Tweet
Θα σας περιγράψω πως ήταν η ανάβαση μου σήμερα στο καταφύγιο Σπήλιος Αγαπητός, στα 2100 μέτρα του Ολύμπου! ξεκινήσαμε λίγο μετά το τελευταίο μου πρωινό ποστ, σε 1.5 ώρες ήμασταν ήδη στα Πριόνια, από εκεί που ξεκινάει το μονοπάτι Ε4. Κατά κύριο λόγο σωρείτες πάνω από τα 2000 μέτρα είχαμε, ωστόσο δεν ήμασταν ψηλότερα από αυτούς δυστυχώς! Η Ανάβαση ξεκίνησε κατά τις 11 το πρωί, διήρκησε μέχρι τις 3 και αυτό γιατί ειδικά προς το τέλος η διαδρομή ήταν ιδιαίτερα κουραστική αφού στο τέλος της μας τα φύλαγε τα δωράκια της [μεγαλύτερη κλίση και κοτρόνες]! Τα τελευταία 600 μέτρα διαδρομής μου πήραν σχεδόν μια ώρα, και του πατέρα μου 1.5! [τι τον έκανα τον άνθρωπο
] Λίγο πριν φτάσουμε στο καταφύγιο, είδαμε από μικρή απόσταση, αλλά δεν αγγίξαμε χιονούρες, στα 2.100 μέτρα[ δεν πήγαμε γιατί ούτος ή άλλος κουραστήκαμε πολύ] Το κακό επίσης ήταν οι αλογόμυγες που σε έκαναν παρέα καθ'όλη την διάρκεια αυτής, και σε τσιμπούσαν από επάνω! Ουφ!Ωστόσο από φίδια και λοιπά δε είδαμε τίποτα! Όταν φτάσαμε φάγαμε το φαγητό από εκεί που ήταν καταπληκτικό, γευστικότατο άξιζε τα λεφτά του. Η θέα τρομερή λέμε όμως! Επίσης να τονίσω την φοβερή δροσιά εκεί πάνω, μέγιστη κάτω από 20 βαθμούς κι αυτό με ηλιοφάνεια! Και επειδή ρίξαμε πολύ, μα πολύ ιδρώτα, όπως όλοι αυτοί που ανέβηκαν, μαζί με το ισχυρό αεράκι πάγωνες! Κατεβήκαμε αφού ξεκουραστήκαμε μια ώρα, η κατάβαση διήρκησε μόλις 2 ώρες. Η διαδρομή είναι 7 χιλιόμετρα, ενώ η υψομετρική διαφορά, από την περιοχή που ξεκινάς μέχρι το συγκεκριμένο καταφύγιο είναι 1000 μέτρα. Προτείνω ανεπιφύλαχτα την διαδρομή, κυρίως τον Μήνα Σεπτέμβριο, όπου θα έχει καλές θερμοκρασίες και δεν θα έχει αυτές τις κ@λόμυγες! Τέλος συναντήσαμε πάρα πολλούς ξένους τουρίστες, συγκεκριμένα Αμερικανούς, ’γγλους, Ισπανούς Γάλλους Σέρβους Ρουμάνους και Ιταλούς. Φυσικά υπήρχαν και Έλληνες.
Φώτο δυστυχώς δεν ξέρω να ανεβάζω, και ο υπολογιστής θα κομπλάρει συνεχώς [το έχω ξαναδοκιμάσει] Κάποτε θα μπουν.
] Λίγο πριν φτάσουμε στο καταφύγιο, είδαμε από μικρή απόσταση, αλλά δεν αγγίξαμε χιονούρες, στα 2.100 μέτρα[ δεν πήγαμε γιατί ούτος ή άλλος κουραστήκαμε πολύ] Το κακό επίσης ήταν οι αλογόμυγες που σε έκαναν παρέα καθ'όλη την διάρκεια αυτής, και σε τσιμπούσαν από επάνω! Ουφ!Ωστόσο από φίδια και λοιπά δε είδαμε τίποτα! Όταν φτάσαμε φάγαμε το φαγητό από εκεί που ήταν καταπληκτικό, γευστικότατο άξιζε τα λεφτά του. Η θέα τρομερή λέμε όμως! Επίσης να τονίσω την φοβερή δροσιά εκεί πάνω, μέγιστη κάτω από 20 βαθμούς κι αυτό με ηλιοφάνεια! Και επειδή ρίξαμε πολύ, μα πολύ ιδρώτα, όπως όλοι αυτοί που ανέβηκαν, μαζί με το ισχυρό αεράκι πάγωνες! Κατεβήκαμε αφού ξεκουραστήκαμε μια ώρα, η κατάβαση διήρκησε μόλις 2 ώρες. Η διαδρομή είναι 7 χιλιόμετρα, ενώ η υψομετρική διαφορά, από την περιοχή που ξεκινάς μέχρι το συγκεκριμένο καταφύγιο είναι 1000 μέτρα. Προτείνω ανεπιφύλαχτα την διαδρομή, κυρίως τον Μήνα Σεπτέμβριο, όπου θα έχει καλές θερμοκρασίες και δεν θα έχει αυτές τις κ@λόμυγες! Τέλος συναντήσαμε πάρα πολλούς ξένους τουρίστες, συγκεκριμένα Αμερικανούς, ’γγλους, Ισπανούς Γάλλους Σέρβους Ρουμάνους και Ιταλούς. Φυσικά υπήρχαν και Έλληνες.Φώτο δυστυχώς δεν ξέρω να ανεβάζω, και ο υπολογιστής θα κομπλάρει συνεχώς [το έχω ξαναδοκιμάσει] Κάποτε θα μπουν.
Comment