Tweet
<a href=http://imageshack.us" target="_blank">[img=http://img85.imageshack.us/img85/5029/pagetonas1928gt4.jpg"></a>
Year 1928
[img=http://img209.imageshack.us/img209/2449/pagetonas2004se0.jpg">
Year 2004
Ενα δείγμα από την κλιματολογική καταστροφή: Ετσι ήταν ο παγετώνας στην Αργεντινή (άνω) έτσι κατάντησε (κάτω). Αλλού θύελλες και καταιγίδες, αλλού ξηρασία, είναι οι συνέπειες των κλιματικών αλλαγών που γίνονται ήδη παντού αισθητές. Το Πρωτόκολλο του Κιότο απορρίπτεται από τις ΗΠΑ, ενώ παράλληλα ανθεί το χρηματιστήριο αγοράς-πώλησης ρύπων. Η Ελλάδα, αν και μικρή χώρα, έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Φράγκο δεν πληρώνουν οι ρυπογόνες εταιρείες, συνεπικουρούμενες από τις εθνικές κυβερνήσεις κοροϊδεύοντας έτσι διπλά, τονίζει το γραφείο της Greenpeace. Ο Δημήτρης Ιμπραήμ εξηγεί τους λόγους:
«Εχουν μετατρέψει οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες το θέμα της ρύπανσης σε ένα καθαρά οικονομικό μέγεθος, το οποίο αγοράζεται ή πωλείται όπως οποιοδήποτε άλλο αγαθό στην αγορά».
Την ίδια στιγμή, κοροϊδεύουν δύο φορές: Αφ'ενός γιατί ρυπαίνουν ούτως ή άλλως και αφ' ετέρου γιατί πιέζοντας τις κυβερνήσεις ψηλώνουν τα όρια με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι ρυπαίνουν λιγότερο από όσο αρχικά τους επέτρεπαν οι εθνικές κυβερνήσεις.
Το 2005, λοιπόν, δεν χρειάστηκε να πληρώσουν στο Χρηματιστήριο οι πλέον ρυπογόνες εταιρείες ούτε ένα σεντ, γελοιοποιώντας την Κομισιόν.
Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι η εμπνεύστρια και σχεδιάστρια του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας ρύπων.
Ετσι, το κυρίαρχο ζήτημα, που είναι η μείωση των εκπομπών των ρύπων που καταστρέφουν το κλίμα, αντί για αυτονόητο παραμένει ζητούμενο. Στο μεταξύ, παρά τη δημόσια αμφισβήτηση της Ουάσιγκτον του πρωτοκόλλου του Κιότο, και την περιφρόνηση στο πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών, οι τοπικές κυβερνήσεις των Πολιτειών έχουν επιβάλει υποχρεωτικές δεσμεύσεις για μείωση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2).
Η Καλιφόρνια ψήφισε νόμο για τη μείωση CO2 στα αυτοκίνητα που θα πωλούνται από το 2009 κατά 22% έως το 2012 και κατά 30% έως το 2016.
Το Μέιν και το Κονέκτικατ έθεσαν στόχους για τη μείωση της χρήσης του πετρελαίου. Το Νιου Χαμσάιρ, η Μασαχουσέτη, το Ορεγκον και η Ουάσιγκτον επέβαλαν περιορισμό στις εκπομπές CO2 από σταθερούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας.
Η Νέα Υόρκη και το Νιου Τζέρσι συμφώνησαν να υιοθετήσουν τους στόχους για τα αυτοκίνητα. Ομως εταιρείες όπως η General Motors, η Ford, η Damler-Chrysler, η Toyota, η Honda, η Nissan και η Hyundai απάντησαν με μηνύσεις, ισχυριζόμενες ότι η νομοθεσία είναι εξαιρετικά αυστηρή και ότι η ομοσπονδιακή νομοθεσία είναι αντίθετη στα σχέδια των Πολιτειών.
Τα τελευταία δύο χρόνια, 20 Πολιτείες ανέλαβαν πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Ηδη το Κολοράντο, το Μέριλαντ, και η Πενσιλβάνια ψήφισαν νόμους που θέτουν φιλόδοξους στόχους για τις ανανεώσιμες πηγές. Το αποτέλεσμα είναι να παράγεται ηλεκτρική ενέργεια για την ηλεκτροδότηση 17 εκατομμυρίων νοικοκυριών. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να τριπλασιαστεί έως το 2017!
Ελλάδα εκτός ορίων
Θα ξεπεράσουν τους 150 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα οι εκπομπές ρύπων στη χώρα μας το 2010, σε σχέση με τα όρια που έθετε το Πρωτόκολλο του Κιότο.
Ηδη ξεπεράσαμε το όριο του 2005 και βαδίζουμε ακάθεκτοι, όπως δείχνουν και οι πίνακες που παρουσιάζει η Greenpeace, βασιζόμενη στα μέχρι τώρα δεδομένα. Το μήνυμα, πάντως, της κυβέρνησης μέσω του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι «ρυπαίνετε όσο θέλετε», αφού με τη σχεδιαζόμενη κατασκευή νέων λιγνιτικών σταθμών, ενισχύεται η πολιτική τού λιγνίτη και κατά συνέπεια ...της ρύπανσης.
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ εκπέμπει κατά μέσο όρο περίπου 5 τόνους διοξειδίου του άνθρακα κάθε χρόνο
Οι ΗΠΑ πνίγουν τον πλανήτη
Υπάρχουν τεχνικές λύσεις για να σταματήσει η σημερινή κλιματική υπερθέρμανση, αρκεί να βάλουμε όλοι ένα χεράκι. Απαραίτητη για την εφαρμογή τους όμως είναι η θέληση, που για την ώρα απουσιάζει.
Το διοξείδιο του άνθρακα είναι ένα «επίμονο» αέριο, που έχει διάρκεια ζωής στην ατμόσφαιρα περίπου έναν αιώνα. Κατά συνέπεια, όσο δεδομένη είναι η ταχύτατη αύξηση της συγκέντρωσης CO2 στην ατμόσφαιρα, καίγοντας καύσιμα για παράδειγμα ή καταστρέφοντας δάση, το αντίστροφο δεν είναι εφικτό. Είναι σαν να οδηγείς ένα αυτοκίνητο εξοπλισμένο με επιταχυντή, αλλά χωρίς φρένα.
Γνωρίζουμε ότι αυτή η πορεία είναι αμετάκλητη και έχουμε πλήρη γνώση των μακροχρόνιων επιπτώσεων. Κάθε μήνα η επιστημονική κοινότητα μας θέτει προ των νέων κινδύνων από την αύξηση των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Για την ώρα σε παγκόσμια κλίμακα η αντίδραση είναι περιορισμένη, με μέτρα «ασπιρίνες». Αυτό ισχύει κυρίως για τις ΗΠΑ, που είναι με μεγάλη διαφορά η πρώτη χώρα υπεύθυνη για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. (Ο Αμερικανός «εκπέμπει» κατά μέσο όρο περίπου 5 τόνους CO2 ετησίως).
