Eξωτερικη πολιτικη- Εθνικα θεματα- Αμυνα-Διπλωματια

[Philip]

Ας μου εξηγήσει κάποιος, τι προσπαθεί να κερδίσει ο Εντρογάν αμφισβητώντας τη συνθήκη της Λωζάνης και κάνοντας περιοδεία σε μειονοτικά χωριά; Γιατί εδάφη στη Θράκη λίγο δύσκολο...

[ORESIVIOS]

Γιατί ο Ερντογάν ΔΕΝ θέλει να θυμάται το Σαμαρά (με το δίκιο του)…
Θανάσης Κ.·Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017




Του Θανάση Κ.

Κάποιες όχι ιδιαίτερα γνωστές πτυχές από τις πρόσφατες εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά θα σας αποκαλύψω σήμερα.
Για να καταλάβουμε καλύτερα τι γίνεται σήμερα και τι έχει μεσολαβήσει στο πρόσφατο παρελθόν. Βλέπετε η «επικαιρότητα» δεν είναι πάντα μόνο αυτό που φαίνεται...
Είναι πολλές φορές και όλα εκείνα που δε φαίνονται, που δε λέγονται, που ευσχήμως αποσιωπούνται.
Εξηγούμαι λοιπόν.
Στη προχθεσινή συνέντευξη Ερντογάν στον Αλέξη Παπαχελά, ο Τούρκος Πρόεδρος απαρίθμησε τις καλές του σχέσεις και στη στενή συνεργασία του με όλους του προηγούμενους Πρωθυπουργούς της Ελλάδας.
Με όλους; Όχι ακριβώς!
Ξέχασε έναν: Τον Αντώνη Σαμαρά.
Γιατί άραγε;
Κι όταν αμέσως ο Παπαχελάς του θύμισε πως στην περίοδο Σαμαρά (2012-2014) είχαμε τις λιγότερες «τριβές» μεταξύ μας (τις λιγότερες παραβιάσεις τουρκικών αεροσκαφών στο Αιγαίο, τις λιγότερες «εικονικές αερομαχίες πάνω από το Αιγαίο κλπ.), ο Τούρκος Πρωθυπουργός απέφυγε να σχολιάσει.
Γιατί ακριβώς ο Ερντογάν αποσιώπησε τόσο… «εκκωφαντικά» την περίοδο Σαμαρά; Μήπως είχε «κακές» προσωπικές σχέσεις μαζί του;
Όχι! Είχε καλέσει μάλιστα το Σαμαρά και τον υποδέχθηκε με τιμές στην Κωνσταντινούπολη, είχαν μακρά συνομιλία οι δυό τους, του παρέθεσε γεύμα μαζί με την συνοδεία του (έκαναν «διακυβερνητική υψηλού επιπέδου») και υπέγραψαν τότε σημαντικές διμερείς συμφωνίες οικονομικού-εμπορικού και τουριστικού χαρακτήρα.
Ενώ ακολούθησε και άλλη «διακυβερνητική υψηλού επιπέδου» συνάντηση μεταξύ των δύο χωρών, στις αρχές Δεκεμβρίου του 2014.
’ρα υπήρξαν τότε επαφές και συνεννοήσεις, δραστήρια διπλωματία και σημαντικές (οικονομικού χαρακτήρα) συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών.
Γιατί τα ξέχασε αυτά ο Ερντογάν;
Ο ίδιος τίποτε δεν κάνει τυχαία. Κάτι ήθελε να σηματοδοτήσει με αυτή του την αποσιώπηση.
Να λοιπόν γιατί:
Ο Σαμαράς έκανε τέσσερις κινήσεις που ο Ερντογάν δεν θέλει να θυμάται. Γιατί του ήταν απολύτως δυσάρεστες. Αν και τότε δεν τόλμησε να πει το παραμικρό.
* Πρώτον, ο Σαμαράς, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακόμα, έθεσε για πρώτη φορά θέμα Ελληνικής ΑΟΖ!
Πράγμα για το οποίο το ελληνικό «κατεστημένο» ενοχλήθηκε τότε. Και η Τουρκία ενοχλήθηκε επίσης. Αλλά δεν είπε τίποτε.
Τη «δυσφορία» της ανέλαβε να την διαβιβάσει στο Σαμαρά το… Ελληνικό «κατεστημένο» τότε!
Ο Σαμαράς όμως επέμενε και προκάλεσε αρχές του 2011 «προ ημερησίας διάταξης» συζήτηση στη Βουλή για την ΑΟΖ. Για πρώτη φορά ever…
Αξίζει να διαβάσετε εκείνη την ομιλία του (υπάρχει στο διαδίκτυο).
Κι αξίζει επίσης, να δείτε τα δημοσιεύματα διαφόρων Ελλήνων «πανεπιστημιακών» τις μέρες εκείνες, που αμφισβητούσαν είτε τη σημασία της ΑΟΖ, είτε την ύπαρξη οποιουδήποτε αξιόλογου κοιτάσματος υδρογονανθράκων εντός της Ελληνικής ΑΟΖ.
Τώρα βέβαια, κανείς δεν θέλει να θυμάται όλες αυτές τις αρλούμπες.
Το «απόστημα» – ο κύκλος σιωπής για την Ελληνική ΑΟΖ – έσπασε τότε οριστικά από το Σαμαρά. Πράγμα που δεν πολυάρεσε, όμως, στην ’γκυρα.
Δικαίως, λοιπόν, ο Ερντογάν δεν θέλει να το θυμάται…
* Δεύτερον, τον Ιούλιο του 2012, μόλις είχε αναλάβει την Πρωθυπουργία, ο Σαμαράς έμαθε (και μάλιστα με «ανορθόδοξο τρόπο»), ότι η Τουρκία είχε αρχίσει ήδη να προκηρύσσει «οικόπεδα», δηλαδή θαλάσσια τεμάχια μέσα στην Ελληνική ΑΟΖ νοτίως του Καστελόριζου! Και διάφορες μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες είχαν αρχίσει να το συζητούν μαζί της.
Ο Σαμαράς αντέδρασε αμέσως. Δεν ανακήρυξε πλήρως την Ελληνική ΑΟΖ (αφού οι επίσημοι «υπηρεσιακοί παράγοντες» τον προειδοποιούσαν να ΜΗ το κάνει!)
