολόγησης, ειδικά στην πλευρά της ζήτησης, στα νοικοκυριά. Ταυτόχρονα δημιουργούνται πρόσθετα στοιχεία αβεβαιότητας, όπως η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, που επιβαρύνουν το οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον» επισημαίνεται στην έρευνα του ΙΟΒΕ.

Αναλυτικότερα, στη βιομηχανία, οι προβλέψεις για την παραγωγή τους προσεχείς μήνες βελτιώνονται σημαντικά, το ισοζύγιο των εκτιμήσεων για τα αποθέματα αμβλύνεται ελαφρά, ενώ και οι αρνητικές εκτιμήσεις για τις παραγγελίες και τη ζήτηση περιορίζονται οριακά.

Στις υπηρεσίες, οι αρνητικές εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων, όπως και οι αντίστοιχες για την τρέχουσα ζήτηση αμβλύνονται, ενώ στις προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξη της ζήτησης, το σχετικό ισοζύγιο δεν μεταβάλλεται και παραμένει αρνητικό.

Στο λιανικό εμπόριο, οι εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις παραμένουν στα ίδια επίπεδα, όπως και οι αρνητικές προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξή τους, ενώ τα αποθέματα εξακολουθούν να είναι χαμηλότερα του φυσιολογικού για την εποχή.

Στις κατασκευές, η επιδείνωση του κλίματος εκπορεύεται από την επιδείνωση στις προβλέψεις για το τρέχον επίπεδο εργασιών των επιχειρήσεων, αλλά και από την πτώση του δείκτη προβλεπόμενης απασχόλησης.

Στην καταναλωτική εμπιστοσύνη, η κάμψη του δείκτη προέρχεται από την επιδείνωση στις προβλέψεις των νοικοκυριών για την οικονομική τους κατάσταση το επόμενο 12-μηνο, για την οικονομική κατάσταση της χώρας, αλλά και από την εξασθένηση της πρόθεσης για αποταμίευση και τις δυσμενέστερες προβλέψεις για την εξέλιξη της ανεργίας.»
http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=789118




Συνοπτικά λοιπόν:
Η κατάσταση σήμερα είναι σημαντικά χειρότερη απ την περσινή. Να σημειώσουμε ότι πέρσι τέτοιο καιρό είχαν αρχίσει να μαζεύονται τα βαριά σύννεφα της επερχόμενης καταστροφής της Τσιπρο-Βαρουφακιάδας, αν και όλοι οι Συριζαίοι χαριεντίζονταν ότι έρχεται-έρχεται η συμφωνία. Αλλά παρόλα αυτά η οικονομία δεν πίστευε ότι φτάσουμε εκεί που φτάσαμε. Ετσι διατηρούνταν τότε κάποιες ελπίδες.

Τη στιγμή αυτή οι μόνοι δείκτες που δείχνουν θετική εξέλιξη στην οικονομία είναι

1) ο τουρισμός όπου αναμένεται τεράστια αύξηση λόγω διεθνών συγκυριών
2) η βιομηχανική παραγωγή όπου υπάρχει κάποια αισιοδοξία με θετικές προβλέψεις παραγγελιών

Ολοι, ανεξαιρέτως οι υπόλοιποι κλάδοι παρουσιάζουν αρνητική εξέλιξη: Κατανάλωση, κατασκευές, λιανικό εμπόριο κλπ.

Να διευκρινίσω ότι κάθε κλάδος της οικονομίας επηρρεάζει λίγο πολύ όλη την οικονομία της χώρας. Παράδειγμα:

Αν οι «κατασκευές» δεν πάνε καλά, δηλαδή δεν χτίζονται σπίτια, κτίρια γραφείων, βιοτεχνικά-βιομηχανικά, δρόμοι κλπ δεν ζημιώνεται μόνο ο εργολάβος ή κατασκευαστής (δαινομοποιημένοι επιχειρηματίες στην Ελλάδα), αλλά επηρρεάζεται σχεδόν όλη η οικονομία:

Αυξάνεται η ανεργία στον τομέα κατασκευών.
Μείωση παραγωγής και απολύσεις σε μεγάλες βιομηχανίες που υποφέρουν πρώτες απ τη μείωση των κατασκευών, δηλαδή τσιμεντοβιομηχανία, βιομηχανία χάλυβα, χαλκού, αλουμινίου.
Μείωση παραγωγής και απολύσεις / κλείσιμο μεγάλων βιομηχανιών και εμπορικών επιχειρήσεων που τροφοδοτούν την κατασκευή: Π.χ. βιομηχανία επεξεργασίας μετάλλων, δηλ προφιλ αλουμινίου κλπ.
Μια σειρά μικρομεσαίων επιχειρήσεων που τροφοδοτούν τις κατασκευές δεν έχουν δουλειά και υπολειτουργούν ή κλείνουν (σίδερα, αδρανή υλικά, εξοπλισμός, κλπ). Ενίσχυση της ανεργίας.
Μείωση εισαγωγών εμπορικών επιχειρήσεων που εισάγουν ειδικά υλικά για τις κατασκευές και μείωση παραγωγής ελληνικών εταιρειών που κατασκευάζουν τέτοια. Αύξηση ανεργίας, κλείσιμο επιχειρήσεων.
Δεν έχουν δουλειά μηχανικοί, αρχιτέκτονες, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι. Ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση ανεργίας, μείωση κατανάλωσης, γραφεία που κλείνουν.


