συζητησεις για παλιους/ες χιονιαδες-κακοκαιριες

[ΓΙΑΝΝΗΣ]

ιανουαριος 2008 vs ιανουαριος 2014
παρομοια κυκλοφορια ..μενει να δουμε την εξελιξη της μετα τις 20/1

[nick_soho78]

Μια φωτογραφία λίγες μέρες μετά τον χιονιά στις αρχές Ιανουαρίου του 2002 απο το ξενοδοχείο ''Εξαρι'' στον Ομαλό Χανίων:

https://www.facebook.com/photo.php?f...count=1&ref=nf

[nick_soho78]

Μια φωτογραφία λίγες μέρες μετά τον χιονιά στις αρχές Ιανουαρίου του 2002 απο το ξενοδοχείο ''Εξαρι'' στον Ομαλό Χανίων:

https://www.facebook.com/photo.php?f...count=1&ref=nf

Δυστηχώς δεν την εμφανίζει τη φωτογραφία επειδή είναι απ'το facebook,αν μπορεί κάποιος να βοηθήσει ! πάντως τα τελευταία 12 χρόνια μετά τον χιονιά του Φλεβάρη του 2004 ο αμέσως επόμενος σε ένταση ηταν αυτός του 2002 για την Κρήτη,θυμάμαι με ελικόπτερα πετούσαν εφόδια για τους κτηνοτρόφους και τα ζώα πάνω σε στάνες που ηταν αποκλεισμένοι στα ορεινά !

[giorgospel]

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΧΙΟΝΙΑ 2002.. 12 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ..

Σαν σημερα πριν απο 12 χρόνια τελείωνε ένας από τους μεγαλύτερους χιονιάδες στην συγχρονη καιρικη ιστορία της Αττικής και μου δίνεται η αφορμή να μοιραστώ μαζί σας τις αναμνήσεις μου.

Παιδί 12 χρονών τότε και έχοντας ήδη ωριμάσει μέσα μου η καιρική τρέλα, άκουγα τα δελτία καιρού και άρχισα να συνειδητοποιώ πως θα ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπα ένα σημαντικό χιόνι στην αυλή μου. Βλέπετε είχε προηγηθεί μια άχιονη δεκαετία για την Αθήνα( κάτι που αργότερα ερεύνησα και ανακάλυψα ότι ισχύει μόνο για το κέντρο της πόλης και όχι για τα προάστια , τα οποία ντύθηκαν αρκετές φορές στα λευκά και μετά το επικό 1992).

Τετάρτη μεσημέρι λοιπόν βγαίνω βόλτα με τον παππού μου στο σταθμό του Αμαρουσίου και ο ουρανός ήδη είχε προετοιμαστεί για αυτό που θα ερχόταν. Ένα λευκό πέπλο κάλυπτε τα πάντα και το κρύο είχε ήδη κάνει αισθητή την παρουσία του. Και τότε μου γνέφει ο παππούς : " Παιδί μου, έρχεται χιόνι" . Η αναμονή δύσκολη. Έχοντας από καιρό αφουγκραστεί την τρέλα που με διακατείχε , είχα μπει για τα καλά στην πρίζα - άσχετα αν δεν γνώριζα ιδιαίτερα πράγματα τότε από επιστημονικής πλευράς- και έπρεπε να περιμένω άλλες 24 ώρες για να ξεκινήσει αυτό για το οποίο όλοι μιλούσαν εδώ και μέρες.

Η πρώτη μέρα του χιονιά ξημερώνει και η αναμονή γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Τρέχω στην τηλεόραση να ακούσω τα πιο φρέσκα στοιχεία. Οι προβλέψεις είναι κατηγορηματικές : Νεφώσεις που από το απόγευμα θα αυξηθούν και θα σημειωθούν χιονοπτώσεις πρώτα στα ορεινά και κατόπιν στα βόρεια προάστια. Από τη νύχτα θα χιονίσει και στο κέντρο της πόλης. Από τότε που βραδιάζει λοιπόν κολλάω στο παράθυρο και περιμένω. Και περιμένω και περιμένω και περιμένω. Και οι γονείς μου να λένε , παιδί μου ηρέμησε. Και γω να μην ηρεμώ. Γιατί να ηρεμήσω άλλωστε? Αυτό είναι το μικρόβιο μου.. Γύρω στις 10 το βράδυ λοιπόν οι πρώτες νιφάδες κάνουν την εμφάνιση τους στη λάμπα της γειτονιάς. Ένα μικρό χαμόγελο ζωγραφίζεται στο πρόσωπό μου. Το χιόνι σταδιακά πυκνώνει. Μέχρι τα μεσάνυχτα ένα λεπτό στρώμα χιονιού έχει καλύψει τις ευαίσθητες επιφάνειες. Το έπος ξεκινάει..

