οστεοχονδριτιδα

[evans46]

ο ανηψιος μου εχει παθει οστεοχονδριτιδα και ο γιατρος του ειπε να μην κανει ski και να μην γυμναστει για ενα χρονο μηπως ξερετε εσεις κατι περισσοτερο? οστεοχονδριτιδα λεγετε

[Κατερινα]

Αν και ο γιατρος του φορουμ μας (Κωστας), θα σε καθοδηγησει καλυτερα...
Εγω βρηκα αυτο το αρθρο και στο βαζω.


Κακώσεις του αρθρικού χόνδρου στο γόνατο

Οι κακώσεις του αρθρικού χόνδρου στο γόνατο μπορεί ν' αφορούν τις αρθρικές επιφάνειες του μηριαίου, της κνήμης ή της επιγονατίδας. Είναι συχνότερες ανάμεσα στους αθλητές που ασχολούνται με βίαια σπορ, εμφανίζονται όμως και σε κανονικούς δρομείς, ιδιαίτερα σε όσους έχουν υποστεί παλαιά μία ρήξη μηνίσκου ή μία συνδεσμική κάκωση ή έχουν υποβληθεί σε ανοικτή ή αρθροσκοπική μηνισκεκτομή.
Η επιβάρυνση του αρθρικού χόνδρου συνεπάγεται αλλοιώσεις που διαταράσσουν την ομαλότητα των αρθρικών επιφανειών και την εμβιομηχανική του γόνατος. Η εκφύλιση που ακολουθεί οδηγεί νομοτελειακά σε πρώιμη οστεοαρθροπάθεια.
Οι κακώσεις του αρθρικού χόνδρου στο γόνατο μπορεί να μη γίνουν έγκαιρα αντιληπτές. Οι ακτινογραφίες δεν είναι σε θέση να δείξουν τα πρώιμα σημεία και η διάγνωση θα βασιστεί στα συμπτώματα του ασθενούς και τα κλινικά ευρήματα.
Το γόνατο εμφανίζεται συνήθως οιδηματώδες, εξαιτίας του συνυπάρχοντος υδράρθρου. Ο πόνος εμφανίζεται στη διάρκεια της άσκησης και μπορεί λανθασμένα να εκληφθεί σαν απότοκος μηνισκικής ρήξης. Η διαφορική διάγνωση θα πραγματοποιηθεί με την αρθροσκόπηση του γόνατος.
Από θεραπευτική πλευρά, ο αθλητής θα πρέπει:
-να γυμνάσει τον τετρακέφαλο και τους οπίσθιους μηριαίους μυς,
-να χρησιμοποιήσει θερμά επιθέματα.

Ο γιατρός μπορεί:
να προβεί σε αρθροσκόπηση ή ανοικτή αρθροτομή, με σκοπό την αφαίρεση του εκφυλισμένου τμήματος του αρθρικού χόνδρου, να συμβουλεύσει τον αθλητή ν' ασχοληθεί στο εξής με ένα σπορ που έχει λιγότερες και ηπιότερες απαιτήσεις από το γόνατο. Ο δρομέας μπορεί ν' αρχίσει ν' ασχολείται π.χ. με την κολύμβηση.

Σχαλιδωτική οστεοχονδρίτιδα
Η σχαλιδωτική οστεοχονδρίτιδα συνεπάγεται την αποκόλληση οστεοχόνδρινου τμήματος από την αρθρική επιφάνεια του έσω ή του έξω μηριαίου κονδύλου στο εσωτερικό του γόνατος. Σπάνιες εντοπίσεις της βλάβης αφορούν την αρθρική επιφάνεια της επιγονατίδας. Αναφέρονται παρόμοιες βλάβες και σε διάφορες άλλες περιοχές του ερειστικού συστήματος, όπως στον κόνδυλο του βραχιονίου στον αγκώνα και στο θόλο του αστραγάλου στην ποδοκνημική. Η νόσος προσβάλλει νεαρά άτομα, ηλικίας 12-16 ετών, που ανήκουν και στα δύο φύλα.
Το οστεοχόνδρινο τμήμα που αποκολλάται μπορεί να είναι μεγάλο όσο ένα φουντούκι. Προοδευτικά αποχωρίζεται από το υποκείμενο οστό και «πέφτει» μέσα στην αρθρική κοιλότητα σαν ελεύθερο σώμα, προκαλώντας προβλήματα εμπλοκής του γόνατος ή δημιουργίας υδράρθρου από τον ερεθισμό του αρθρικού υμένα.

