Tweet
Χιόνι είδος υπό εξαφάνιση?
Μοιάζει να μας έχει πνίξει. Και όμως αυτή η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του καιρού δεν προμηνύεται τίποτε καλό για το μέλλον των αγαπημένων μας νιφάδων...
Πολικό ψύχος 55 βαθμών υπό το μηδέν και χιόνια αναμένονται για αυτή την εβδομάδα στη Σιβηρία, ενώ τις προηγούμενες ημέρες χιονοθύελλες ασυνήθιστης έντασης έπληξαν την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μέση Ανατολή. Χιόνι εμφανίστηκε ύστερα από 100 χρόνια στη Βαγδάτη, αλλά και στα συνήθως «θερμά» αυτή την εποχή Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ το Ιράν παρέλυσε από τις σφοδρότερες χιονοπτώσεις της τελευταίας εικοσαετίας. Η λίμνη Τάχο στην Καλιφόρνια καλύφθηκε από στρώμα χιονιού «επικών διαστάσεων» - το μεγαλύτερο εδώ και μισόν αιώνα. Νωρίτερα, τον χειμερινό για το νότιο ημισφαίριο μήνα Ιούλιο, το Μπουένος Αϊρες είχε δει λευκές νιφάδες να πέφτουν στους δρόμους του για πρώτη φορά από το 1918.
Το χιόνι, στο πλαίσιο της γενικότερης κλιματικής μεταβολής στον πλανήτη, φαίνεται να αλλάζει συμπεριφορά: άλλοτε λιγοστεύει τις εμφανίσεις του, ερχόμενο αργότερα και αραιότερα, άλλοτε επανεμφανίζεται ύστερα από μακρά απουσία, άλλοτε φθάνει νωρίτερα και σε μη αναμενόμενες περιόδους, πολλές φορές με ασυνήθιστη δριμύτητα.
Οι κλιματολόγοι προειδοποιούν: όλες αυτές οι διαταραχές δεν είναι τίποτε άλλο από τις κραυγές αγωνίας ενός είδους που απειλείται με εξαφάνιση. Απέναντι στα σήματα του κινδύνου, κρατικές αρχές και επιστήμονες αναζητούν λύσεις και δη άμεσες.
Το χιόνι μετακομίζει...
Οσο κι αν μοιάζει ότι εφέτος ο πλανήτης λούστηκε στο χιόνι, η αλλόκοτη συμπεριφορά του ανησυχεί ακόμη περισσότερο τους κλιματολόγους. Η απειλή επικρέμαται πάνω από τη βιομηχανία χειμερινών σπορ, ενώ σοβαρές είναι οι ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των τεχνητών χιονοπτώσεων
Από τις λύσεις που προτείνονται για την αντιμετώπιση του φαινομένου, άλλες αντανακλούν κινήσεις πανικού και άλλες συνειδητές επιχειρηματικές επιλογές. Πολλά χιονοδρομικά κέντρα καλύπτουν με τεχνητή χιόνωση τις πίστες τους ενώ, μπροστά στην απειλή να δει τα Ιμαλάια να χάνουν τον λευκό μανδύα τους, η Κίνα πέτυχε την περασμένη άνοιξη το ως τώρα θεωρούμενο ακατόρθωτο: έκανε, με τεχνητό τρόπο, τα σύννεφα να χιονίσουν στο Θιβέτ. Τα μέτρα αυτά ωστόσο ενέχουν τους δικούς τους κινδύνους, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν ήδη γίνει ορατοί και μετρήσιμοι.
Οι πρώτες απαισιόδοξες προβλέψεις έγιναν από τον ΟΗΕ το 2003, οι ανησυχίες όμως εντάθηκαν το επόμενο διάστημα, για να φθάσουν στην κορύφωσή τους τον περασμένο χρόνο. Το 2006-2007 το βόρειο ημισφαίριο έζησε τον θερμότερο χειμώνα της καταγεγραμμένης μετεωρολογικής ιστορίας του - δηλαδή των δύο τελευταίων αιώνων. Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένους ερευνητές, ο χειμώνας αυτός ήταν ο πιο ζεστός που έχει σημειωθεί εδώ και 1.300 χρόνια. Τον Αύγουστο είχε προηγηθεί μια εξίσου θερμή χειμερινή περίοδος στο νότιο ημισφαίριο, με έντονη απουσία χιονιού στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία.