Αλλά έκανε το αμέσως επόμενο που μπορούσε: ειδοποίησε επισήμως τον Οργανισμό για το Δίκαιο της Θάλασσας, υπό τον ΟΗΕ, ότι τα θαλάσσια «οικόπεδα» τα οποία είχε «προκηρύξει» η Τουρκία βρίσκονταν μέσα στην Ελληνική ΑΟΖ! (Και σε αυτό το ελληνικό «κατεστημένο» τον προειδοποιούσε να ΜΗ το κάνει – αλλά δεν τους άκουσε…)
Μ’ άλλα λόγια τους είπε: αυτά είναι δικά μας!
Η Ελληνική διακοίνωση δημοσιεύτηκε αυθημερόν στην «εφημερίδα» (ιστοσελίδα) της Οργανισμού για το Δίκαιο της Θαλάσσης (του οποίου η Ελλάδα είναι μέλος).
Η Τουρκική αντίδραση μπήκε μόνο ως «υποσημείωση», μιας και η Τουρκία ΔΕΝ είναι μέλος του Οργανισμού αυτού (δεν έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θαλάσσης). Και το αποτέλεσμα ήταν οι πετρελαϊκοί «κολοσσοί» που είχαν αρχίσει να διαπραγματεύονται με την ’γκυρα για τα θαλάσσια “οικόπεδα” μέσα στην Ελληνική ΑΟΖ, να κάνουν αμέσως πίσω!
Αν δεν είχε αντιδράσει επισήμως η Ελλάδα τότε, η EXXON-Mobil για παράδειγμα, θα εκλάμβανε την «ελληνική σιωπή» ως έμμεση αποδοχή πως τα «οικόπεδα» αυτά δεν ανήκουν στην Ελληνική δικαιοδοσία. Κι αν έμπαιναν τέτοιες εταιρίες σε τέτοιες συμφωνίες – συμβόλαια με την ’γκυρα, άντε να τις βγάλεις μετά.
Με δύο λόγια: Τότε η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε την ακυβερνησία που είχαμε στην Ελλάδα (τους προηγούμενους μήνες) και προσπάθησε αθόρυβα να δημιουργήσει «τετελεσμένα» σε βάρος της Ελληνικής ΑΟΖ νότια από το Καστελόριζο, για την οποία το ελληνικό κατεστημένο δεν ήθελε να μιλάει καν.
Ο Σαμαράς το σταμάτησε αυτό!
Ουσιαστικά ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο Μαξίμου, ανατρέποντας τουρκικά «τετελεσμένα» σε βάρος της χώρας μας.
Δικαίως δεν θέλει λοιπόν, να τον θυμάται ο Τούρκος Πρόεδρος.
* Τρίτον, στα δύο επόμενα χρόνια, ο Σαμαράς ξεκίνησε δύο μεγάλες εθνικές στρατηγικές – καινοτόμες για τα ελληνικά και περιφερειακά δεδομένα:
--Πρώτον τον «στρατηγικό άξονα» Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, που αγκάλιασαν αμέσως και ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης και ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου.
Βέβαια, στενές σχέσεις με το Ισραήλ είχε ξεκινήσει και ο ΓΑΠ τα αμέσως προηγούμενα χρόνια. Αλλά εκείνο το διπλωματικό «άνοιγμα» του ΓΑΠ δεν είχε ακόμα το χαρακτήρα «στρατηγικής συνεργασίας». Η Ελληνική διπλωματία έβαζε, ακόμα τότε, σε «ίση μοίρα» τις σχέσεις με το Ισραήλ και τους Παλαιστίνιους.
Ο Σαμαράς το πήγε πολύ πιο πέρα:
-- Έδωσε ιδιαίτερη σημασία στη «στρατηγική σύγκλιση» με το Ισραήλ. Είπε ότι η Ελλάδα επιμένει, βέβαια, στην παραδοσιακή πολιτική της για το Παλαιστινιακό (ζητά την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους), αλλά αυτό το διαχωρίζει από την ανάγκη και την προτεραιότητα για «στρατηγική σύγκλιση» Ελλάδας-Ισραήλ!
-- Κι ακόμα έβαλε σε αυτή τη «σύγκλιση» ως ισότιμο «τρίτο μέρος» την Κύπρο! Τη θέση και το ρόλο της οποίας αναβάθμιζε ευθέως.
Ο Νετανιάχου «το ’πιασε το υπονοούμενο» αμέσως! Κι όταν υποδεχόταν το Σαμαρά στην Ιερουσαλήμ είπε το ιστορικό:
--Απέχουμε μόλις δύο ώρες δρόμο (με το αεροπλάνο) και μας πήρε 65 χρόνια να καλύψουμε την απόσταση!
Για το Ισραήλ που βρίσκεται – και, κυρίως, που νιώθει – περικυκλωμένο από μια «θάλασσα εχθρών» το να δημιουργηθεί ένας μόνιμος «άξονας» κρατών που το συνδέουν απευθείας με το «έξω κόσμο» και κυρίως με την Ευρώπη (αφού και η Κύπρος και η Ελλάδα είναι πλήρη μέλη της Ευρώπης) ήταν «γεωπολιτικά σωτήριο».
Αυτή η νέα στρατηγική σύγκλιση – συμμαχία ενόχλησε ιδιαίτερα την Τουρκία του κ. Ερντογάν τότε. Ο οποίος είχε ήδη πολύ κακές σχέσεις με το Ισραήλ που ποτέ δεν κατάφεραν οι δύο πλευρές να τις αποκαταστήσουν.
Η ίδια η Τουρκία δεν αντέδρασε επισήμως με την κίνηση Σαμαρά, αλλά από διάφορες άλλες «πλευρές» μεταφέρθηκαν στην Αθήνα οι τουρκικές «οχλήσεις». Ο Σαμαράς τους καθησύχασε και… συνέχισε απτόητος.
Η πολιτική του αυτή συνεχίζεται – ευτυχώς - μέχρι σήμερα…
* Τέλος, ο Σαμαράς τότε έκανε και άλλη κίνηση μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας στην περιοχή:
Δημιούργησε παράλληλα το «γεωπολιτικό τρίγωνο»: Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος!
Εκμεταλλεύθηκε το γεγονός ότι ο στρατηγός Σίσι στο Κάϊρο είχε μόλις ανατρέψει τον ισλαμιστή Πρόεδρο Μόσι, κι είχε ανάγκη διεθνών «ερεισμάτων». Γιατί στην αρχή οι δυτικοί τον έβλεπαν με καχυποψία ως «δικτάτορα».
Όσο κι αν ο ίδιος ο Σίσι τους εξηγούσε τότε, πως αν παρέμενε ο Πρόεδρος των «αδελφών μουσουλμάνων» στην Αίγυπτο, η χώρα του θα βυθιζόταν τελικά σε εμφύλιο Πόλεμο χειρότερο από εκείνο της Συρίας.
Στο μεταξύ ο Ερντογάν, που είχε άριστες σχέσεις με τον ισλαμιστή Μόσι, τα είχε σπάσει άγρια με το νέο ηγέτη της Αιγύπτου - και ο Σαμαράς έσπευσε να καλύψει το «κενό».
Γιατί, βλέπετε, τότε ο Ερντογάν είχε ακόμα πολύ καλές σχέσεις με όλους τους ισλαμιστές - και στην Αίγυπτο και στη Συρία.
Και αυτή η κίνηση Σαμαρά, λοιπόν, ενόχλησε ξανά τον Ερντογάν, αλλά πάλι δεν τόλμησε να πει τίποτε ευθέως. Και ασφαλώς, δεν θέλει να το θυμάται…
Κι ακόμα περισσότερο: στα τέλη του 2014, ο Σαμαράς, μαζί με τον Κύπριο Πρόεδρο Αναστασιάδη, επισκέφθηκαν την Αίγυπτο και υπέγραψαν μαζί με τον Πρόεδρο Σίσι συμφωνία «στρατηγικής συνεργασίας» ανάμεσα στις τρείς χώρες.
Η ιστορική εκείνη συμφωνία συμπεριέλαβαν ρητά – για πρώτη φορά - την από κοινού οριοθέτηση της ΑΟΖ στην περιοχή.
Αυτό ήταν πραγματική ανατροπή δεδομένων!
Ως τότε η Αίγυπτος παγίως επέμενε πως, αφού η Τουρκία είχε κι αυτή «βλέψεις» σε αυτές τις θαλάσσιες περιοχές, η οριοθέτηση της ΑΟΖ θα έπρεπε να γίνει μαζί ΚΑΙ με την Τουρκία (όχι μόνο με Ελλάδα-Κύπρο-Αίγυπτο).
Αυτό για πρώτη φορά αλλάζει τότε, τέλη Νοεμβρίου του 2014, όπου η Αίγυπτος του Σίσι δέχεται επίσημα και σιωπηλώς να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στα «όμορα κράτη» της περιοχής - χωρίς τη Τουρκία! (Ουσιαστικά ΔΕΝ αναγνωρίζει την Τουρκία ως «όμορο κράτος» από πλευράς ΑΟΖ…)
Για πρώτη φορά «τρίτο κράτος» της περιοχής - η Αίγυπτος - απόνομιμοποιεί τις αξιώσεις της Τουρκίας!
Πράγμα που αποτελεί πολύ σημαντικό διπλωματικό και πολιτικό «τετελεσμένο»! Υπέρ της Ελλάδος αυτή τη φορά.
Έτσι ο Σαμαράς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως Πρωθυπουργός, τον Ιούλιο του 2012, ματαιώνοντας προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει «τετελεσμένα» σε βάρος της Ελλάδας στην ΑΟΖ νοτίως του Καστελόριζου.
Και τέλειωσε την Πρωθυπουργία του, το Νοέμβριο του 2014, δημιουργώντας ο ίδιος πολιτικό τετελεσμένο σε βάρος της Τουρκίας στην ΑΟΖ της ίδιας περιοχής, με την συνεργασία πλέον και της Αιγύπτου.
Κι αυτή η πολιτική που εγκαινίασε ο Σαμαράς τότε, ευτυχώς δεν εγκαταλείφθηκε έκτοτε…
Δικαίως, λοιπόν, ο Ερντογάν δεν θέλει να θυμάται το Σαμαρά.
Γι’ αυτό και, παρά το γεγονός ότι τις απόψεις Ερντογάν για τη Συνθήκη της Λωζάνης τις είχε ο ίδιος από πάντα και τις είχε διατυπώσει δημόσια (στη χώρα του και στο δικό του «ακροατήριο») πολλές φορές στο παρελθόν, ποτέ δεν είχε τολμήσει να τις εκφράσει σε «συνάντηση κορυφής» - και μάλιστα… στην Αθήνα!
Ο Σαμαράς χωρίς να τον προκαλεί, δημιουργούσε συστηματικά ερείσματα για την Ελλάδα που ενοχλούσαν τον Ερντογάν.
Και οικοδομούσε συμμαχίες για την Ελλάδα που «απομόνωναν» την Τουρκία από τότε. Και εκμεταλλεύονταν κάθε «κενό» που άφηνε ο διπλωματικός ακτιβισμός Ερντογάν στην περιοχή.
Λέγεται ότι κάποιος έμπιστος σύμβουλός του Τούρκου Προέδρου του είχε πει τότε:
--Ο Σαμαράς είναι ήρεμος και χαμογελαστός, αλλά μη σε ξεγελάει αυτό. Δώσ’ του μισή ευκαιρία και θα… βρεθείς «περικυκλωμένος» από εχθρούς χωρίς να το καταλάβεις.
Σήμερα η Τουρκία είναι πολύ πιο αυταρχική στο εσωτερικό και πολύ πιο απομονωμένη στο εξωτερικό.
Φυσικά αυτό αποδίδεται και σε άλλα πράγματα που μεσολάβησαν έκτοτε. Αλλά η πολιτική Σαμαρά συνέβαλε πολύ από τότε - και ο Ερντογάν το ξέρει σήμερα. Γι’ αυτό και δεν θέλει να τον θυμάται.
ΥΓ. Τώρα που τα είπαμε όλα αυτά, μπορούμε από Δευτέρα να αξιολογήσουμε πραγματικά την τωρινή επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα.
Να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.
Και – το σημαντικότερο: να κάνετε τις συγκρίσεις σας…

