Εγώ το έχω πει πάμπολες φορές οτι οι καταιγίδες της Χαλκιδικής δεν συγκρίνονται με καμιά άλλη περιοχή. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τον ’γγελο ή κανένα άλλο παιδί για την περιοχή του, αλλά είχα ζήσει και γω κάτι παρόμοιο και ομολογώ οτι ήταν απο τις λίγες φορές που είχα τρομάξει με τον καιρό.
Μιλάω για την αξέχαστη βραδιά της 13ης Ιουλίου του 1993 που βρισκόμουν στο χωριό μου στην Χαλκιδική λίγο πριν τα Ν. Μουδανιά. Εκείνος ο Ιούλιος αξίζει να πούμε οτι ήταν ο πιο ασταθής μήνας, μιας και κυριολεκτικά μέρα παραμέρα είχαμε καταιγίδα, τότε ήταν που μου μπήκε και η τρέλλα με τις καταιγίδες γενικότερα, μιας και ερχόνταν σχεδόν στην ώρα τους κάθε φορά.
Όμως εκείνη η καταιγίδα που έζησα τότε άνετα μπορούσε να ονομαστεί Perfect Storm. Όλα ξεκίνησαν γύρω στις 7-8 το απόγευμα οπου ξαφνικά βλέπω όλο τον ΒΑ ορίζοντα να μαυρίζει με ένα μαύρο που στη ζωή μου πρώτη φορά έβλεπα. Να βλέπεις τον ουρανό να γίνεται πραγματική πίσσα. Και μετά απο λίγο να πέφτουν κάτι κεραυνοί τεράστιοι σε διάμετρο. Εκεί κατάλαβα οτι κάτι μεγάλο ερχόνταν. Μέσα σε λίγα λεπτά έρχεται κ ο άνεμος που αρχικά ήταν στα 6-7 μποφώρ. Και στο καπάκι άρχισαν και οι σταγόνες σε μέγεθος μπάλα του τέννις. Ήδη είχε βραδιάσει πριν την ώρα του, και ενώ ακόμα ο ήλιος δεν είχε δύσει, είχε ήδη σκοτεινιάσει κανονικά.
Η βροχή γρήγορα ενισχύεται σε τρομακτική ένταση, και οι κεραυνοί να πέφτουν σε συχνότητα 4-5 το δευτερόλεπτο!!! Μιας και πέφταν βροντές και κεραυνοί ταυτόχρονα και πολλές φορές, οι βροντές δεν προλάβαιναν τους κεραυνούς μιας και βροντούσε προτού να πέσει ο κεραυνός!!! Πραγματικά αν τολμούσες να κυκλοφορούσες έξω, είχες πάνω απο 95% πιθανότητα να χτυπηθείς απο κεραυνό. Το υπόγειο του σπιτιού ήδη άρχισε να πλημμυρίζει και τα νερά να μπαίνουν και μέσα στο σπίτι. Το ρεύμα φυσικά κόβεται μετά απο λίγο και όπως μάθαμε ο άνεμος και οι κεραυνοί είχα ρίξει πολλές κολώνες της ΔΕΗ. Στο καπάκι άρχισε να ρίχνει και χαλάζι αρκετά μεγάλου μεγέθους ενώ οι κεραυνοί κάναν την νύχτα μέρα. Ο άνεμος έφτανε κατα περιόδους τα 8-9 μποφώρ μιας και τα δέντρα έξω κινδύνευαν να πέσουν. Υπήρξε γενική διακοπή του ρεύματος σε όλη την περιοχή, ακόμα και ο Πολύγυρος είχε βυθιστεί στο σκοτάδι, μετα απο λίγη ώρα.
Η καταιγίδα κράτησε με αμείωτη ένταση επι 2 ώρες, σχεδόν μέχρι τα μεσάνυχτα ενώ συνεχίστηκε με μικρότερη ένταση μέχρι και τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ οι αστραπές και οι βροντές δεν έπαψαν ολη την νύχτα.
Ο απολογισμός τελικά, 15 ώρες χωρίς ρεύμα το χωριό, πάμπολα κατεστραμένα χωράφια λόγω του χαλαζιού, πλημμυρισμένα σπίτια και γκρεμισμένοι τοίχοι απο το νερό, και αποκλεισμός του χωριού μιας και το ποτάμι είχε φουσκώσει τόσο που μόνο τρακτέρ μπορουσε να περάσει και αυτό με το ζόρι. Εμπερικά πρέπει να έριξε πάνω απο 150-200mm εκείνη την νύχτα, αλλά τότε δυστυχώς δεν υπήρχαν τα μέσα.
Ανάλογη κατάσταση έζησα και τον Αύγουστο του 2005, με την κακοκαιρία που είχε επηρρεάσει την Βόρεια Ελλάδα τότε με πολλές καταιγίδες που και τότε έριξε πάνω απο 100mm στο χωριό, αλλά τότε οι καταιγίδες ερχόνταν κατα κύμματα και όχι συνεχόμενα όπως ήταν τότε. Πάντως το νερό που έριξε και τότε ήταν πάρα πολύ, και συγκρίνονταν άνετα με την καταιγίδα του Ιουλίου του 93.
