.... Γι' αυτό και δίκαια, τα ίδια βουνά. που σήμερα. αλόγιστα καταστρέφουμε. υμνήθηκαν και
τραγουδήθηκαν από τους προγενέστερους μας. Αυτοί άφησαν, ευτυχώς παντού, στα βουνά, (δυστυχώς δεν ξέρω όμως για πόσα χρόνια ακόμα), τα σημάδια ενός πλούσιου και σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον πολιτισμού.
Γιοφύρια, οικοδομήματα μιάς σπάνιας και ευαίσθητης λαϊκής αρχιτεκτονικής, σπίτια φτιαγμένα με πελεκημένη πέτρα και σχιστόλιθο, στα χρώματα της γης και της φύσης, ξωκλήσια και μοναστήρια, που σήμερα καταρρέουν, μονοπάτια, χαραγμένα με ευαισθησία, μνημεία του λόγου και της τέχνης, λαϊκές φορεσιές και χοροί διαφορετικοί σε κάθε περιοχή, ήθη και έθιμα, γεμάτα σεβασμό και αγάπη για την φύση και τον άνθρωπο.
Ακόμα και το κουδούνι ενός προβάτου ήταv μιά σπουδαία τέχνη. Το ίδιο και το «αρμάτωμα» ενός κοπαδιού. Που πάει χάθηκε κι' αυτό, ίσως μαζύ με τον μεγάλο μάστορα - κουδουνοποιό, τον επονομαζόμενο ΛΙΣΤ (!), από τα Σάλωνα.
Η διαχείριση του ορεινού χώρου και της φύσης, από τους προγενέστερους μας, ίσως να έπρεπε σήμερα να γίνει μάθημα για όλους μας. Γιατί, αν μην τι άλλο, οι μεταγενέστεροι μας. για τους οποίους ποτέ δεν δεχθήκαμε την ύπαρξη δικαιωμάτων και των οποίων το μέλλον υποθηκεύουμε σήμερα με τις αποφάσεις μας και με τον τρόπο ζωής μας, θα κινδυνεύσουν να γνωρίσουν αυτόν τον πολιτισμό, μόνο μέσα από τα βιβλία... "
αυτά που λέει ο φίλος Κώστας Τσίπηρας στα βιβλία του "Στα Ελληνικά Βουνά" (εκδόσεις Λιβάνη) μας εκφράζουν απόλυτα και αγγίζουν και την δική μας ψυχή ....
"
Στα ελληνικά βουνά λοιπόν ...!
τις μέρες των γιορτών κάναμε τη γύρα σε μιά πανέμορφη, ξεχασμένη περιοχή, στις άκρες της πατρίδας μας ...
Γυρίσαμε όλο το Πωγώνι στην ΒΔ πλευρά της Ηπείρου, πάνω στην συνοριογραμμή, μέσα από (επίτηδες μόνο) δευτερεύοντες δρόμους και δασικούς ..... η παρέα "βουνίσια", γνωστή και δεμένη από ανάλογα ταξίδια ... τα αυτοκίνητα μας (τρία τετρακίνητα) καλά εξοπλισμένα για τον χειμώνα της Ηπείρου που δεν αστειεύεται ....
Φάγαμε κρύο και λάσπη και χιόνι και πάγο με την σέσουλα .... αλλά μας φιλέψανε και ωραίες πίτες, μας κεράσανε ωραία κρασιά και τσίπουρα, ζεσταθήκαμε σε ωραία τζάκια, μιλήσαμε με όσους έχουν απομείνει στα απόμερα χωριά, είπαμε χρόνια πολλά με τους φαντάρους στα φυλάκια (... "πόσες μείνανε σειρά;" " 41 και σήμερα" μου λέει ..... "ώπα" του λέω "σειρά απόλυσης;... και τι κάνεις ω ρε μαύρε δώ πάνου;" "άντε ντε" μου λέει .... "στο διοικητή και στους τσάτσους του στο τάγμα να πα να τα πεις ..."), είδαμε ωραίες εκκλησίες, γαλήνια μοναστήρια και περπατήσαμε σε ωραία μονοπάτια πάνω σε εκπληκτικά γεφύρια ..... τριγυρισμένοι από θεόρατα χιονισμένα βουνά ... ("Θεέ μου μ' έκτισες μέσα στα βουνά" που λέει κι ο ποιητής ....)