Ούτε μια δεκαετία
Κι όσο περισσότερο περιμένουμε τόσο πιο δύσκολο γίνεται να αλλάξουμε την πορεία. «Δεν έχουμε παρά μερικά χρόνια για να κάνουμε κάτι. Και δεν έχουμε μία δεκαετία, αλλά πολύ λιγότερο», διαβεβαιώνει ο Ολλανδός υπουργός Περιβάλλοντος, Pieter Van Geel.
Ο 67χρονος σήμερα κορυφαίος επιστήμονας Robert Socolow, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Princeton, που εφηύρε τα «Τρίγωνα Σταθεροποίησης», στα οποία περιγράφει τον τρόπο που θα επιτευχθεί η σταθεροποίηση των εκπομπών αερίων και στη συνέχεια οι επιδράσεις τους στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, μιλά για ανάγκη σχεδιασμού ενός μέλλοντος στο οποίο οι εκπομπές θα βρίσκονται υπό έλεγχο και θα ακολουθούν ένα φυσιολογικό ρυθμό. «Ενα μέλλον στο οποίο η καταστροφή του πλανήτη δεν θα είναι δεδομένη». Ο Socolow ξεκίνησε την «Πρωτοβουλία Μετριασμού του Ανθρακα» που χρηματοδότησαν η πετρελαιοπαραγωγός ΒΡ και η αυτοκινητοβιομηχανία Ford και συζητώντας με χιλιάδες ειδικούς της ατμόσφαιρας έμεινε έκπληκτος από την ανυπομονησία και τη νευρικότητα που επιδεικνύουν. «Στους πολυάριθμους τομείς που μπορώ να προσεγγίσω και να κατανοήσω, παρατηρώ πάντα μια διάσταση απόψεων μεταξύ ειδικών και του ευρύτερου κοινού -εξηγεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις το κοινό πάντα δείχνει μεγαλύτερη προκατάληψη, αλλά και ανησυχία. Τα πυρηνικά είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα: η πλειονότητα των επαγγελματιών του χώρου αντιμετωπίζουν το θέμα ατάραχοι, κοιτώντας το από την ακαδημαϊκή του σκοπιά ως μια νέα πηγή ενέργειας. Από τη σκοπιά όμως της μελέτης της ατμόσφαιρας αυτοί που καθημερινά μελετούν κλιματολογικά μοντέλα είναι οι πιο ανήσυχοι. Κάνουν ό,τι μπορούν για να σημάνουν συναγερμό, να μας ανοίξουν τα μάτια στο μέγεθος των ανοησιών που πρόκειται να κάνουμε».
Σήμερα ο Socolow μιλά για 15 στρατηγικές που αν εφαρμοστούν θα νικήσουν την υπερθέρμανση του πλανήτη. Με βάση το Τρίγωνο Σταθεροποίησης ο Socolow τονίζει ότι «ο καθένας από εμάς μπορεί να συμβάλει στη μείωση του άνθρακα κατά 1 δισεκατομμύριο τόνους από σήμερα μέχρι το 2029 ή κατά 25 δισεκατομμύρια τόνους από σήμερα μέχρι το 2054, ανάλογα με την ταχύτητα με την οποία θα εφαρμόσει τα μέτρα».
Τι με την ενέργεια
Τα βήματα είναι συγκεκριμένα, προσθέτει ο καθηγητής του Princeton. «Ξεκινώντας από την εξοικονόμηση ενέργειας, με ό,τι αυτό απαιτεί προκειμένου να επιτευχθεί: Τη μείωση των Ι.Χ. που κυκλοφορούν κυρίως στις μεγάλες πόλεις του πλανήτη, τη μείωση των δρομολογίων που πραγματοποιούν με συχνότερη επιλογή των μέσων μαζικής μεταφοράς, την ανακάλυψη νέων κινητήρων.
Ακόμη ένας τρόπος εξοικονόμησης ενέργειας είναι η ελάττωση της χρήσης των συστημάτων θέρμανσης, κλιματισμού, των ψυγείων κ.ο.κ. Από αυτά όμως το πιο σημαντικό είναι η μείωση κατά 50% του παραγόμενου διοξειδίου του άνθρακα από τους σημερινούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας».
Στις λύσεις για τη σωτηρία του πλανήτη, λέει ο Socolow, περιλαμβάνεται και η αντικατάσταση των σταθμών που καίνε άνθρακα με φυσικό αέριο, την ακόμη μεγαλύτερη διάδοση της αιολικής ενέργειας, αλλά και της ηλιακής, καθώς και τη χρήση νέων τρόπων για την παραγωγή πετρελαίου κίνησης.
«Ας μην ξεχνάμε όμως -προσθέτει ο Socolow- τον καθοριστικό ρόλο του πρασίνου στη σωτηρία του πλανήτη και τη δική μας». Πρέπει να σταματήσουμε την τροπική αποψίλωση, καθώς και να ξαναφυτέψουμε εκτάσεις 250 με 400 εκατομμυρίων εκταρίων. Επίσης να φτιάξουμε μια γεωργία ελεύθερη από χημικά και φυτοφάρμακα.
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ:
3 άξονες σωτηρίας και άμεσα μέτρα
«Η χώρα μας, στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο, ανέλαβε την υποχρέωση να συγκρατήσει τις εκπομπές της στο +24% αυτών του 1990 στην 5ετία 2008-2012.
Ο καθηγητής Δημήτρης Λάλας
Σήμερα βρισκόμαστε στο 25% περίπου, ποσοστό που όντως μας βάζει 5η στον κατάλογο με βάση την ποσοστιαία αύξηση (με πρώτη την Τουρκία, αλλά και πάνω από τις ΗΠΑ).
Αυτό από μόνο του δεν είναι ανησυχητικό, αφού ήταν αναμενόμενο με βάση το Εθνικό Σχέδιο Μείωσης που καταρτίστηκε το 2002. Η Ελλάδα θα είναι συνεπής με τις υποχρεώσεις της, αν το Πρόγραμμα υλοποιηθεί.
Αυτό όμως απαιτεί μια σειρά από δράσεις που δεν μπορεί να πει κανείς ότι προχωράνε καλά. Εχουμε αργήσει π.χ. στη διείσδυση του φυσικού αερίου στον οικιακό τομέα, αλλά και στις ΑΠΕ για διάφορους λόγους.
Συνεχίζουμε να έχουμε αυξήσεις στις εκπομπές από τις μεταφορές. Δεν μειώνουμε τις εκπομπές από τους χώρους διάθεσης απορριμμάτων, τόσο τους ανεξέλεγκτους αλλά και τους ΧΥΤΑ».