Οι Αλπεις σε νευρική κρίση
Τον Δεκέμβριο του 2006, εν όψει των Χριστουγέννων και των διακοπών των χειμερινών σπορ που ακολουθούν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, τα χιονοδρομικά κέντρα των Αλπεων βρέθηκαν αντιμέτωπα με τη δυσκολότερη ίσως σεζόν που έχουν γνωρίσει εδώ και δεκαετίες. Το χιόνι ήταν άφαντο ή ανεπαρκές και όλοι μιλούσαν για το επερχόμενο τέλος του. Πολλοί επίσημοι αγώνες χειμερινών σπορ ακυρώθηκαν ή μετατοπίστηκαν σε εγκαταστάσεις με μεγαλύτερο υψόμετρο. Οι τράπεζες «πάγωσαν» τη χορήγηση δανείων στα συγκροτήματα που βρίσκονταν σε σχετικά χαμηλό υψόμετρο, θεωρώντας ότι, εξαιτίας της έλλειψης χιονιού που προαναγγέλλεται για το μέλλον, σε λίγο δεν θα είναι σε θέση να τα αποπληρώσουν.
Εφέτος το σκηνικό είναι διαφορετικό. Οι Αλπεις είδαν τα πρώτα χιόνια νωρίτερα απ' ό,τι αναμενόταν και τα χιονοδρομικά κέντρα άρχισαν να ανοίγουν εσπευσμένα το ένα μετά το άλλο. Προς το παρόν όλα βαίνουν καλώς και πολλοί θεωρούν ότι η περυσινή σεζόν ήταν απλώς μια μελανή εξαίρεση. Παρά το κλίμα ευφορίας ωστόσο οι μετεωρολόγοι επιμένουν στις προβλέψεις τους. Και αν κάποιοι δύσπιστοι εκφράζουν αμφιβολία ως προς την προβλεπτική ικανότητα των μοντέλων τους, κανείς δεν μπορεί να τα αγνοήσει, ιδιαίτερα τη στιγμή που όλες οι εκτιμήσεις φαίνονται να συγκλίνουν.
Ο Λούκα Μερκάλι, επικεφαλής της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας της Ιταλίας, σήμανε τον συναγερμό για τις Αλπεις πριν από περίπου δύο χρόνια, προβλέποντας ότι η εικόνα που είχαμε ως τώρα θα αλλάξει ριζικά μέσα σε μερικές δεκαετίες. Μεταξύ του 2030 και του 2050, υποστηρίζουν οι προβολές του, στις αλπικές βουνοπλαγιές δεν θα υπάρχει χιόνι σε υψόμετρο κάτω των 1.600 μέτρων. Εξίσου δυσοίωνες ήταν, τον Δεκέμβριο του 2006, οι εκτιμήσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Σύμφωνα με αυτές, αν εξαιτίας της κλιματικής μεταβολής η θερμοκρασία στις Αλπεις αυξηθεί τα επόμενα χρόνια κατά 2 βαθμούς Κελσίου, το φυσικό χιόνι θα εξαφανιστεί από το 34% των χιονοδρομικών κέντρων που γνωρίζουμε σήμερα.
Μια βιομηχανία που λιώνει...
Μεγαλύτερο πλήγμα θα δεχθούν η Γερμανία και η Αυστρία, οι οποίες ενδέχεται να χάσουν αντιστοίχως το 81% και το 42% των χιονοδρομικών κέντρων τους. Ακολουθούν η Γαλλία (33%), η Ιταλία (27%) και η Ελβετία (19%). Με βάση τις προβολές που μιλάνε για άνοδο του υδραργύρου κατά 4 βαθμούς, οι συνολικές απώλειες αναμένεται να ανέλθουν στο 67%: η Γερμανία ενδέχεται να δει το 96% των χιονοδρομικών κέντρων της να πέφτουν σε μαρασμό. Η σύσταση του ΟΟΣΑ προς τα ευρωπαϊκά κέντρα του σκι που βρίσκονται σε υψόμετρο κάτω των 1.500 μέτρων - και στην πλειονότητά τους στηρίζουν το 80% της οικονομίας τους στα χειμερινά σπορ - είναι να στραφούν προς άλλες δραστηριότητες. Ηδη οι αρμόδιοι τη λαμβάνουν υπόψη: η Ελβετία εκπονεί προγράμματα για τη διαφοροποίηση των τουριστικών προσφορών της και την κατασκευή νέων συγκροτημάτων σε «ασφαλή» από την άποψη του χιονιού υψόμετρα.
