Δεν γνωρίζω αν υφίσταται ή όχι το φαινόμενο του θερμοκηπίου στην μορφή που δημοσιοποιείται, αν η στοιβάδα του όζοντος καταστρέφεται ή αν έχει μείνει σταθερή, αν οι πάγοι λειώνουν με ταχείς ρυθμούς, αν θα πλημμυρίσει όλη η υφήλιος με την άνοδο της στάθμης του νερού,
αν η υπερθέρμανση προέρχεται από ανθρωπογενή αίτια ή όχι, αν μας ψεκάζουν με χημικά ή αν όλα αυτά είναι συνωμοσίες και σενάρια συμφερόντων κ.λ.π κ.λ.π .
Αυτό που γνωρίζω μετά βεβαιότητας και λόγω ηλικίας και λόγω στατιστικών που κρατώ, είναι αυτό που νομίζω και πολλοί άλλοι συνομήλικοι συνδαιτημόνες το γνωρίζουν και το έχουν τονίσει κατά καιρούς.
Ο καιρός δεν είναι πια όπως ήταν πριν 15-20 χρόνια Οι εποχές έπαψαν να υφίστανται, η μετάβαση από θερμά ως καυτά καλοκαίρια γίνεται αμέσως στο χειμώνα και χωρίς την μεσολάβηση του φθινοπώρου, όπως και η μετάβαση στο καυτό καλοκαίρι ήδη με το πέρας του χειμώνα. Οι δυο εποχές ’νοιξη και Φθινόπωρο κατά την γνώμη μου δεν υπάρχουν πια εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων.
Είχα την τύχη και την ευτυχία να ζήσω και να μεγαλώσω στις δεκαετίες του εβδομήντα και του ογδόντα (47 χρονών γαρ), ως εκ τούτου να προλάβω να βιώσω καταστάσεις καιρικές και όχι μόνο,- που δυστυχώς οι νεότερες γενιές ίσως και να μην τις ξαναζήσουν-, και που τέτοιου είδους ερωτήματα και ανησυχίες ούτε καν περνούσαν από το μυαλό μας. Τότε, που όλα ήταν καθαρά, αγνά, φιλικά, ανθρώπινα. Όμορφες καιρικές εποχές, που δυστυχώς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
Τότε που μαθαίναμε στο Δημοτικό για τις τέσσερες εποχές αλλά και που τις νοιώθαμε, τις βιώναμε στο πετσί μας, την κάθε μια με τις παροιμίες της και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της.
Τότε που ξεκινούσαμε το σχολείο και λίγο μετά μέσα στον Οκτώβρη άρχιζαν να κιτρινίζουν και να πέφτουν τα φύλλα των δέντρων(αειθαλή και φυλλοβόλα για όσους θυμούνται) οι πρώτες βροχές, τα ``πρωτοβρόχια`` έδιναν μια άλλη ατμοσφαιρική αίσθηση με τη μυρωδιά που ανέδυε το υγρό νοτισμένο χώμα και που σηματοδοτούσε την μετάβαση από το φθινόπωρο στο χειμώνα.
Ο Χειμώνας, που άλλοτε έμπαινε φουριόζος και βιαστικός και άλλοτε αργούσε λιγάκι, όχι πάντως μετά τα Χριστούγεννα όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Εξάλλου τόσες παροιμίες και όχι τυχαία συνοδεύουν και αυτόν το μήνα.
Και όταν έφευγε αυτός, έμπαινε η ’νοιξη με τα χρώματά της , με τις μυρουδιές της με τον ερχομό των χελιδονιών με την φυσιολογική άνοδο της θερμοκρασίας ούτως ώστε να υποδεχθούμε το κλασσικό ελληνικό Καλοκαιράκι, με τις ατελείωτες ώρες παιχνιδιού στον ήλιο χωρίς αντηλιακά και δείκτες προστασίας , χωρίς κλιματιστικά αλλά στην σκιά του πλάτανου και της κληματαριάς .
Μέχρι που ερχόταν ο Αύγουστος και πάντα ή σχεδόν πάντα μετά της Παναγιάς τον Δεκαπενταύγουστο ξεκινούσαν οι ετησίες τα γνωστά μας μελτέμια(ειδικά στα νησιά του Αιγαίου μας) που άρχιζαν να ρίχνουν την ζέστη σε πιο χαμηλά επίπεδα μέχρι να`ρθει το φθινόπωρο και πάλι από την αρχή.
