Επειδή η περίοδος που θα επέλθει δεν έχει κάποιο αξιοσημείωτο ενδιαφέρον, παραθέτω κάποιες μετεωρολογικές απλές έννοιες για την ενημέρωση του κοινού!!
Dew point ή Σημείο Δρόσου:
H ποσότητα υδρατμών του αέρα στην θερμοκρασία των 10οC καλείται θερμοκρασία σημείου δρόσου η απλά σημείο δρόσου. Αντιπροσωπεύει την θερμοκρασία στην οποία ο αέρας πρέπει να ψυχθεί (χωρίς μεταβολή πίεσης) για να συμβεί κορεσμός. Το σημείο δρόσου είναι ένας καλός δείκτης περιεκτικότητας υδρατμών στην ατμόσφαιρα.
Υψηλές τιμές σημείου δρόσου, αντικατοπτρίζουν υψηλές συγκεντρώσεις υδρατμών και αντιστρόφως.
Η διαφορά μεταξύ θερμοκρασίας αέρος και σημείου δρόσου, προσδιορίζει εάν η σχετική υγρασία είναι υψηλή ή χαμηλή. Όταν παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση τότε η σχετικη υγρασία είναι χαμηλη, όταν οι τιμές τους πλησιάζουν η μια την άλλη , τότε η σχετική υγρασία είναι υψηλή, και όταν ταυτίζονται ο αέρας είναι κορεσμένος και η σχετική υγρασία είναι μέγιστη, 100%.
Δρόσος και Παγετός:
Tις καθαρές και ήρεμες νύχτες ο αέρας που έρχεται σε επαφή με ψυχρές επιφάνειες της γής, ψύχεται μέχρι το σημείο δρόσου , και καθώς οι επιφάνειες (όπως φύλλα, γρασίδι,κλαδιά) ψύχονται κάτω απο αυτή την θερμοκρασία, οι υδρατμοί συμπυκνώνονται σχηματίζοντας σταγωνίδια νερού που λέγονται δρόσος. Εαν η θερμοκρασία ελλατωθεί κ άλλο, τότε η δροσιά παγώνει, σχηματίζοντας μικρές σταγώνες πάγου στην δρόσο.
Αυτές οι συνθήκες συνδιάζονται με ήρεμο καιρό και ψηλά βαρομετρικά συστήματα. Αντίθετα η απουσία δρόσου προαναγγέλει βροχές και καταιγίδες. Όταν όμως η θερμοκρασία πέσει κάτω απο το σημείο δρόσου, τότε οι υδρατμοίμετατρέπονται κατευθείαν σε πάγο(πάχνη)...
Δρόσος: [i]
Παγωμένη δρόσος:

Πάχνη:

Ομίχλη:
H ομίχλη είναι ουσιαστικά πάχνη που μετασχηματίζεται σε σύννεφο εκατομμυρίων αιωρούμενων σταγονιδίων κοντά στο έδαφος. Δημιουργείται με 2 τρόπους:
1) Με ψύξη, καθώς ο αέρας ψύχεται κάτω απο το σημείο δρόσου και
2) Με εξάτμιση και ανάμιξη, οι υδρατμοί προστίθενται στον αέρα με εξάτμιση και ο υγρός αέρας αναμιγνύεται με τον ξηρό αέρα.
Η ομίχλη που παράγεται απο την εκπεμπόμενη ενέργεια ψύξης της γής λέγεται ομίχλη λόγω ακτινοβολίας ή ομίχλη εδάφους, και συνήθως εμφανίζεται πάνω απο τις χερσαίες εκτάσεις, αργά το φθηνόπωρο και τον χειμώνα.
’λλος παράγον σχηματισμού ομίχλης είναι ο ελαφρός αέρας ταχύτητας μικρότερης των 5knots ( περίπου 8-10 χλμ/ώρα) , διότι τότε επιτρέπεται η άμεση επαφή του υγρού αέρα με το ψυχρό έδαφος και η μεταφορά θερμότητας γίνεται πιο γρήγορα, με αποτέλεσμα τα υψηλά βαρομετρικά πάνω απο μια περιοχή να μένουν στάσιμα και έτσι να σχηματίζεται ομίχλη.
Η ομίχλη ακτινοβολίας συνήθως καλείται και ομίχλη κοιλάδας, καθώς σχηματίζεται στη βάση κοιλάδων λόγω κίνησης του ψυχρού βαρή αέρα στην βάση της.
Ομίχλη κοιλάδας:

’λλος τύπος ομίχλης είναι η ομίχλη μέσω μετάδοσης θερμότητας, που σχηματίζεται κοντά στην επιφάνεια του νερού καθώς ο ζεστός υγρός αέρας του Ειρινικού Ωκεανού μεταφέρεται και αναμιγνύεται με τα ψυχρά παραλιακά νερά, και προυποθέτει την κίνηση του αέρα ώς άνεμου.
Ομίχλη μετάδοσης θερμότητας:

’λλος τύπος ομίχλης, είναι η ομίχλη τύπου ατμού, η οποία σχηματίζεται όταν ο ψυχρός αέρας μετακινείται πάνω απο ζεστό νερό. Καθώς το νερό εξατμίζεται αυξάνεται το σημείο πήξης και εφόσον η ανάμιξη με τον αέρα απο επάνω είναι ικανοποιητική, τότε ο αέρας γίνεται κορεσμένος , με αποτέλεσμα να ανυψώνεται μαζί με τους συμπυκνωμένους υδρατμούς ,υπο μορφής στήλης ατμού. Τέτοιου είδους ομίχλη παρατηρείται πάνω απο λίμνες το φθινόπωρο.
Ομίχλη ατμού:

Τύποι Bροχοπτώσεων:
Βροχή:
Aν και πολλοί άνθρωποι θεωρούν ως βροχή οποιαδήποτε μορφή νερού που πέφτει απο τα σύννεφα, για τους μετεωρολόγους, βροχλη θεωρείται όταν οι σταγόνες νερού έχουν διάμμετρο μεγαλύτερη η ίση απο 0.05mm. Εάν είναι μικρότερες λέγονται ψιχάλισμα. Εάν το μέγεθος είναι τόσο μικρό που προκαλείται γρήγορη εξάτμιση και μένουν οι σταγόνες μετέωρες στον αέρα, σαν κύματα σταγονιδίων, τότε λέγονται εξαερωμένοι υδρατμοί.
Όταν πέφτουν ξαφνικά σταγόνες με μεγάλη ένταση και για μικρό χρονικό διάστημα- εξ αιτιας καθοδικού ρεύματος αέρα- τότε λέγεται καταιονιστική (ντούζ) βροχή.
Τέλος αν η βροχή συνδιάζεται με αέριους διαλύτες όπως οξείδια του θείου ή του αζώτου , λέγεται όξινη βροχή.
Χιόνι:
Όταν οι παγοκρύσταλλοι που δημιουργούνται σε ένα σύννεφο, μεγεθύνονται, τότε πέφτουν με μεγαλύτερη ταχύτητα και εγκαταλείπουν το σύννεφο. Όταν προλάβουν να φθάσουν στην επιφάνεια του εδάφους πρίν λιώσουν, δημιουργείται το φαινόμενο του χιονιού.
Αν η θερμοκρασία του αέρα είναι πολύ χαμηλή (-8 με -10) τότε το χιόνι πέφτει με την μορφήμικρών παγοκρυστάλλων. Όταν η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη, οι παγοκρύσταλλοι ενώνονται μεταξύ τους, και σχηματίζουν νιφάδες.
Το χιόνο παρατείται σε όλα τα πλάτη. Απο τον ισημερινό μέχρι τους πόλους. Στις ισιμερινές περιοχές και στις τροπικές πέφτει μόνο στα ψηλά βουνά , ενώ στις εύκρατες περιοχές ,στην ψυχρή εποχή, φτάνει μέχρι τη θάλασσα. Απο το πλάτος των 40 μοιρών μέχρι τους πόλους, το χιόνι κατα τους ψυχρούς ιδιαίτερα μήνες ,πέφτει πυκνό σε όλα τα υψόμετρα.
Στις πολικές περιοχές σχηματίζει πυκνό στρώμα που σκεπάζει μεγάλες εκτάσεις.
Όταν σε μια περιοχή το χιόνι δε λιώνει ποτέ, τότε λέμε οτι στη περιοχή αυτή παρουσιάζεται το φαινόμενο των "αιώνιων χιόνων".
Παγοκρύσταλλοι:

Χαλάζι:
Το χαλάζι αποτελείται απο μικρές σφαιρικές μάζες πάγου με διάμετρο 15cm περίπου και με βάρος ακόμη και μεγαλύτερο απο 1 κιλό!
Το χαλάζι σχηματίζεται κυρίως μέσα στους σωρειτομελανίες στους οποίους όπως είναι γνωστό , παρατηρούνται ισχυρά ανοδικά και καθιδοκά ρεύματα.
Το χαλάζι παράγεται όταν κόκοι χιονιού , μεγάλες σταγόνες και κάθε είδους σωματίδια, αντιδρούν σαν μέσα συγκέντρωσης πολύ ψυχρών υγρών σταγονιδίων ,με τη διαδικασία της αναγνώρισης. Τότε σε συνδιασμό με τα ανοδικά ρεύματα αέρος με θερμοκρασίες λίγο μεγαλύτερες απο το σημείο πήξεως ,καθώς οι συγκεντρώσεις αυτές περνούν μέσα απο περιοχές διαφορετικής πυκνότητας και ποσότητας νερού, σχηματίζουν ένα στρώμα πάγου και αυξάνουν σε μέγεθος, μέχρι που λόγω βάρους πέφτουν στο έδαφος σαν χαλάζι.
Χαλάζι:

Χιονοχάλαζο:
To χιονοχάλαζο αποτελείται απο μικρά σφαιρίδια πάγου λευκού και μαλακού με διάμετρο 2-5mm. Παρατηρείται κατα την ψυχρή εποχή, όταν η θερμοκρασία είναι χαμηλή και μάλιστα πέφτει απο τους σωρειτομελανίες.
Χιονοχάλαζο:

Edited by: frozed2 "
Dew point ή Σημείο Δρόσου:
H ποσότητα υδρατμών του αέρα στην θερμοκρασία των 10οC καλείται θερμοκρασία σημείου δρόσου η απλά σημείο δρόσου. Αντιπροσωπεύει την θερμοκρασία στην οποία ο αέρας πρέπει να ψυχθεί (χωρίς μεταβολή πίεσης) για να συμβεί κορεσμός. Το σημείο δρόσου είναι ένας καλός δείκτης περιεκτικότητας υδρατμών στην ατμόσφαιρα.
Υψηλές τιμές σημείου δρόσου, αντικατοπτρίζουν υψηλές συγκεντρώσεις υδρατμών και αντιστρόφως.
Η διαφορά μεταξύ θερμοκρασίας αέρος και σημείου δρόσου, προσδιορίζει εάν η σχετική υγρασία είναι υψηλή ή χαμηλή. Όταν παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση τότε η σχετικη υγρασία είναι χαμηλη, όταν οι τιμές τους πλησιάζουν η μια την άλλη , τότε η σχετική υγρασία είναι υψηλή, και όταν ταυτίζονται ο αέρας είναι κορεσμένος και η σχετική υγρασία είναι μέγιστη, 100%.
Δρόσος και Παγετός:
Tις καθαρές και ήρεμες νύχτες ο αέρας που έρχεται σε επαφή με ψυχρές επιφάνειες της γής, ψύχεται μέχρι το σημείο δρόσου , και καθώς οι επιφάνειες (όπως φύλλα, γρασίδι,κλαδιά) ψύχονται κάτω απο αυτή την θερμοκρασία, οι υδρατμοί συμπυκνώνονται σχηματίζοντας σταγωνίδια νερού που λέγονται δρόσος. Εαν η θερμοκρασία ελλατωθεί κ άλλο, τότε η δροσιά παγώνει, σχηματίζοντας μικρές σταγώνες πάγου στην δρόσο.
Αυτές οι συνθήκες συνδιάζονται με ήρεμο καιρό και ψηλά βαρομετρικά συστήματα. Αντίθετα η απουσία δρόσου προαναγγέλει βροχές και καταιγίδες. Όταν όμως η θερμοκρασία πέσει κάτω απο το σημείο δρόσου, τότε οι υδρατμοίμετατρέπονται κατευθείαν σε πάγο(πάχνη)...
Δρόσος: [i]
Παγωμένη δρόσος:

Πάχνη:

Ομίχλη:
H ομίχλη είναι ουσιαστικά πάχνη που μετασχηματίζεται σε σύννεφο εκατομμυρίων αιωρούμενων σταγονιδίων κοντά στο έδαφος. Δημιουργείται με 2 τρόπους:
1) Με ψύξη, καθώς ο αέρας ψύχεται κάτω απο το σημείο δρόσου και
2) Με εξάτμιση και ανάμιξη, οι υδρατμοί προστίθενται στον αέρα με εξάτμιση και ο υγρός αέρας αναμιγνύεται με τον ξηρό αέρα.
Η ομίχλη που παράγεται απο την εκπεμπόμενη ενέργεια ψύξης της γής λέγεται ομίχλη λόγω ακτινοβολίας ή ομίχλη εδάφους, και συνήθως εμφανίζεται πάνω απο τις χερσαίες εκτάσεις, αργά το φθηνόπωρο και τον χειμώνα.
’λλος παράγον σχηματισμού ομίχλης είναι ο ελαφρός αέρας ταχύτητας μικρότερης των 5knots ( περίπου 8-10 χλμ/ώρα) , διότι τότε επιτρέπεται η άμεση επαφή του υγρού αέρα με το ψυχρό έδαφος και η μεταφορά θερμότητας γίνεται πιο γρήγορα, με αποτέλεσμα τα υψηλά βαρομετρικά πάνω απο μια περιοχή να μένουν στάσιμα και έτσι να σχηματίζεται ομίχλη.
Η ομίχλη ακτινοβολίας συνήθως καλείται και ομίχλη κοιλάδας, καθώς σχηματίζεται στη βάση κοιλάδων λόγω κίνησης του ψυχρού βαρή αέρα στην βάση της.
Ομίχλη κοιλάδας:

’λλος τύπος ομίχλης είναι η ομίχλη μέσω μετάδοσης θερμότητας, που σχηματίζεται κοντά στην επιφάνεια του νερού καθώς ο ζεστός υγρός αέρας του Ειρινικού Ωκεανού μεταφέρεται και αναμιγνύεται με τα ψυχρά παραλιακά νερά, και προυποθέτει την κίνηση του αέρα ώς άνεμου.
Ομίχλη μετάδοσης θερμότητας:
’λλος τύπος ομίχλης, είναι η ομίχλη τύπου ατμού, η οποία σχηματίζεται όταν ο ψυχρός αέρας μετακινείται πάνω απο ζεστό νερό. Καθώς το νερό εξατμίζεται αυξάνεται το σημείο πήξης και εφόσον η ανάμιξη με τον αέρα απο επάνω είναι ικανοποιητική, τότε ο αέρας γίνεται κορεσμένος , με αποτέλεσμα να ανυψώνεται μαζί με τους συμπυκνωμένους υδρατμούς ,υπο μορφής στήλης ατμού. Τέτοιου είδους ομίχλη παρατηρείται πάνω απο λίμνες το φθινόπωρο.
Ομίχλη ατμού:

Τύποι Bροχοπτώσεων:
Βροχή:
Aν και πολλοί άνθρωποι θεωρούν ως βροχή οποιαδήποτε μορφή νερού που πέφτει απο τα σύννεφα, για τους μετεωρολόγους, βροχλη θεωρείται όταν οι σταγόνες νερού έχουν διάμμετρο μεγαλύτερη η ίση απο 0.05mm. Εάν είναι μικρότερες λέγονται ψιχάλισμα. Εάν το μέγεθος είναι τόσο μικρό που προκαλείται γρήγορη εξάτμιση και μένουν οι σταγόνες μετέωρες στον αέρα, σαν κύματα σταγονιδίων, τότε λέγονται εξαερωμένοι υδρατμοί.
Όταν πέφτουν ξαφνικά σταγόνες με μεγάλη ένταση και για μικρό χρονικό διάστημα- εξ αιτιας καθοδικού ρεύματος αέρα- τότε λέγεται καταιονιστική (ντούζ) βροχή.
Τέλος αν η βροχή συνδιάζεται με αέριους διαλύτες όπως οξείδια του θείου ή του αζώτου , λέγεται όξινη βροχή.
Χιόνι:
Όταν οι παγοκρύσταλλοι που δημιουργούνται σε ένα σύννεφο, μεγεθύνονται, τότε πέφτουν με μεγαλύτερη ταχύτητα και εγκαταλείπουν το σύννεφο. Όταν προλάβουν να φθάσουν στην επιφάνεια του εδάφους πρίν λιώσουν, δημιουργείται το φαινόμενο του χιονιού.
Αν η θερμοκρασία του αέρα είναι πολύ χαμηλή (-8 με -10) τότε το χιόνι πέφτει με την μορφήμικρών παγοκρυστάλλων. Όταν η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη, οι παγοκρύσταλλοι ενώνονται μεταξύ τους, και σχηματίζουν νιφάδες.
Το χιόνο παρατείται σε όλα τα πλάτη. Απο τον ισημερινό μέχρι τους πόλους. Στις ισιμερινές περιοχές και στις τροπικές πέφτει μόνο στα ψηλά βουνά , ενώ στις εύκρατες περιοχές ,στην ψυχρή εποχή, φτάνει μέχρι τη θάλασσα. Απο το πλάτος των 40 μοιρών μέχρι τους πόλους, το χιόνι κατα τους ψυχρούς ιδιαίτερα μήνες ,πέφτει πυκνό σε όλα τα υψόμετρα.
Στις πολικές περιοχές σχηματίζει πυκνό στρώμα που σκεπάζει μεγάλες εκτάσεις.
Όταν σε μια περιοχή το χιόνι δε λιώνει ποτέ, τότε λέμε οτι στη περιοχή αυτή παρουσιάζεται το φαινόμενο των "αιώνιων χιόνων".
Παγοκρύσταλλοι:

Χαλάζι:
Το χαλάζι αποτελείται απο μικρές σφαιρικές μάζες πάγου με διάμετρο 15cm περίπου και με βάρος ακόμη και μεγαλύτερο απο 1 κιλό!
Το χαλάζι σχηματίζεται κυρίως μέσα στους σωρειτομελανίες στους οποίους όπως είναι γνωστό , παρατηρούνται ισχυρά ανοδικά και καθιδοκά ρεύματα.
Το χαλάζι παράγεται όταν κόκοι χιονιού , μεγάλες σταγόνες και κάθε είδους σωματίδια, αντιδρούν σαν μέσα συγκέντρωσης πολύ ψυχρών υγρών σταγονιδίων ,με τη διαδικασία της αναγνώρισης. Τότε σε συνδιασμό με τα ανοδικά ρεύματα αέρος με θερμοκρασίες λίγο μεγαλύτερες απο το σημείο πήξεως ,καθώς οι συγκεντρώσεις αυτές περνούν μέσα απο περιοχές διαφορετικής πυκνότητας και ποσότητας νερού, σχηματίζουν ένα στρώμα πάγου και αυξάνουν σε μέγεθος, μέχρι που λόγω βάρους πέφτουν στο έδαφος σαν χαλάζι.
Χαλάζι:

Χιονοχάλαζο:
To χιονοχάλαζο αποτελείται απο μικρά σφαιρίδια πάγου λευκού και μαλακού με διάμετρο 2-5mm. Παρατηρείται κατα την ψυχρή εποχή, όταν η θερμοκρασία είναι χαμηλή και μάλιστα πέφτει απο τους σωρειτομελανίες.
Χιονοχάλαζο:

Edited by: frozed2 "


πολυ καλη δουλεια...!!
"

Comment