[ORESIVIOS]

APO huffingtonpost.gr

Οι 32 ώρες του Ερντογάν στην Ελλάδα



09/12/2017 08:28 EET | Updated 34 λεπτά πριν

SOPA Images via Getty Images Ξεκίνησε με πάταγο στο προεδρικό μέγαρο, ολοκληρώθηκε χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις στην Κομοτηνή. Αλλά τι αφήνει πίσω της αυτή η ασυνήθιστη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στην Ελλάδα;


Το εύκολο είναι να αναζητήσει κανείς απάντηση στο ερώτημα από την σκοπιά της εσωτερικής πολιτικής σκηνής. Ποιος κέρδισε, ποιος έχασε; Έκανε καλό στην κυβέρνηση ή της έκανε ζημιά; Η «εικόνα» του πρωθυπουργού βγήκε ενισχυμένη ή τραυματισμένη; Έχει δίκιο η αντιπολίτευση όταν κατηγορεί για ελλιπή και επιπόλαιη προετοιμασία του ταξιδιού; Έχουν λόγο να πανηγυρίζουν οι φίλοι της κυβέρνησης για σθεναρή στάση του Αλέξη Τσίπρα στην συνέντευξη Τύπου απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο;


Τετριμμένα ερωτήματα, εύκολες απαντήσεις. Εύκολες- επειδή είναι ασήμαντες. Στο παιχνίδι των εντυπώσεων, το παιχνίδι του spin ισχύει ο νόμος των φθινουσών αποδόσεων. Χρειάζεται όλο και μεγαλύτερες επενδύσεις σε χρήμα, χρόνο, μέσα και ενέργεια για όλο και μικρότερες αποδόσεις στην διαμόρφωση των συνειδήσεων ενός υπερ-κορεσμένου κοινού. Που εξατμίζονται, άλλωστε, όλο και πιο γρήγορα.