Για όσους νομίζουν ότι οι παραπάνω αναλύσεις έγιναν υπό το βάρος του «θερμού» 2006, ανάλογες προβλέψεις επαναλαμβάνονται στην τελευταία έκθεση του Διακυβερνητικού Πάνελ για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από δύο μήνες εν όψει της Διάσκεψης του Μπαλί. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις Αλπεις και την Ευρώπη, αλλά και τα βουνά των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και της Αυστραλίας. Σε όλον τον πλανήτη η τάση είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, η ίδια: τα χιόνια θα περιοριστούν στα μεγάλα υψόμετρα και τα χειμερινά σπορ θα γίνουν είδος υπερπολυτελείας για τους πολύ λίγους.
Οι συνέπειες από την εξαφάνιση του «λευκού χρυσού» δεν θα είναι δυσάρεστες μόνο για την αποκαλούμενη «βιομηχανία του σκι» και τον τουρισμό των ορεινών κέντρων διακοπών. Η απουσία του χιονιού από μεγάλο μέρος της επιφάνειας της Γης θα επηρεάσει ακόμη περισσότερο το κλίμα του πλανήτη, συμβάλλοντας στην περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας και εντείνοντας τη λειψυδρία και τα άλλα επακόλουθα της κλιματικής μεταβολής.
Τα μετεωρολογικά κανόνια της Κίνας
Τον περασμένο Απρίλιο η Κίνα θέλησε να δώσει τέλος στις ανησυχίες που εξέφρασαν οι κλιματολόγοι για το μέλλον των χιονιών των Ιμαλαΐων παίρνοντας κυριολεκτικά τον καιρό στα χέρια της. Στις 18 Απριλίου του 2007 η κινεζική Μετεωρολογική Υπηρεσία ανακοίνωσε ότι κατόρθωσε, για πρώτη φορά στην Ιστορία, να προκαλέσει τεχνητή χιονόπτωση. Το πείραμα διεξήχθη στο οροπέδιο του Θιβέτ, όπου οι κινέζοι επιστήμονες βομβάρδισαν τα σύννεφα με σωματίδια ιωδιδίου του αργύρου: εισχωρώντας στο εσωτερικό των νεφών τα σωματίδια ενθαρρύνουν τον σχηματισμό παγοκρυστάλλων οι οποίοι στη συνέχεια μετατρέπονται σε νιφάδες χιονιού και πέφτουν στη Γη.
«Η πρώτη τεχνητή χιονόπτωση αποδεικνύει ότι οι ανθρώπινες προσπάθειες μπορούν να αλλάξουν τον καιρό στο υψηλότερο οροπέδιο του κόσμου» ήταν η θριαμβευτική δήλωση ενός από τους μηχανικούς που μετείχαν στη δοκιμή. «Με αυτόν τον τρόπο ίσως βοηθήσουμε να ανακουφιστεί η ξηρασία στα βοσκοτόπια του Βορείου Θιβέτ». Οι επιστήμονες έχουν προειδοποιήσει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή θα λιώσει τους μόνιμους παγετώνες, θα αποξηράνει τους ποταμούς και θα προκαλέσει λειψυδρία, αμμοθύελλες και ερημοποίηση του εδάφους.
Αλλοι ωστόσο δεν επιδεικνύουν την ίδια αισιοδοξία. Κατ' αρχήν ορισμένοι αμφιβάλλουν για την επιτυχία της κινεζικής δοκιμής διότι, όπως τονίζουν, είναι αδύνατον να αποδείξει κανείς αν η χιονόπτωση προκλήθηκε όντως με τεχνητό τρόπο ή αν τα σύννεφα θα «χιόνιζαν» έτσι κι αλλιώς υπό τις υπάρχουσες καιρικές συνθήκες. Δεύτερο σημείο αντίρρησης είναι το γεγονός ότι η κινεζική τεχνική - την οποία οι Αρχές σκοπεύουν επίσης να χρησιμοποιήσουν για να διατηρήσουν ανέφελους τους ουρανούς κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων - εμπίπτει ως έναν βαθμό στον τομέα που αποκαλείται Γεωμηχανική. Οι προσπάθειες του είδους, αν και δεν επιβαρύνουν άμεσα το περιβάλλον, θεωρούνται εξαιρετικά παρεμβατικές για τη συνολική ισορροπία του και αντιμετωπίζονται από πολλούς ειδικούς με επιφυλακτικότητα - αν όχι με καχυποψία - επειδή οι συνέπειές τους δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθούν.
