Tweet
Παραθέτω εν περιλήψη το άρθρο που δημοσίευσα στο kyklogenesis.gr:
Το πλήρες άρθρο, μπορείτε να το βρείτε εδώ:
http://kyklogenesis.gr/drupal/conten...B9%CE%AC%CF%82
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Μεσογειακού οικοσυστήματος είναι οι συχνές πυρκαγιές, οι οποίες αποτελούν μια φυσική διαδικασία ανανέωσής τους. Η μεγάλη ξηρή περίοδος, σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες και συχνά την ύπαρξη ανέμων, μπορεί να οδηγήσει δάση (όπως για παράδειγμα της πεύκης) σε αυτανάφλεξη. Αυτό το φαινόμενο, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως ενισχύεται, σε καλοκαίρια όπως το φετινό.
[...]
φωτιά λοιπόν, θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι μια μοιραία εξέλιξη μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα δεκαετιών. Σε ένα τέτοιο μοιραίο γεγονός δεν θα μπορούσε να υπάρξει η έννοια της πρόληψης, ωστόσο, η ανθρώπινη επέμβαση για την κατάσβεσή της, αποσκοπεί στην προστασία του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Υπό αυτήν την έννοια, κάθε απόπειρα κατάσβεσης τέτοιων πυρκαγιών, συνιστά μια παρεμπόδιση της φυσικής διαδικασίας, λόγω των συμφερόντων του ανθρώπου και του τρόπου που οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν το φυσικό περιβάλλον.
Ωστόσο (τουλάχιστον στη χώρα μας) τις τελευταίες 2-3 δεκαετίες, οι μεγάλες πυρκαγιές έχουν πολλαπλασιαστεί. Χωρίς καν να χρειάζεται κάποια επιστημονική επιβεβαίωση, μπορεί κανείς να διαπιστώσει πως αυτό συμβαίνει τόσο σε αριθμό συμβάντων, όσο και σε έκταση.
[...]
Είναι αλήθεια πως, ταυτόχρονα, όσον αφορά όμως τα τελευταία 10 χρόνια, παρατηρούνται συνεχώς θερμότερα του κανονικού καλοκαίρια. Αυτός ο κλιματολογικός παράγοντας, σίγουρα συμβάλλει, για το χρονικό διάστημα των 10 τελευταίων ετών, στη γρήγορη εξάπλωση των πυρκαγιών, ωστόσο είναι ένα -τυπικώς τουλάχιστον- αναπάντητο ερώτημα, εάν ο κλιματολογικός παράγοντας, σε συνδυασμό με τη φυσική τάση των Μεσογειακών οικοσυστημάτων, είναι η βασικότερη αιτία του ξεσπάσματός τους! Σύμφωνα με τα όσα κατά καιρούς έχουν έρθει στη δημοσιότητα, όπως επίσης λαμβάνοντας υπόψιν την ώρα έναρξης των πυρκαγιών (συχνά κατά τη διάρκεια της νύχτας), αλλά και την χωρική κατανομή τους, η οποία εμφανίζει αξιοσημείωτη συγκέντρωση σε συγκεκριμένες περιοχές, θα πρέπει να υποθέσουμε πως, σε ένα μεγάλο ποσοστό τους, αυτά τα περιστατικά έχουν ως αίτιο τον ανθρώπινο παράγοντα, είτε από πρόθεση, είτε από αμέλεια.
Επιστρέφοντας στα όσα αναφέρθηκαν στην πρώτη παράγραφο, όσον αφορά τη λογική της πρόληψης τέτοιων πυρκαγιών, εδώ και χρόνια ξέρουμε πως η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ), εκδίδει καθημερινούς χάρτες επικινδυνότητας πυρκαγιάς. Ο λόγος έκδοσης ενός τέτοιου χάρτη, θα μπορούσε να ενταχθεί στη λογική της πρώτης παραγράφου. Πρόκειται για ένα μέτρο πρόληψης, ενημέρωσης του πληθυσμού, αλλά και της κεντρικής διοίκησης, η οποία θα κληθεί να πάρει αποφάσεις ως προς το βαθμό ετοιμότητας των δυνάμεων κατάσβεσης. Θεωρείται λοιπόν ως δεδομένο το γεγονός οτι, η συντριπτική πλειοψηφία των περιστατικών πυρκαγιάς οφείλεται είτε σε φυσικά αίτια, είτε λόγω αμέλειας του ανθρώπου, είτε ακόμη λόγω άλλων αιτίων που δεν εμπεριέχουν την έννοια του εκ προθέσεως εμπρησμού (όπως για παράδειγμα ανάφλεξη λόγω πεταμένων σκουπιδιών, ανάφλεξη λόγω ανεξέλεγκτων χωματερών, ανάφλεξη λόγω εργασιών στην ύπαιθρο, ανάφλεξη λόγω κακής συντήρησης ή μή τηρησης των προδιαγραφών του δικτύου της ΔΕΗ και άλλοι..).