δείτε ανάκατες φωτογραφίες, με μιά παράκληση: ΠΑΤΕ φίλοι του φόρουμ, ΠΑΤΕ εκεί πάνου .... Ελλάδα και βουνά δεν είναι μόνο τα χιονοδρομικά μας .... Πάτε, οι Έλληνες εκεί σας έχουν ανάγκη και, πιστέψτε με, θα γυρίσετε πίσω διαφορετικοί Έλληνες ....
Νεάπολη Κοζάνης .... τα καλωσορίσματα ....!!!
Πεντάλοφος .... υψόμετρο 1060 μέτρα ...
διώροφα και τριώροφα πέτρινα !!!! σπίτια, αφημένα στην μοίρα τους ....
δείγμα εξαιρετικού πλούτου και ευημερίας στα χρόνια που κτίστηκαν .... 1900 - 1920
ρωτήσαμε από που είναι ο δασικός για το μοναστήρι ... μας είπαν ρωτήστε στο χωριό ... θα βρείτε κόσμο εκεί γιατί έχει "γουρουνοχαρά"....!!! έκανε τρομερό ψοφόκρυο εκείνη την μέρα ... περνώντας βρήκαμε αυτή την κατάσταση .... οι άνθρωποι δεν μας ξέρανε, δεν τους ξέραμε ... αλλά φιλόξενοι Μακεδόνες γαρ, μας αρχίσανε τα κεράσματα ... και δώστου τσίπουρα και ψητά .... γίναμε ντέφια .....
Νάστε καλά παιδιά ... Καλή Χρονιά !!!
αυτοί απέναντι μας σιωπηλοί, γλεντούσαν κι αυτοί ....
στο τέλος πήραμε το δρόμο για το έρμο το μοναστήρι ... μπας και μας συγχωρεθεί τίποτα ....
βρήκαμε νερό "...καθώς ξεπήδαγε από τους αιώνες ..." (Ελύτης), και ήπιαμε για να φύγει το τσίπουρο !!!
το ωραίο Δελβινάκι ... η βάση μας .....
μένουμε σε ένα εκπληκτικό Ηπειρώτικο αρχοντικό - ξενώνα.
Σας τον συστήνω θερμά. Λέγεται Παιώνια - από τα λουλούδια παιώνιες (www.paionia.gr)
Υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση με τους ξενώνες στην ορεινή Ελλάδα και πρέπει όλοι μας που πάμε στα βουνά να το διαφυλάξουμε το θέμα. Πάρα πολλοί άνθρωποι γύρισαν στον τόπο τους, αναπαλαίωσαν με βοήθεια από την πολιτεία παλιά σπίτια ή αρχοντικά ή νερόμυλους και τα έκαναν ξενώνες .... και έτσι ξεκίνησε εδώ και αρκετά χρόνια η ιστορία αυτή με τους ορεινούς ξενώνες ....
εμείς επί πολλά χρόνια τώρα, γυρνάμε την Ελλάδα και έχουμε μείνει σε μοναδικής ομορφιάς ξενώνες με σπάνια φιλοξενία ..... έχουμε γνωρίσει έτσι πολλούς καλούς ανθρώπους και τίμιους επιχειρηματίες .... που πονάνε τον τόπο τους και κοπιάζουν για το καλύτερο ... τώρα τελευταία στο κόλπο έχουν αρχίσει να μπαίνουν τα γνωστά ... λαμόγια, τα οποία κυττάνε να βγάλουν τα χοντρά λεφτα σε 2-3 σεζόν.... αποτέλεσμα: οι τιμές στις γιορτές ή στα τριήμερα 300% απάνω ... έτσι λοιπόν φέτος στα Ζαγόρια πχ, μιλάγαμε και για τιμές 280 ευρώ το βράδυ και βέβαια στο καθιστικό οι γνωστοί χοντροί τύποι με τις πουράκλες και οι ξανθιές με τις γούνες και τα ψιλοτάκουνα .....
αντιδράστε και διαμαρτυρηθείτε έντονα γιαυτό ... ΟΙ ΞΕΝΩΝΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ .... δεν θέλουμε οι τιμές να αρχίσουν να αποκλείουν κόσμο από τα βουνά μας ......
ωραία φιλοξενία, πλούσια τα ελέη και καλές τιμές λοιπόν στην Παιώνια .... σε ένα εκπληκτικής ομορφιάς Ηπειρώτικο αρχοντικό....
το Δελβινάκι που κάποτε ήταν πολύβουο τώρα έχει ερημώσει .... τα λίγα παιδιά που υπάρχουν ήρθαν για τα κάλαντα ....
και μας τάπαν ΟΛΑ ....