Ας μείνουμε στα βασικά, λοιπόν:
Όχι, δεν έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι δεν έπρεπε να προσκληθεί ο Ερντογάν - επειδή έχει εκτραπεί σε μια ακραία, αυταρχική εκδοχή διακυβέρνησης στο εσωτερικό, επειδή έχουν διαταραχθεί οι σχέσεις του με τα παραδοσιακά του στηρίγματα στην Δύση, επειδή έχουν ενταθεί οι αεροναυτικές προκλήσεις στο Αιγαίο ή επειδή οι ελληνοτουρκικές σχέσεις περνούν μέρες γκρίζες, οπισθοχωρούν πίσω από τα κεκτημένα των «ήρεμων υδάτων» των τελευταίων 20 χρόνων. Όλοι αυτοί οι λόγοι θα ήταν επιχειρήματα περί του αντιθέτου, υπέρ της ανάγκης να αποκατασταθούν οι κομμένες γέφυρες επικοινωνίας στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.


Ναι, η επίσκεψη ήταν μια διπλωματική άσκηση υψηλού ρίσκου. Δεν μπορούσε παρά να είναι- λαμβάνοντας υπ΄ όψιν την προσωπικότητα του επισκέπτη και την κατάσταση στην χώρα του. Κι είναι ένα ερώτημα αν η ελληνική πλευρά είχε πλήρη συνείδηση του ρίσκου αυτού. Ναι, η εκτροπή της επίσκεψης σε ένα απρογραμμάτιστο debateoncamera εφ όλης της ύλης των ελληνοτουρκικών διαφορών ήταν δυσάρεστη, επικίνδυνη, απείλησε να οδηγήσει σε ναυάγιο όλο το ταξίδι και έπρεπε οπωσδήποτε να έχει αποφευχθεί. Ναι, η ελληνική πλευρά, δια του πρωθυπουργού, απάντησε με επάρκεια και μετριοπάθεια, στον σωστό τόνο, χωρίς υπερβολές, στις θέσεις Ερντογάν. Αλλά όχι- αυτό δεν αρκεί για να καταστήσει επιτυχημένο το εγχείρημα. Δεν προσκαλέσαμε τον Ερντογάν για να «μας την πει» ή για να τον «ταπώσουμε» σε ένα παιχνίδι ηγετικού γοήτρου δίχως νόημα. Τον καλέσαμε για να ανακόψουμε την φθορά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Το πραγματικό ερώτημα, συνεπώς, είναι αυτό: Βελτιώθηκαν, επιδεινώθηκαν ή έμειναν ανεπηρέαστες οι σχέσεις αυτές μετά το ταξίδι του Ερντογάν; Για να απαντήσουμε θα έπρεπε να έχουμε γνώση όσων συζητήθηκαν όχι εμπρός στις κάμερες αλλά πίσω από τις κλειστές πόρτες. Και θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε τα αποτελέσματα, αν υπάρχουν αποτελέσματα, στην πράξη. Ως τότε μένουν απλώς οι εντυπώσεις από το πρωτότυπο talkshow που παρακολουθήσαμε live.
Μα τι αφήνει πίσω της, πέραν των εντυπώσεων, πέραν και των εφήμερων επιπτώσεων στην αέναη χορογραφία των εσωτερικών πολιτικών συσχετισμών, η πρώτη επίσκεψη Τούρκου Προέδρου στην Ελλάδα, μετά 67 έτη;
Την επίγνωση, νομίζω, της ανάγκης για έναν νέο σχεδιασμό μιας εθνικής στρατηγικής για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Φθάσαμε ως εδώ με την λεγόμενη στρατηγική του Ελσίνκι- εμείς υποστηρίζουμε την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και σε αντάλλαγμα εξασφαλίζουμε ηρεμία στα ανατολικά μας σύνορα. Κι αν οι ιστορικές διαφορές δεν επιλύονται, πάντως δεν ανακινούνται, ούτε επιδεινώνονται. Αυτή η στρατηγική, για προφανείς λόγους έφθασε στα όριά της. Η επίσκεψη Ερντογάν το επιβεβαίωσε. Αλλά η σύλληψη και η υιοθέτηση μιας νέας εθνικής στρατηγικής, δεν προκύπτει από διπλωματικούς αυτοσχεδιασμούς. Χωρίς ένα μίνιμουμ εθνικής συναίνεσης είναι, κυριολεκτικά, mission impossible.