[...]
Συνεπώς έχει εκ των προτέρων αποφασιστεί πως τόσο σε αριθμό συμβάντων, όσο και σε καταστροφικές επιπτώσεις οι πυρκαγιές από αμέλεια ή φυσικά αίτια αποτελούν την πλειονότητα σε σχέση με αυτές που συμβαίνουν από πρόθεση, δηλαδή τους εμπρησμούς.
Σε αυτό το σημείο, εγείρεται το ερώτημα εάν τελικά οι επιπτώσεις τέτοιων καταστροφικών γεγονότων λόγω των εμπρησμών, είναι όντως σημαντικά λιγότερες σε σχέση με τις επιπτώσεις λόγω φυσικών αιτίων ή αμέλειας. Η εμπειρίες των τελευταίων ετών, και η αξιολόγηση των όσων έχουν (εκ των υστέρων) έρθει στη δημοσιότητα, δεν δικαιολογούν μια τέτοια εκτίμηση.
[...]
Τίθεται λοιπόν το ερώτημα εάν τελικά, η δημοσιοποίηση τέτοιων χάρτων από τη ΓΓΠΠ λειτουργεί προληπτικά, ή εν τέλει αποτελεί ένα ακόμη αίτιο για πολλά ακόμη περιστατικά ξεσπάσματος πυρκαγιάς και συγκεκριμένα γι αυτές που πρόκειται για εμπρησμό. Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό και θεωρούμε πως θα είναι ακόμη πιο επίκαιρο, τα επόμενα χρόνια, δεδομένης της ανθρωπογενούς πίεσης του περιβάλλοντος, για πολλούς και διάφορους λόγους κάθε φορά σε συνδυασμό με την ήδη συντελούμενη κλίματική αλλαγή...
Το πλήρες άρθρο, μπορείτε να το βρείτε εδώ:
http://kyklogenesis.gr/drupal/conten...B9%CE%AC%CF%82
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Μεσογειακού οικοσυστήματος είναι οι συχνές πυρκαγιές, οι οποίες αποτελούν μια φυσική διαδικασία ανανέωσής τους. Η μεγάλη ξηρή περίοδος, σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες και συχνά την ύπαρξη ανέμων, μπορεί να οδηγήσει δάση (όπως για παράδειγμα της πεύκης) σε αυτανάφλεξη. Αυτό το φαινόμενο, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως ενισχύεται, σε καλοκαίρια όπως το φετινό.
[...]
φωτιά λοιπόν, θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι μια μοιραία εξέλιξη μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα δεκαετιών. Σε ένα τέτοιο μοιραίο γεγονός δεν θα μπορούσε να υπάρξει η έννοια της πρόληψης, ωστόσο, η ανθρώπινη επέμβαση για την κατάσβεσή της, αποσκοπεί στην προστασία του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Υπό αυτήν την έννοια, κάθε απόπειρα κατάσβεσης τέτοιων πυρκαγιών, συνιστά μια παρεμπόδιση της φυσικής διαδικασίας, λόγω των συμφερόντων του ανθρώπου και του τρόπου που οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν το φυσικό περιβάλλον.
Ωστόσο (τουλάχιστον στη χώρα μας) τις τελευταίες 2-3 δεκαετίες, οι μεγάλες πυρκαγιές έχουν πολλαπλασιαστεί. Χωρίς καν να χρειάζεται κάποια επιστημονική επιβεβαίωση, μπορεί κανείς να διαπιστώσει πως αυτό συμβαίνει τόσο σε αριθμό συμβάντων, όσο και σε έκταση.
[...]