Που πάμε λοιπόν;

Δυστυχώς στα βράχια. Ο Σύριζα αδιαφορεί εντελώς για την οικονομία. Για αυτούς το ΜΟΝΟ που έχει σημασία είναι να διατηρηθεί η εκλογική του πελατεία του δημοσίου, να πειραχτούν δηλ όσο το δυνατόν λιγότερο μισθοί και συντάξεις δημοσίου και να κλείσει την αξιολόγηση φορολογώντας άγρια και σχεδόν ανεξέλεγκτα. Με ΜΟΝΟ στόχο να πάρει τη δόση και να παραμείνει στην εξουσία.

Αδιαφορεί δηλαδή ο Σύριζα για το ότι

1. Εχουμε κλειστές τράπεζες. Η ελληνική επιχείρηση στερείται οποιασδήποτε χρηματοδότησης, εκτός αν έχει λογαριασμούς στο εξωτερικό που πολύ λίγες έχουν.
2. Αυξάνει συνεχώς τη φορολογία ενισχύοντας τη φοροδιαφυγή και διώχνοντας απ την Ελλάδα της επιχειρήσεις, μειώνοντας την κατανάλωση και αυξάνοντας την ύφεση.
3. Για να δείξει δήθεν πλεονάσματα συνεχίζει την ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ προς ΙΔΙΩΤΕΣ στραγγαλίζοντας έτσι ακόμα περισσότερο την ιδιωτική οικονομία.
4. Με την κατάσταση τσίρκου της κυβέρνησης απέναντι σε μεγάλες επενδύσεις και αποκρατικοποιήσεις, την φορολογία, τη στάση Σκουρλέτη και άλλων υπουργών απέναντι σε επενδυτές (βλέπε Cosco, Χρυσός) κανείς με σώας τας φρένας δε θα διανοηθεί να έρθει να επενεδύσει στην Ελλάδα.


Eίναι απόλυτα τραγικό να βλέπεις μια κυβέρνηση μόνο και μόνο για να κρατηθεί στην εξουσία, να υπογράφει μνημονιακές υποχρεώσεις όπως η πώληση του ΟΛΠ και τα αεροδρόμια και να χύνει κροκοδείλια δάκρυα ότι υπογράφει πράγματα με τα οποία …δεν συμφωνεί και να αφήνει μέσω υπουργών αιχμές ότι μπορεί και να μην τηρήσει αυτά που υπογράφει, ή ότι η ίδια σα σαμποτάρει όσα υπογράφει!!!

Ο Τσίπρας βγήκε και ζήταγε και άλλες τέτοιες επενδύσεις σαν της Cosco. Γλυκάθηκε ο επαναστάτης του 15μελούς που ΑΠΕΙΛΟΥΣΕ μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 τους ξένους επενεδυτές να ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ δημόσια περιουσία γιατί θα χάσουν τα λεφτά τους.

Όμως το θέμα μας δεν είναι οι μία-δυό μεγάλες επενδύσεις σαν τον ΟΛΠ και τα αεροδρόμια. Αυτές είναι δεμένες από 1000 μεριές με τέτοιες συμβάσεις που κανένας Σκουρλέτης δε θα διανοηθεί να τους βάλει χέρι. Το θέμα μας είναι όλο το εύρος των επενδυτών ξένων αλλά ΚΑΙ εγχώριων που θα αποφασίσουν να βάλουν χρήματα στη χώρα για να τονωθεί η αγορά και να μειωθεί η ανεργία. Αυτοί, με τη φορολογία επιχειρήσεων στο 30%, με προκαταβολές φόρων, εισφορών, κλειστές τράπεζες, επιτόκια χορηγήσεων στο θεό και μόνο με 100% καλύψεις και με τέτοια αντιμετώπιση του κράτους προς την ιδιωτική οικονομία, απλά θα περιμένουν να φύγει ο Σύριζα για να ξαναβάλουν χρήματα στη χώρα.

[yakutia]

Το ίδιο αδιαφορούν για την οικονομία και οι δανειστές. Αβαντάρουν τον Τσίπρα παρόλο που βλέπουν ότι δημιουργεί κλίμα καταστροφής και απόλυτης ύφεσης στην οικονομία. Θεωρούν ότι επειδή τον βρήκαν βολικό να υπογράφει ότι του βάλουν μπροστά του, είναι ο μόνος ικανός να περάσει τα μέτρα και να προχωρήσει η οικονομία παραπέρα. Ως προς τα μέτρα έχουν βέβαια δίκιο. Αλλά ο Τσίπρας και το τσίρκο του δεν είναι ικανοί να πάνε την οικονομία ούτε βήμα μπροστά. Μόνο πίσω.

Μόνο το ΔΝΤ κρατάει υπεύθυνη και σοβαρή στάση. Γιατί είναι καθαρά χρηματοοικονομικός φορέας και συμπεριφέρεται καθαρά τεχνικά και επαγγελματικά. Η τρόικα αντίθετα, είναι έρμαιη των πολιτικών των κυβερνήσεων της ΕΕ, κυρίως Γερμανίας, σε ένα σημείο λογικό αφού τα λεφτά μας τα δανείζουν κράτη. Για αυτό είναι πάντα διστακτικότερη και αναποφάσιστη.