PLUS:ΠΟΛΙΤΙΚΗΚυβέρνησηΕπίσκεψη Ερντογάν

[evonimos]

Ας μου εξηγήσει κάποιος, τι προσπαθεί να κερδίσει ο Εντρογάν αμφισβητώντας τη συνθήκη της Λωζάνης και κάνοντας περιοδεία σε μειονοτικά χωριά; Γιατί εδάφη στη Θράκη λίγο δύσκολο...

Φιλε Philip,

Ο Ερντογαν, εχει αποδειξει οτι ειναι ενας δυνατος γεωστρατηγικος παικτης, που ξερει πως και ποτε να κανει ελιγμους.

Εχει οραμα την επανιδρυση της Τουρκιας σε νεο-Οθωμανικα προτυπα.
Θελει την Ελλαδα συμμαχο, αλλα υπο την επιρροη και του ορους μιας νεο-Οθωμανικης Τουρκιας.

Η συνθηκη της Λωζανης ειναι απομειναρι των γεωπολιτικων ανακαταταξεων επι Κεμαλ.
Ο Ερντογαν, (ευτυχως) δεν εχει καμια απολυτως συμπαθεια προς τον Κεμαλ και πολυ θα ηθελε, μια νεα συνθηκη, η οποια θα αντικατοπτριζει το νεο-Οθωμανικο του οραμα.

Δεν πιστευω οτι στοχευει στην αποπερατωση κατι τετοιου αυτην την στιγμη, απλως 'ριχνει αδεια, για να πιασει γεματα'.
Προετοιμαζει το εδαφος ισως, για μελλοντικες διεκδικησεις και ανακαταταξεις.

Η περιοδεια σε μειονοτικα χωρια, ηταν ενα απαραιτητο επικοινωνιακο παιχνιδι, απο το οποιο σαφως βγαινει κερδισμενος, παρουσιαζοντας την Τουρκια ως προστατη των μουσουλμανικων μειονοτητων στην ευρητερη περιφερεια της νεο-Οθωμανικης δυναμης.

Εν ολιγης πιστευω, παρ'οτι ειναι αρκετα απροβλεπτος, πως δεν εχουμε να φοβηθουμε κατι απο τον Εντοργαν.

Οσο ο Εντοργαν ειναι στην εξουσια, δυσκολα θα επιδεινωθουν οι σχεσεις μας, επι της ουσιας.
Μονον εαν κινδυνευσει οριστικα η εξουσια του ή εμεις προβουμε σε προκλησεις, μπορει να συμβει κατι τετοιο.

Θα ειχα πολυ μεγαλυτερες ανησυχιες, εαν στην θεση του Εντοργαν, ερχοταν μια κυβερνηση Κεμαλικου τυπου, με την ανιση στηριξη ξενων δυναμεων!

[brainstorm]

Φιλε Philip,

Ο Ερντογκαν, εχει αποδειξει οτι ειναι ενας δυνατος γεωστρατηγικος παικτης, που ξερει πως και ποτε να κανει ελιγμους.

Εχει οραμα την επανιδρυση της Τουρκιας σε νεο-Οθωμανικα προτυπα.
Θελει την Ελλαδα συμμαχο, αλλα υπο την επιρροη και του ορους μιας νεο-Οθωμανικης Τουρκιας.

Η συνθηκη της Λωζανης ειναι απομειναρι των γεωπολιτικων ανακαταταξεων επι Κεμαλ.
Ο Ερντογκαν, (ευτυχως) δεν εχει καμια απολυτως συμπαθεια προς τον Κεμαλ και πολυ θα ηθελε, μια νεα συνθηκη, η οποια θα αντικατοπτριζει το νεο-Οθωμανικο του οραμα.

Δεν πιστευω οτι στοχευει στην αποπερατωση κατι τετοιου αυτην την στιγμη, απλως 'ριχνει αδεια, για να πιασει γεματα'.
Προετοιμαζει το εδαφος ισως, για μελλοντικες διεκδικησεις και ανακαταταξεις.

Η περιοδεια σε μειονοτικα χωρια, ηταν ενα απαραιτητο επικοινωνιακο παιχνιδι, απο το οποιο σαφως βγαινει κερδισμενος, παρουσιαζοντας την Τουρκια ως προστατη των μουσουλμανικων μειονοτητων στην ευρητερη περιφερεια της νεο-Οθωμανικης δυναμης.

Εν ολιγης πιστευω, παρ'οτι ειναι αρκετα απροβλεπτος, πως δεν εχουμε να φοβηθουμε κατι απο τον Εντοργκαν.

Οσο ο Εντοργκαν ειναι στην εξουσια, δυσκολα θα επιδεινωθουν οι σχεσεις μας, επι της ουσιας.
Μονον εαν κινδυνευσει οριστικα η εξουσια του ή εμεις προβουμε σε προκλησεις, μπορει να συμβει κατι τετοιο.

Θα ειχα πολυ μεγαλυτερες ανησυχιες, εαν στην θεση του Εντοργκαν, ερχοταν μια κυβερνηση Κεμαλικου τυπου, με την ανιση στηριξη ξενων δυναμεων!