Οι αθλητές με σχαλιδωτική οστεοχονδρίτιδα διαμαρτύρονται συνήθως για πόνο στο γόνατο, για περιοδικά επεισόδια οιδήματος (υδράρθρου) και αρκετά συχνά για ένα κινητό ελεύθερο σώμα, το οποίο μπορεί να ψηλαφηθεί κατά την κλινική εξέταση. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις εκείνες που το γόνατο μπορεί να υποστεί εμπλοκή και ο ασθενής αδυνατεί να το κινήσει.
Ο ακτινολογικός έλεγχος είναι απαραίτητος και συνήθως είναι σε θέση ν' αποκαλύψει τη βλάβη. Ωστόσο, εκτός από τις συμβατικές ακτινολογικές προβολές (προσθιοπίσθια και πλάγια), χρειάζονται ειδικές λήψεις, όπως η διακονδύλιος του γόνατος και η αξονική ή κατ' εφαπτομένη της επιγονατίδας.
Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με αρθροσκόπηση του γόνατος, υπό γενική αναισθησία και κάτω από χειρουργικές συνθήκες ασηψίας-αντισηψίας.
Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Η ανάπαυση θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος κάθε θεραπευτικής προσπάθειας και είναι η μόνη λύση όταν το πρόβλημα είναι μικρό. Παρόλα αυτά, ο γιατρός θα χρειαστεί, αρκετά συχνά, ν' ακινητοποιήσει το γόνατο με ένα ελαφρό γύψινο νάρθηκα για 2-3 εβδομάδες.

Η χειρουργική αντιμετώπιση της σχαλιδωτικής οστεοχονδρίτιδας πραγματοποιείται είτε με το αρθροσκόπιο ή με ανοικτή αρθροτομή.
Ο χειρουργημένος αθλητής μπορεί να επιστρέψει στις αθλητικές του δραστηριότητες μετά 3-6 μήνες και πάντα αφού προηγουμένως συμβουλευθεί το γιατρό του. Πριν την επιστροφή απαιτείται η εκγύμναση των μυών (τετρακέφαλου και οπισθίων μηριαίων) και η εξασφάλιση της πλήρους κινητικότητας του γόνατος.


Χονδρασβέστωση του γόνατος

Πρόκειται για μία σπάνια νόσο, κατά την οποία νησίδες χόνδρου αναπτύσσονται στον αρθρικό υμένα του γόνατος σαν αποτέλεσμα χονδρομεταπλασίας του συνδετικού ιστού του χορίου. Μερικά ογκίδια υφίστανται ενδοχόνδριο οστεοποίηση, αποκολλώνται απ' τον υμένα και αποπίπτουν μέσα στην άρθρωση σαν ελεύθερα σώματα.
Η χονδρασβέστωση διακρίνεται σε πρωτοπαθή άγνωστης αιτιολογίας και σε δευτεροπαθή, η οποία συμπορεύεται με εκφυλιστική οστεοαρθροπάθεια και οφείλεται σε τραυματισμό, σχαλιδωτική οστεοχονδρίτιδα, φλεγμονώδη και μη αρθροπάθεια.
Η αντιμετώπιση της χονδρασβέστωσης συνίσταται στην αρθροσκοπική αφαίρεση των ελεύθερων σωμάτων και την έκπλυση της άρθρωσης. Η παλαιά, ευρέως εφαρμοζόμενη, αφαίρεση του αρθρικού υμένα (υμενεκτομή) δεν εξαλείφει την πιθανότητα υποτροπής ή εξαλλαγής της νόσου. Όταν υπάρξει υποτροπή, επαναλαμβάνεται εύκολα η αρθροσκοπική έκπλυση.

Χονδρομαλάκυνση της επιγονατίδας
Η χονδρομαλάκυνση της επιγονατίδας, δηλαδή η βλάβη του χόνδρου στην οπίσθια επιφάνεια της επιγονατίδας, εμφανίζεται κατά κανόνα σε νεαρούς αθλητές ηλικίας 10-25 ετών και συνδυάζεται συνήθως με το τρέξιμο σε κατωφέρεια.
Ορισμένοι ανατομικοί ή και λειτουργικοί παράγοντες μπορεί να ενοχοποιηθούν για την παθογένεια του συνδρόμου:
•η μικρή σε μέγεθος επιγονατίδα,
•η επιγονατίδα που βρίσκεται ψηλά, πάνω από τη μεσοκονδύλια εντομή (patella alta),
•η γενικευμένη συνδεσμική χαλαρότητα του ατόμου,
•η υπερκινητική επιγονατίδα, που εξαρθρούται από τη θέση της μερικά ή ολικά,
•σφιχτοί ανατομικοί σχηματισμοί, που τείνουν να μετακινήσουν την επιγονατίδα προς τα έξω (λαγονοκνημιαία ταινία, έξω πλατύς μυς),
•ατροφία του τετρακέφαλου, ιδιαίτερα του έσω πλατέος μυός,
•διαταραχή της μυϊκής ισορροπίας μεταξύ του τετρακέφαλου και των οπισθίων μηριαίων,
•αυξημένη γωνία μεταξύ μηρού-κνήμης (βλαισογονία),
•γωνία Q μεγαλύτερη από 20° (η γωνία Q σχηματίζεται αφενός από τη γραμμή κατά μήκος του άξονα δράσης του τετρακέφαλου μυός και αφετέρου από τη γραμμή του επιγονατιδικού συνδέσμου),
•υπερπρηνισμός του ποδιού μαζί με εσωτερική στροφή της κνήμης, που συνεπάγονται μείωση της γωνίας Q και τροποποίηση της δύναμης έλξης του τετρακέφαλου μυός.