Τεχνητές πίστες και οικολογικό κόστος
Την ίδια ημέρα που η Κίνα ανακοίνωνε θριαμβευτικά το επίτευγμά της, μια μελέτη ήρθε να «παγώσει» τα κανόνια που εξαπολύουν τεχνητό χιόνι στις χιονοδρομικές πίστες των Αλπεων. Γάλλοι ερευνητές μελέτησαν τις συνέπειες της τεχνητής χιόνωσης στο περιβάλλον της ευρωπαϊκής οροσειράς και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι θα είναι καταστρεπτικές. «Η συνεχής παραγωγή τεχνητού χιονιού όλη τη σεζόν αποτελεί απόλυτη ανευθυνότητα για το κλίμα μας, ιδιαίτερα όταν γίνεται σε τόσο μεγάλη κλίμακα» δήλωσε κατηγορηματικά η επικεφαλής της μελέτης Καρμέν ντε Ζονγκ, καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Ορέων του Πανεπιστημίου της Σαβοΐας της Γαλλίας.
Περίπου 24.000 εκτάρια - το 30% των χιονοδρομικών εγκαταστάσεων - των αλπικών βουνοπλαγιών καλύφθηκαν με τεχνητό χιόνι τον χειμώνα του 2006 με επιβαρυντικές περιβαλλοντικές συνέπειες. Μόνο το νερό που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του θα μπορούσε να υδροδοτήσει μια πόλη 1,5 εκατομμυρίου κατοίκων και, ενώ αντλήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του από τους τοπικούς ποταμούς και τις δεξαμενές, δεν είναι βέβαιο ότι θα επανέλθει στις αρχικές πηγές του εφόσον, όπως τονίζει η γαλλίδα επιστήμονας, μεγάλο μέρος του εξατμίζεται ή μεταφέρεται σε άλλες περιοχές.
Μοιάζει να μας έχει πνίξει. Και όμως αυτή η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του καιρού δεν προμηνύεται τίποτε καλό για το μέλλον των αγαπημένων μας νιφάδων...
Πολικό ψύχος 55 βαθμών υπό το μηδέν και χιόνια αναμένονται για αυτή την εβδομάδα στη Σιβηρία, ενώ τις προηγούμενες ημέρες χιονοθύελλες ασυνήθιστης έντασης έπληξαν την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μέση Ανατολή. Χιόνι εμφανίστηκε ύστερα από 100 χρόνια στη Βαγδάτη, αλλά και στα συνήθως «θερμά» αυτή την εποχή Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ το Ιράν παρέλυσε από τις σφοδρότερες χιονοπτώσεις της τελευταίας εικοσαετίας. Η λίμνη Τάχο στην Καλιφόρνια καλύφθηκε από στρώμα χιονιού «επικών διαστάσεων» - το μεγαλύτερο εδώ και μισόν αιώνα. Νωρίτερα, τον χειμερινό για το νότιο ημισφαίριο μήνα Ιούλιο, το Μπουένος Αϊρες είχε δει λευκές νιφάδες να πέφτουν στους δρόμους του για πρώτη φορά από το 1918.
Το χιόνι, στο πλαίσιο της γενικότερης κλιματικής μεταβολής στον πλανήτη, φαίνεται να αλλάζει συμπεριφορά: άλλοτε λιγοστεύει τις εμφανίσεις του, ερχόμενο αργότερα και αραιότερα, άλλοτε επανεμφανίζεται ύστερα από μακρά απουσία, άλλοτε φθάνει νωρίτερα και σε μη αναμενόμενες περιόδους, πολλές φορές με ασυνήθιστη δριμύτητα.
Οι κλιματολόγοι προειδοποιούν: όλες αυτές οι διαταραχές δεν είναι τίποτε άλλο από τις κραυγές αγωνίας ενός είδους που απειλείται με εξαφάνιση. Απέναντι στα σήματα του κινδύνου, κρατικές αρχές και επιστήμονες αναζητούν λύσεις και δη άμεσες.
Το χιόνι μετακομίζει...
