´Εχει πέσει πολύ χιόνι, σχεδόν στα επίπεδα του Φεβρουαρίου. Σήμερα το χιονοδρομικό πίαστηκε με τα παντελόνια κάτω, καθώς δεν άνοιξε η Στύγα με αποτέλεσμα ουρές από τα παλιά. Η άγκυρα άνοιξε 10:30 αλλά με ουρά άνω των 30'. Ούτε πολυθρόνες δεν είχαν βγάλει στο κάτω σαλέ. Κρίμα γιατί είχε πολύ πούδρα και φρέσκο χιόνι. Αλυσίδες δε χρειάζονται.
Με αφετηρία το πάρκινγκ μας βγήκαν 11,5 χλμ , κοντά στα 900μ υψομετρικές
και 8 ώρες συνολικά car to car με σκί, χαλαρά και με αρκετές στάσεις.
Στοχεύαμε από το διάσελο του Αρίσταρχου να περάσουμε Ψηλή Κορφή
και από εκεί να κατέβουμε Μαυρόλιμνη αλλά δεν καταφέραμε να βρούμε το λούκι της.
Αντίθετα βγήκαμε σε λούκι αδιέξοδο και γυρίσαμε πίσω.
Στο ψάξε ψάξε το βρήκαμε αλλά ήταν ήδη αργά.. και αφήσαμε "εκκρεμότητες" για την άλλη φορά.
Αυτή είναι και η ομορφιά του βουνού άλλωστε΄ η απομόνωση, το άγνωστο και το route finding.
Ένα βουνό με 2 πρόσωπα, με εμφανή την ανθρώπινη παρέμβαση μπροστά
και παρθένο-άγριο, γεμάτο τρεχούμενα νερά και κρόκους πίσω.
Αργά το απόγευμα καθώς κατεβαίναμε και ξαναείδα το καταφύγιο να στέκεται στο πιο όμορφο σημείο,
το φαντάστηκα γεμάτο κόσμο στα μπαλκόνια του να πίνει gluhwein, τσιπουράκια και ζεστές σοκολάτες,
παρέες να έχουν βάλει κάτω τους χάρτες και να ετοιμάζουν τα project της επόμενης μέρας.
Σε μια άλλη διάσταση στον χρόνο ή ίσως σε άλλη χώρα.
Comment