Οπως ξερεις εχω τα YOKO A/T-s και σιγουρα ενας απο τους βασικους λογους που σταματησα σε αυτο το σημειο ηταν τα λαστιχα και η ελλειψη παραπανω ροπης! Ειμαι σιγουρος πως με φορα και πολυ κοπο θα την εβγαζα την ανηφορα αλλα φοβηθηκα να μην κοιλιασω και επειδη το αλλο παλικαρι ειχε ασφαλτινα, αντε να με τραβηξει!!!(ειχαμε και τις παντοφλες μαζι[i]) Μεχρι το χωριο εντελως ανετος ο δρομος αν και κατι ακουσα μολις γυρισα για καθιζησεις, οριστε και το βιντεακι του φιλου!
Μετά από καιρό, βάζω 2 βιντεάκια (η ίδια διαδρομή με μέσα και έξω κάμερα, εκτός της αρχής του πρώτου βίντεο)) σε εντελώς άδειο-ερημικό δρόμο και με αυτοκίνητο φίλου πολύ μπροστά μου ο οποίος ενημέρωνε συνέχεια για τυχόν άλλο αυτοκίνητο στο δρόμο.
Οι ρυθμοί είναι μέτριοι για την ιπποδύναμη του αυτοκινήτου, (αν και αντικειμενικά γρήγοροι) όπως ακούγεται και από το πόσο χαμηλά γίνονται οι αλλαγές, αλλά και από το ότι πηγαίναμε με μισό γκάζι στο 90% της διαδρομής, λόγω της μεγάλης ζέστης που είχε εκείνη την ημέρα (36-37) και δεν ήθελα να το ζορίσω πολύ.
Τα βιντεάκια είναι αφιερωμένα στον φίλο μου τον πρόεδρο!!![i]
Τα Z-G2 έχω Δημήτρη. Πράγματι, έχουν μαλακό πέλμα που όμως δεν σαπουνιάζει ούτε στους 35+, με σκληρά όμως πλαινά που δεν αφήνει να μαγουλιάζουν.
Σίγουρα με τέτοιες ιπποδυνάμεις και τέτοιο στυλ οδήγησης, ξέρεις ότι δεν θα σου βγάλουν 3 σεζόν, αλλά μπροστά στην ασφάλεια και στην αίσθηση που προσφέρουν χαλάλι.
Διάβαζα αυτά που έγραφε ο stolis για τις αλλαγές που έκανε στα διαφορικά και την εμμονή του για την κίνηση με τους δυο διαγώνιους τροχούς στον αέρα. Πίστευα ότι για το αυτοκίνητο μου (αφού δεν κινούμε εκτός ασφάλτου) ήταν απλά θεωρητικές γνώσεις χωρίς πρακτικό ενδιαφέρον. Δυστυχώς φέτος που πήγα στην Θάσο και έκανα μερικά χλμ. σε βατούς χωματόδρομους την πάτησα και η 156 βρέθηκε να ακουμπάει δεξιά στην μέση στον δρόμο και οι διαγώνιοι τροχοί στον αέρα. Φυσικά με τράβηξαν και χωρίς ζημιά έφυγα.
Η ιστορία έχει ως εξής:
Συνάντησα ένα μικρο ξερό ποταμάκι (μικρή κατηφόρα-τσιμέντο-μικρή ανηφόρα). Στο κέντρο του δρόμου (εκεί που ξεκινούσε η κατηφόρα) προεξείχε μια πέτρα. Προσπάθησα να μην πατήσω με το τροχούς (αριστερούς) αλλά και να μην την εχω κάτω από την εξάτμιση αφού ξεκινούσε η κατηφόρα. Δυστυχώς το δεξιό μέρος του δρόμου επειδή ήταν φαγωμένο από την ροή του νερού μόλις πάτησε ο δεξής τρόχος υποχώρησε και ακούμπησα. Το ύπουλο σημείο δεν φαίνονταν.
Ερώτηση:
Πια 4Χ4 αυτοκίνητα (όχι τσιπ) θα έβγαιναν από εκεί χωρίς ρυμούλκηση;
Το πιθανότερο είναι ένα 4κίνητο, ακόμη και χωρίς τη δυνατότητα να κινείται με διαγώνιους στον αέρα να μην πάθαινε το ίδιο στο σημείο που το έπαθε ο φίλος με την 156, λόγω μεγαλύτερων διαδρομών. Από κει και πέρα, υπάρχουν 4κίνητα που θα κολλήσουν και με έναν τροχό στον αέρα, άλλα που ίσως τα βοηθήσουν κάπως τα ηλεκτρονικά (αν και στην πράξη, λίγα suv τα καταφέρνουν ειδικά αν είναι και σε ανηφορικό κομμάτι), άλλα που με ένα lsd πίσω θα τα καταφέρουν με αρκετή προσπάθεια ή με λίγο πίσω και φόρα. Στην πράξη, κανένα suv δεν θα τα καταφέρει, ακόμη και αν σε ίσιωμα κινείται αν το σηκώσεις στους διαγώνιους με γρύλους. Όταν έχει κάποιο εμπόδιο ή καμμιά ανηφόρα και είναι με διαγώνιους στον αέρα, θα μείνει εκεί. Στην πιο ακριβή κατηγορία, υπάρχουν 4κίνητα που είτε με κάποια συστήματα, είτε με τεράστιες διαδρομές στον πίσω άξονα, θα κινηθούν με διαγώνιους, ή θα κρεμάσουν πάρα πολύ δύσκολα. Τα ηλεκτρονικά όμως, έχουν το κακό ότι δεν μπλοκάρουν αμέσως μόλις βρεθεί στον αέρα κάποιος τροχός, αλλά έρχεται πρώτα η ακινητοποίηση και μετά προσπαθούν να κινήσουν ένα ακινητοποιημένο πλέον αυτοκίνητο. Τα μηχανικά μπλοκέ, είναι σαφώς πιο άμεσα.
Δείτε για παράδειγμα το yeti με τον haldex, ενώ τα πάει γενικά καλά, στο τέλος στο 6,23 το παίρνει πίσω το υψωματάκι με 1 τροχό στον αέρα.
Ήταν μια πολύ δύσκολη κατάσταση και μάλλον λίγα αυτοκίνητα θα ξεκολλούσαν χωρίς βοήθεια. Είχα πολύ μικρή ταχύτητα και κάτω από τον δεξή τροχό δημιουργήθηκε κενό 30 εκ. περίπου (η δεξιά ανάρτηση ήταν τελείως εκτεταμένη). Ακόμα και με μεγαλύτερη διαδρομή πίσω ανάρτησης ο πίσω αριστερός τρόχος απλά θα ακουμπούσε τον δρόμο.Βάλαμε μια επίπεδη πέτρα (αρκετά μεγάλη/ δυο άτομα την κουβαλήσαμε με δυσκολία) , δυο σήκωναν από εμπρός και δυο κάθονταν πίσω αριστερά ένας έσπρωξε την πετρά, ο τρόχος ακούμπησε αλλά σπίναραι . Εαν δεν υπήρχε το τζιπ θα συνεχίζαμε να βάζουμε πέτρες μέχρι να πατήσει καλά ο τροχός και θα σκάβαμε να φύγει το χώμα για να μην ακουμπάει το αυτοκίνητο αλλά πάλι χλωμό.
Comment