Οσο κι αν μοιάζει ότι εφέτος ο πλανήτης λούστηκε στο χιόνι, η αλλόκοτη συμπεριφορά του ανησυχεί ακόμη περισσότερο τους κλιματολόγους. Η απειλή επικρέμαται πάνω από τη βιομηχανία χειμερινών σπορ, ενώ σοβαρές είναι οι ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των τεχνητών χιονοπτώσεων
Από τις λύσεις που προτείνονται για την αντιμετώπιση του φαινομένου, άλλες αντανακλούν κινήσεις πανικού και άλλες συνειδητές επιχειρηματικές επιλογές. Πολλά χιονοδρομικά κέντρα καλύπτουν με τεχνητή χιόνωση τις πίστες τους ενώ, μπροστά στην απειλή να δει τα Ιμαλάια να χάνουν τον λευκό μανδύα τους, η Κίνα πέτυχε την περασμένη άνοιξη το ως τώρα θεωρούμενο ακατόρθωτο: έκανε, με τεχνητό τρόπο, τα σύννεφα να χιονίσουν στο Θιβέτ. Τα μέτρα αυτά ωστόσο ενέχουν τους δικούς τους κινδύνους, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν ήδη γίνει ορατοί και μετρήσιμοι.
Οι πρώτες απαισιόδοξες προβλέψεις έγιναν από τον ΟΗΕ το 2003, οι ανησυχίες όμως εντάθηκαν το επόμενο διάστημα, για να φθάσουν στην κορύφωσή τους τον περασμένο χρόνο. Το 2006-2007 το βόρειο ημισφαίριο έζησε τον θερμότερο χειμώνα της καταγεγραμμένης μετεωρολογικής ιστορίας του - δηλαδή των δύο τελευταίων αιώνων. Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένους ερευνητές, ο χειμώνας αυτός ήταν ο πιο ζεστός που έχει σημειωθεί εδώ και 1.300 χρόνια. Τον Αύγουστο είχε προηγηθεί μια εξίσου θερμή χειμερινή περίοδος στο νότιο ημισφαίριο, με έντονη απουσία χιονιού στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία.
Οι Αλπεις σε νευρική κρίση
Τον Δεκέμβριο του 2006, εν όψει των Χριστουγέννων και των διακοπών των χειμερινών σπορ που ακολουθούν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, τα χιονοδρομικά κέντρα των Αλπεων βρέθηκαν αντιμέτωπα με τη δυσκολότερη ίσως σεζόν που έχουν γνωρίσει εδώ και δεκαετίες. Το χιόνι ήταν άφαντο ή ανεπαρκές και όλοι μιλούσαν για το επερχόμενο τέλος του. Πολλοί επίσημοι αγώνες χειμερινών σπορ ακυρώθηκαν ή μετατοπίστηκαν σε εγκαταστάσεις με μεγαλύτερο υψόμετρο. Οι τράπεζες «πάγωσαν» τη χορήγηση δανείων στα συγκροτήματα που βρίσκονταν σε σχετικά χαμηλό υψόμετρο, θεωρώντας ότι, εξαιτίας της έλλειψης χιονιού που προαναγγέλλεται για το μέλλον, σε λίγο δεν θα είναι σε θέση να τα αποπληρώσουν.
Εφέτος το σκηνικό είναι διαφορετικό. Οι Αλπεις είδαν τα πρώτα χιόνια νωρίτερα απ' ό,τι αναμενόταν και τα χιονοδρομικά κέντρα άρχισαν να ανοίγουν εσπευσμένα το ένα μετά το άλλο. Προς το παρόν όλα βαίνουν καλώς και πολλοί θεωρούν ότι η περυσινή σεζόν ήταν απλώς μια μελανή εξαίρεση. Παρά το κλίμα ευφορίας ωστόσο οι μετεωρολόγοι επιμένουν στις προβλέψεις τους. Και αν κάποιοι δύσπιστοι εκφράζουν αμφιβολία ως προς την προβλεπτική ικανότητα των μοντέλων τους, κανείς δεν μπορεί να τα αγνοήσει, ιδιαίτερα τη στιγμή που όλες οι εκτιμήσεις φαίνονται να συγκλίνουν.