συναντάμε στο ραντεβού τον dipanou... ήρθε και μας βρήκε από Ηγουμενίτσα, επιστρέφοντας από .... 10ήμερο σκι στην Ελβετία με την παρέα του .... ως βασικό τεχνικό στέλεχος, θα αναλάβει τα ζόρια της οδήγησης στον πάγο της Ηπείρου αφού οδήγησε κοντά 2000 χιλ στους χιονισμένους δρόμους του Τυρόλου ....
η μέρα σήμερα είναι χαρά Θεού ... ωραίος κρύος βουνίσιος αέρας .... και ήλιος ....
είμαστε στην κοιλάδα της Κόνιτσας ... ο Αώος φιδοσέρνεται ... μόλις που έχει βγει από το φαράγγι του ....
πίσω στο βάθος η επιβλητική Νεμέρτσικα χιονισμένη ....
κάτω από το θαυμαστό γεφύρι της Κόνιτσας (το μεγαλύτερο μονότοξο στα Βαλκάνια !!!!!)...
το φτιάξανε, όπως όλα τα γεφύρια της Ηπείρου άξιοι τεχνίτες, πετράδες ....
στη μια του άκρη έχει καμπάνα που χτυπάει από μόνη της όταν έχει δυνατό αέρα, προειδοποιώντας τον διαβάτη να μην περάσει
αφού μπορεί να παρασυρθεί από τον αέρα ..... το γεφύρι είναι κοντά 20 μέτρα ψηλό .....
δείτε τα γεφύρια της Ηπείρου εδώ www.petrinagefiria.uoi.gr
παίρνουμε το μονοπάτι του φαραγγιού προς τ'απάνω ...
για να βγούμε στην Μονή Στομίου .... (φωτό Οκτωβρίου)
είμαστε ακριβώς κάτω από την Δρακόλιμνη της Γκαμήλας ...
το μονοπάτι από δώ για την Δρακόλιμνη είναι ό,τι πιο ανηφορικό έχουμε ανέβει στην ζωή μας ....
1 βήμα = 1 μέτρο υψομετρική διαφορά !!! ... (άλλο ένα ίδιο έχουμε περπατήσει στο Άγιον Όρος από την Σκήτη της Αγίας Άννας προς την Παναγιά ....)
από δω και πέρα η φύση είναι αδιάβατη ... εδώ είναι και ο βιότοπος της αρκούδας ...
η θέα και η φύση του φαραγγιού είναι συγκλονιστική ....
Edited by: panpanou "
τραγουδήθηκαν από τους προγενέστερους μας. Αυτοί άφησαν, ευτυχώς παντού, στα βουνά, (δυστυχώς δεν ξέρω όμως για πόσα χρόνια ακόμα), τα σημάδια ενός πλούσιου και σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον πολιτισμού.
Γιοφύρια, οικοδομήματα μιάς σπάνιας και ευαίσθητης λαϊκής αρχιτεκτονικής, σπίτια φτιαγμένα με πελεκημένη πέτρα και σχιστόλιθο, στα χρώματα της γης και της φύσης, ξωκλήσια και μοναστήρια, που σήμερα καταρρέουν, μονοπάτια, χαραγμένα με ευαισθησία, μνημεία του λόγου και της τέχνης, λαϊκές φορεσιές και χοροί διαφορετικοί σε κάθε περιοχή, ήθη και έθιμα, γεμάτα σεβασμό και αγάπη για την φύση και τον άνθρωπο.
Ακόμα και το κουδούνι ενός προβάτου ήταv μιά σπουδαία τέχνη. Το ίδιο και το «αρμάτωμα» ενός κοπαδιού. Που πάει χάθηκε κι' αυτό, ίσως μαζύ με τον μεγάλο μάστορα - κουδουνοποιό, τον επονομαζόμενο ΛΙΣΤ (!), από τα Σάλωνα.
Η διαχείριση του ορεινού χώρου και της φύσης, από τους προγενέστερους μας, ίσως να έπρεπε σήμερα να γίνει μάθημα για όλους μας. Γιατί, αν μην τι άλλο, οι μεταγενέστεροι μας. για τους οποίους ποτέ δεν δεχθήκαμε την ύπαρξη δικαιωμάτων και των οποίων το μέλλον υποθηκεύουμε σήμερα με τις αποφάσεις μας και με τον τρόπο ζωής μας, θα κινδυνεύσουν να γνωρίσουν αυτόν τον πολιτισμό, μόνο μέσα από τα βιβλία... "
αυτά που λέει ο φίλος Κώστας Τσίπηρας στα βιβλία του "Στα Ελληνικά Βουνά" (εκδόσεις Λιβάνη) μας εκφράζουν απόλυτα και αγγίζουν και την δική μας ψυχή ....