Αυτά τονίζει ο καθηγητής Δημήτρης Λάλας, διευθύνων σύμβουλος FACETS ΕΠΕ, με αφορμή την έκθεση της Επιτροπής Stern, η οποία όπως τονίζει, «επιβεβαιώνει την ύπαρξη κλιματικής αλλαγής που άλλωστε την καταγράφουν ακόμη και οι αρμόδιες αμερικανικές υπηρεσίες.
Η ΝΟΑΑ (δηλαδή η Αμερικανική Υπηρεσία Ατμοσφαιρικού και Θαλάσσιου Περιβάλλοντος) ανακοίνωσε πριν από μερικούς μήνες ότι κατά τα στοιχεία που η ίδια έχει το 2005 ήταν το θερμότερο έτος, πράγμα που επιβεβαίωσε αμέσως μετά και η Βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία».
Για τον κ. Λάλα, «το κορυφαίο στοιχείο της Εκθεσης Stern δεν είναι η αποτύπωση των επιπτώσεων της επερχόμενης κλιματικής αλλαγής, αλλά το τι σημαίνει αυτό σε οικονομικούς όρους στις επόμενες δεκαετίες, τι συνεπάγεται στις οικονομίες των χωρών παγκοσμίως και πώς συγκρίνεται με το κόστος μέτρων για τη μείωση των εκπομπών των αερίων του φαινομένου θερμοκηπίου -κυρίως CO2, αλλά και μεθάνιο, υποξείδιο του αζώτου και υδροχλωράνθρακες».
**Τι στοιχειοθετεί, κ. καθηγητά, η έκθεση Stern;
* «Εκτιμήσεις, βάσει των οποίων οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής θα μας κοστίσουν από 5% έως 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ (το 2005 ήταν περίπου 33,4 τρισ. σε δολάρια του 2000). Οι δράσεις μείωσης των εκπομπών αντίθετα, αν τις ξεκινήσουμε τώρα, θα μας κοστίσουν πολύ λιγότερο, δηλαδή περίπου 1% του ΑΕΠ. Αλλά όσο περισσότερο αργούμε να λάβουμε μέτρα τόσο περισσότερο θα κληθούμε να πληρώσουμε πάνω από το 1%.
Μας καλεί δηλαδή να μην καθυστερήσουμε, αλλά να ξεκινήσουμε αμέσως πιέζοντας για μια διεθνή συμφωνία, όπου όλες οι χώρες θα συμμετέχουν και η καθεμία θα αναλάβει δράση ανάλογα με τις δυνατότητές της, αλλά και τη συμμετοχή της στη δημιουργία του προβλήματος».
**Και ποια είναι αυτά τα μέτρα;
* Η έκθεση υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει ένα μαγικό μέτρο, αλλά θα πρέπει όλες οι δυνατότητες να αξιοποιηθούν. Οι βασικοί άξονες, όμως, δεν μπορεί να είναι άλλοι από: (α) τη χρήση οικονομικών εργαλείων, είτε φόρων είτε δικαιωμάτων εκπομπών, όπως το σύστημα που ήδη λειτουργεί στην Ευρ. Ενωση, έτσι ώστε να υπάρχει μία τιμή που να αντανακλά το κόστος της εκπομπής κάθε τόνου αερίων, (β) την ανάπτυξη τεχνολογιών για τη μείωση των εκπομπών, όπως οι ΑΠΕ, αποδοτικά μέσα μεταφοράς, μείωση των απωλειών κ.λπ. και (γ) δράσεις για την αλλαγή της ενεργειακής συμπεριφοράς του κοινού ώστε να εξοικονομηθεί ενέργεια».
**Είναι παγκόσμιο το πρόβλημα;
* «Βεβαίως, και μόνο με παγκόσμια συμφωνία και συμμετοχή θα υπάρξει αποτέλεσμα. Ετσι, κατά την έκθεση, θα πρέπει να βασιστεί στη χρήση εμπορίας του δικαιώματος εκπομπής, την ανάπτυξη διάχυσης της τελευταίας τεχνολογίας στις αναπτυσσόμενες χώρες, στην αποφυγή της καταστροφής των δασών, κυρίως στις τροπικές περιοχές και, τέλος, σε μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες (Σεϊχέλες, Μπανγκλαντές, νησιά Ειρηνικού), που κατά κακή σύμπτωση είναι αυτές που υφίστανται ήδη τις επιπτώσεις».
**Η Ελλάδα έχει διαχρονική, εθνική πολιτική;
* «Δεν έχουμε πραγματικά εθνική πολιτική με συμφωνία όλων των κομμάτων (στη Σουηδία, τη Δανία, την Ολλανδία και άλλες χώρες αυτό απασχολεί τη Βουλή μετά από μακρές και σε βάθος συζητήσεις σε σχετικές επιτροπές της Βουλής) για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και τον συντονισμό των αναγκαίων δράσεων. Αυτή η ανάγκη γίνεται πλέον επιτακτική εν όψει των διεθνών διαπραγματεύσεων (για να αποτελέσει βασικό υλικό τους, άλλωστε, έγινε και η έκθεση Stern) που ήδη άρχισαν πέρυσι στο Μόντρεαλ και θα συνεχιστούν τα επόμενα 2-3 χρόνια, για το τι θα γίνει μετά το 2012 που εκπνέουν οι δεσμεύσεις του Πρωτοκόλλου του Κιότο για την πρώτη περίοδο δέσμευσης.
Στις διαπραγματεύσεις αυτές θα πρέπει να είμαστε παρόντες με στελέχη που πραγματικά γνωρίζουν τα θέματα, με απόψεις, με ενεργή συμμετοχή, ώστε να διαφυλάξουμε τα συμφέροντα τόσο της χώρας μας όσο και του περιβάλλοντος για μας και για τις επόμενες γενιές».
Το 2003 συμφωνήθηκε η οδηγία 2003/87 για την Εμπορία Δικαιωμάτων Εκπομπών με συναπόφαση του Συμβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία και ενσωματώθηκε στο Ελληνικό Δίκαιο.
Σύμφωνα με την οδηγία, από την 1η Ιανουαρίου 2005 όλες οι μεγάλες εγκαταστάσεις των κλάδων παραγωγής ηλεκτρισμού, τσιμέντου, χαλυβουργίας, διυλιστηρίων, παραγωγής ασβέστη, χαρτιού, γυαλιού, τούβλων και κεράμων, φρύξης μετάλλων και άλλων καύσεων πρέπει να είναι εφοδιασμένες με άδεια εκπομπής αερίων φαινομένου θερμοκηπίου που μέχρι το 2012 αφορά μόνο ένα από αυτά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), για να μπορούν να εκλύουν αυτού του είδους αέρια στην ατμόσφαιρα.
