Tweet
Στα διάφορα που ακούστηκαν το πενθήμερο που ο Παπανδρέου με τον Σαμαρά πιλάτευαν την Ελλάδα, τα καλύτερα ήταν το «η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή, που το Star παίζει ειδήσεις»
και το «αν συνδυάσεις το μουστάκι του Παπανδρέου, το μαλλί του Σαμαρά και το ύψος της Αλέκας, βγαίνει ο Super Mario». Από εκεί και πέρα, όμως, στις μέρες που πέρασαν παίχτηκε το μεγαλύτερο παιχνίδι CDI's με αντικείμενο την Ελλάδα. Οχι οικονομικών CDI's, τα οποία είναι ασφάλιστρα ομολόγων και στην περίπτωση που πτωχεύσουμε αυτοί που τα είχαν πάρει θα κονομήσουν, αλλά πολιτικών.
Και το αντικείμενο ήταν ένα: να μη βγει ο Λουκάς Παπαδήμος. Ξέρετε, καλέ, ο τσάτσος του τραπεζικού συστήματος, του μεγάλου κεφαλαίου, της Μέρκελ και του Σαρκοζί, που -σαν δεν ντρέπεται- κορόιδεψε την Ευρωπαϊκή Ενωση μαγειρεύοντας τα νούμερα, όταν ήταν να μπούμε στην ΟΝΕ. Τώρα, πώς είναι δυνατόν από τη μία να τον κατηγορούν ότι είναι λακές των τραπεζών και της Ενωσης και την ίδια στιγμή να τον κατηγορούν ότι μαγείρεψε τα νούμερα και κορόιδεψε την Ενωση, εξηγείται μόνο από την κρίση του πανικού. Και ο πανικός φαίνεται από το ότι όσο ακουγόταν το όνομα του Πετσάλνικου ή του Κακλαμάνη, που θα ήταν μία από τα ίδια στην Ευρώπη, κανένας δεν κουνιόταν. Με το που ακουγόταν το όνομα του Παπαδήμου, γινόταν το σύστριγκλο. «Καλέ πώς θα στείλουμε στην Ευρώπη αυτόνανε; Ρεζίλι θα γίνουμε, που τους κορόιδεψε τους ανθρώπους». Τέλος πάντων, Θεός μπορεί να μην υπάρχει, αλλά ένας Γιαραμπής που να μη γουστάρει τη λουμπινιά έδειξε ότι υπάρχει. Πριν λοιπόν η οργάνωση των Ιδεολόγων Καταχραστών και η Ενωση Εντίμων Ενεχυροδανειστών αρχίσει να λέει ότι ο Παπαδήμος θα μας καταστρέψει και γρήγορα πίσω στη δραχμή, να γράψω ένα πράγμα.
Μεγάλωσα με τη φράση: «Τα βλέπεις αυτά; Πριν τον πόλεμο ήταν δικά μας. Τα πουλήσαμε στη μαύρη αγορά στην κατοχή για ένα κομμάτι ψωμί». Ανάλογα με τη μεγαλομανία αυτού που το έλεγε, το «αυτά» μπορεί να ήταν από ένα χωράφι στη Θήβα μέχρι τον ναύσταθμο στη Σαλαμίνα. Με τα χρόνια προβληματίστηκα για το ότι η ιστορία ήταν πάντα όμοια. Οτι κανένας δεν ήρθε να μου πει: «Τα βλέπεις αυτά; Ημουν μαυραγορίτης και στην κατοχή τα πήρα για ένα κομμάτι ψωμί». Οι πιο αδίστακτοι προσέθεταν «...πού τότε καιρός για να κάτσεις να κοιτάς σπίτια», αφήνοντας να υπονοηθεί ότι την ίδια στιγμή που οι μαυραγορίτες έβαζαν την περίφραξη, αυτοί πολεμούσαν τους φασίστες στα βουνά. Με τον καιρό λοιπόν κατάλαβα ένα πράγμα. Οι μαυραγορίτες ήταν αυτοί που φώναζαν πιο δυνατά ότι τους τα φάγανε οι μαυραγορίτες. Για το ξεκάρφωμα. Οπως και για το ξεκάρφωμα φωνάζουν «αμάν τι κάναμε και βγάλαμε τον Παπαδήμο και θα καταστραφεί η Ελλάδα». Παπάρια λίκορις, που θέλουν να σωθεί η Ελλάδα. Να καταστραφεί θέλουν. Τον Παπανδρέου να διαδεχόταν ο Πετσάλνικος και τον Πετσάλνικο ο Κακλαμάνης, μέχρι να μας σουτάρουν από την Ενωση και να πάρουν το μαγαζί στα χέρια τους. Μαγαζάκι βέβαια, με τη δραχμή και έξω από την Ενωση, αλλά και η Κούβα μικρομάγαζο ήταν και ο Φιντέλ μια χαρά ζωή έκανε.