Δυστυχώς ( ή ευτυχώς) λόγω ηλικίας, μετά από κάποια ώρα έπεσα για ύπνο. Χαλάλι του όμως γιατί αυτό που αντίκρυσα όταν έμελε να ξυπνήσω δε το χα αντικρύσει ποτέ στη γειτονιά μου. Το χιόνι στρωμένο παντού , με ένα παχύ στρώμα , αφράτο αφράτο , να σκεπάζει σχεδόν τα πάντα. Και με τις νιφάδες να παιχνιδίζουν με το βοριά καθώς πέφτουν από τον ουρανό. Ο ενθουσιασμός μου είχε πλέον πολλαπλασιαστεί. Ήταν Παρασκευή πρωί. Βγαίνω στο μπαλκόνι να αισθανθώ λίγο από την αύρα του βασιλιά των καιρικών φαινομένων. Και μετά τρέχω στην τηλεόραση να μάθω τα τελευταία νέα... Είχε αρχίσει να χιονίζει και στο κέντρο της πόλης και φυσικά πως να μη χαρώ... ήταν κάτι πρωτόγνωρο τότε για μένα.

Στα επερχόμενα δελτία ειδήσεων του μεσημεριού , οι μετεωρολόγοι προέβλεπαν ύφεση των φαινομένων από το βράδυ και περιορισμό στα βόρεια και ανατολικά του νομού. Κρύος ιδρώτας με έλουσε. Η ψυχή μου ζητούσε και άλλο αλλά το ένστικτο μου δεν έκανε λάθος. Ήταν η αρχή μιας από τις πιο αξιομνημόνευτες προγνωστικές αποτυχίες, καθώς το Αιγαίο δεν είχε πει την τελευταία του λέξη , μάλιστα απ ό,τι φαίνεται , είχε μόλις αρχίσει να "φωνάζει". Και έτσι την Παρασκευή το απόγευμα, λίγο πριν βραδιάσει, ξεσπάει μια μοναδική χιονοθύελλα, με το πυκνό χιόνι να πέφτει με τρομακτική δύναμη και τις νιφάδες να χορεύουν προς όλες τις κατευθύνσεις και με το πάχος του χιονιού να αυξάνεται παντού ραγδαία. Μάλιστα, τα δέντρα λύγιζαν από τη δύναμη του βοριά. Το βράδυ της Παρασκευής σημειώνεται διακοπή ρεύματος και έτσι χρησιμοποιούμε το ραδιόφωνο για να μάθουμε τα τελευταία νέα. Αποκλεισμένοι οδηγοί στη Μαλακάσα ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια.. Αυτή ήταν και η μοναδική είδηση της νύχτας που ηχούσε σε όλους τους σταθμούς. Αποκλεισμένοι οδηγοί ,θάμενα αυτοκίνητα, σε μια νύχτα αξεπέραστη και ανεπανάληπτη. Και με το σκοτάδι από τη διακοπή ρεύματος να απλώνεται στη γειτονιά, κολλάω και πάλι το πρόσωπο μου στο παράθυρο και αντικρύζω την εξής ζωγραφιά:

Αυτό το παχύ λευκό πέπλο να αντανακλάει φως και να προσδίδει ένα μοναδικό τόνο μέσα στο απόκοσμο της νύχτας. Ένα τοπίο μαγευτικό , βγαλμένο από τα παραμύθια ...

Είναι πλέον Σάββατο. Το χιόνι συνεχίζει να πέφτει , άλλοτε πυκνό , άλλοτε πιο αραιό. Παντού λευκό. Οι μετεωρολόγοι ορκίζονται και πάλι ύφεση των φαινομένων από το βράδυ. Στο μεταξύ ο λευκός επισκέπτης έχει κάνει πλέον αισθητή την παρουσία του και στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας αλλά και νότια προς τη θάλασσα. Πέφτει το βράδυ.. Και νέα ισχυρή χιονόπτωση ξεσπάει , αυτή τη φορά με άπνοια. Το τοπίο είναι μαγευτικό. Η εικόνα , λίγο διαφορετική από αυτή που σας περιέγραψα πριν, με αυτό το κοκκινωπό πλέον χρώμα- από την αντανάκλαση των νυχτερινών φώτων πάνω στο χιόνι-να είναι αυτό που τώρα κυριαρχεί ..Φοράμε γάντια, σκούφους και μεγάλες μπότες και βγαίνουμε βόλτα.. Το χιόνι φτάνει σχεδό μέχρι το γόνατο μου. Ησυχία παντού , ψυχή δε κυκλοφορεί , τα αυτοκίνητα ακινητοποιημένα και εγώ με τους γονείς μου να περπατάμε στους δρόμους του Αμαρουσίου και η ψυχή μου να φτερουγίζει. Από δω και πέρα τα συναισθήματα είναι δύσκολο να περιγραφούν...

