Announcement

Collapse
No announcement yet.

To νόημα της Ζωής

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • #16
    Δε ξερω ποιο ειναι το νοημα της ζωης αλλα κατι τεοιες ωρες Κυριακή απογευμα που ξυπνας λες και σε εδειραν και δε μπορείς να συνελθεις επι 40 λεπτα αυτο νομίζω ειναι ενα απ τα νοηματα της ζωης.

    Οτι δε μπορω καθημερινες να κοιμηθω το μεσημερι πολυ μου λείπει.

    Comment


    • #17
      Στο μυαλό μου είστε ρε κερατάδες, στο σχετικό θέμα περί νοήματος της ζωής περιτριγύριζαν προ ολίγου οι σκέψεις μου και ηθελα να γράψω κ έναν σχετικό αφορισμό.

      Ο Σοπενχαουερ υποστήριζε ότι ο ανθρωπος οδηγείται από μία συνεχώς ανικανοποίητη βουληση καθώς αναζητά συνεχώς την ικανοποίηση. Ετσι δε θα είναι ποτέ ικανοποιημένος ο σύγχρονος ανθρωπος (κατι που ε ν μερει αποδεκνύεται εαν παρακολουθησετε τις τραγικές ζωές -πορείες πολλών σταρ του Χολιγουντ κ οχι μονο.. ), εκτός και εάν επιλέξει εναν μετριοπαθή και στρωϊκο , ασκητικό τροπο ζωής. Η θέληση λοιπόν κινεί τα πάντα και η βούληση για δύναμη.
      Τώρα, εάν καποιος αποσυρθεί καπου μοναχικά, ακόμα κ εαν ζήσει εν ησυχία μεχρι τα 100, τι θα έχει καταφέρει ;;;

      Η ζωή δεν είναι το σύνολο των συγκινήσεων και των πόνων που βιωνουμε αλλωστε ; Και οι μεγαλύτερες συγκινήσεις είναι αυτές που δεν προσφέρονται απλοχερα αλλά με πολύ πόνο , πχ οι γνώσεις (εδω θυμαμαι στην προτεσταντική ηθική του πονου ),.
      Το να αποσυρθείς καπου κ να ζήσεις ως άχρηστος δεν προσφέρει κάτι στην ανθρωπότητα.
      Ο ψαράς εδώ ζει ήρεμα αλλά δεν προσφέρει κάτι δραματικό στην βελτίωση των συνθηκών ζωής του κοινότητας του, απλά ΙΣΑ που συντηρεί την οικογένεια του. Ενας αντιστοιχος πολυμήχανος ψαράς θα μπορούσε να έχει αναπτύξει την τεχνη του σε τέτοιο σημείο που όχο μονο να είναι πλουσιότερος αλλα να έχει βελτιώσει κ τη ζωή των συναθρώπων του .

      Συγγνωμη λοιπόν, αλλά όλους αυτούς τους ''ψαράδες'' τους θεωρώ ως τη βασική ύλη της ανθρωπότητας, που είναι χρήσιμη για να μένει σταθερή ως ενα βαθμό η αναπτυξη, αλλά και που συντηρούν καποιες καταστάσεις / παθογένεις κλπ/.
      Είναι όμως οι άλλοι, οι ερευνητές, οι επιχειρηματίες, οι πρωτοπόροι σε όλους του τομείς( βλεπε ακομα κ βιολογικη γεωργία, αγροτουρισμό ) , οι λεγόμενοι enterpeneurs που οδηγούν ''μπροστά '' την ανθρωπότητα και όχι οι 'τεμπεληδες' τω σώματι κ πνεύματι ψαραδες. Σε αυτους εχω ΣΕΒΑΣΜΌ . Οι αλλοι ας υπάρχουν αλλά δεν προσφέρουν κτ καινουργιο για το οποιο το κοινωνικό συνολο πρεπει να του΄ς οφείλει.

      Καλό θα ηταν βεβαια να τηρείται το 'μετρο'' αλλά πολύ αμφιβάλλω εάν όλοι οι λογιοι, οι επιστήμονες. οι γιατροί και ερευνητές είχαν μέτρο στην προσπάθεια τους και στην εργασία τους. Γιαυτό και οι περισσότεροι φθείρουν τον εαυτό του νωρίς. Αλλά σε αυτούς πολλά χρωστά η ανθρωπότητα. Αυτοι ειναι που οδηγούν την πρόοδο και τις εξελίξεις.