Είναι αλήθεια πως, ταυτόχρονα, όσον αφορά όμως τα τελευταία 10 χρόνια, παρατηρούνται συνεχώς θερμότερα του κανονικού καλοκαίρια. Αυτός ο κλιματολογικός παράγοντας, σίγουρα συμβάλλει, για το χρονικό διάστημα των 10 τελευταίων ετών, στη γρήγορη εξάπλωση των πυρκαγιών, ωστόσο είναι ένα -τυπικώς τουλάχιστον- αναπάντητο ερώτημα, εάν ο κλιματολογικός παράγοντας, σε συνδυασμό με τη φυσική τάση των Μεσογειακών οικοσυστημάτων, είναι η βασικότερη αιτία του ξεσπάσματός τους! Σύμφωνα με τα όσα κατά καιρούς έχουν έρθει στη δημοσιότητα, όπως επίσης λαμβάνοντας υπόψιν την ώρα έναρξης των πυρκαγιών (συχνά κατά τη διάρκεια της νύχτας), αλλά και την χωρική κατανομή τους, η οποία εμφανίζει αξιοσημείωτη συγκέντρωση σε συγκεκριμένες περιοχές, θα πρέπει να υποθέσουμε πως, σε ένα μεγάλο ποσοστό τους, αυτά τα περιστατικά έχουν ως αίτιο τον ανθρώπινο παράγοντα, είτε από πρόθεση, είτε από αμέλεια.
Επιστρέφοντας στα όσα αναφέρθηκαν στην πρώτη παράγραφο, όσον αφορά τη λογική της πρόληψης τέτοιων πυρκαγιών, εδώ και χρόνια ξέρουμε πως η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ), εκδίδει καθημερινούς χάρτες επικινδυνότητας πυρκαγιάς. Ο λόγος έκδοσης ενός τέτοιου χάρτη, θα μπορούσε να ενταχθεί στη λογική της πρώτης παραγράφου. Πρόκειται για ένα μέτρο πρόληψης, ενημέρωσης του πληθυσμού, αλλά και της κεντρικής διοίκησης, η οποία θα κληθεί να πάρει αποφάσεις ως προς το βαθμό ετοιμότητας των δυνάμεων κατάσβεσης. Θεωρείται λοιπόν ως δεδομένο το γεγονός οτι, η συντριπτική πλειοψηφία των περιστατικών πυρκαγιάς οφείλεται είτε σε φυσικά αίτια, είτε λόγω αμέλειας του ανθρώπου, είτε ακόμη λόγω άλλων αιτίων που δεν εμπεριέχουν την έννοια του εκ προθέσεως εμπρησμού (όπως για παράδειγμα ανάφλεξη λόγω πεταμένων σκουπιδιών, ανάφλεξη λόγω ανεξέλεγκτων χωματερών, ανάφλεξη λόγω εργασιών στην ύπαιθρο, ανάφλεξη λόγω κακής συντήρησης ή μή τηρησης των προδιαγραφών του δικτύου της ΔΕΗ και άλλοι..).
[...]
Συνεπώς έχει εκ των προτέρων αποφασιστεί πως τόσο σε αριθμό συμβάντων, όσο και σε καταστροφικές επιπτώσεις οι πυρκαγιές από αμέλεια ή φυσικά αίτια αποτελούν την πλειονότητα σε σχέση με αυτές που συμβαίνουν από πρόθεση, δηλαδή τους εμπρησμούς.
Σε αυτό το σημείο, εγείρεται το ερώτημα εάν τελικά οι επιπτώσεις τέτοιων καταστροφικών γεγονότων λόγω των εμπρησμών, είναι όντως σημαντικά λιγότερες σε σχέση με τις επιπτώσεις λόγω φυσικών αιτίων ή αμέλειας. Η εμπειρίες των τελευταίων ετών, και η αξιολόγηση των όσων έχουν (εκ των υστέρων) έρθει στη δημοσιότητα, δεν δικαιολογούν μια τέτοια εκτίμηση.
[...]
Τίθεται λοιπόν το ερώτημα εάν τελικά, η δημοσιοποίηση τέτοιων χάρτων από τη ΓΓΠΠ λειτουργεί προληπτικά, ή εν τέλει αποτελεί ένα ακόμη αίτιο για πολλά ακόμη περιστατικά ξεσπάσματος πυρκαγιάς και συγκεκριμένα γι αυτές που πρόκειται για εμπρησμό. Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό και θεωρούμε πως θα είναι ακόμη πιο επίκαιρο, τα επόμενα χρόνια, δεδομένης της ανθρωπογενούς πίεσης του περιβάλλοντος, για πολλούς και διάφορους λόγους κάθε φορά σε συνδυασμό με την ήδη συντελούμενη κλίματική αλλαγή...