Tweet
Στην παλια περιοχη που εμενα στα κατω πετραλωνα -περιοχη καμπα για οσους γνωριζουν- μεχρι το καλοκαιρι του 1979 θυμαμαι μονο μια φορα να ειδα χιονι να πεφτει πρεπει να ηταν το1977 και το εστρωσε λιγο στην ταρατσα του σπιτιου μας πειραιως 118.
οταν μετακομισαμε στην νεα ερυθραια που ηταν τοτε οπως ειναι τωρα το κολχικο αλλα καταφυτη με πευκα και θεορατους ευκαλυπτους -που επεσαν θυματα της αναπτυξης-χιονι πρωτο ειδα τον νοεμβριο του 1979.
αυτο δεν ειναι απλα μνημη αλλα καταγεγραμμενο σε κανονικο ημερολογιο μαλιστα νομιζαμε πως μας πεταγαν χαρτια απο την ταρατσα αλωστε μικρα παιδια ημασταν.εστρωσε 10 ποντους και την αλλη μερα δεν πηγαμε σχολειο.
αυτο το γεγονος ηταν η αρχη για μενα της εξερευνησης του καιρου αν και οι χειμωνες ως και το 1984 ηταν ιδιαιτερα δριμεις τουλαχιστον τρεις με τεσσερις φορες ειχαμε χιονοστρωση των 30 με 40 εκατοστων περιμενοντας να δουμε να ξεπροβαλει απο την παρνηθα το χιονοσυννεφο -ετσι το λεγαμε τοτε- και να αρχισει το ωραιοτερο μετεωρολογικο φαινομενο.
σαν παιδια δυστηχως δεν ειχαμε την προνοητικοτητα να εχουμε τραβηξει φωτογραφιες να εχουμε να θυμομαστε ομως για μενα εκεινες οι πρωτες χρονιες που ειχαν και χιονισμενα χριστουγεννα εχουν μεινει μεσα μου σαν φωτογραφιες που με τα πρωτα κρυα του χειμωνα εμφανιζοται γιατι οταν προκειται να χιονισει αισθανομαι ακριβως το ιδιο με τοτε αν και ολα τα υπολοιπα πραγματα εχουν αλαξει.
Μπορει καποιος να πει τι μας νοιαζουν ολα αυτα ομως για μενα η καθε χιονοπτωση φερνει στο μυαλο μου εικονες αλλες πολυ ευχαριστες απο το παρελθον που για ολους μας ειναι φαρος για ολη την υπολοιπη ζωη.
παντα αλωστε το στρωμενο χιονι ομορφαινει και το πιο ασχημο τοπιο.
οταν μετακομισαμε στην νεα ερυθραια που ηταν τοτε οπως ειναι τωρα το κολχικο αλλα καταφυτη με πευκα και θεορατους ευκαλυπτους -που επεσαν θυματα της αναπτυξης-χιονι πρωτο ειδα τον νοεμβριο του 1979.
αυτο δεν ειναι απλα μνημη αλλα καταγεγραμμενο σε κανονικο ημερολογιο μαλιστα νομιζαμε πως μας πεταγαν χαρτια απο την ταρατσα αλωστε μικρα παιδια ημασταν.εστρωσε 10 ποντους και την αλλη μερα δεν πηγαμε σχολειο.
αυτο το γεγονος ηταν η αρχη για μενα της εξερευνησης του καιρου αν και οι χειμωνες ως και το 1984 ηταν ιδιαιτερα δριμεις τουλαχιστον τρεις με τεσσερις φορες ειχαμε χιονοστρωση των 30 με 40 εκατοστων περιμενοντας να δουμε να ξεπροβαλει απο την παρνηθα το χιονοσυννεφο -ετσι το λεγαμε τοτε- και να αρχισει το ωραιοτερο μετεωρολογικο φαινομενο.
σαν παιδια δυστηχως δεν ειχαμε την προνοητικοτητα να εχουμε τραβηξει φωτογραφιες να εχουμε να θυμομαστε ομως για μενα εκεινες οι πρωτες χρονιες που ειχαν και χιονισμενα χριστουγεννα εχουν μεινει μεσα μου σαν φωτογραφιες που με τα πρωτα κρυα του χειμωνα εμφανιζοται γιατι οταν προκειται να χιονισει αισθανομαι ακριβως το ιδιο με τοτε αν και ολα τα υπολοιπα πραγματα εχουν αλαξει.
Μπορει καποιος να πει τι μας νοιαζουν ολα αυτα ομως για μενα η καθε χιονοπτωση φερνει στο μυαλο μου εικονες αλλες πολυ ευχαριστες απο το παρελθον που για ολους μας ειναι φαρος για ολη την υπολοιπη ζωη.
παντα αλωστε το στρωμενο χιονι ομορφαινει και το πιο ασχημο τοπιο.
Comment