Tweet
Η απώλεια των θαλάσσιων πάγων της Αρκτικής έχει φθάσει σε επίπεδα- ρεκόρ των τελευταίων 1.450 ετών σε ό,τι αφορά τη διάρκεια και το μέγεθός της. Μάλιστα οι έντονες τάσεις μείωσης των πάγων κατά τις τελευταίες δεκαετίες μαρτυρούν ότι σύντομα τα καλοκαίρια οι πάγοι θα εξαφανιστούν από την Αρκτική, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature».
Σύμφωνα με προηγούμενες παρατηρήσεις του Εθνικού Κέντρου Δεδομένων για το Χιόνι και τον Πάγο των ΗΠΑ το 2011 οι πάγοι της Αρκτικής έφθασαν στο δεύτερο μικρότερο μέγεθός τους από το 1979 καλύπτοντας 4,33 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ωστόσο, όπως ανέφερε ο γεωγράφος επικεφαλής της νέας μελέτης Christophe Kinnard, «μέχρι σήμερα δεν είχε καταγραφεί η διάρκεια και το μέγεθος του ανησυχητικού φαινομένου».
Ο ειδικός σημείωσε ότι «η δραστική και συνεχής μείωση των πάγων που βλέπουμε μέσω των δορυφόρων δεν φαίνεται να είναι φυσιολογική και μαρτυρεί ότι θα υπάρξει συνέχιση αυτής της τάσης στο μέλλον».
Παγωμένη αναδόμηση του παρελθόντος
Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι ερευνητές ανέλυσαν πυρήνες πάγων, ιζήματα από τον πυθμένα λιμνών, δακτυλίους κορμών δέντρων καθώς και ιστορικά στοιχεία. Με όλα αυτά τα δεδομένα στα χέρια τους κατάφεραν να «αναδομήσουν» την ποσότητα των πάγων που κάλυπταν την Αρκτική στο παρελθόν. Όπως είδαν, η δραματικότερη μείωση στο πάχος και στην έκταση των θαλάσσιων πάγων της Αρκτικής έχει εμφανιστεί τα τελευταία 30 χρόνια.
Το Σεπτέμβριο του 2011, Γερμανοί επιστήμονες ανέφεραν ότι ο θαλάσσιος πάγος είχε κτυπήσει κόκκινο. Αμερικανοί ειδικοί χρησιμοποιώντας διαφορετικά δορυφορικά δεδομένα προσδιόρισαν ότι το θαλάσσιο κάλυμμα πάγου το 2011 ήταν το δεύτερο χαμηλότερο, με πρώτο αυτό του 2007.
Οι πάγοι της Αρκτικής επηρεάζουν το κλίμα σε ολόκληρη τη Γη, αφού το 80% των ακτίνων του ήλιου που πέφτουν επάνω τους ανακλάται πίσω στο Διάστημα. Όταν οι πάγοι λιώνουν το καλοκαίρι, η επιφάνεια του ωκεανού μένει εκτεθειμένη και απορροφά περίπου το 90% του φωτός με αποτέλεσμα να θερμαίνεται το νερό και να υπάρχει επίδραση στα κλιματικά μοτίβα.
«Όσο περισσότερο πάγο χάνουμε, τόσο περισσότερη ενέργεια φθάνει στους ωκεανούς και έτσι τελικώς θερμαίνεται η ατμόσφαιρα» εξήγησε ο Kinnard.
Σύμφωνα με προηγούμενες παρατηρήσεις του Εθνικού Κέντρου Δεδομένων για το Χιόνι και τον Πάγο των ΗΠΑ το 2011 οι πάγοι της Αρκτικής έφθασαν στο δεύτερο μικρότερο μέγεθός τους από το 1979 καλύπτοντας 4,33 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ωστόσο, όπως ανέφερε ο γεωγράφος επικεφαλής της νέας μελέτης Christophe Kinnard, «μέχρι σήμερα δεν είχε καταγραφεί η διάρκεια και το μέγεθος του ανησυχητικού φαινομένου».
Ο ειδικός σημείωσε ότι «η δραστική και συνεχής μείωση των πάγων που βλέπουμε μέσω των δορυφόρων δεν φαίνεται να είναι φυσιολογική και μαρτυρεί ότι θα υπάρξει συνέχιση αυτής της τάσης στο μέλλον».
Παγωμένη αναδόμηση του παρελθόντος
Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι ερευνητές ανέλυσαν πυρήνες πάγων, ιζήματα από τον πυθμένα λιμνών, δακτυλίους κορμών δέντρων καθώς και ιστορικά στοιχεία. Με όλα αυτά τα δεδομένα στα χέρια τους κατάφεραν να «αναδομήσουν» την ποσότητα των πάγων που κάλυπταν την Αρκτική στο παρελθόν. Όπως είδαν, η δραματικότερη μείωση στο πάχος και στην έκταση των θαλάσσιων πάγων της Αρκτικής έχει εμφανιστεί τα τελευταία 30 χρόνια.
Το Σεπτέμβριο του 2011, Γερμανοί επιστήμονες ανέφεραν ότι ο θαλάσσιος πάγος είχε κτυπήσει κόκκινο. Αμερικανοί ειδικοί χρησιμοποιώντας διαφορετικά δορυφορικά δεδομένα προσδιόρισαν ότι το θαλάσσιο κάλυμμα πάγου το 2011 ήταν το δεύτερο χαμηλότερο, με πρώτο αυτό του 2007.
Οι πάγοι της Αρκτικής επηρεάζουν το κλίμα σε ολόκληρη τη Γη, αφού το 80% των ακτίνων του ήλιου που πέφτουν επάνω τους ανακλάται πίσω στο Διάστημα. Όταν οι πάγοι λιώνουν το καλοκαίρι, η επιφάνεια του ωκεανού μένει εκτεθειμένη και απορροφά περίπου το 90% του φωτός με αποτέλεσμα να θερμαίνεται το νερό και να υπάρχει επίδραση στα κλιματικά μοτίβα.
«Όσο περισσότερο πάγο χάνουμε, τόσο περισσότερη ενέργεια φθάνει στους ωκεανούς και έτσι τελικώς θερμαίνεται η ατμόσφαιρα» εξήγησε ο Kinnard.
Comment