Ξημερώνει Κυριακή( σαν σήμερα πριν 12 χρόνια) και η χιονόπτωση συνεχίζεται. Πλεόν δε με απασχολεί η τηλεόραση, δε με απασχολούν οι προβλέψεις των μετεωρολόγων, ο χρόνος για μένα έχει σταματήσει... Μακάρι να μπορούσα να τον σταματήσω για καιρό.... Το Μαρούσι θαμένο στα χιόνια.. Εικόνα από ορεινό χωριό... Εκεί νόμιζα πως ζούσα τότε.. Έπειτα από 72 ώρες χιονόπτωσης , η χιονόπτωση σταματάει νωρίς το βράδυ εκείνης της μέρας. Η γνωστή εικόνα επικρατεί και πάλι μέσα στην ησυχία της νύχτας. Η ψυχή μου έχει πλέον γαληνέψει... Νέες βόλτες με περιμένουν το επόμενο πρωί... Θεέ μου πότε θα το ξαναζήσω...;

[xionoflorina]

Πραγματικά συγκινητική περιγραφή. Πάντοτε τα χιόνια όταν είμαστε/αν παιδιά μας σημαδεύουν και μας κάνουν χιονόφιλους

[nick_soho78]

Σ'εμάς οταν κάνει χιονιά συγχρόνως έχει χιονιά και στην Αττική με αποτέλεσμα τα φώτα της δημοσιότητας να πέφτουν εκεί !!! μοιραία λοιπόν οι χιονιάδες της Κρήτης περνούν απαρατήρητοι στην υπόλοιπη χώρα !







Εικόνα ΠΑΟΚΑΡΑ.jpg

http://ano-alikarnassos.meteoclub.gr/

[salonikatasos]

Σ'εμάς οταν κάνει χιονιά συγχρόνως έχει χιονιά και στην Αττική με αποτέλεσμα τα φώτα της δημοσιότητας να πέφτουν εκεί !!! μοιραία λοιπόν οι χιονιάδες της Κρήτης περνούν απαρατήρητοι στην υπόλοιπη χώρα !







[ATTACH=CONFIG]6787[/ATTACH]

http://ano-alikarnassos.meteoclub.gr/

όπως συμβαίνει και με τους χιονιάδες στην υπόλοιπη ελλάδα που τους αντιλαμβάνονται μόνο οι κάτοικοι στις περιοχές που χιονίζονται και κανείς άλλος

[geornik2004]

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΧΙΟΝΙΑ 2002.. 12 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ..

Σαν σημερα πριν απο 12 χρόνια τελείωνε ένας από τους μεγαλύτερους χιονιάδες στην συγχρονη καιρικη ιστορία της Αττικής και μου δίνεται η αφορμή να μοιραστώ μαζί σας τις αναμνήσεις μου.

Παιδί 12 χρονών τότε και έχοντας ήδη ωριμάσει μέσα μου η καιρική τρέλα, άκουγα τα δελτία καιρού και άρχισα να συνειδητοποιώ πως θα ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπα ένα σημαντικό χιόνι στην αυλή μου. Βλέπετε είχε προηγηθεί μια άχιονη δεκαετία για την Αθήνα( κάτι που αργότερα ερεύνησα και ανακάλυψα ότι ισχύει μόνο για το κέντρο της πόλης και όχι για τα προάστια , τα οποία ντύθηκαν αρκετές φορές στα λευκά και μετά το επικό 1992).

Τετάρτη μεσημέρι λοιπόν βγαίνω βόλτα με τον παππού μου στο σταθμό του Αμαρουσίου και ο ουρανός ήδη είχε προετοιμαστεί για αυτό που θα ερχόταν. Ένα λευκό πέπλο κάλυπτε τα πάντα και το κρύο είχε ήδη κάνει αισθητή την παρουσία του. Και τότε μου γνέφει ο παππούς : " Παιδί μου, έρχεται χιόνι" . Η αναμονή δύσκολη. Έχοντας από καιρό αφουγκραστεί την τρέλα που με διακατείχε , είχα μπει για τα καλά στην πρίζα - άσχετα αν δεν γνώριζα ιδιαίτερα πράγματα τότε από επιστημονικής πλευράς- και έπρεπε να περιμένω άλλες 24 ώρες για να ξεκινήσει αυτό για το οποίο όλοι μιλούσαν εδώ και μέρες.