Δεν ξέρω αλλά γενικά στην Χαλκιδική έχω ζήσει 2 απο τις καλύτερες καταιγίδες στη ζωή μου, δεν πρεπει να είναι τυχαίο αυτό...
Μιλάω για την αξέχαστη βραδιά της 13ης Ιουλίου του 1993 που βρισκόμουν στο χωριό μου στην Χαλκιδική λίγο πριν τα Ν. Μουδανιά. Εκείνος ο Ιούλιος αξίζει να πούμε οτι ήταν ο πιο ασταθής μήνας, μιας και κυριολεκτικά μέρα παραμέρα είχαμε καταιγίδα, τότε ήταν που μου μπήκε και η τρέλλα με τις καταιγίδες γενικότερα, μιας και ερχόνταν σχεδόν στην ώρα τους κάθε φορά.
Όμως εκείνη η καταιγίδα που έζησα τότε άνετα μπορούσε να ονομαστεί Perfect Storm. Όλα ξεκίνησαν γύρω στις 7-8 το απόγευμα οπου ξαφνικά βλέπω όλο τον ΒΑ ορίζοντα να μαυρίζει με ένα μαύρο που στη ζωή μου πρώτη φορά έβλεπα. Να βλέπεις τον ουρανό να γίνεται πραγματική πίσσα. Και μετά απο λίγο να πέφτουν κάτι κεραυνοί τεράστιοι σε διάμετρο. Εκεί κατάλαβα οτι κάτι μεγάλο ερχόνταν. Μέσα σε λίγα λεπτά έρχεται κ ο άνεμος που αρχικά ήταν στα 6-7 μποφώρ. Και στο καπάκι άρχισαν και οι σταγόνες σε μέγεθος μπάλα του τέννις. Ήδη είχε βραδιάσει πριν την ώρα του, και ενώ ακόμα ο ήλιος δεν είχε δύσει, είχε ήδη σκοτεινιάσει κανονικά.
Η βροχή γρήγορα ενισχύεται σε τρομακτική ένταση, και οι κεραυνοί να πέφτουν σε συχνότητα 4-5 το δευτερόλεπτο!!! Μιας και πέφταν βροντές και κεραυνοί ταυτόχρονα και πολλές φορές, οι βροντές δεν προλάβαιναν τους κεραυνούς μιας και βροντούσε προτού να πέσει ο κεραυνός!!! Πραγματικά αν τολμούσες να κυκλοφορούσες έξω, είχες πάνω απο 95% πιθανότητα να χτυπηθείς απο κεραυνό. Το υπόγειο του σπιτιού ήδη άρχισε να πλημμυρίζει και τα νερά να μπαίνουν και μέσα στο σπίτι. Το ρεύμα φυσικά κόβεται μετά απο λίγο και όπως μάθαμε ο άνεμος και οι κεραυνοί είχα ρίξει πολλές κολώνες της ΔΕΗ. Στο καπάκι άρχισε να ρίχνει και χαλάζι αρκετά μεγάλου μεγέθους ενώ οι κεραυνοί κάναν την νύχτα μέρα. Ο άνεμος έφτανε κατα περιόδους τα 8-9 μποφώρ μιας και τα δέντρα έξω κινδύνευαν να πέσουν. Υπήρξε γενική διακοπή του ρεύματος σε όλη την περιοχή, ακόμα και ο Πολύγυρος είχε βυθιστεί στο σκοτάδι, μετα απο λίγη ώρα.
Η καταιγίδα κράτησε με αμείωτη ένταση επι 2 ώρες, σχεδόν μέχρι τα μεσάνυχτα ενώ συνεχίστηκε με μικρότερη ένταση μέχρι και τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ οι αστραπές και οι βροντές δεν έπαψαν ολη την νύχτα.
Ο απολογισμός τελικά, 15 ώρες χωρίς ρεύμα το χωριό, πάμπολα κατεστραμένα χωράφια λόγω του χαλαζιού, πλημμυρισμένα σπίτια και γκρεμισμένοι τοίχοι απο το νερό, και αποκλεισμός του χωριού μιας και το ποτάμι είχε φουσκώσει τόσο που μόνο τρακτέρ μπορουσε να περάσει και αυτό με το ζόρι. Εμπερικά πρέπει να έριξε πάνω απο 150-200mm εκείνη την νύχτα, αλλά τότε δυστυχώς δεν υπήρχαν τα μέσα.
Ανάλογη κατάσταση έζησα και τον Αύγουστο του 2005, με την κακοκαιρία που είχε επηρρεάσει την Βόρεια Ελλάδα τότε με πολλές καταιγίδες που και τότε έριξε πάνω απο 100mm στο χωριό, αλλά τότε οι καταιγίδες ερχόνταν κατα κύμματα και όχι συνεχόμενα όπως ήταν τότε. Πάντως το νερό που έριξε και τότε ήταν πάρα πολύ, και συγκρίνονταν άνετα με την καταιγίδα του Ιουλίου του 93.
Δεν ξέρω αλλά γενικά στην Χαλκιδική έχω ζήσει 2 απο τις καλύτερες καταιγίδες στη ζωή μου, δεν πρεπει να είναι τυχαίο αυτό...

Edited by: zink_titanum "
Comment