Την Κυριακη που μας περασε θελησα να ναβεω στο χωριο μου, την Ανω Στενη Ευβοιας...νερα τρεχουμενα παντου, το ποταμι φουσκωμενο οπως καμια αλλη φορα! Η τρελα ομως μεσα μου περισευει... [i] και συνεχισα την πορεια μου προς την Θεση Ραχη στα 1000μ υψομετρο. Τιποτα δεν θυμιζε οτι στην περιοχη την προηγουμενη μερα ειχε ριξει τοσο νερο οσο δεν ριχνει ενα ολοκληρο χρονο στην Χαλκιδα! Μαζι μου στο αυτοκινητο η κοπελα μου...ο καιρος ηλιολουστους και γλυκος. 19c στις 12.30 στα 1000μ...θελησαμε να κατακτησουμε κορφη, νερο ειχαμε...τροφημα ειχαμε! Που να παμε...χμμμ...και δεν παμε στο Ξεροβουνι με κορφη την Σκοτεινη στα 1413μ...και ξεκινησαμε!
Ορος Ξεροβουνι...
Η πορεια μας...
Ο πρωτος φιλος...
Περνωντας μεσα απο το δασος...τα παντα εσταζαν...μανιτες παντου...
Πλησιαζοντας το βουνο...
Μπροστα μας η πορεια που θα ακολουθουσαμε...
Τρεχουμενα νερα παντου...και ποταμακια ακομα και μεσα στο μονοπατι!
Τα πρωτα συννεφα ασταθειας ειχαν αρχισει να κανουν την εμφανιση τους...
Η οροσειρα του Ξεροβουνιου...σαρες και αποτομες κλισεις!
Ορος Διρφυς...με ομιχλη σε τμημα της κορφης!
Τμημα του Ξεροβουνιου...πλεον η βλαστηση ειχε αρχισει να γινεται αλπικη...που να σταθει ελατο εκει πανω!
Η αναβαση τρομερα δυσκολη και η κοπελα μου να αναρωτιεται απο που θα ανεβουμε
Ξεκουραση...ειχαμε παρα πολυ ακομα! Σκεπτομενος εδω αν θα πρεπει να ανεβουμε κορφη! Ειχαμε συναντησει πριν λιγο αλλους ορειβατες οι οποιοι κατεβαιναν και μας ειπαν οτι σε λιγη ωρα ερχεται μπορα!
Πανοραμικη...στο βαθος χαμηλα το χωριο Στροπωνες που τοσο δοκιμαστηκε απο τις τελευταιες πλημμυρες.
Πλεον ειχαμε περασει στο πιο δυσκολο κομματι...σαρες και οι πετρες να φευγουν στο κενο! Γυρω μας...
Κατακτηση κορφης...και μεγαλη εκπληξη! Δυο λιμνουλες στο οροπεδιο..."ουτε ηξερα καν οτι ηταν οροπεδιο" και ελατα! Αλλα προς μεγαλη απογοητευση...ανεμογεννητριες! Μα καλα...πως ανεβηκαν εδω πανω...;;; Ζεστη σε σημειο να ειμαστε με κοντομανικα...
Κατα μηκος...του πανω τμηματος της οροσειρας!
Η Διρφυς...οπως φαινεται απο εκει ψηλα!
Απιστευτες χαραδρες...το χαος απο κατω μας οπου και να πηγαιναμε! Το μονο που ακουγοταν εκει πανω, ηταν η βουνη απο τους χειμαρρους που κυλαγαν στις παλγιες των βουνων!
Κοιταζοντας προς το νοτο...
Στην κορφη...
Στο χαος...
Η καταβαση...επικινδυνη! Φθασαμε στο σημειο να κατεβαινουμε με το "κολο"!!
Ξεπερασαμε τα δυσκολα...ομορφα χρωματα της δυσης!
Το Ξεροβουνι μας καληνυχτουσε!
Τι και αν ειχε ριξει πανω απο 800 χιλιοστα...το βουνο εχει τους δικους τους κανονες και ρυθμους και ξερει να αντιμετωπιζει οποιο φαινομενο! Μονο η δικη μας παρεμβαση...ευθυνεται για ολες τις καταστροφες!
"
Ορος Ξεροβουνι...
Η πορεια μας...
Ο πρωτος φιλος...
Περνωντας μεσα απο το δασος...τα παντα εσταζαν...μανιτες παντου...
Πλησιαζοντας το βουνο...
Μπροστα μας η πορεια που θα ακολουθουσαμε...
Τρεχουμενα νερα παντου...και ποταμακια ακομα και μεσα στο μονοπατι!
Τα πρωτα συννεφα ασταθειας ειχαν αρχισει να κανουν την εμφανιση τους...
Η οροσειρα του Ξεροβουνιου...σαρες και αποτομες κλισεις!
Ορος Διρφυς...με ομιχλη σε τμημα της κορφης!
Τμημα του Ξεροβουνιου...πλεον η βλαστηση ειχε αρχισει να γινεται αλπικη...που να σταθει ελατο εκει πανω!
Η αναβαση τρομερα δυσκολη και η κοπελα μου να αναρωτιεται απο που θα ανεβουμε
Ξεκουραση...ειχαμε παρα πολυ ακομα! Σκεπτομενος εδω αν θα πρεπει να ανεβουμε κορφη! Ειχαμε συναντησει πριν λιγο αλλους ορειβατες οι οποιοι κατεβαιναν και μας ειπαν οτι σε λιγη ωρα ερχεται μπορα!
Πανοραμικη...στο βαθος χαμηλα το χωριο Στροπωνες που τοσο δοκιμαστηκε απο τις τελευταιες πλημμυρες.
Πλεον ειχαμε περασει στο πιο δυσκολο κομματι...σαρες και οι πετρες να φευγουν στο κενο! Γυρω μας...
Κατακτηση κορφης...και μεγαλη εκπληξη! Δυο λιμνουλες στο οροπεδιο..."ουτε ηξερα καν οτι ηταν οροπεδιο" και ελατα! Αλλα προς μεγαλη απογοητευση...ανεμογεννητριες! Μα καλα...πως ανεβηκαν εδω πανω...;;; Ζεστη σε σημειο να ειμαστε με κοντομανικα...
Κατα μηκος...του πανω τμηματος της οροσειρας!
Η Διρφυς...οπως φαινεται απο εκει ψηλα!
Απιστευτες χαραδρες...το χαος απο κατω μας οπου και να πηγαιναμε! Το μονο που ακουγοταν εκει πανω, ηταν η βουνη απο τους χειμαρρους που κυλαγαν στις παλγιες των βουνων!
Κοιταζοντας προς το νοτο...
Στην κορφη...
Στο χαος...
Η καταβαση...επικινδυνη! Φθασαμε στο σημειο να κατεβαινουμε με το "κολο"!!
Ξεπερασαμε τα δυσκολα...ομορφα χρωματα της δυσης!
Το Ξεροβουνι μας καληνυχτουσε!
Τι και αν ειχε ριξει πανω απο 800 χιλιοστα...το βουνο εχει τους δικους τους κανονες και ρυθμους και ξερει να αντιμετωπιζει οποιο φαινομενο! Μονο η δικη μας παρεμβαση...ευθυνεται για ολες τις καταστροφες!
"


Comment