Η πρώτη μέρα του χιονιά ξημερώνει και η αναμονή γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Τρέχω στην τηλεόραση να ακούσω τα πιο φρέσκα στοιχεία. Οι προβλέψεις είναι κατηγορηματικές : Νεφώσεις που από το απόγευμα θα αυξηθούν και θα σημειωθούν χιονοπτώσεις πρώτα στα ορεινά και κατόπιν στα βόρεια προάστια. Από τη νύχτα θα χιονίσει και στο κέντρο της πόλης. Από τότε που βραδιάζει λοιπόν κολλάω στο παράθυρο και περιμένω. Και περιμένω και περιμένω και περιμένω. Και οι γονείς μου να λένε , παιδί μου ηρέμησε. Και γω να μην ηρεμώ. Γιατί να ηρεμήσω άλλωστε? Αυτό είναι το μικρόβιο μου.. Γύρω στις 10 το βράδυ λοιπόν οι πρώτες νιφάδες κάνουν την εμφάνιση τους στη λάμπα της γειτονιάς. Ένα μικρό χαμόγελο ζωγραφίζεται στο πρόσωπό μου. Το χιόνι σταδιακά πυκνώνει. Μέχρι τα μεσάνυχτα ένα λεπτό στρώμα χιονιού έχει καλύψει τις ευαίσθητες επιφάνειες. Το έπος ξεκινάει..

Δυστυχώς ( ή ευτυχώς) λόγω ηλικίας, μετά από κάποια ώρα έπεσα για ύπνο. Χαλάλι του όμως γιατί αυτό που αντίκρυσα όταν έμελε να ξυπνήσω δε το χα αντικρύσει ποτέ στη γειτονιά μου. Το χιόνι στρωμένο παντού , με ένα παχύ στρώμα , αφράτο αφράτο , να σκεπάζει σχεδόν τα πάντα. Και με τις νιφάδες να παιχνιδίζουν με το βοριά καθώς πέφτουν από τον ουρανό. Ο ενθουσιασμός μου είχε πλέον πολλαπλασιαστεί. Ήταν Παρασκευή πρωί. Βγαίνω στο μπαλκόνι να αισθανθώ λίγο από την αύρα του βασιλιά των καιρικών φαινομένων. Και μετά τρέχω στην τηλεόραση να μάθω τα τελευταία νέα... Είχε αρχίσει να χιονίζει και στο κέντρο της πόλης και φυσικά πως να μη χαρώ... ήταν κάτι πρωτόγνωρο τότε για μένα.

Στα επερχόμενα δελτία ειδήσεων του μεσημεριού , οι μετεωρολόγοι προέβλεπαν ύφεση των φαινομένων από το βράδυ και περιορισμό στα βόρεια και ανατολικά του νομού. Κρύος ιδρώτας με έλουσε. Η ψυχή μου ζητούσε και άλλο αλλά το ένστικτο μου δεν έκανε λάθος. Ήταν η αρχή μιας από τις πιο αξιομνημόνευτες προγνωστικές αποτυχίες, καθώς το Αιγαίο δεν είχε πει την τελευταία του λέξη , μάλιστα απ ό,τι φαίνεται , είχε μόλις αρχίσει να "φωνάζει". Και έτσι την Παρασκευή το απόγευμα, λίγο πριν βραδιάσει, ξεσπάει μια μοναδική χιονοθύελλα, με το πυκνό χιόνι να πέφτει με τρομακτική δύναμη και τις νιφάδες να χορεύουν προς όλες τις κατευθύνσεις και με το πάχος του χιονιού να αυξάνεται παντού ραγδαία. Μάλιστα, τα δέντρα λύγιζαν από τη δύναμη του βοριά. Το βράδυ της Παρασκευής σημειώνεται διακοπή ρεύματος και έτσι χρησιμοποιούμε το ραδιόφωνο για να μάθουμε τα τελευταία νέα. Αποκλεισμένοι οδηγοί στη Μαλακάσα ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια.. Αυτή ήταν και η μοναδική είδηση της νύχτας που ηχούσε σε όλους τους σταθμούς. Αποκλεισμένοι οδηγοί ,θάμενα αυτοκίνητα, σε μια νύχτα αξεπέραστη και ανεπανάληπτη. Και με το σκοτάδι από τη διακοπή ρεύματος να απλώνεται στη γειτονιά, κολλάω και πάλι το πρόσωπο μου στο παράθυρο και αντικρύζω την εξής ζωγραφιά:

Αυτό το παχύ λευκό πέπλο να αντανακλάει φως και να προσδίδει ένα μοναδικό τόνο μέσα στο απόκοσμο της νύχτας. Ένα τοπίο μαγευτικό , βγαλμένο από τα παραμύθια ...

