Σε ποια ηλικια ξεκινας?

[liapos7]

επειδη το θεμα εδω ειναι για τα πιτσιρικακια,σου εστειλα μηνυμα για να μην το χαλασουμε!αν θες απαντησε μου απο κει!

[mil]

Για τα μικρα παιδια, δεν υπαρχει κανονας" για να μαθουν σκι. Τα παιδια, δεν ενδιαφερονται ουτε για το χιόνι, ουτε για τα απατητα, ουτε για να τα ξυπνησεις πριν την ωρα τους για να εισαι πρωτος το πρωι στο χιονοδρομικο... Αν αυτα ενσωματωθουν στο προγραμμα τους και στο παιχνιδι τους, τοτε το "πακετο" διασκεδασης θα τους αρεσει. Αν πιεστουν, τοτε ξεχασε το. Αντε να πιεζεις ενα παιδι 3 χρονων να κανει τα σκι του σαν "τριγωνο" (ασε που θα πρεπει να το μαθεις και γεωμετρια πρωτα). Ηδη οι σκληρές μποτες που θα φορανε και θα αναγκαστουν να περπατανε με αυτες θα δωσουν μια αρχικη αρνηση. Επισης τα παιδια θελουν και την βολη τους (πχ τουαλετα, φαγητο).

Γενικα το ολο πακετο, στην Ελλαδα, ειναι μεχρι απαγορευτικο για καποιο ΜΙΚΡΟ παιδι. Δυστυχως δεν εχουμε τις υποδομες της Αυστριας, οπου τα μικρα παιδια εχουν δικους τους χωρους στο χιονι, διαμορφωμενους ως παιδοτοπους, με κυλιομενους διαδρομους κλιμακουμενης δυσκολιας, με παιδικες χαρες (γιατι εκτος απο το σκι θα θελει και λιγη... τσουληθρα-για παιχνιδι παει), με παιδικο προγραμμα που περιλαμβανει και αλλες δραστηριοτητες ως διαλλειμα στο μαθημα σκι (πχ παιδικα τραγουδια, καρουσελ στο χιονι...), παιδικες τουαλετες κα. Επισης εκει, ολες οι κινησεις που πρεπει να μαθουν, δεν διδασκονται στα παιδια ως μια απαγγελια του τι "πρεπει" να κανεις, αλλα ως παιχνιδι. Πχ οταν μαθαινουν να στριβουν τους δινουν ενα πλαστικο μεγαλο στεφανι και κανουν οτι οδηγουν, τα βαζουν και ανοιγουν τα χερια τους και "πετανε" γερνοντας ποτε αριστερα, ποτε δεξια, κλπ.



Τελος το καθε παιδι ειναι διαφορετικο. Εμενα το καθε μου παιδι αντεδρασε διαφορετικα, παρ'ολο που σε ολα εφαρμοστηκε η ιδια μεθοδος εκμαθησης. Αλλο φοβοταν περισσοτερο, αλλο το "τραβηξε" το μεγαλυτερο, αλλο προτιμησε την πιο ριψοκινδυνη τσουληθρα απο το ισωμα του κυλιομενου διαδρομου. Τελικα ολα εμαθαν, σε ολα αρεσε, ομως κανενα δεν "εκανε σκι επιπεδου" πριν τα 5.

Ετσι, χωρις να ειναι κανονας, θεωρω οτι μεχρι 5 ετων (μεχρι και προνηπιο δηλαδη), μπορουν να εχουν μια καλη επαφη με το χιονι, η οποια ομως δυσκολα θα μεταφραστει και σε "σκιαρισμα" σε πιστα."

[Fay]