Βλέπετε εσείς να συμβαίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα μας τα τελευταία 15 χρόνια??
Συγνώμη για το μακροσκελές κείμενο. Ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας. Μπάμπης
αν η υπερθέρμανση προέρχεται από ανθρωπογενή αίτια ή όχι, αν μας ψεκάζουν με χημικά ή αν όλα αυτά είναι συνωμοσίες και σενάρια συμφερόντων κ.λ.π κ.λ.π .
Αυτό που γνωρίζω μετά βεβαιότητας και λόγω ηλικίας και λόγω στατιστικών που κρατώ, είναι αυτό που νομίζω και πολλοί άλλοι συνομήλικοι συνδαιτημόνες το γνωρίζουν και το έχουν τονίσει κατά καιρούς.
Ο καιρός δεν είναι πια όπως ήταν πριν 15-20 χρόνια Οι εποχές έπαψαν να υφίστανται, η μετάβαση από θερμά ως καυτά καλοκαίρια γίνεται αμέσως στο χειμώνα και χωρίς την μεσολάβηση του φθινοπώρου, όπως και η μετάβαση στο καυτό καλοκαίρι ήδη με το πέρας του χειμώνα. Οι δυο εποχές ’νοιξη και Φθινόπωρο κατά την γνώμη μου δεν υπάρχουν πια εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων.
Είχα την τύχη και την ευτυχία να ζήσω και να μεγαλώσω στις δεκαετίες του εβδομήντα και του ογδόντα (47 χρονών γαρ), ως εκ τούτου να προλάβω να βιώσω καταστάσεις καιρικές και όχι μόνο,- που δυστυχώς οι νεότερες γενιές ίσως και να μην τις ξαναζήσουν-, και που τέτοιου είδους ερωτήματα και ανησυχίες ούτε καν περνούσαν από το μυαλό μας. Τότε, που όλα ήταν καθαρά, αγνά, φιλικά, ανθρώπινα. Όμορφες καιρικές εποχές, που δυστυχώς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
Τότε που μαθαίναμε στο Δημοτικό για τις τέσσερες εποχές αλλά και που τις νοιώθαμε, τις βιώναμε στο πετσί μας, την κάθε μια με τις παροιμίες της και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της.
Τότε που ξεκινούσαμε το σχολείο και λίγο μετά μέσα στον Οκτώβρη άρχιζαν να κιτρινίζουν και να πέφτουν τα φύλλα των δέντρων(αειθαλή και φυλλοβόλα για όσους θυμούνται) οι πρώτες βροχές, τα ``πρωτοβρόχια`` έδιναν μια άλλη ατμοσφαιρική αίσθηση με τη μυρωδιά που ανέδυε το υγρό νοτισμένο χώμα και που σηματοδοτούσε την μετάβαση από το φθινόπωρο στο χειμώνα.
Ο Χειμώνας, που άλλοτε έμπαινε φουριόζος και βιαστικός και άλλοτε αργούσε λιγάκι, όχι πάντως μετά τα Χριστούγεννα όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Εξάλλου τόσες παροιμίες και όχι τυχαία συνοδεύουν και αυτόν το μήνα.
Και όταν έφευγε αυτός, έμπαινε η ’νοιξη με τα χρώματά της , με τις μυρουδιές της με τον ερχομό των χελιδονιών με την φυσιολογική άνοδο της θερμοκρασίας ούτως ώστε να υποδεχθούμε το κλασσικό ελληνικό Καλοκαιράκι, με τις ατελείωτες ώρες παιχνιδιού στον ήλιο χωρίς αντηλιακά και δείκτες προστασίας , χωρίς κλιματιστικά αλλά στην σκιά του πλάτανου και της κληματαριάς .
Μέχρι που ερχόταν ο Αύγουστος και πάντα ή σχεδόν πάντα μετά της Παναγιάς τον Δεκαπενταύγουστο ξεκινούσαν οι ετησίες τα γνωστά μας μελτέμια(ειδικά στα νησιά του Αιγαίου μας) που άρχιζαν να ρίχνουν την ζέστη σε πιο χαμηλά επίπεδα μέχρι να`ρθει το φθινόπωρο και πάλι από την αρχή.
Βλέπετε εσείς να συμβαίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα μας τα τελευταία 15 χρόνια??
Συγνώμη για το μακροσκελές κείμενο. Ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας. Μπάμπης

Comment