Είναι πλέον Σάββατο. Το χιόνι συνεχίζει να πέφτει , άλλοτε πυκνό , άλλοτε πιο αραιό. Παντού λευκό. Οι μετεωρολόγοι ορκίζονται και πάλι ύφεση των φαινομένων από το βράδυ. Στο μεταξύ ο λευκός επισκέπτης έχει κάνει πλέον αισθητή την παρουσία του και στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας αλλά και νότια προς τη θάλασσα. Πέφτει το βράδυ.. Και νέα ισχυρή χιονόπτωση ξεσπάει , αυτή τη φορά με άπνοια. Το τοπίο είναι μαγευτικό. Η εικόνα , λίγο διαφορετική από αυτή που σας περιέγραψα πριν, με αυτό το κοκκινωπό πλέον χρώμα- από την αντανάκλαση των νυχτερινών φώτων πάνω στο χιόνι-να είναι αυτό που τώρα κυριαρχεί ..Φοράμε γάντια, σκούφους και μεγάλες μπότες και βγαίνουμε βόλτα.. Το χιόνι φτάνει σχεδό μέχρι το γόνατο μου. Ησυχία παντού , ψυχή δε κυκλοφορεί , τα αυτοκίνητα ακινητοποιημένα και εγώ με τους γονείς μου να περπατάμε στους δρόμους του Αμαρουσίου και η ψυχή μου να φτερουγίζει. Από δω και πέρα τα συναισθήματα είναι δύσκολο να περιγραφούν...

Ξημερώνει Κυριακή( σαν σήμερα πριν 12 χρόνια) και η χιονόπτωση συνεχίζεται. Πλεόν δε με απασχολεί η τηλεόραση, δε με απασχολούν οι προβλέψεις των μετεωρολόγων, ο χρόνος για μένα έχει σταματήσει... Μακάρι να μπορούσα να τον σταματήσω για καιρό.... Το Μαρούσι θαμένο στα χιόνια.. Εικόνα από ορεινό χωριό... Εκεί νόμιζα πως ζούσα τότε.. Έπειτα από 72 ώρες χιονόπτωσης , η χιονόπτωση σταματάει νωρίς το βράδυ εκείνης της μέρας. Η γνωστή εικόνα επικρατεί και πάλι μέσα στην ησυχία της νύχτας. Η ψυχή μου έχει πλέον γαληνέψει... Νέες βόλτες με περιμένουν το επόμενο πρωί... Θεέ μου πότε θα το ξαναζήσω...;

με δεδομένο ότι οι δεκαετίες στην Αθήνα πάνε εναλλάξ(μια καλή, μια κακή) μάλλον είμαστε όπως ήδη έχουμε αντιληφθεί σε κακή δεκαετία...υπομονή μόνο για καμιά φωτοβολίδα...

[BrainA]

Ακριβώς. Η μεγκα φωτοβολιδα ψηνεται.

ιανουαριος 2008 vs ιανουαριος 2014
παρομοια κυκλοφορια ..μενει να δουμε την εξελιξη της μετα τις 20/1

[PAN1983]

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΧΙΟΝΙΑ 2002.. 12 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ..

Σαν σημερα πριν απο 12 χρόνια τελείωνε ένας από τους μεγαλύτερους χιονιάδες στην συγχρονη καιρικη ιστορία της Αττικής και μου δίνεται η αφορμή να μοιραστώ μαζί σας τις αναμνήσεις μου.

Παιδί 12 χρονών τότε και έχοντας ήδη ωριμάσει μέσα μου η καιρική τρέλα, άκουγα τα δελτία καιρού και άρχισα να συνειδητοποιώ πως θα ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπα ένα σημαντικό χιόνι στην αυλή μου. Βλέπετε είχε προηγηθεί μια άχιονη δεκαετία για την Αθήνα( κάτι που αργότερα ερεύνησα και ανακάλυψα ότι ισχύει μόνο για το κέντρο της πόλης και όχι για τα προάστια , τα οποία ντύθηκαν αρκετές φορές στα λευκά και μετά το επικό 1992).

Τετάρτη μεσημέρι λοιπόν βγαίνω βόλτα με τον παππού μου στο σταθμό του Αμαρουσίου και ο ουρανός ήδη είχε προετοιμαστεί για αυτό που θα ερχόταν. Ένα λευκό πέπλο κάλυπτε τα πάντα και το κρύο είχε ήδη κάνει αισθητή την παρουσία του. Και τότε μου γνέφει ο παππούς : " Παιδί μου, έρχεται χιόνι" . Η αναμονή δύσκολη. Έχοντας από καιρό αφουγκραστεί την τρέλα που με διακατείχε , είχα μπει για τα καλά στην πρίζα - άσχετα αν δεν γνώριζα ιδιαίτερα πράγματα τότε από επιστημονικής πλευράς- και έπρεπε να περιμένω άλλες 24 ώρες για να ξεκινήσει αυτό για το οποίο όλοι μιλούσαν εδώ και μέρες.