Ο Λούκα Μερκάλι, επικεφαλής της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας της Ιταλίας, σήμανε τον συναγερμό για τις Αλπεις πριν από περίπου δύο χρόνια, προβλέποντας ότι η εικόνα που είχαμε ως τώρα θα αλλάξει ριζικά μέσα σε μερικές δεκαετίες. Μεταξύ του 2030 και του 2050, υποστηρίζουν οι προβολές του, στις αλπικές βουνοπλαγιές δεν θα υπάρχει χιόνι σε υψόμετρο κάτω των 1.600 μέτρων. Εξίσου δυσοίωνες ήταν, τον Δεκέμβριο του 2006, οι εκτιμήσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Σύμφωνα με αυτές, αν εξαιτίας της κλιματικής μεταβολής η θερμοκρασία στις Αλπεις αυξηθεί τα επόμενα χρόνια κατά 2 βαθμούς Κελσίου, το φυσικό χιόνι θα εξαφανιστεί από το 34% των χιονοδρομικών κέντρων που γνωρίζουμε σήμερα.
Μια βιομηχανία που λιώνει...
Μεγαλύτερο πλήγμα θα δεχθούν η Γερμανία και η Αυστρία, οι οποίες ενδέχεται να χάσουν αντιστοίχως το 81% και το 42% των χιονοδρομικών κέντρων τους. Ακολουθούν η Γαλλία (33%), η Ιταλία (27%) και η Ελβετία (19%). Με βάση τις προβολές που μιλάνε για άνοδο του υδραργύρου κατά 4 βαθμούς, οι συνολικές απώλειες αναμένεται να ανέλθουν στο 67%: η Γερμανία ενδέχεται να δει το 96% των χιονοδρομικών κέντρων της να πέφτουν σε μαρασμό. Η σύσταση του ΟΟΣΑ προς τα ευρωπαϊκά κέντρα του σκι που βρίσκονται σε υψόμετρο κάτω των 1.500 μέτρων - και στην πλειονότητά τους στηρίζουν το 80% της οικονομίας τους στα χειμερινά σπορ - είναι να στραφούν προς άλλες δραστηριότητες. Ηδη οι αρμόδιοι τη λαμβάνουν υπόψη: η Ελβετία εκπονεί προγράμματα για τη διαφοροποίηση των τουριστικών προσφορών της και την κατασκευή νέων συγκροτημάτων σε «ασφαλή» από την άποψη του χιονιού υψόμετρα.
Για όσους νομίζουν ότι οι παραπάνω αναλύσεις έγιναν υπό το βάρος του «θερμού» 2006, ανάλογες προβλέψεις επαναλαμβάνονται στην τελευταία έκθεση του Διακυβερνητικού Πάνελ για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από δύο μήνες εν όψει της Διάσκεψης του Μπαλί. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις Αλπεις και την Ευρώπη, αλλά και τα βουνά των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και της Αυστραλίας. Σε όλον τον πλανήτη η τάση είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, η ίδια: τα χιόνια θα περιοριστούν στα μεγάλα υψόμετρα και τα χειμερινά σπορ θα γίνουν είδος υπερπολυτελείας για τους πολύ λίγους.
Οι συνέπειες από την εξαφάνιση του «λευκού χρυσού» δεν θα είναι δυσάρεστες μόνο για την αποκαλούμενη «βιομηχανία του σκι» και τον τουρισμό των ορεινών κέντρων διακοπών. Η απουσία του χιονιού από μεγάλο μέρος της επιφάνειας της Γης θα επηρεάσει ακόμη περισσότερο το κλίμα του πλανήτη, συμβάλλοντας στην περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας και εντείνοντας τη λειψυδρία και τα άλλα επακόλουθα της κλιματικής μεταβολής.
Τα μετεωρολογικά κανόνια της Κίνας
Τον περασμένο Απρίλιο η Κίνα θέλησε να δώσει τέλος στις ανησυχίες που εξέφρασαν οι κλιματολόγοι για το μέλλον των χιονιών των Ιμαλαΐων παίρνοντας κυριολεκτικά τον καιρό στα χέρια της. Στις 18 Απριλίου του 2007 η κινεζική Μετεωρολογική Υπηρεσία ανακοίνωσε ότι κατόρθωσε, για πρώτη φορά στην Ιστορία, να προκαλέσει τεχνητή χιονόπτωση. Το πείραμα διεξήχθη στο οροπέδιο του Θιβέτ, όπου οι κινέζοι επιστήμονες βομβάρδισαν τα σύννεφα με σωματίδια ιωδιδίου του αργύρου: εισχωρώντας στο εσωτερικό των νεφών τα σωματίδια ενθαρρύνουν τον σχηματισμό παγοκρυστάλλων οι οποίοι στη συνέχεια μετατρέπονται σε νιφάδες χιονιού και πέφτουν στη Γη.