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με αυτό που λες...οι κεμαλιστες ηταν παντα τα χαιδεμενα παιδια της Αμερικης κ η Ελλαδα το εχει πληρωσει αυτο ουκ ολιγες φορες ιστορικα. Ας μην ξεχνάμε επισης το πόσο απομονωμένος είναι αυτή τη στιγμή από τη διεθνή κοινότητα ο Ερντογάν. Επιπλέον και σε διάφορους αλλους τομείς (πχ τουρισμός) η απομόνωση κ η εσωστρέφεια που διάγει αυτή τη στιγμή η Τουρκία μας ωφελεί

[evonimos]

Ακριβως.
Τους θεωρω πολυ χειροτερους.

Φαντασου οτι στην Αμερικη σημερα, δραστηριοποιειται μια απαραδεκτη ομαδα νεοτουρκων, με ενα πολυ δημοφιλες καναλι στο youtube,
το λεγομενο The Young Turks (νεοι Τουρκοι), με πολλες διασυνδεσεις...

[storm]

Ας μου εξηγήσει κάποιος, τι προσπαθεί να κερδίσει ο Εντρογάν αμφισβητώντας τη συνθήκη της Λωζάνης και κάνοντας περιοδεία σε μειονοτικά χωριά; Γιατί εδάφη στη Θράκη λίγο δύσκολο...

Πιθανότατα, απώτερος σκοπός μέσω κάποιου είδους επαναδιαπραγμάτευσης της συνθήκης είναι η δημιουργία των απαραίτητων εκείνων προϋποθέσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην πραγματοποίηση δημοψηφίσματος στη Θράκη, ώστε να αποφασίσουν οι εκεί πληθυσμοί που θα ήθελαν να ανήκουν...Ελλάδα ή Τουρκία!

[storm]

Πράγματι, μια κεμαλική κυβέρνηση θα ήταν το χαϊδεμένο παιδί της Δύσης...
Ο Ερντογάν, χαλάει για την ώρα τη συνταγή!

[gakhun]

Πιθανότατα, απώτερος σκοπός μέσω κάποιου είδους επαναδιαπραγμάτευσης της συνθήκης είναι η δημιουργία των απαραίτητων εκείνων προϋποθέσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην πραγματοποίηση δημοψηφίσματος στη Θράκη, ώστε να αποφασίσουν οι εκεί πληθυσμοί που θα ήθελαν να ανήκουν...Ελλάδα ή Τουρκία!

Ακριβώς!

[evonimos]

Το διλημμα 'Εντοργαν ή κεμαλικο καθεστως', μου θυμιζει λιγο, την τραγικη ρηση του ιστοριογραφου Λουκα Νοταρα στην εποχη του Βυζαντιου οταν εγραφε:

«Κρειττότερόν εστιν ιδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν» δηλαδη
'Καλύτερα να δω καταμεσίς στην Πόλη να βασιλεύει τούρκικο σαρίκι παρά τιάρα λατινική'..

Διανυουμε δηλαδη σημερα, μια παρομοια τραγικη περιοδο, οσον αφορα την ακεραιοτητα της χωρας.

Παντως, ειτε με Εντοργαν ειτε με κεμαλικο καθεστως, οι Τουρκοι αναλυτες εκτιμουν πως η Ελλαδα στο αμεσο μελλον θα αναγκαστει να τεμαχιστει, οπως η πρωην Γιουκοσλαβια.

Δυστυχως, αυτο ειναι ενα ενδεχομενο ακομη πιο ανησυχητικο για εμας.

[storm]

Το διλημμα 'Εντοργαν ή κεμαλικο καθεστως', μου θυμιζει λιγο, την τραγικη ρηση του ιστοριογραφου Λουκα Νοταρα στην εποχη του Βυζαντιου οταν εγραφε:

«Κρειττότερόν εστιν ιδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν» δηλαδη
'Καλύτερα να δω καταμεσίς στην Πόλη να βασιλεύει τούρκικο σαρίκι παρά τιάρα λατινική'..

Διανυουμε δηλαδη σημερα, μια παρομοια τραγικη περιοδο, οσον αφορα την ακεραιοτητα της χωρας.

Παντως, ειτε με Εντοργαν ειτε με κεμαλικο καθεστως, οι Τουρκοι αναλυτες εκτιμουν πως η Ελλαδα στο αμεσο μελλον θα αναγκαστει να τεμαχιστει, οπως η πρωην Γιουκοσλαβια.

Δυστυχως, αυτο ειναι ενα ενδεχομενο ακομη πιο ανησυχητικο για εμας.

Όποιος κι αν βρίσκεται στο τιμόνι της γείτονος, ο κίνδυνος παραμένει σταθερός και αναλλοίωτος σε βάθος χρόνου, με άλλα λόγια: παραμένει διαχρονικός για την ακεραιότητα της Ελλάδος.