"
Στα ελληνικά βουνά λοιπόν ...!
τις μέρες των γιορτών κάναμε τη γύρα σε μιά πανέμορφη, ξεχασμένη περιοχή, στις άκρες της πατρίδας μας ...
Γυρίσαμε όλο το Πωγώνι στην ΒΔ πλευρά της Ηπείρου, πάνω στην συνοριογραμμή, μέσα από (επίτηδες μόνο) δευτερεύοντες δρόμους και δασικούς ..... η παρέα "βουνίσια", γνωστή και δεμένη από ανάλογα ταξίδια ... τα αυτοκίνητα μας (τρία τετρακίνητα) καλά εξοπλισμένα για τον χειμώνα της Ηπείρου που δεν αστειεύεται ....
Φάγαμε κρύο και λάσπη και χιόνι και πάγο με την σέσουλα .... αλλά μας φιλέψανε και ωραίες πίτες, μας κεράσανε ωραία κρασιά και τσίπουρα, ζεσταθήκαμε σε ωραία τζάκια, μιλήσαμε με όσους έχουν απομείνει στα απόμερα χωριά, είπαμε χρόνια πολλά με τους φαντάρους στα φυλάκια (... "πόσες μείνανε σειρά;" " 41 και σήμερα" μου λέει ..... "ώπα" του λέω "σειρά απόλυσης;... και τι κάνεις ω ρε μαύρε δώ πάνου;" "άντε ντε" μου λέει .... "στο διοικητή και στους τσάτσους του στο τάγμα να πα να τα πεις ..."), είδαμε ωραίες εκκλησίες, γαλήνια μοναστήρια και περπατήσαμε σε ωραία μονοπάτια πάνω σε εκπληκτικά γεφύρια ..... τριγυρισμένοι από θεόρατα χιονισμένα βουνά ... ("Θεέ μου μ' έκτισες μέσα στα βουνά" που λέει κι ο ποιητής ....)
δείτε ανάκατες φωτογραφίες, με μιά παράκληση: ΠΑΤΕ φίλοι του φόρουμ, ΠΑΤΕ εκεί πάνου .... Ελλάδα και βουνά δεν είναι μόνο τα χιονοδρομικά μας .... Πάτε, οι Έλληνες εκεί σας έχουν ανάγκη και, πιστέψτε με, θα γυρίσετε πίσω διαφορετικοί Έλληνες ....
Νεάπολη Κοζάνης .... τα καλωσορίσματα ....!!!
Πεντάλοφος .... υψόμετρο 1060 μέτρα ...
διώροφα και τριώροφα πέτρινα !!!! σπίτια, αφημένα στην μοίρα τους ....
δείγμα εξαιρετικού πλούτου και ευημερίας στα χρόνια που κτίστηκαν .... 1900 - 1920
ρωτήσαμε από που είναι ο δασικός για το μοναστήρι ... μας είπαν ρωτήστε στο χωριό ... θα βρείτε κόσμο εκεί γιατί έχει "γουρουνοχαρά"....!!! έκανε τρομερό ψοφόκρυο εκείνη την μέρα ... περνώντας βρήκαμε αυτή την κατάσταση .... οι άνθρωποι δεν μας ξέρανε, δεν τους ξέραμε ... αλλά φιλόξενοι Μακεδόνες γαρ, μας αρχίσανε τα κεράσματα ... και δώστου τσίπουρα και ψητά .... γίναμε ντέφια .....
Νάστε καλά παιδιά ... Καλή Χρονιά !!!
αυτοί απέναντι μας σιωπηλοί, γλεντούσαν κι αυτοί ....
στο τέλος πήραμε το δρόμο για το έρμο το μοναστήρι ... μπας και μας συγχωρεθεί τίποτα ....
βρήκαμε νερό "...καθώς ξεπήδαγε από τους αιώνες ..." (Ελύτης), και ήπιαμε για να φύγει το τσίπουρο !!!
το ωραίο Δελβινάκι ... η βάση μας .....
μένουμε σε ένα εκπληκτικό Ηπειρώτικο αρχοντικό - ξενώνα.
Σας τον συστήνω θερμά. Λέγεται Παιώνια - από τα λουλούδια παιώνιες (www.paionia.gr)
Υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση με τους ξενώνες στην ορεινή Ελλάδα και πρέπει όλοι μας που πάμε στα βουνά να το διαφυλάξουμε το θέμα. Πάρα πολλοί άνθρωποι γύρισαν στον τόπο τους, αναπαλαίωσαν με βοήθεια από την πολιτεία παλιά σπίτια ή αρχοντικά ή νερόμυλους και τα έκαναν ξενώνες .... και έτσι ξεκίνησε εδώ και αρκετά χρόνια η ιστορία αυτή με τους ορεινούς ξενώνες ....