Επιπλέον, στις αρχές κάθε έτους θα πρέπει να καταθέτουν έκθεση εκπομπών, η οποία θα περιέχει το ποσό (σε τόνους) του CO2 που εξέπεμψαν. Το ποσό αυτό θα πρέπει να πιστοποιείται από ειδικούς διαπιστευμένους επιθεωρητές και βάσει αυτού να καταθέτουν ισόποσους τίτλους δικαιωμάτων εκπομπής (ένα δικαίωμα καλύπτει έναν τόνο CO2).
«Στις εγκαταστάσεις αυτές (139 την περίοδο 2005-2007 και 150 την περίοδο 2008-2012) παραχωρούνται δωρεάν δικαιώματα από την αρμόδια αρχή, που για την Ελλάδα είναι το Γραφείο Δικαιωμάτων Εκπομπών του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ», τονίζει ο Δημήτρης Λάλας.
«Ο ετήσιος αριθμός δικαιωμάτων κυμαίνεται μεταξύ 74,4 εκατ. τόνοι CO2 (2005-2007) και 75,5 εκατ. τόνοι CO2 (2008-2012). Οι εγκαταστάσεις έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν δικαιώματα από άλλες εγκαταστάσεις που έχουν περίσσεια, είτε γιατί έκαναν εξοικονόμηση είτε γιατί μειώθηκε η παραγωγή τους. Η τιμή στην αγορά σήμερα είναι περίπου 15 ευρώ τον τόνο CO2. Βέβαια η τιμή όπως και κάθε άλλου αγαθού αποτελεί αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ αγοραστή και πωλητή, άρα μπορεί να διαφέρει αρκετά.
Αν δεν έχουν δικαιώματα να καταθέσουν και δεν βρουν, υποχρεούνται να πληρώσουν τσουχτερά πρόστιμα (40 ευρώ τον τόνο αρχικά και 100 ευρώ τον τόνο μετά το 2008). Οι χώρες παραχωρούν δικαιώματα με βάση έναν αριθμό κανόνων που εκδίδει η Ευρ. Επιτροπή, που σκοπό έχουν να μειωθούν οι εκπομπές αρκετά ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη του στόχου του Κιότο, τόσο της Ευρ. Ενωσης ως συνόλου (-8%) όσο και των κρατών-μελών ένα προς ένα, αλλά και ταυτόχρονα διασφαλίζοντας την ίση μεταχείριση μεταξύ των μονάδων σε όλα τα κράτη-μέλη».
Ετσι, ο αριθμός δικαιωμάτων που παραχωρούνται είναι κατ' αρχήν μικρότερος από αυτά που εκτιμάται ότι θα χρειαστούν οι επιχειρήσεις για μια εύρωστη λειτουργία στα επόμενα χρόνια.
Το πόσο μικρότερο, διαφέρει από κράτος σε κράτος και από κλάδο σε κλάδο. Το αποτέλεσμα τελικά είναι ότι η εκπομπή ενός τόνου CO2 που επιδρά αρνητικά στο περιβάλλον έχει πλέον ένα οικονομικό κόστος που πλέον είναι ορισμένο και θα το πληρώσουμε όλοι. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να μειώσουμε τη συμμετοχή μας στην παραγωγή εκπομπών για να πληρώσουμε λιγότερα.
Εφιαλτικό χρηματιστήριο
ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΕΣ γενιές, αν δεν εξεγερθεί εδώ και τώρα η παγκόσμια κοινή γνώμη για να αποτραπεί η καταστροφή του πλανήτη, θα είναι μάρτυρες του εφιάλτη που αποκαλύπτεται με πραγματικές εικόνες,
ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ αυτός ο ερχόμενος εφιάλτης και με πλήθος στοιχεία, που δημοσιεύονται σε άλλες σελίδες, τα οποία θέτουν προ των ευθυνών τους τις κυβερνήσεις όλου του κόσμου, οι οποίες συνήργησαν στο έγκλημα εμπορευματοποίησης της ρύπανσης, ναι της εμπορευματοποίησης του πιο καταστροφικού όπλου που έχει εφεύρει η ανθρώπινη απληστία.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ μετά την υπογραφή του περίφημου Πρωτοκόλλου του Κιότο, που προβλέπει μείωση των εκπομπών ρύπων, ένα άθλιο χρηματιστήριο αγοράς και πώλησης δικαιωμάτων ρύπανσης.
ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ του Κιότο προσδιορίστηκε η ποσότητα των ρύπων που έχει δικαίωμα να εκπέμπει κάθε χώρα. Επετράπη, όμως, με πίεση των ισχυρών χωρών και των οικονομικών συμφερόντων, η πώληση και η αγορά δικαιωμάτων!
ΟΙ ΦΤΩΧΕΣ χώρες, που δεν έχουν ανάπτυξη, εκπέμπουν μικρές ποσότητες ρύπων και το περίσσευμα των δικαιωμάτων τους το πουλούν στις βιομηχανικές χώρες, που το αγοράζουν για να καταστρέψουν νόμιμα τον πλανήτη.
ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ, που δεν υπέγραψαν το Πρωτόκολλο, εκπέμπουν ανεξέλεγκτα διοξείδιο του άνθρακα -κύρια αιτία δημιουργίας του φαινομένου του θερμοκηπίου- χωρίς να πληρώνουν. Εχουν αυτοαπαλλαγεί και από τη χρηματική -κατά κάποιο τρόπο- ποινή του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.
ΕΧΕΙ όμως και η Ελλάδα μερίδιο στο έγκλημα του θερμοκηπίου, με εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια, που καίνε λιγνίτη και πετρέλαιο, αλλά και από τα αυτοκίνητα παλιάς τεχνολογίας. Είναι η Ελλάδα 5η στον κατάλογο των χωρών που έχουν αυξήσει τις εκπομπές ρύπων.
ΕΙΧΕ ΔΕΣΜΕΥΘΕΙ με το Κιότο να συγκρατήσει τις εκπομπές, αλλά ήδη αποδείχθηκε ασυνεπής. Με τον ρυθμό αύξησης που ακολουθεί, το 2010 θα έχουμε υπέρβαση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 150 εκατ. τόνους.
ΕΧΟΥΜΕ άραγε συνειδητοποιήσει πού οδηγείται η χώρα, όχι μόνο με την αύξηση των ρύπων, αλλά και με τις κάθε είδους οικολογικές καταστροφές, την αποψίλωση των δασών, το μπάζωμα των ρεμάτων, την αλόγιστη επέκταση των τσιμεντωμένων εκτάσεων, τη σπατάλη ενέργειας; Τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι μια πρώτη προειδοποίηση για τον εφιάλτη που έρχεται.
ΜΠΟΡΕΙ ο πλανήτης να προλάβει την καταστροφή με σχετικά μικρό κόστος. Οσο, όμως, θα πλησιάζει ο εφιάλτης, θα αυξάνεται αλματωδώς το κόστος σωτηρίας. Θα είναι παντελώς αδύνατο να εξαγοραστεί η ποινή του εγκλήματος.