Το ζήτημα είναι άλλο: τι επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει στο ευρύτερο περιβάλλον της Τουρκίας, μια κυβέρνηση σε αυτήν που διάκειται σχεδόν εχθρικά στους κλασικούς δυτικούς συμμάχους της...

[storm]

Παντως, ειτε με Εντοργαν ειτε με κεμαλικο καθεστως, οι Τουρκοι αναλυτες εκτιμουν πως η Ελλαδα στο αμεσο μελλον θα αναγκαστει να τεμαχιστει, οπως η πρωην Γιουκοσλαβια.

Από τους πρώτους στόχους η Θράκη αλλά και το Καστελόριζο ώστε με το τελευταίο να αποκοπεί η δυνατότητα να εφάπτονται η ελληνική με την κυπριακή ΑΟΖ...

[ORESIVIOS]

Εδώ πλέον, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ισχύει αυτό που είχε πεί ο Ναπολέωντας '' μελέτησε έναν γεωφυσικό χάρτη εάν θές να αντιληφθείς πού υπάρχουν έχθρες εθνών '' .. ..

Με την Τουρκία, ειρήνη δεν γίνεται με καμμία δύναμη.
Και δυστυχώς διαφαίνεται ότι το ειρηνικό αυτό διάστημα δεν είναι παρά ένα διάλειμμά μέχρι την επόμενη επιθετιική κίνηση της Τουρκίας, που θα εκδηλωθεί είτε στη Θράκη μέσω υποκίνησης των εκεί πληθυσμών της είτε σε νησί του Α. Αιγαίου , ή ακόμα και συνδυαστικά.

Φρονώ ότι η Ελλάδα πρέπει άμεσα :
1. Να συσφίξει τις στρατιωτικές σχέσεις της με Ισραήλ και Κύπρο
2. Να εκσυγχρονίσει τις ένοπλες δυνάμεις της και να προετοιμάσει σταδιακά τον πληθυσμό για ένα ενδεχόμενο επιθετικής τουρκικής κίνησης
3. Να κινηθεί διπλωματικά και να καταγγείλει την Τουρκία σε διεθνείς οργανισμούς - ΟΗΕ σε περίπτωση περαιτέρω κλιμάκωσης της επιθετικότητας της.
4. Να δημιουργήσει βαλκανικό άξονα ενάντια στις Τουρκικές διεκδικήσεις με Βουλγαρία - Σερβία κλπ

Εάν δεν κινηθούμε άμεσα και δεν επαγρυπνούμε , βλέπω να χάνουμε και νησιά στο Αιγαίο αλλά και να Κοσοβοποιείται η Θράκη.

[karimpas]

Ας μου εξηγήσει κάποιος, τι προσπαθεί να κερδίσει ο Εντρογάν αμφισβητώντας τη συνθήκη της Λωζάνης και κάνοντας περιοδεία σε μειονοτικά χωριά; Γιατί εδάφη στη Θράκη λίγο δύσκολο...

Η συνθήκη της Λωζάννης εκτός από τα χερσαία σύνορα στον Έβρο, καθορίζει και τα νησιά έξω από τα 3ΝΜ από την ακτή της Ανατολίας ότι θα ανήκουν στην Ελλάδα και ονομαστικά αναφέρονται όλα τα Δωδεκάνησα μέχρι το Καστελόριζο τα οποία αναγνωρίζει ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα και τα δίνει στην Ιταλία. Εκτός φυσικά από την Ίμβρο και την Τένεδο που θα παραμείνουν στην Τουρκία λόγω του ελέγχου των Δαρδανελλίων αλλά σε καθεστώς αυτονομίας (που απλά δεν τηρήθηκε).
’ρα ουσιαστικά ότι επικαλείται σε θέμα γκρίζων ζωνών που για την Ελλάδα μέχρι τώρα δεν υπήρχε είναι θέμα της Λωζάννης γιατί αναγράφεται καθαρά.
Το 2ο για μένα είναι ότι εκτός από την Ελλάδα και την Βουλγαρία καθορίζει και τα σύνορα με Συρία και Ιράκ (τότε Γαλλία κ Αγγλία) οπότε κατά την γνώμη μου μπορεί να θέλει να αλλάξει και αυτά.

Sent from my Nexus 5X using Tapatalk

[karimpas]

Πιθανότατα, απώτερος σκοπός μέσω κάποιου είδους επαναδιαπραγμάτευσης της συνθήκης είναι η δημιουργία των απαραίτητων εκείνων προϋποθέσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην πραγματοποίηση δημοψηφίσματος στη Θράκη, ώστε να αποφασίσουν οι εκεί πληθυσμοί που θα ήθελαν να ανήκουν...Ελλάδα ή Τουρκία!

Για δημοψήφισμα δεν χρειάζεται καμία Λωζάνη...όπως εμφανίστηκαν 500-600 άτομα στους 100.000 μουσουλμάνους είναι στο χέρι μας (όπως πάντα ήταν). Όπως και στο Κόσοβο δεν χρειάζεται καμία αλλαγή συνθήκης

Sent from my Nexus 5X using Tapatalk