      ΥΓ . Το μεγαλύτερο ποσοστό θαρρώ εδω στο ελλαδιστάν είναι της νοοτροπίας του ψαρά, εάν κρίνω από τα ποσοστά ΣυριζΑ ,.
      Last edited by ORESIVIOS; 10/05/2015, 06:45 PM.
      "Στα κορφοβούνια είναι η πηγή κάθε φυλής καθάριας''

      Comment


      • #18
        Originally posted by ORESIVIOS View Post
        Στο μυαλό μου είστε ρε κερατάδες, στο σχετικό θέμα περί νοήματος της ζωής περιτριγύριζαν προ ολίγου οι σκέψεις μου και ηθελα να γράψω κ έναν σχετικό αφορισμό.

        Ο Σοπενχαουερ υποστήριζε ότι ο ανθρωπος οδηγείται από μία συνεχώς ανικανοποίητη βουληση καθώς αναζητά συνεχώς την ικανοποίηση. Ετσι δε θα είναι ποτέ ικανοποιημένος ο σύγχρονος ανθρωπος (κατι που ε ν μερει αποδεκνύεται εαν παρακολουθησετε τις τραγικές ζωές -πορείες πολλών σταρ του Χολιγουντ κ οχι μονο.. ), εκτός και εάν επιλέξει εναν μετριοπαθή και στρωϊκο , ασκητικό τροπο ζωής. Η θέληση λοιπόν κινεί τα πάντα και η βούληση για δύναμη.
        Τώρα, εάν καποιος αποσυρθεί καπου μοναχικά, ακόμα κ εαν ζήσει εν ησυχία μεχρι τα 100, τι θα έχει καταφέρει ;;;

        Η ζωή δεν είναι το σύνολο των συγκινήσεων και των πόνων που βιωνουμε αλλωστε ; Και οι μεγαλύτερες συγκινήσεις είναι αυτές που δεν προσφέρονται απλοχερα αλλά με πολύ πόνο , πχ οι γνώσεις (εδω θυμαμαι στην προτεσταντική ηθική του πονου ),.
        Το να αποσυρθείς καπου κ να ζήσεις ως άχρηστος δεν προσφέρει κάτι στην ανθρωπότητα.
        Ο ψαράς εδώ ζει ήρεμα αλλά δεν προσφέρει κάτι δραματικό στην βελτίωση των συνθηκών ζωής του κοινότητας του, απλά ΙΣΑ που συντηρεί την οικογένεια του. Ενας αντιστοιχος πολυμήχανος ψαράς θα μπορούσε να έχει αναπτύξει την τεχνη του σε τέτοιο σημείο που όχο μονο να είναι πλουσιότερος αλλα να έχει βελτιώσει κ τη ζωή των συναθρώπων του .

        Συγγνωμη λοιπόν, αλλά όλους αυτούς τους ''ψαράδες'' τους θεωρώ ως τη βασική ύλη της ανθρωπότητας, που είναι χρήσιμη για να μένει σταθερή ως ενα βαθμό η αναπτυξη, αλλά και που συντηρούν καποιες καταστάσεις / παθογένεις κλπ/.
        Είναι όμως οι άλλοι, οι ερευνητές, οι επιχειρηματίες, οι πρωτοπόροι σε όλους του τομείς( βλεπε ακομα κ βιολογικη γεωργία, αγροτουρισμό ) , οι λεγόμενοι enterpeneurs που οδηγούν ''μπροστά '' την ανθρωπότητα και όχι οι 'τεμπεληδες' τω σώματι κ πνεύματι ψαραδες. Σε αυτους εχω ΣΕΒΑΣΜΌ . Οι αλλοι ας υπάρχουν αλλά δεν προσφέρουν κτ καινουργιο για το οποιο το κοινωνικό συνολο πρεπει να του΄ς οφείλει.

        Καλό θα ηταν βεβαια να τηρείται το 'μετρο'' αλλά πολύ αμφιβάλλω εάν όλοι οι λογιοι, οι επιστήμονες. οι γιατροί και ερευνητές είχαν μέτρο στην προσπάθεια τους και στην εργασία τους. Γιαυτό και οι περισσότεροι φθείρουν τον εαυτό του νωρίς. Αλλά σε αυτούς πολλά χρωστά η ανθρωπότητα. Αυτοι ειναι που οδηγούν την πρόοδο και τις εξελίξεις.

        ΥΓ . Το μεγαλύτερο ποσοστό θαρρώ εδω στο ελλαδιστάν είναι της νοοτροπίας του ψαρά, εάν κρίνω από τα ποσοστά ΣυριζΑ ,.
        όχι ρε συ ορεσίβιε δεν κατάλαβες ίσως γιατί το έβαλα. Φυσικά ο άνθρωπος έχει πάντα την τάση να κατακτά, να προοδεύει και να ικανοποιείται υλικά και ψυχικά, με την τέχνη κλπ. Αλλιώς δεν θα υπήρχαν καν πολιτισμοί.