Η πρώτη μέρα του χιονιά ξημερώνει και η αναμονή γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Τρέχω στην τηλεόραση να ακούσω τα πιο φρέσκα στοιχεία. Οι προβλέψεις είναι κατηγορηματικές : Νεφώσεις που από το απόγευμα θα αυξηθούν και θα σημειωθούν χιονοπτώσεις πρώτα στα ορεινά και κατόπιν στα βόρεια προάστια. Από τη νύχτα θα χιονίσει και στο κέντρο της πόλης. Από τότε που βραδιάζει λοιπόν κολλάω στο παράθυρο και περιμένω. Και περιμένω και περιμένω και περιμένω. Και οι γονείς μου να λένε , παιδί μου ηρέμησε. Και γω να μην ηρεμώ. Γιατί να ηρεμήσω άλλωστε? Αυτό είναι το μικρόβιο μου.. Γύρω στις 10 το βράδυ λοιπόν οι πρώτες νιφάδες κάνουν την εμφάνιση τους στη λάμπα της γειτονιάς. Ένα μικρό χαμόγελο ζωγραφίζεται στο πρόσωπό μου. Το χιόνι σταδιακά πυκνώνει. Μέχρι τα μεσάνυχτα ένα λεπτό στρώμα χιονιού έχει καλύψει τις ευαίσθητες επιφάνειες. Το έπος ξεκινάει..

Δυστυχώς ( ή ευτυχώς) λόγω ηλικίας, μετά από κάποια ώρα έπεσα για ύπνο. Χαλάλι του όμως γιατί αυτό που αντίκρυσα όταν έμελε να ξυπνήσω δε το χα αντικρύσει ποτέ στη γειτονιά μου. Το χιόνι στρωμένο παντού , με ένα παχύ στρώμα , αφράτο αφράτο , να σκεπάζει σχεδόν τα πάντα. Και με τις νιφάδες να παιχνιδίζουν με το βοριά καθώς πέφτουν από τον ουρανό. Ο ενθουσιασμός μου είχε πλέον πολλαπλασιαστεί. Ήταν Παρασκευή πρωί. Βγαίνω στο μπαλκόνι να αισθανθώ λίγο από την αύρα του βασιλιά των καιρικών φαινομένων. Και μετά τρέχω στην τηλεόραση να μάθω τα τελευταία νέα... Είχε αρχίσει να χιονίζει και στο κέντρο της πόλης και φυσικά πως να μη χαρώ... ήταν κάτι πρωτόγνωρο τότε για μένα.

Στα επερχόμενα δελτία ειδήσεων του μεσημεριού , οι μετεωρολόγοι προέβλεπαν ύφεση των φαινομένων από το βράδυ και περιορισμό στα βόρεια και ανατολικά του νομού. Κρύος ιδρώτας με έλουσε. Η ψυχή μου ζητούσε και άλλο αλλά το ένστικτο μου δεν έκανε λάθος. Ήταν η αρχή μιας από τις πιο αξιομνημόνευτες προγνωστικές αποτυχίες, καθώς το Αιγαίο δεν είχε πει την τελευταία του λέξη , μάλιστα απ ό,τι φαίνεται , είχε μόλις αρχίσει να "φωνάζει". Και έτσι την Παρασκευή το απόγευμα, λίγο πριν βραδιάσει, ξεσπάει μια μοναδική χιονοθύελλα, με το πυκνό χιόνι να πέφτει με τρομακτική δύναμη και τις νιφάδες να χορεύουν προς όλες τις κατευθύνσεις και με το πάχος του χιονιού να αυξάνεται παντού ραγδαία. Μάλιστα, τα δέντρα λύγιζαν από τη δύναμη του βοριά. Το βράδυ της Παρασκευής σημειώνεται διακοπή ρεύματος και έτσι χρησιμοποιούμε το ραδιόφωνο για να μάθουμε τα τελευταία νέα. Αποκλεισμένοι οδηγοί στη Μαλακάσα ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια.. Αυτή ήταν και η μοναδική είδηση της νύχτας που ηχούσε σε όλους τους σταθμούς. Αποκλεισμένοι οδηγοί ,θάμενα αυτοκίνητα, σε μια νύχτα αξεπέραστη και ανεπανάληπτη. Και με το σκοτάδι από τη διακοπή ρεύματος να απλώνεται στη γειτονιά, κολλάω και πάλι το πρόσωπο μου στο παράθυρο και αντικρύζω την εξής ζωγραφιά:

Αυτό το παχύ λευκό πέπλο να αντανακλάει φως και να προσδίδει ένα μοναδικό τόνο μέσα στο απόκοσμο της νύχτας. Ένα τοπίο μαγευτικό , βγαλμένο από τα παραμύθια ...