Η επόμενη κίνηση θα είναι η self-fulfilled prophecy. Παράδειγμα SFP είναι κάποιος να πει: «Στο άμεσο μέλλον θα μείνω ορφανός», μετά να σκοτώσει τους γονείς του και να πει: «Είδατε που βγήκε;». Αλλο είναι να αποτύχει επειδή δεν έχει τις ικανότητες και άλλο να αποτύχει επειδή τα κόμματα αμόλησαν τους συνδικαλιστές και τις κουκούλες.
Και δύο παρατηρήσεις στα γρήγορα. Πρώτον, ακούγεται συνεχώς ότι αυτοί που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούν να μας βγάλουν από αυτή. Μην ορκίζεστε. Οι πολιτικοί είναι τα πιο ευέλικτα -μεταφορικά και ενίοτε κυριολεκτικά- ζώα. Ο Κώστας Καραμανλής κυνήγησε το ΚΚΕ πριν τη δικτατορία, αλλά στην επιστροφή του το 1974, όταν κατάλαβε ότι κρατώντας το στην παρανομία το ηρωοποιεί, το νομιμοποίησε. Οπως μάθανε να βγαίνουν με δανεικά, θα μάθουν να βγαίνουν και χωρίς. Δεύτερον, για τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί. Υποτίθεται ότι κωλοχτυπιούνται και μας κυνηγάνε για να μας φάνε τα λεφτά. Καλά, τόσα πολλά λεφτά πια έχει η Ελλάδα και η Γερμανία και η Γαλλία δεν μπορούν να ζήσουν αν δεν μας τα φάνε; Καμία άλλη χώρα που έχει οικονομικό πρόβλημα δεν φωνάζει ότι την κυνηγάνε η Μέρκελ και ο Σαρκοζί παρά μόνο η Ελλάδα. Την Ιταλία έχουν με οικονομικό πρόβλημα και δεν προσπαθούν να της τα φάνε, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί μόνο την Ελλάδα έχουν στο μάτι; Εκτός αν το επόμενο που θα πει η αριστερά είναι ότι στην Ιταλία υπάρχει ο Μπερλουσκόνι και η Λίγκα του Βορρά που δεν τολμάνε να τους κάνουν τέτοια, ενώ στην Ελλάδα έχουν τον Παπανδρέου και τον Παπαδήμο που είναι του χεριού τους. Γιατί στην απελπισία μπορεί να ακουστεί και αυτό, ότι στην Ιταλία έχουν τον Μπερλούσκα και τη Λίγκα που νοιάζονται τον τόπο.
Αντε λοιπόν να προχωράμε παρακάτω. Να έρθει με το καλό το Πολυτεχνείο, να πλακωθούν στο κέντρο, μπας και πέσει η χούντα του Παπαδήμου. Και το Πολυτεχνείο δεν είναι κωλοπαρέλαση της 28ης Οκτωβρίου να μπορεί να ματαιωθεί. Πρέπει να γίνει, γιατί όπως τραγούδαγε ο Πουλικάκος: «Υπάρχουν λόγοι σοβαροί». Που σύντομα θα τους δούμε
Και το αντικείμενο ήταν ένα: να μη βγει ο Λουκάς Παπαδήμος. Ξέρετε, καλέ, ο τσάτσος του τραπεζικού συστήματος, του μεγάλου κεφαλαίου, της Μέρκελ και του Σαρκοζί, που -σαν δεν ντρέπεται- κορόιδεψε την Ευρωπαϊκή Ενωση μαγειρεύοντας τα νούμερα, όταν ήταν να μπούμε στην ΟΝΕ. Τώρα, πώς είναι δυνατόν από τη μία να τον κατηγορούν ότι είναι λακές των τραπεζών και της Ενωσης και την ίδια στιγμή να τον κατηγορούν ότι μαγείρεψε τα νούμερα και κορόιδεψε την Ενωση, εξηγείται μόνο από την κρίση του πανικού. Και ο πανικός φαίνεται από το ότι όσο ακουγόταν το όνομα του Πετσάλνικου ή του Κακλαμάνη, που θα ήταν μία από τα ίδια στην Ευρώπη, κανένας δεν κουνιόταν. Με το που ακουγόταν το όνομα του Παπαδήμου, γινόταν το σύστριγκλο. «Καλέ πώς θα στείλουμε στην Ευρώπη αυτόνανε; Ρεζίλι θα γίνουμε, που τους κορόιδεψε τους ανθρώπους». Τέλος πάντων, Θεός μπορεί να μην υπάρχει, αλλά ένας Γιαραμπής που να μη γουστάρει τη λουμπινιά έδειξε ότι υπάρχει. Πριν λοιπόν η οργάνωση των Ιδεολόγων Καταχραστών και η Ενωση Εντίμων Ενεχυροδανειστών αρχίσει να λέει ότι ο Παπαδήμος θα μας καταστρέψει και γρήγορα πίσω στη δραχμή, να γράψω ένα πράγμα.