        Αυτό που πόσταρα είναι απλά μιά χιουμοριστική κριτική για το απόλυτο όνειρο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Η τραπεζική στελεχάρα θέλει να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του για να πείσει τον ψαρά να φτάσει ψηλά έτσι όπως έχει μάθει. Και ξεκινάει ρωτώντας πως περνάει την υπόλοιπη μέρα του αφού ψαρέψει για να του στήσει το σκηνικό της προόδου. Αλλα εξηγώντας στον απλό ψαρά το δρόμο για τον πλούτο όπως έχει μάθει ο ίδιος στο Χαρβαρντ και τη δουλέιά του στις τράπεζες, όταν πρέπει να εξηγήσει με απλά λόγια σε τι μέγιστο αγαθό και ευτυχία θα φτάσει ο ψαράς με όλα αυτά που θα κάνει την πατάει γιατί συναντά πάλι αξίες που ο συγκεκριμένος ήδη τις έχει.

        Comment


        • #19
          Originally posted by yakutia View Post
          όχι ρε συ ορεσίβιε δεν κατάλαβες ίσως γιατί το έβαλα. Φυσικά ο άνθρωπος έχει πάντα την τάση να κατακτά, να προοδεύει και να ικανοποιείται υλικά και ψυχικά, με την τέχνη κλπ. Αλλιώς δεν θα υπήρχαν καν πολιτισμοί.

          Αυτό που πόσταρα είναι απλά μιά χιουμοριστική κριτική για το απόλυτο όνειρο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Η τραπεζική στελεχάρα θέλει να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του για να πείσει τον ψαρά να φτάσει ψηλά έτσι όπως έχει μάθει. Και ξεκινάει ρωτώντας πως περνάει την υπόλοιπη μέρα του αφού ψαρέψει για να του στήσει το σκηνικό της προόδου. Αλλα εξηγώντας στον απλό ψαρά το δρόμο για τον πλούτο όπως έχει μάθει ο ίδιος στο Χαρβαρντ και τη δουλέιά του στις τράπεζες, όταν πρέπει να εξηγήσει με απλά λόγια σε τι μέγιστο αγαθό και ευτυχία θα φτάσει ο ψαράς με όλα αυτά που θα κάνει την πατάει γιατί συναντά πάλι αξίες που ο συγκεκριμένος ήδη τις έχει.
          εχουν 2 σημαντικές διαφορές οι 2 τους :
          ο ένας , ο ψαράς , έχει άλλη δυναμική/ενέργεια και άλλη διάθεση (μικρότερη) να ανακαλύψει κανούργια πράγματα/ γνώσεις ,
          αν θες, δεν έχει αυξημενη τη δίψα της κατάκτησης/ πρόκρισης, της δίψας για γνώση και ανακάλυψη ''νενων κοσμων'' γιαυτό και δεν παίρνει πρωτοβουλίες.
          Ο άλλος, αποφοιτος Χαρβαρντ το αντίθετο θεωρώ. Διψά για γνωση/ πρόκριση ./ επαγγ. επιτυχία.

          Δεύτερον, ο ενας έχει μαλλον όχι τόσο υψηλό νοητικό δυναμικό σε αντίθεση με τον τραπεζίτη. (Υπάρχει ενδεχομενως κ η εξαιρετική περίπτωση ο ψαράς να είναι ιδιοφυής αλλά απίθανα τεμπέλης , σπανιο για έξυπνο ανθρωπο αλλά όχι απίθανο ).

          Σε κάθε περίπτωση , αυτή είναι η δική μου οπτική σε αυτους τους 2. ΑΝτιλαμβάνομαι τα περί ιδιωτικής πρωτοβουλίας , αλλά προφανώς με το παραπάνω αποδεικνύεται ότι και οι απλόι και παμφτωχοι ανθρωποι πρωτόγονων φυλών της Ασίας κ Λατιν. Αμερικής μπορούν να είναι ευτυχισμενοι εχοντας ΜΟΝΟ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ της επιβίωσης.

          ΑΡΑ --->>> μήπως η ευτυχία στη ζωή είναι ΘΕΜΑ ΟΠΤΙΚΉΣ ;;;; (Εδώ βλεπε και τους δικούς μας Επίκουρο, Διογένη, κυνικούς , κλπ καθώς και τους μοναχούς στη νεώτερη ιστορία μας )/ / . Εγώ εκεί τοποθετώ την όλη ιστορία η οποιά εχει εφαρμογή στην καθημερινή ζωή.