Πολύ ωραίο το θέμα συζήτησης και σίγουρα ενδιαφέρει πολλούς χιονοτρελαμένους [i] όπως ειπώθηκε παραπάνω.
Εμείς έχουμε 3 παιδιά αγόρια και τα τρία
7, 3.5, και 2 ετών.Ο μπαμπάς και η μαμά βαρεμένοι με το χιόνι(σκι).Ομεγάλος που τώρα πια κάνει ικανοποιητικό σκι ανεβαίνει στο βουνό απο 1.5 έτους και εχει αρχίσει να φοράει πεδιλα από 3 ετων και να κατεβαίνει αναμεσα στα πόδια του μπαμπα του.
Θα συμφωνήσω με τα περισσότερα από όσα ειπώθηκαν παραπάνω. Τα παιδιά αγαπούν το χιόνι και τα παιχνίδια μ'αυτό .Θέλουν κατάλληλο ρουχισμό (όπως κι εμείς) και υπομονή από εμάς για γκρινιες και κουραση που ούτως η άλλως συμβαίνουν.
Στην Ελλάδα αν οι γονείς ασχολούνται με τη χιονοδρομία (σκι ή snowboard δεν νομίζω οτι έχει σημασία αρκει να τ' αγαπούν) μπορούν πιο εύκολα να βοηθήσουν τα μικρά να κάνουν τα πρώτα βήματα και μετά να τ'αναλάβει κάποιος δάσκαλος.Γιατί δυστυχώς οι δάσκαλοι εδώ δεν ειναι εκπαιδευμένοι να αναλαμβάνουν μικρά (εννοώ από 2 ετών) Τ'αναλαμβάνουν από 4.5-5 ετών που μπορούν να καταλάβουν τι πρεπει να κάνουν.Το πολύ μικρό παιδί μαθαίνει κυρίως μέσα από παιχνίδια.
Στη Γαλλία, που προσπαθούμε να πηγαίνουμε μια φορά το χρόνο, έχουν ειδικά μαθήματα για πιτσιρίκια ,σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους που μαθαίνουν μέσα από παιχνίδια ισορροπία , γλύστριμα φρένο κλπ.Επίσης δεν εχει σημασία να μιλάει το παιδί γαλλικά γιατί καταλαβαίνουν τα πάντα μεσα από την παραστατικότητα των δασκάλων. Αυτό που έχει σημασία είναι να είναι το παιδί κοινωνικό και να γουστάρει τα παιχνίδια με άλλα παιδιά χωρίς απαραίτητα να μιλάνε την ίδια γλώσσα. Εχει τρομερή πλάκα να δείτε πως συνενοούνται .Το καθένα λέει τα δικά του και τα βρίσκουν.
Εκει όμως η χιονοδρομία είναι μέρος της ζωής τους.
Στην Ελλάδα μπορείς να μάθεις μεγάλος σκι. Το πολύ μικρό παιδάκι όμως , μπορείς να το μάθεις να του αρέσει το βουνό και το χιόνι με το να το παίρνεις μαζί και να κολλάει ένσημα όπως λέμε, μέχρι να μπορεί να το αναλάβει κάποιος δάσκαλος.(Εκτός αν ο ίδιος ασχολείσαι με χιονοδρομία)
θέλει υπομονή κι επιμονή αλλά τελικά ανταμοίβεσαι.
"

[akis39]

Σύγκριση Ελλάδας με εξωτερικό δεν υπάρχει....και πως να υπάρχει (κλιματικο-κοινωνικοί και λοιποί λόγοι [i] ). Μέχρι τα 4 χρόνια δε βρίσκω κάτι λάθος στο "μπέρδεμα" γλωσσικών διαφορών, έχει τη πλάκα του όπως προανέφερε και η Fay. Η αίσθηση με τα πέδιλα στα πόδια και η απαλλαγή απο πιθανές φοβίες είναι ο στόχος .Απο τη στιγμή όμως που το παιδί θα πρέπει να μάθει το παραπάνω (τεχνική) η επικοινωνία με τον εκπαιδευτή σε γλώσσα που το παιδί καταλαβαίνει, το θεωρώ παραίτητο προσωπικά. Αν το παιδί ανήκει στη καηγορία των δύγλωσσων, τότε έχει αβαντάζ .Έχω διδάξει το παιδί μου να μη κάνει αυτό που δε θέλει να του κάνουν, και πιστέψτε με πως αισθάνθηκα, όταν τον είδα να παρακάμπτει σειρές, γιατί έτσι του είπε ο δάσκαλος..... .Η συμπεριφορά διορθώθηκε βέβαια αλλά το σοκ μου τη πρώτη φορά ήταν τεράστιο. Εντάξι όλοι γελούν όταν βλέπουν ένα 5χρονο να κατεβαίνει κόκκινες, αλλά ως εκεί. Αυτή η παράθεση περί how to do it με κάποιους εκπαιδευτές......"

[j.s.]

.Η πολύ καλή δουλειά έγινε φέτος στην Αυστρία όπου τα παιδιά σε σχολή σκι επί μια βδομάδα σερί ,όπως πολύ σωστά είπε προηγούμενα φίλος υπό μορφή παιχνιδιού αλλά και άμυλας ,αγάπησαν το σκι.

που ακριβώς πήγατε..? αν και παντού σε μεγαλοπά ΧΚ στις Αλπεις έχει σχολές για παιδάκια...

Στο χ.κ. Νassfeld Hermagor , στι κρατίδιο Carithia της Αυστρίας.
Στη φωτό οπτικοποιημένα αυτά που λέει ο φίλος mil

<a href=http://imageshack.us" target="_blank"></a>


"

[MakisM]

Να μην ξεχασω...το μυστικο οπλο λεγεται σοκολατα! [i]

Οταν ο μειραξ τα εχει παιξει απο την κουραση και δεν συγκεντρωνεται πλεον, ο,τι και να του πητε....δωστε του δυο μπουκιες σοκολατα. Η ενεργεια που παιρνει ειναι αρκετη για 20-30 λεπτα...ισα που να τον πατε στο σαλε χωρις δραματα. Το καναμε με επιτυχια οταν πηγαιναμε Cross Country για να βγει το τελευταιο χιλιομετρο.