"
Year 1928
[img=http://img209.imageshack.us/img209/2449/pagetonas2004se0.jpg">
Year 2004
Ενα δείγμα από την κλιματολογική καταστροφή: Ετσι ήταν ο παγετώνας στην Αργεντινή (άνω) έτσι κατάντησε (κάτω). Αλλού θύελλες και καταιγίδες, αλλού ξηρασία, είναι οι συνέπειες των κλιματικών αλλαγών που γίνονται ήδη παντού αισθητές. Το Πρωτόκολλο του Κιότο απορρίπτεται από τις ΗΠΑ, ενώ παράλληλα ανθεί το χρηματιστήριο αγοράς-πώλησης ρύπων. Η Ελλάδα, αν και μικρή χώρα, έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Φράγκο δεν πληρώνουν οι ρυπογόνες εταιρείες, συνεπικουρούμενες από τις εθνικές κυβερνήσεις κοροϊδεύοντας έτσι διπλά, τονίζει το γραφείο της Greenpeace. Ο Δημήτρης Ιμπραήμ εξηγεί τους λόγους:
«Εχουν μετατρέψει οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες το θέμα της ρύπανσης σε ένα καθαρά οικονομικό μέγεθος, το οποίο αγοράζεται ή πωλείται όπως οποιοδήποτε άλλο αγαθό στην αγορά».
Την ίδια στιγμή, κοροϊδεύουν δύο φορές: Αφ'ενός γιατί ρυπαίνουν ούτως ή άλλως και αφ' ετέρου γιατί πιέζοντας τις κυβερνήσεις ψηλώνουν τα όρια με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι ρυπαίνουν λιγότερο από όσο αρχικά τους επέτρεπαν οι εθνικές κυβερνήσεις.
Το 2005, λοιπόν, δεν χρειάστηκε να πληρώσουν στο Χρηματιστήριο οι πλέον ρυπογόνες εταιρείες ούτε ένα σεντ, γελοιοποιώντας την Κομισιόν.
Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι η εμπνεύστρια και σχεδιάστρια του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας ρύπων.
Ετσι, το κυρίαρχο ζήτημα, που είναι η μείωση των εκπομπών των ρύπων που καταστρέφουν το κλίμα, αντί για αυτονόητο παραμένει ζητούμενο. Στο μεταξύ, παρά τη δημόσια αμφισβήτηση της Ουάσιγκτον του πρωτοκόλλου του Κιότο, και την περιφρόνηση στο πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών, οι τοπικές κυβερνήσεις των Πολιτειών έχουν επιβάλει υποχρεωτικές δεσμεύσεις για μείωση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2).
Η Καλιφόρνια ψήφισε νόμο για τη μείωση CO2 στα αυτοκίνητα που θα πωλούνται από το 2009 κατά 22% έως το 2012 και κατά 30% έως το 2016.
Το Μέιν και το Κονέκτικατ έθεσαν στόχους για τη μείωση της χρήσης του πετρελαίου. Το Νιου Χαμσάιρ, η Μασαχουσέτη, το Ορεγκον και η Ουάσιγκτον επέβαλαν περιορισμό στις εκπομπές CO2 από σταθερούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας.
Η Νέα Υόρκη και το Νιου Τζέρσι συμφώνησαν να υιοθετήσουν τους στόχους για τα αυτοκίνητα. Ομως εταιρείες όπως η General Motors, η Ford, η Damler-Chrysler, η Toyota, η Honda, η Nissan και η Hyundai απάντησαν με μηνύσεις, ισχυριζόμενες ότι η νομοθεσία είναι εξαιρετικά αυστηρή και ότι η ομοσπονδιακή νομοθεσία είναι αντίθετη στα σχέδια των Πολιτειών.
Τα τελευταία δύο χρόνια, 20 Πολιτείες ανέλαβαν πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Ηδη το Κολοράντο, το Μέριλαντ, και η Πενσιλβάνια ψήφισαν νόμους που θέτουν φιλόδοξους στόχους για τις ανανεώσιμες πηγές. Το αποτέλεσμα είναι να παράγεται ηλεκτρική ενέργεια για την ηλεκτροδότηση 17 εκατομμυρίων νοικοκυριών. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να τριπλασιαστεί έως το 2017!
Ελλάδα εκτός ορίων
Θα ξεπεράσουν τους 150 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα οι εκπομπές ρύπων στη χώρα μας το 2010, σε σχέση με τα όρια που έθετε το Πρωτόκολλο του Κιότο.
Ηδη ξεπεράσαμε το όριο του 2005 και βαδίζουμε ακάθεκτοι, όπως δείχνουν και οι πίνακες που παρουσιάζει η Greenpeace, βασιζόμενη στα μέχρι τώρα δεδομένα. Το μήνυμα, πάντως, της κυβέρνησης μέσω του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι «ρυπαίνετε όσο θέλετε», αφού με τη σχεδιαζόμενη κατασκευή νέων λιγνιτικών σταθμών, ενισχύεται η πολιτική τού λιγνίτη και κατά συνέπεια ...της ρύπανσης.
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ εκπέμπει κατά μέσο όρο περίπου 5 τόνους διοξειδίου του άνθρακα κάθε χρόνο
Οι ΗΠΑ πνίγουν τον πλανήτη
Υπάρχουν τεχνικές λύσεις για να σταματήσει η σημερινή κλιματική υπερθέρμανση, αρκεί να βάλουμε όλοι ένα χεράκι. Απαραίτητη για την εφαρμογή τους όμως είναι η θέληση, που για την ώρα απουσιάζει.
Το διοξείδιο του άνθρακα είναι ένα «επίμονο» αέριο, που έχει διάρκεια ζωής στην ατμόσφαιρα περίπου έναν αιώνα. Κατά συνέπεια, όσο δεδομένη είναι η ταχύτατη αύξηση της συγκέντρωσης CO2 στην ατμόσφαιρα, καίγοντας καύσιμα για παράδειγμα ή καταστρέφοντας δάση, το αντίστροφο δεν είναι εφικτό. Είναι σαν να οδηγείς ένα αυτοκίνητο εξοπλισμένο με επιταχυντή, αλλά χωρίς φρένα.
Γνωρίζουμε ότι αυτή η πορεία είναι αμετάκλητη και έχουμε πλήρη γνώση των μακροχρόνιων επιπτώσεων. Κάθε μήνα η επιστημονική κοινότητα μας θέτει προ των νέων κινδύνων από την αύξηση των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Για την ώρα σε παγκόσμια κλίμακα η αντίδραση είναι περιορισμένη, με μέτρα «ασπιρίνες». Αυτό ισχύει κυρίως για τις ΗΠΑ, που είναι με μεγάλη διαφορά η πρώτη χώρα υπεύθυνη για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. (Ο Αμερικανός «εκπέμπει» κατά μέσο όρο περίπου 5 τόνους CO2 ετησίως).