          Για αυτό ρε Γιακούτια, μην πολυσκάς ρε (για να οικονομικα, το συριζα και τα συναφή ) !!
          "Στα κορφοβούνια είναι η πηγή κάθε φυλής καθάριας''

          Comment


          • #20
            Ωραία η ιστορία του ψαρά. Θα συμπληρώσω στα σχόλια ότι ένα από τα νοήματα της ιστορίας είναι να μην χάνει ο άνθρωπος τις μικρές χαρές της ζωής... Και ορισμένες από τις μικρές χαρές δεν επαναλαμβάνονται...
            Κωνσταντίνος, Πάτημα Χαλανδρίου (246m)
            Αθήνα
            https://www.flickr.com/photos/ndimensi/sets/

            Comment


            • #21
              Originally posted by ndimensi View Post
              Ωραία η ιστορία του ψαρά. Θα συμπληρώσω στα σχόλια ότι ένα από τα νοήματα της ιστορίας είναι να μην χάνει ο άνθρωπος τις μικρές χαρές της ζωής... Και ορισμένες από τις μικρές χαρές δεν επαναλαμβάνονται...
              Έτσι!
              Οι μικρές χαρές είναι το αλατοπίπερο της ζωής. Αυτό το λίγο που μπορεί να κάνει διαφορά, αρκεί να δοθεί η δέουσα σημασία!
              Ο σύγχρονος άνθρωπος, ενταγμένος σε μια πολυπλόκαμη, πολυσύνθετη κοινωνία με συνεχείς απαιτήσεις, υποχρεώσεις, άγχος, αβεβαιότητα και με το χρόνο να τρέχει αδυσώπητα κι αλύπητα, χάνει συχνά τις μικρές στιγμές εκείνες που μπορούν να δώσουν ένα ιδιαίτερο χρώμα, ένα ζεστό συναίσθημα, μια ανθρώπινη επαφή, μια έμπνευση, μια απλή, στιγμιαία ίσως, αλλά πολύ γεμάτη, αν και συχνά δυστυχώς απαρατήρητη, βιωματική εμπειρία του ανεπανάληπτου θαύματος της ζωής!

              Comment


              • #22
                Η ιστορία είναι ωραία γιατί ο γιάπης πάει να υποδείξει -με καλή πρόθεση τον τρόπο επιτυχίας στη ζωή στον ψαρά με τον τρόπο που έχει μάθει: σκληρή δουλειά, Πρωτοβουλία, τόλμη για επαγγελματικά βήματα, επιτυχία, πλούτος. Ολα αυτά ωραία. Αλλά τελικά καταλήγει να αυτοσρκάζεται χωρίς να το καταλάβαίνει, όταν πρέπει να περιγράψει με απλά λόγια που καταλήγουν τελικά όλα αυτά. Περιγράφει σαν υπέρτατο αγαθό όλου αυτού του πετυχημένου αγώνα 20ετίας, αυτά που ο ψαράς ήδη έχει εξ αρχής.

                Ενα ανέκδοτο με τον κύκλο της ζωής.

                Κάτι σχετικό λέει και ο Εκκλησιαστής στα κείμενα της Π. Διαθήκης που είναι και η εισαγωγή στο βιβλίο του Χεμινγουαίη "Ο ήλιος ανατέλλει πάντα":

                γενεὰ πορεύεται καὶ γενεὰ ἔρχεται,
                καὶ ἡ γῆ εἰς τὸν αἰῶνα ἕστηκεν.
                καὶ ἀνατέλλει ὁ ἥλιος καὶ δύει ὁ ἥλιος
                καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ ἕλκει·
                ἀνατέλλων αὐτὸς ἐκεῖ πορεύεται πρὸς νότον
                καὶ κυκλοῖ πρὸς βορρᾶν·
                κυκλοῖ κυκλῶν, πορεύεται τὸ πνεῦμα,
                καὶ ἐπὶ κύκλους αὐτοῦ ἐπιστρέφει τὸ πνεῦμα.
                πάντες οἱ χείμαρροι, πορεύονται εἰς τὴν θάλασσαν,
                καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔσται ἐμπιμπλαμένη·
                εἰς τόπον, οὗ οἱ χείμαρροι πορεύονται,
                ἐκεῖ αὐτοὶ ἐπιστρέφουσιν τοῦ πορευθῆναι.


                Comment

                Working...
                X