Οταν δειτε να σταματαει να προσεχει, να χτυπαει με τα μπατον του μικρες και ενδιαφερουσες κροκαλες χιονιου, να αρχισει να γκρινιαζει οτι κανει κρυο, θελει πιπι, πειναει, δεν ειναι οι φιλοι του εδω κλπ....τερμα για σημερα!

Φιλικα

ΜακηςΜ"

[SAR.1]

Η σωστή ηλικία για να ξεκινήσεις εξαρτάται από το κάθε παιδί. Το βασικό από την πλευρά του παιδιού είναι να καταλαβαίνει και να μπορεί να εκφραστεί από την πλευρά των γονιών να σέβονται τα όρια και τις επιθυμίες του. Οταν θέλει να σταματήσει διότι προτιμά να παίξει με το έλκυθρο της μικρής του αδελφής να γίνεται η επιθυμία του. Οχι στη λογική του στρατοπέδου, αυτό είναι το μυστικό. Να το ντοπάρεις" ναι αλλά έξυπνα, με τρόπο όχι άγαρμπα, με διαταγές και αγριάδες. Από κει και πέρα υπάρχει η σημαντική παράμετρος που λέγεται δάσκαλος. Είναι μεγάλη τύχη να βρεις άνθρωπο με όρεξη και μεταδοτικότητα που να δέσει και με το παιδί. Από τους 5-6 που δοκίμασα με τον γυιό μου αυτό έγινε με έναν (πάλι καλά)."

[AKIS-EGIO]

Ένα παλικάρι βρήκα στα Καλάβρυτα φέτος.ΕΝΑ παλικαράκι (να το έχει ο Θεός καλά και να το χαίρεται η μάνα του και ο πατέρας του). ..και τον πήρανε φαντάρο και σταμάτησε τα μαθήματα. Κόλλησε μαζί του η κόρη μου..και μετά δεν ήθελε κανέναν άλλον . Καιρού και χιονιού επιτρέποντος παίζουν άλλες δύο προσπάθειες τα επόμενα δύο (ελπίζω) ΣΚ για να μην πάει τελείως χαμένη αυτή η χρονιά...αλλιώς..του χρόνου να μαστε καλά.. Είναι θέμα τύχης ο δάσκαλος. Edited by: AKIS-EGIO

[fevgath]

Εγώ θέλω να τονίσω αυτό που αναφέρθηκε παραπάνω στο θέμα της πίεσης αν το πιτσιρίκι κλωτσάει. Δεν πρέπει ΚΑΘΟΛΟΥ πίεση να ασκήσουν οι γονείς. Η πρώτη επαφή των δικών μου με το βουνό ήταν όταν η μεγάλη ήταν 7 και ο μικρός 4. Η κόρη ξεκίνησε με δάσκαλο, της άρεσε, μια χαρά τα πήγε. Ο μικρός ήταν πολύ αρνητικός (χιόνιζε και κάθε μέρα τότε στη Βασιλίτσα και δεν άντεχε το χιόνι στη μούρη). Ευτυχώς ήταν και η θεία εκεί για να παίζουν με έλκηθρο όταν δεν χιόνιζε και να ανεβαίνουμε οι υπόλοιποι. Δεν διανοηθήκαμε να του νοικιάσουμε σκι. Έντεκα μέρες εκεί συνεχόμενες όμως με παιχνίδι στο χιόνι εξικιώθηκε και στο επόμενο ταξίδι ένα μήνα μετά ζήτησε μόνος να κάνει σκι". Του πήραμε δάσκαλο λοιπόν με τον οποίον τα πήγε χάλια (ήταν ένα πιτσιρίκι που μάλλον δεν είχε ιδέα από μικρά) αλλά όταν τελειώσαν κι αφού μεσολαβήσαν οι σοκολάτες κ.λ.π. ζήτησε να του μάθουμε εμείς. Το περπάτημα που έριξα εκείνη τη μέρα στην πίστα των αρχαρίων στα Καλάβρυτα δε λέγεται. Την άλλη μέρα κι όλας τον κοιτούσαν και τον θαύμαζαν (καμάρι η μαμά!!). Τώρα 3 χρόνια μετά είναι άπιαστος, καλύτερος απ'την αδερφή του. Αν στην αρχή τον είχαμε πιέσει, θα το είχαμε χάσει το παιχνίδι.

Θέλει υπομονή και κουράγιο αλλά νομίζω ότι ο αγώνας ο δικός μας τώρα δικαιώνεται. Φέτος επιτέλους μπορούμε και οι 4 να κατεβαίνουμε όλοι μαζί (όχι μαύρες ακόμη) και να το απολαμβάνουμε!
Καλή τύχη γονείς. "

[mil]

Για να ονειρεύονται και οι γονείς και να σκέπτονται τι έχασαν όταν ήταν μικροί

<a href=http://www.serfaus-fiss-ladis.at/winter/familie/kinderschneealm.htm" target="_blank">http://www.serfaus-fiss-ladis.at/winter/familie/kinderschneealm.htm</A>"

[akis39]

Τοόόόσο χάλια [i]"