Το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μερικών ή όλων αυτών των παραγόντων είναι η άσκηση πίεσης στον αρθρικό χόνδρο της επιγονατίδας, ο οποίος προοδευτικά εμφανίζει ρωγμές και φυσαλλίδες, ενώ η επιφάνεια του γίνεται μαλακή και τραχεία. Επειδή ο χόνδρος στερείται νευρικών ινών, η αρχόμενη βλάβη του δεν συνοδεύεται με πόνο, εκτός εάν συνυπάρχει φλεγμονή του αρθρικού υμένα και ύδραρθρο. Στις προχωρημένες περιπτώσεις, που ο χόνδρος έχει φθαρεί τόσο ώστε ν' αφήνει απροστάτευτο το υποκείμενο οστό, ο πόνος είναι σχεδόν μόνιμος σε κάθε δραστηριότητα.

Τα συμπτώματα και τα κλινικά σημεία της χονδρομαλάκυνσης της επιγονατίδας είναι χαρακτηριστικά.
Ο πόνος είναι διάχυτος, απροσδιόριστος, φαίνεται όμως ότι αφορά την οπίσθια επιφάνεια της επιγονατίδας κι επιδεινώνεται στη διάρκεια άσκησης ή με τη φόρτιση του γόνατος, όπως π.χ. στην πλήρη κάμψη του. Ο πόνος είναι πιο έντονος όταν η αθλητής τρέχει σε κατωφέρεια ή όταν κατεβαίνει σκαλιά. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, εμφανίζεται όταν ο αθλητής ανασηκώνεται από την καθιστική θέση στην όρθια ή όταν κάθεται οκλαδόν.
Κατά την κλινική εξέταση, διαπιστώνονται τοπική ευαισθησία και κριγμός στις κινήσεις της επιγονατίδας, ενώ ο πόνος εκλύεται κάθε φορά που η επιγονατίδα πιέζεται πάνω στο μηριαίο. Μερικές φορές γίνεται αντιληπτή η παρουσία υγρού στο εσωτερικό του γόνατος (ύδραρθρο).

Ο ακτινολογικός έλεγχος μπορεί ν' αποκαλύψει ανατομικές ανωμαλίες στην κατασκευή της επιγονατίδας και των μηριαίων κονδύλων καθώς επίσης και τη φυσιολογική ή παθολογική συσχέτιση των αρθρικών τους επιφανειών. Η αρθροσκόπηση, παρόλα αυτά, είναι η μόνη διαγνωστική μέθοδος που έχει τη δυνατότητα ν' αποκαλύψει με ακρίβεια το μέγεθος και το βαθμό της βλάβης και να συμβάλει στη θεραπεία.
Από θεραπευτική άποψη, ο αθλητής θα πρέπει ν' αναπαυθεί ή να ελαχιστοποιήσει την ένταση, να εφαρμόσει θερμά επιθέματα, να χρησιμοποιήσει ειδικές (υποστηρικτικές) ελαστικές επιγονατίδες και ν' ασκήσει τους μυς (τετρακέφαλο και οπίσθιους μηριαίους) ισομετρικά.
Ο γιατρός μπορεί να προτείνει φυσικοθεραπεία, ν' αναγράψει αντιφλεγμονώδη δισκία και να προβεί σε αρθροσκοπικό «καθαρισμό» του φθαρμένου χόνδρου.


Πηγη: Το εγχειριδιο του δρομεα, Δρ. Νίκος Μαρκέας

Edited by: Κατερινα

[evans46]

απο οτι ξερω εχει οστεοχονδριτιδα στον εξωτερικο χονδρο

[Κατερινα]

Δυστυχως δεν μπορω να σε βοηθησω παρα πανω... Απ'οσο ξερω ειναι κακωση που σιγουρα θα θελει αναπαυση, οπως του ειπε και ο γιατρος. [i]
Μερικες φορες χρειαζεται και πανω απο δυο χρονια ξεκουραση. Αναλογα την κακωση... "

[evans46]

ευχαριστω