Είναι πλέον Σάββατο. Το χιόνι συνεχίζει να πέφτει , άλλοτε πυκνό , άλλοτε πιο αραιό. Παντού λευκό. Οι μετεωρολόγοι ορκίζονται και πάλι ύφεση των φαινομένων από το βράδυ. Στο μεταξύ ο λευκός επισκέπτης έχει κάνει πλέον αισθητή την παρουσία του και στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας αλλά και νότια προς τη θάλασσα. Πέφτει το βράδυ.. Και νέα ισχυρή χιονόπτωση ξεσπάει , αυτή τη φορά με άπνοια. Το τοπίο είναι μαγευτικό. Η εικόνα , λίγο διαφορετική από αυτή που σας περιέγραψα πριν, με αυτό το κοκκινωπό πλέον χρώμα- από την αντανάκλαση των νυχτερινών φώτων πάνω στο χιόνι-να είναι αυτό που τώρα κυριαρχεί ..Φοράμε γάντια, σκούφους και μεγάλες μπότες και βγαίνουμε βόλτα.. Το χιόνι φτάνει σχεδό μέχρι το γόνατο μου. Ησυχία παντού , ψυχή δε κυκλοφορεί , τα αυτοκίνητα ακινητοποιημένα και εγώ με τους γονείς μου να περπατάμε στους δρόμους του Αμαρουσίου και η ψυχή μου να φτερουγίζει. Από δω και πέρα τα συναισθήματα είναι δύσκολο να περιγραφούν...

Ξημερώνει Κυριακή( σαν σήμερα πριν 12 χρόνια) και η χιονόπτωση συνεχίζεται. Πλεόν δε με απασχολεί η τηλεόραση, δε με απασχολούν οι προβλέψεις των μετεωρολόγων, ο χρόνος για μένα έχει σταματήσει... Μακάρι να μπορούσα να τον σταματήσω για καιρό.... Το Μαρούσι θαμένο στα χιόνια.. Εικόνα από ορεινό χωριό... Εκεί νόμιζα πως ζούσα τότε.. Έπειτα από 72 ώρες χιονόπτωσης , η χιονόπτωση σταματάει νωρίς το βράδυ εκείνης της μέρας. Η γνωστή εικόνα επικρατεί και πάλι μέσα στην ησυχία της νύχτας. Η ψυχή μου έχει πλέον γαληνέψει... Νέες βόλτες με περιμένουν το επόμενο πρωί... Θεέ μου πότε θα το ξαναζήσω...;

Πραγματικα απιστευτος χιονιας.. Μελαγχολησα... Μακαρι να ξαναρθει με το καλο κατι αναλογο ρε παιδια. Σκετο ονειρο. 30+ ποντοι πανω στο κυμα το μεσημερι της 6ης Ιανουαριου 2002...

[beach-snow]

Ξύπνησα εκείνο το πρωινό (από βραδίς είχα πάει ως Αγ. Παρασκευή και υποδέχτηκα τις πρώτες νιφάδες), από τις φωνές της γυναίκας μου που πήγαινε στη δουλειά της...ανοίγω CNN που είχε αναλυτικά θερμ. από όλο τον κόσμο και βλέπω Αθήνα 0 και snow and fog....κατάλαβα...πετάγομαι έξω αγουροξυπνημένος από κεκτημένη ταχύτητα, κυριολεκτικά με το σώβρακο και τις πυτζάμες και ξυπόλητος....και αντίκρυσα το ορεινό θέαμα...πάλλευκο τοπίο, αρκετό χιόνι (δεν θυμάμαι εκατοστά)....όπου και να κοίταζες ήταν λευκό...χιόνιζε και είχε ομίχλη....και φυσικά το συστατικό του χιονιά...απόλυτη ησυχία, σιγή....τρομερή εμπειρία...ντύθηκα γρήγορα και άρχισαν τις βόλτες με το αυτοκίνητο όπου μπορούσα να πάω φυσικά....στο Γουδί στον αδελφό μου πχ δεν έφτασα ποτέ από το πολύ χιόνι....τρελός χιονιάς και απίστευτες ποσότητες παπλαμούδας, στούπας...Ονειρο ήταν!!!