Ούτε μια δεκαετία
Κι όσο περισσότερο περιμένουμε τόσο πιο δύσκολο γίνεται να αλλάξουμε την πορεία. «Δεν έχουμε παρά μερικά χρόνια για να κάνουμε κάτι. Και δεν έχουμε μία δεκαετία, αλλά πολύ λιγότερο», διαβεβαιώνει ο Ολλανδός υπουργός Περιβάλλοντος, Pieter Van Geel.
Ο 67χρονος σήμερα κορυφαίος επιστήμονας Robert Socolow, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Princeton, που εφηύρε τα «Τρίγωνα Σταθεροποίησης», στα οποία περιγράφει τον τρόπο που θα επιτευχθεί η σταθεροποίηση των εκπομπών αερίων και στη συνέχεια οι επιδράσεις τους στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, μιλά για ανάγκη σχεδιασμού ενός μέλλοντος στο οποίο οι εκπομπές θα βρίσκονται υπό έλεγχο και θα ακολουθούν ένα φυσιολογικό ρυθμό. «Ενα μέλλον στο οποίο η καταστροφή του πλανήτη δεν θα είναι δεδομένη». Ο Socolow ξεκίνησε την «Πρωτοβουλία Μετριασμού του Ανθρακα» που χρηματοδότησαν η πετρελαιοπαραγωγός ΒΡ και η αυτοκινητοβιομηχανία Ford και συζητώντας με χιλιάδες ειδικούς της ατμόσφαιρας έμεινε έκπληκτος από την ανυπομονησία και τη νευρικότητα που επιδεικνύουν. «Στους πολυάριθμους τομείς που μπορώ να προσεγγίσω και να κατανοήσω, παρατηρώ πάντα μια διάσταση απόψεων μεταξύ ειδικών και του ευρύτερου κοινού -εξηγεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις το κοινό πάντα δείχνει μεγαλύτερη προκατάληψη, αλλά και ανησυχία. Τα πυρηνικά είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα: η πλειονότητα των επαγγελματιών του χώρου αντιμετωπίζουν το θέμα ατάραχοι, κοιτώντας το από την ακαδημαϊκή του σκοπιά ως μια νέα πηγή ενέργειας. Από τη σκοπιά όμως της μελέτης της ατμόσφαιρας αυτοί που καθημερινά μελετούν κλιματολογικά μοντέλα είναι οι πιο ανήσυχοι. Κάνουν ό,τι μπορούν για να σημάνουν συναγερμό, να μας ανοίξουν τα μάτια στο μέγεθος των ανοησιών που πρόκειται να κάνουμε».
Σήμερα ο Socolow μιλά για 15 στρατηγικές που αν εφαρμοστούν θα νικήσουν την υπερθέρμανση του πλανήτη. Με βάση το Τρίγωνο Σταθεροποίησης ο Socolow τονίζει ότι «ο καθένας από εμάς μπορεί να συμβάλει στη μείωση του άνθρακα κατά 1 δισεκατομμύριο τόνους από σήμερα μέχρι το 2029 ή κατά 25 δισεκατομμύρια τόνους από σήμερα μέχρι το 2054, ανάλογα με την ταχύτητα με την οποία θα εφαρμόσει τα μέτρα».
Τι με την ενέργεια
Τα βήματα είναι συγκεκριμένα, προσθέτει ο καθηγητής του Princeton. «Ξεκινώντας από την εξοικονόμηση ενέργειας, με ό,τι αυτό απαιτεί προκειμένου να επιτευχθεί: Τη μείωση των Ι.Χ. που κυκλοφορούν κυρίως στις μεγάλες πόλεις του πλανήτη, τη μείωση των δρομολογίων που πραγματοποιούν με συχνότερη επιλογή των μέσων μαζικής μεταφοράς, την ανακάλυψη νέων κινητήρων.
Ακόμη ένας τρόπος εξοικονόμησης ενέργειας είναι η ελάττωση της χρήσης των συστημάτων θέρμανσης, κλιματισμού, των ψυγείων κ.ο.κ. Από αυτά όμως το πιο σημαντικό είναι η μείωση κατά 50% του παραγόμενου διοξειδίου του άνθρακα από τους σημερινούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας».
Στις λύσεις για τη σωτηρία του πλανήτη, λέει ο Socolow, περιλαμβάνεται και η αντικατάσταση των σταθμών που καίνε άνθρακα με φυσικό αέριο, την ακόμη μεγαλύτερη διάδοση της αιολικής ενέργειας, αλλά και της ηλιακής, καθώς και τη χρήση νέων τρόπων για την παραγωγή πετρελαίου κίνησης.
«Ας μην ξεχνάμε όμως -προσθέτει ο Socolow- τον καθοριστικό ρόλο του πρασίνου στη σωτηρία του πλανήτη και τη δική μας». Πρέπει να σταματήσουμε την τροπική αποψίλωση, καθώς και να ξαναφυτέψουμε εκτάσεις 250 με 400 εκατομμυρίων εκταρίων. Επίσης να φτιάξουμε μια γεωργία ελεύθερη από χημικά και φυτοφάρμακα.
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ:
3 άξονες σωτηρίας και άμεσα μέτρα
«Η χώρα μας, στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο, ανέλαβε την υποχρέωση να συγκρατήσει τις εκπομπές της στο +24% αυτών του 1990 στην 5ετία 2008-2012.
Ο καθηγητής Δημήτρης Λάλας
Σήμερα βρισκόμαστε στο 25% περίπου, ποσοστό που όντως μας βάζει 5η στον κατάλογο με βάση την ποσοστιαία αύξηση (με πρώτη την Τουρκία, αλλά και πάνω από τις ΗΠΑ).
Αυτό από μόνο του δεν είναι ανησυχητικό, αφού ήταν αναμενόμενο με βάση το Εθνικό Σχέδιο Μείωσης που καταρτίστηκε το 2002. Η Ελλάδα θα είναι συνεπής με τις υποχρεώσεις της, αν το Πρόγραμμα υλοποιηθεί.
Αυτό όμως απαιτεί μια σειρά από δράσεις που δεν μπορεί να πει κανείς ότι προχωράνε καλά. Εχουμε αργήσει π.χ. στη διείσδυση του φυσικού αερίου στον οικιακό τομέα, αλλά και στις ΑΠΕ για διάφορους λόγους.
Συνεχίζουμε να έχουμε αυξήσεις στις εκπομπές από τις μεταφορές. Δεν μειώνουμε τις εκπομπές από τους χώρους διάθεσης απορριμμάτων, τόσο τους ανεξέλεγκτους αλλά και τους ΧΥΤΑ».