Μεγάλωσα με τη φράση: «Τα βλέπεις αυτά; Πριν τον πόλεμο ήταν δικά μας. Τα πουλήσαμε στη μαύρη αγορά στην κατοχή για ένα κομμάτι ψωμί». Ανάλογα με τη μεγαλομανία αυτού που το έλεγε, το «αυτά» μπορεί να ήταν από ένα χωράφι στη Θήβα μέχρι τον ναύσταθμο στη Σαλαμίνα. Με τα χρόνια προβληματίστηκα για το ότι η ιστορία ήταν πάντα όμοια. Οτι κανένας δεν ήρθε να μου πει: «Τα βλέπεις αυτά; Ημουν μαυραγορίτης και στην κατοχή τα πήρα για ένα κομμάτι ψωμί». Οι πιο αδίστακτοι προσέθεταν «...πού τότε καιρός για να κάτσεις να κοιτάς σπίτια», αφήνοντας να υπονοηθεί ότι την ίδια στιγμή που οι μαυραγορίτες έβαζαν την περίφραξη, αυτοί πολεμούσαν τους φασίστες στα βουνά. Με τον καιρό λοιπόν κατάλαβα ένα πράγμα. Οι μαυραγορίτες ήταν αυτοί που φώναζαν πιο δυνατά ότι τους τα φάγανε οι μαυραγορίτες. Για το ξεκάρφωμα. Οπως και για το ξεκάρφωμα φωνάζουν «αμάν τι κάναμε και βγάλαμε τον Παπαδήμο και θα καταστραφεί η Ελλάδα». Παπάρια λίκορις, που θέλουν να σωθεί η Ελλάδα. Να καταστραφεί θέλουν. Τον Παπανδρέου να διαδεχόταν ο Πετσάλνικος και τον Πετσάλνικο ο Κακλαμάνης, μέχρι να μας σουτάρουν από την Ενωση και να πάρουν το μαγαζί στα χέρια τους. Μαγαζάκι βέβαια, με τη δραχμή και έξω από την Ενωση, αλλά και η Κούβα μικρομάγαζο ήταν και ο Φιντέλ μια χαρά ζωή έκανε.
Η επόμενη κίνηση θα είναι η self-fulfilled prophecy. Παράδειγμα SFP είναι κάποιος να πει: «Στο άμεσο μέλλον θα μείνω ορφανός», μετά να σκοτώσει τους γονείς του και να πει: «Είδατε που βγήκε;». Αλλο είναι να αποτύχει επειδή δεν έχει τις ικανότητες και άλλο να αποτύχει επειδή τα κόμματα αμόλησαν τους συνδικαλιστές και τις κουκούλες.
Και δύο παρατηρήσεις στα γρήγορα. Πρώτον, ακούγεται συνεχώς ότι αυτοί που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούν να μας βγάλουν από αυτή. Μην ορκίζεστε. Οι πολιτικοί είναι τα πιο ευέλικτα -μεταφορικά και ενίοτε κυριολεκτικά- ζώα. Ο Κώστας Καραμανλής κυνήγησε το ΚΚΕ πριν τη δικτατορία, αλλά στην επιστροφή του το 1974, όταν κατάλαβε ότι κρατώντας το στην παρανομία το ηρωοποιεί, το νομιμοποίησε. Οπως μάθανε να βγαίνουν με δανεικά, θα μάθουν να βγαίνουν και χωρίς. Δεύτερον, για τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί. Υποτίθεται ότι κωλοχτυπιούνται και μας κυνηγάνε για να μας φάνε τα λεφτά. Καλά, τόσα πολλά λεφτά πια έχει η Ελλάδα και η Γερμανία και η Γαλλία δεν μπορούν να ζήσουν αν δεν μας τα φάνε; Καμία άλλη χώρα που έχει οικονομικό πρόβλημα δεν φωνάζει ότι την κυνηγάνε η Μέρκελ και ο Σαρκοζί παρά μόνο η Ελλάδα. Την Ιταλία έχουν με οικονομικό πρόβλημα και δεν προσπαθούν να της τα φάνε, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί μόνο την Ελλάδα έχουν στο μάτι; Εκτός αν το επόμενο που θα πει η αριστερά είναι ότι στην Ιταλία υπάρχει ο Μπερλουσκόνι και η Λίγκα του Βορρά που δεν τολμάνε να τους κάνουν τέτοια, ενώ στην Ελλάδα έχουν τον Παπανδρέου και τον Παπαδήμο που είναι του χεριού τους. Γιατί στην απελπισία μπορεί να ακουστεί και αυτό, ότι στην Ιταλία έχουν τον Μπερλούσκα και τη Λίγκα που νοιάζονται τον τόπο.
Αντε λοιπόν να προχωράμε παρακάτω. Να έρθει με το καλό το Πολυτεχνείο, να πλακωθούν στο κέντρο, μπας και πέσει η χούντα του Παπαδήμου. Και το Πολυτεχνείο δεν είναι κωλοπαρέλαση της 28ης Οκτωβρίου να μπορεί να ματαιωθεί. Πρέπει να γίνει, γιατί όπως τραγούδαγε ο Πουλικάκος: «Υπάρχουν λόγοι σοβαροί». Που σύντομα θα τους δούμε
Comment