εμείς επί πολλά χρόνια τώρα, γυρνάμε την Ελλάδα και έχουμε μείνει σε μοναδικής ομορφιάς ξενώνες με σπάνια φιλοξενία ..... έχουμε γνωρίσει έτσι πολλούς καλούς ανθρώπους και τίμιους επιχειρηματίες .... που πονάνε τον τόπο τους και κοπιάζουν για το καλύτερο ... τώρα τελευταία στο κόλπο έχουν αρχίσει να μπαίνουν τα γνωστά ... λαμόγια, τα οποία κυττάνε να βγάλουν τα χοντρά λεφτα σε 2-3 σεζόν.... αποτέλεσμα: οι τιμές στις γιορτές ή στα τριήμερα 300% απάνω ... έτσι λοιπόν φέτος στα Ζαγόρια πχ, μιλάγαμε και για τιμές 280 ευρώ το βράδυ και βέβαια στο καθιστικό οι γνωστοί χοντροί τύποι με τις πουράκλες και οι ξανθιές με τις γούνες και τα ψιλοτάκουνα .....
αντιδράστε και διαμαρτυρηθείτε έντονα γιαυτό ... ΟΙ ΞΕΝΩΝΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ .... δεν θέλουμε οι τιμές να αρχίσουν να αποκλείουν κόσμο από τα βουνά μας ......
ωραία φιλοξενία, πλούσια τα ελέη και καλές τιμές λοιπόν στην Παιώνια .... σε ένα εκπληκτικής ομορφιάς Ηπειρώτικο αρχοντικό....
το Δελβινάκι που κάποτε ήταν πολύβουο τώρα έχει ερημώσει .... τα λίγα παιδιά που υπάρχουν ήρθαν για τα κάλαντα ....
και μας τάπαν ΟΛΑ ....
συναντάμε στο ραντεβού τον dipanou... ήρθε και μας βρήκε από Ηγουμενίτσα, επιστρέφοντας από .... 10ήμερο σκι στην Ελβετία με την παρέα του .... ως βασικό τεχνικό στέλεχος, θα αναλάβει τα ζόρια της οδήγησης στον πάγο της Ηπείρου αφού οδήγησε κοντά 2000 χιλ στους χιονισμένους δρόμους του Τυρόλου ....
η μέρα σήμερα είναι χαρά Θεού ... ωραίος κρύος βουνίσιος αέρας .... και ήλιος ....
είμαστε στην κοιλάδα της Κόνιτσας ... ο Αώος φιδοσέρνεται ... μόλις που έχει βγει από το φαράγγι του ....
πίσω στο βάθος η επιβλητική Νεμέρτσικα χιονισμένη ....
κάτω από το θαυμαστό γεφύρι της Κόνιτσας (το μεγαλύτερο μονότοξο στα Βαλκάνια !!!!!)...
το φτιάξανε, όπως όλα τα γεφύρια της Ηπείρου άξιοι τεχνίτες, πετράδες ....
στη μια του άκρη έχει καμπάνα που χτυπάει από μόνη της όταν έχει δυνατό αέρα, προειδοποιώντας τον διαβάτη να μην περάσει
αφού μπορεί να παρασυρθεί από τον αέρα ..... το γεφύρι είναι κοντά 20 μέτρα ψηλό .....
δείτε τα γεφύρια της Ηπείρου εδώ www.petrinagefiria.uoi.gr
παίρνουμε το μονοπάτι του φαραγγιού προς τ'απάνω ...
για να βγούμε στην Μονή Στομίου .... (φωτό Οκτωβρίου)
είμαστε ακριβώς κάτω από την Δρακόλιμνη της Γκαμήλας ...
το μονοπάτι από δώ για την Δρακόλιμνη είναι ό,τι πιο ανηφορικό έχουμε ανέβει στην ζωή μας ....
1 βήμα = 1 μέτρο υψομετρική διαφορά !!! ... (άλλο ένα ίδιο έχουμε περπατήσει στο Άγιον Όρος από την Σκήτη της Αγίας Άννας προς την Παναγιά ....)
από δω και πέρα η φύση είναι αδιάβατη ... εδώ είναι και ο βιότοπος της αρκούδας ...
η θέα και η φύση του φαραγγιού είναι συγκλονιστική ....
Edited by: panpanou "

"
Comment