Αυτά τονίζει ο καθηγητής Δημήτρης Λάλας, διευθύνων σύμβουλος FACETS ΕΠΕ, με αφορμή την έκθεση της Επιτροπής Stern, η οποία όπως τονίζει, «επιβεβαιώνει την ύπαρξη κλιματικής αλλαγής που άλλωστε την καταγράφουν ακόμη και οι αρμόδιες αμερικανικές υπηρεσίες.
Η ΝΟΑΑ (δηλαδή η Αμερικανική Υπηρεσία Ατμοσφαιρικού και Θαλάσσιου Περιβάλλοντος) ανακοίνωσε πριν από μερικούς μήνες ότι κατά τα στοιχεία που η ίδια έχει το 2005 ήταν το θερμότερο έτος, πράγμα που επιβεβαίωσε αμέσως μετά και η Βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία».
Για τον κ. Λάλα, «το κορυφαίο στοιχείο της Εκθεσης Stern δεν είναι η αποτύπωση των επιπτώσεων της επερχόμενης κλιματικής αλλαγής, αλλά το τι σημαίνει αυτό σε οικονομικούς όρους στις επόμενες δεκαετίες, τι συνεπάγεται στις οικονομίες των χωρών παγκοσμίως και πώς συγκρίνεται με το κόστος μέτρων για τη μείωση των εκπομπών των αερίων του φαινομένου θερμοκηπίου -κυρίως CO2, αλλά και μεθάνιο, υποξείδιο του αζώτου και υδροχλωράνθρακες».
**Τι στοιχειοθετεί, κ. καθηγητά, η έκθεση Stern;
* «Εκτιμήσεις, βάσει των οποίων οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής θα μας κοστίσουν από 5% έως 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ (το 2005 ήταν περίπου 33,4 τρισ. σε δολάρια του 2000). Οι δράσεις μείωσης των εκπομπών αντίθετα, αν τις ξεκινήσουμε τώρα, θα μας κοστίσουν πολύ λιγότερο, δηλαδή περίπου 1% του ΑΕΠ. Αλλά όσο περισσότερο αργούμε να λάβουμε μέτρα τόσο περισσότερο θα κληθούμε να πληρώσουμε πάνω από το 1%.
Μας καλεί δηλαδή να μην καθυστερήσουμε, αλλά να ξεκινήσουμε αμέσως πιέζοντας για μια διεθνή συμφωνία, όπου όλες οι χώρες θα συμμετέχουν και η καθεμία θα αναλάβει δράση ανάλογα με τις δυνατότητές της, αλλά και τη συμμετοχή της στη δημιουργία του προβλήματος».
**Και ποια είναι αυτά τα μέτρα;
* Η έκθεση υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει ένα μαγικό μέτρο, αλλά θα πρέπει όλες οι δυνατότητες να αξιοποιηθούν. Οι βασικοί άξονες, όμως, δεν μπορεί να είναι άλλοι από: (α) τη χρήση οικονομικών εργαλείων, είτε φόρων είτε δικαιωμάτων εκπομπών, όπως το σύστημα που ήδη λειτουργεί στην Ευρ. Ενωση, έτσι ώστε να υπάρχει μία τιμή που να αντανακλά το κόστος της εκπομπής κάθε τόνου αερίων, (β) την ανάπτυξη τεχνολογιών για τη μείωση των εκπομπών, όπως οι ΑΠΕ, αποδοτικά μέσα μεταφοράς, μείωση των απωλειών κ.λπ. και (γ) δράσεις για την αλλαγή της ενεργειακής συμπεριφοράς του κοινού ώστε να εξοικονομηθεί ενέργεια».
**Είναι παγκόσμιο το πρόβλημα;
* «Βεβαίως, και μόνο με παγκόσμια συμφωνία και συμμετοχή θα υπάρξει αποτέλεσμα. Ετσι, κατά την έκθεση, θα πρέπει να βασιστεί στη χρήση εμπορίας του δικαιώματος εκπομπής, την ανάπτυξη διάχυσης της τελευταίας τεχνολογίας στις αναπτυσσόμενες χώρες, στην αποφυγή της καταστροφής των δασών, κυρίως στις τροπικές περιοχές και, τέλος, σε μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες (Σεϊχέλες, Μπανγκλαντές, νησιά Ειρηνικού), που κατά κακή σύμπτωση είναι αυτές που υφίστανται ήδη τις επιπτώσεις».
**Η Ελλάδα έχει διαχρονική, εθνική πολιτική;
* «Δεν έχουμε πραγματικά εθνική πολιτική με συμφωνία όλων των κομμάτων (στη Σουηδία, τη Δανία, την Ολλανδία και άλλες χώρες αυτό απασχολεί τη Βουλή μετά από μακρές και σε βάθος συζητήσεις σε σχετικές επιτροπές της Βουλής) για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και τον συντονισμό των αναγκαίων δράσεων. Αυτή η ανάγκη γίνεται πλέον επιτακτική εν όψει των διεθνών διαπραγματεύσεων (για να αποτελέσει βασικό υλικό τους, άλλωστε, έγινε και η έκθεση Stern) που ήδη άρχισαν πέρυσι στο Μόντρεαλ και θα συνεχιστούν τα επόμενα 2-3 χρόνια, για το τι θα γίνει μετά το 2012 που εκπνέουν οι δεσμεύσεις του Πρωτοκόλλου του Κιότο για την πρώτη περίοδο δέσμευσης.
Στις διαπραγματεύσεις αυτές θα πρέπει να είμαστε παρόντες με στελέχη που πραγματικά γνωρίζουν τα θέματα, με απόψεις, με ενεργή συμμετοχή, ώστε να διαφυλάξουμε τα συμφέροντα τόσο της χώρας μας όσο και του περιβάλλοντος για μας και για τις επόμενες γενιές».
Το 2003 συμφωνήθηκε η οδηγία 2003/87 για την Εμπορία Δικαιωμάτων Εκπομπών με συναπόφαση του Συμβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία και ενσωματώθηκε στο Ελληνικό Δίκαιο.
Σύμφωνα με την οδηγία, από την 1η Ιανουαρίου 2005 όλες οι μεγάλες εγκαταστάσεις των κλάδων παραγωγής ηλεκτρισμού, τσιμέντου, χαλυβουργίας, διυλιστηρίων, παραγωγής ασβέστη, χαρτιού, γυαλιού, τούβλων και κεράμων, φρύξης μετάλλων και άλλων καύσεων πρέπει να είναι εφοδιασμένες με άδεια εκπομπής αερίων φαινομένου θερμοκηπίου που μέχρι το 2012 αφορά μόνο ένα από αυτά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), για να μπορούν να εκλύουν αυτού του είδους αέρια στην ατμόσφαιρα.