«Η πρώτη τεχνητή χιονόπτωση αποδεικνύει ότι οι ανθρώπινες προσπάθειες μπορούν να αλλάξουν τον καιρό στο υψηλότερο οροπέδιο του κόσμου» ήταν η θριαμβευτική δήλωση ενός από τους μηχανικούς που μετείχαν στη δοκιμή. «Με αυτόν τον τρόπο ίσως βοηθήσουμε να ανακουφιστεί η ξηρασία στα βοσκοτόπια του Βορείου Θιβέτ». Οι επιστήμονες έχουν προειδοποιήσει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή θα λιώσει τους μόνιμους παγετώνες, θα αποξηράνει τους ποταμούς και θα προκαλέσει λειψυδρία, αμμοθύελλες και ερημοποίηση του εδάφους.
Αλλοι ωστόσο δεν επιδεικνύουν την ίδια αισιοδοξία. Κατ' αρχήν ορισμένοι αμφιβάλλουν για την επιτυχία της κινεζικής δοκιμής διότι, όπως τονίζουν, είναι αδύνατον να αποδείξει κανείς αν η χιονόπτωση προκλήθηκε όντως με τεχνητό τρόπο ή αν τα σύννεφα θα «χιόνιζαν» έτσι κι αλλιώς υπό τις υπάρχουσες καιρικές συνθήκες. Δεύτερο σημείο αντίρρησης είναι το γεγονός ότι η κινεζική τεχνική - την οποία οι Αρχές σκοπεύουν επίσης να χρησιμοποιήσουν για να διατηρήσουν ανέφελους τους ουρανούς κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων - εμπίπτει ως έναν βαθμό στον τομέα που αποκαλείται Γεωμηχανική. Οι προσπάθειες του είδους, αν και δεν επιβαρύνουν άμεσα το περιβάλλον, θεωρούνται εξαιρετικά παρεμβατικές για τη συνολική ισορροπία του και αντιμετωπίζονται από πολλούς ειδικούς με επιφυλακτικότητα - αν όχι με καχυποψία - επειδή οι συνέπειές τους δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθούν.
Τεχνητές πίστες και οικολογικό κόστος
Την ίδια ημέρα που η Κίνα ανακοίνωνε θριαμβευτικά το επίτευγμά της, μια μελέτη ήρθε να «παγώσει» τα κανόνια που εξαπολύουν τεχνητό χιόνι στις χιονοδρομικές πίστες των Αλπεων. Γάλλοι ερευνητές μελέτησαν τις συνέπειες της τεχνητής χιόνωσης στο περιβάλλον της ευρωπαϊκής οροσειράς και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι θα είναι καταστρεπτικές. «Η συνεχής παραγωγή τεχνητού χιονιού όλη τη σεζόν αποτελεί απόλυτη ανευθυνότητα για το κλίμα μας, ιδιαίτερα όταν γίνεται σε τόσο μεγάλη κλίμακα» δήλωσε κατηγορηματικά η επικεφαλής της μελέτης Καρμέν ντε Ζονγκ, καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Ορέων του Πανεπιστημίου της Σαβοΐας της Γαλλίας.
Περίπου 24.000 εκτάρια - το 30% των χιονοδρομικών εγκαταστάσεων - των αλπικών βουνοπλαγιών καλύφθηκαν με τεχνητό χιόνι τον χειμώνα του 2006 με επιβαρυντικές περιβαλλοντικές συνέπειες. Μόνο το νερό που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του θα μπορούσε να υδροδοτήσει μια πόλη 1,5 εκατομμυρίου κατοίκων και, ενώ αντλήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του από τους τοπικούς ποταμούς και τις δεξαμενές, δεν είναι βέβαιο ότι θα επανέλθει στις αρχικές πηγές του εφόσον, όπως τονίζει η γαλλίδα επιστήμονας, μεγάλο μέρος του εξατμίζεται ή μεταφέρεται σε άλλες περιοχές.
Αλλα αν ηταν ετσι οπως το θετεις θα το αλλαξουμε!!
"
Comment