[geornik2004]

https://www.youtube.com/watch?v=PcP0vBTOa-Q

ακριβώς σαν απόψε τη νύχτα το 2002...

[nick_soho78]

όπως συμβαίνει και με τους χιονιάδες στην υπόλοιπη ελλάδα που τους αντιλαμβάνονται μόνο οι κάτοικοι στις περιοχές που χιονίζονται και κανείς άλλος

Αναφέρομαι για ιστοσελίδες καιρικού ενδιαφέροντως !

[GEORGE SNOWMAN]

2002....Πεμπτη πρωι ειχα παει το αμαξι στο συνεργειο στην Αγια Παρασκευη...νερα και λαδια στην μπαρα παγωμενα,ουρανος φορτωμενος...προς το μεσημερι νιφαδες σχετικα πυκνες για κανα δεκαλεπτο...παυση
το απογευμα προς το βραδυ αρχισε ψιλο χιονακι που ολο πυκνωνε στο Ν.Ηρακλειο...μεχρι το πρωι της Παρασκευης τα παντα στρωμενα με ενα 5ποντο το πολυ...οδευαμε προς υφεση και μεχρι το απογευμα ληξη της κακοκαιριας...το μεσημερι με ηλιο και συννεφα να παλευουν(βελτιωση),ημουν για καφε στο Μαρουσι...ξαφνικα σκοτεινιαζει και αρχιζει το χιονοχαλαζο,πυκνο και σπυρωτο σαν φελιζολ..χαρηκα αλλα οι μετεωρολογοι ηταν αμειλικτοι,παμε για βελτιωση.
4 η ωρα κατεβαινω Αμπελοκηπους να παρω τον αειμνηστο πατερα μου απο το νοσοκομειο(αιμοκαθαρση)...ο ηλιος πλεον εκανε δυναμικη την παρουσια του...στα δεκα λεπτα που περιμενα,εντελως ξαφνικα τα παντα σκοτεινιασαν,μαυριλα,δεος,αποκοσμο....ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΣΤΟΥΠΑ στην Κηφισιας που εστρωνε για πλακα...μεχρι το βραδυ παχυ το στρωμα του χιονιου,μεχρι τα ξημερωματα βολτες στη γειτονια και ηδονη....
Σαββατο πρωι οι μετεωρολογοι αμετανοητοι..''απο το μεσημερι και μετα οριστικη βελτιωση''...οντως κατα τις 12 ο ηλιος βγηκε για να σημανει τη ληξη..το χιονι κακοποιουταν απο τον ηλιο και την οριακη Τ καθως και απο τα παιδακια που επαιζαν με το θειο δωρο....ο καιρος ομως ειχε αλλη γνωμη....απο το απογευμα η ΣΤΟΥΠΑΡΑ της εικοσαετιας αρχισε να πεφτει αμειλικτη σε μεγεθος χαρτοπετσετας...ο ουρανος,αιμα...κοκκινος,ανελεητος...ξερναγε χιονι...
Κυριακη πρωι πια,παχια χιονοστρωση 25 εκατοστα(την ιδια στιγμη η Αγια Παρασκευη ειχε 40,σιχτιρ,χαχαχα).....οι μετεωρολογοι ειχαν πεταξει τα πτυχια τους πλεον και απλα εξηγουσαν τι εχει συμβει....το μεσημερι περιμεναμε να αρχισει η υφεση....ΟΧΙ...τοτε αρχισε ξανα...ΣΤΟΥΠΑ,ΣΤΟΥΠΑ ατελειωτη...βολτα στην Κηφισιας και απο Μαρουσι και μετα 50-60 ποντοι....μεχρι το βραδυ....ΜΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΖΩΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΤΑΝΕ...

[swter]

Τι μαγικο τετραημερο..Εγω Πεμπτη με την 1η χιονοπτωση ημουν Καλλιτεχνουπολη..Στρωμενο ομορφο χιονακι παντου..Παρασκευη με τη βελτιωση εφυγα κ πηγα στο σπιτι 2 κολητων (φοιτητες τοτε ολοι)στον Ανω Χολαργο..Εφτασα, παρκαρα κ αρχισε ο χαμος...Θυμαμαινα βγαινουμε βολτα Σαβατο κ στους δρομους μονο ανθρωπους ..Εκχιονιστικα στις λεωφορους, κ απο Κυριακη πλεον jcbστα στενα...Το χιονι πολυ..Ασταματητο, υπεροχο, μοναδικο..Κυριακη τα ιδια, γελαγαμε απο την ποσοτητα κ τη μαγεια..Ονειρο ζωης που δεν θα ξεχασω ποτε κ το περασα με καλους φιλους! ΜΑΓΕΙΑ