Επιπλέον, στις αρχές κάθε έτους θα πρέπει να καταθέτουν έκθεση εκπομπών, η οποία θα περιέχει το ποσό (σε τόνους) του CO2 που εξέπεμψαν. Το ποσό αυτό θα πρέπει να πιστοποιείται από ειδικούς διαπιστευμένους επιθεωρητές και βάσει αυτού να καταθέτουν ισόποσους τίτλους δικαιωμάτων εκπομπής (ένα δικαίωμα καλύπτει έναν τόνο CO2).
«Στις εγκαταστάσεις αυτές (139 την περίοδο 2005-2007 και 150 την περίοδο 2008-2012) παραχωρούνται δωρεάν δικαιώματα από την αρμόδια αρχή, που για την Ελλάδα είναι το Γραφείο Δικαιωμάτων Εκπομπών του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ», τονίζει ο Δημήτρης Λάλας.
«Ο ετήσιος αριθμός δικαιωμάτων κυμαίνεται μεταξύ 74,4 εκατ. τόνοι CO2 (2005-2007) και 75,5 εκατ. τόνοι CO2 (2008-2012). Οι εγκαταστάσεις έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν δικαιώματα από άλλες εγκαταστάσεις που έχουν περίσσεια, είτε γιατί έκαναν εξοικονόμηση είτε γιατί μειώθηκε η παραγωγή τους. Η τιμή στην αγορά σήμερα είναι περίπου 15 ευρώ τον τόνο CO2. Βέβαια η τιμή όπως και κάθε άλλου αγαθού αποτελεί αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ αγοραστή και πωλητή, άρα μπορεί να διαφέρει αρκετά.
Αν δεν έχουν δικαιώματα να καταθέσουν και δεν βρουν, υποχρεούνται να πληρώσουν τσουχτερά πρόστιμα (40 ευρώ τον τόνο αρχικά και 100 ευρώ τον τόνο μετά το 2008). Οι χώρες παραχωρούν δικαιώματα με βάση έναν αριθμό κανόνων που εκδίδει η Ευρ. Επιτροπή, που σκοπό έχουν να μειωθούν οι εκπομπές αρκετά ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη του στόχου του Κιότο, τόσο της Ευρ. Ενωσης ως συνόλου (-8%) όσο και των κρατών-μελών ένα προς ένα, αλλά και ταυτόχρονα διασφαλίζοντας την ίση μεταχείριση μεταξύ των μονάδων σε όλα τα κράτη-μέλη».
Ετσι, ο αριθμός δικαιωμάτων που παραχωρούνται είναι κατ' αρχήν μικρότερος από αυτά που εκτιμάται ότι θα χρειαστούν οι επιχειρήσεις για μια εύρωστη λειτουργία στα επόμενα χρόνια.
Το πόσο μικρότερο, διαφέρει από κράτος σε κράτος και από κλάδο σε κλάδο. Το αποτέλεσμα τελικά είναι ότι η εκπομπή ενός τόνου CO2 που επιδρά αρνητικά στο περιβάλλον έχει πλέον ένα οικονομικό κόστος που πλέον είναι ορισμένο και θα το πληρώσουμε όλοι. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να μειώσουμε τη συμμετοχή μας στην παραγωγή εκπομπών για να πληρώσουμε λιγότερα.
Εφιαλτικό χρηματιστήριο
ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΕΣ γενιές, αν δεν εξεγερθεί εδώ και τώρα η παγκόσμια κοινή γνώμη για να αποτραπεί η καταστροφή του πλανήτη, θα είναι μάρτυρες του εφιάλτη που αποκαλύπτεται με πραγματικές εικόνες,
ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ αυτός ο ερχόμενος εφιάλτης και με πλήθος στοιχεία, που δημοσιεύονται σε άλλες σελίδες, τα οποία θέτουν προ των ευθυνών τους τις κυβερνήσεις όλου του κόσμου, οι οποίες συνήργησαν στο έγκλημα εμπορευματοποίησης της ρύπανσης, ναι της εμπορευματοποίησης του πιο καταστροφικού όπλου που έχει εφεύρει η ανθρώπινη απληστία.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ μετά την υπογραφή του περίφημου Πρωτοκόλλου του Κιότο, που προβλέπει μείωση των εκπομπών ρύπων, ένα άθλιο χρηματιστήριο αγοράς και πώλησης δικαιωμάτων ρύπανσης.
ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ του Κιότο προσδιορίστηκε η ποσότητα των ρύπων που έχει δικαίωμα να εκπέμπει κάθε χώρα. Επετράπη, όμως, με πίεση των ισχυρών χωρών και των οικονομικών συμφερόντων, η πώληση και η αγορά δικαιωμάτων!
ΟΙ ΦΤΩΧΕΣ χώρες, που δεν έχουν ανάπτυξη, εκπέμπουν μικρές ποσότητες ρύπων και το περίσσευμα των δικαιωμάτων τους το πουλούν στις βιομηχανικές χώρες, που το αγοράζουν για να καταστρέψουν νόμιμα τον πλανήτη.
ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ, που δεν υπέγραψαν το Πρωτόκολλο, εκπέμπουν ανεξέλεγκτα διοξείδιο του άνθρακα -κύρια αιτία δημιουργίας του φαινομένου του θερμοκηπίου- χωρίς να πληρώνουν. Εχουν αυτοαπαλλαγεί και από τη χρηματική -κατά κάποιο τρόπο- ποινή του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.
ΕΧΕΙ όμως και η Ελλάδα μερίδιο στο έγκλημα του θερμοκηπίου, με εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια, που καίνε λιγνίτη και πετρέλαιο, αλλά και από τα αυτοκίνητα παλιάς τεχνολογίας. Είναι η Ελλάδα 5η στον κατάλογο των χωρών που έχουν αυξήσει τις εκπομπές ρύπων.
ΕΙΧΕ ΔΕΣΜΕΥΘΕΙ με το Κιότο να συγκρατήσει τις εκπομπές, αλλά ήδη αποδείχθηκε ασυνεπής. Με τον ρυθμό αύξησης που ακολουθεί, το 2010 θα έχουμε υπέρβαση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 150 εκατ. τόνους.
ΕΧΟΥΜΕ άραγε συνειδητοποιήσει πού οδηγείται η χώρα, όχι μόνο με την αύξηση των ρύπων, αλλά και με τις κάθε είδους οικολογικές καταστροφές, την αποψίλωση των δασών, το μπάζωμα των ρεμάτων, την αλόγιστη επέκταση των τσιμεντωμένων εκτάσεων, τη σπατάλη ενέργειας; Τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι μια πρώτη προειδοποίηση για τον εφιάλτη που έρχεται.
ΜΠΟΡΕΙ ο πλανήτης να προλάβει την καταστροφή με σχετικά μικρό κόστος. Οσο, όμως, θα πλησιάζει ο εφιάλτης, θα αυξάνεται αλματωδώς το κόστος σωτηρίας. Θα είναι παντελώς αδύνατο να εξαγοραστεί η ποινή του εγκλήματος.
"
Comment