Tweet
(..αντιγράφω από το site του ΧΚΚ..)
Κάθε μεγάλο έργο κυοφορείται στον οραματιστή του και δημιουργό του. Τους δυο αυτούς τίτλους η ιστορία του Χιονοδρομικού μας Κέντρου απονέμει ανεπιφύλακτα στον Πάνο Πόλκα, που ως δήμαρχος υπηρέτησε τα Καλάβρυτα για περίπου μια εικοσαετία.
Η αγωνία για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής των Καλαβρύτων και τη συγκράτηση του πληθυσμού της ήταν το μόνιμο άγχος του Πάνου Πόλκα.
Κινήθηκε από το να αξιοποιήσει τα κοιτάσματα λιγνίτη, μέχρι του να εξασφαλίσει μία πτέρυγα της πολεμικής βιομηχανίας του Αιγίου ή τη λειτουργία κάποιας ανώτερης σχολής στα Καλάβρυτα. Ο λιγνίτης ήταν επικίνδυνο εγχείρημα για το περιβάλλον. Η πολεμική βιομηχανία ήταν ασύμφορη σε μια περιοχή που δε διέθετε ούτε υποτυπώδες οδικό δίκτυο. Η ανώτερη σχολή δε μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες του τόπου.
Η εναλλακτική λύση της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης άρχισε πλέον να τον προβληματίζει σοβαρά. Η Αράχωβα που διέθετε το χιονοδρομικό της κέντρο στάθηκε η πρόκληση. Ο Πάνος Πόλκας συνειδητοποίησε ότι έχει στη διάθεσή του τα Καλάβρυτα με το μοναδικό τους φυσικό κάλλος, τον καταπληκτικό Χελμό, μια σύγχρονη ιστορία, τον οδοντωτό και τόσα άλλα πλεονεκτήματα. Παρότι όλα αυτά τα στοιχεία υπόσχονταν μια τεράστια δυναμική ανάπτυξης παρέμεναν αναξιοποίητα. Μία περιοχή που ήταν προπολεμικά σημαντικό τουριστικό θέρετρο μαράζωνε αφημένη στην τύχη της.
Μέσα απ' αυτόν τον προβληματισμό του γεννήθηκε η ιδέα του Χιονοδρομικού Κέντρου. Εξάλλου ο Χελμός προσέλκυε από βασιλείς και διαδόχους μέχρι κοινούς θνητούς - λάτρεις της ορειβασίας και της χιονοδρομίας. Αυτό του προσέθετε μια επιπλέον σιγουριά και επιχειρηματολογία προκειμένου να εξωτερικεύσει την ιδέα του χωρίς να κινδυνεύσει να γίνει γραφικός.
Στην πορεία του, που δεν ήταν καθόλου εύκολη για ένα εγχείρημα δισεκατομμυρίων δραχμών, βρήκε ευτυχώς συνοδοιπόρους. Η τύχη φάνηκε να είναι με το μέρος του όταν ο τότε πανίσχυρος Αχαιός βουλευτής και υπουργός Μένιος Κουτσόγιωργας συμμερίστηκε την τρέλα" του και του έδωσε το πράσινο φως. Εδώ, σ΄ αυτή την ιστορική για την περιοχή μας συνάντηση, το χιονοδρομικό περνάει από τη θεωρητική σφαίρα στην υλοποίηση.
Ο Μένιος Κουτσόγιωργας, ναι μεν έγινε κοινωνός του οράματος, αλλά σίγουρα δε θα μπορούσε να διαθέσει τον προϋπολογισμό για ολόκληρη την Αχαΐα σε ένα και μόνο έργο. Στο στάδιο αυτό ανακαλύπτει κανείς ότι "η πίστη μετακινεί βουνά". Ο Πάνος Πόλκας γίνεται φορτικός μέχρι του σημείου να κάθεται στους διαδρόμους των γραφείων των αρμοδίων εικοσιτετράωρα ολόκληρα. Ακούστηκαν πολλές φορές υπουργοί να λένε "επιτέλους ας περάσει αυτός ο Πόλκας για να τον ξεφορτωθούμε". Δεν εγκατέλειπε αν δεν είχε ικανοποιηθεί το αίτημά του.
Μία επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη το 1980 και συγκεκριμένα στους δίδυμους πύργους που ήταν δημοτική επιχείρηση, του έδωσε την ιδέα για το φορέα διαχείρισης. Όταν αυτή η ιδέα ωρίμασε και θεσμοθετήθηκε στην Ελλάδα, άρπαξε την ευκαιρία και δημιούργησε την πρώτη δημοτική επιχείρηση στη χώρα για την εκμετάλλευση του Χιονοδρομικού Κέντρου, το οποίο λειτούργησε το 1988.
Το Χιονοδρομικό Κέντρο άλλαξε ριζικά την οικονομία όχι μόνον των Καλαβρύτων αλλά και της γύρω περιοχής. Νέες επιχειρήσεις και εγκαταστάσεις φιλοξενίας δημιουργούνται πλέον και σε απομακρυσμένα χωριά. Οι ακίνητες περιουσίες μετατράπηκαν από ξεροχώραφα σε περιζήτητα και πανάκριβα οικόπεδα. Τα ευεργετικά αποτελέσματα έχουν γίνει αισθητά μέχρι το Αίγιο και την Ακράτα. Δε θα ήταν υπερβολή να έλεγε κανείς ότι η δημιουργία του Χιονοδρομικού καθόρισε το αναπτυξιακό μέλλον του τόπου για τα επόμενα 50 χρόνια.
Ο Πάνος Πόλκας δικαιώθηκε. Στάθηκε τυχερός να δει, να χαρεί και να καμαρώσει από τα καρεκλάκια των αναβατήρων το έργο του. Το όραμά του υλοποιήθηκε, η επιμονή του απέδωσε. Φεύγοντας από τη ζωή παρέδωσε μια τεράστια παρακαταθήκη. Τα Καλάβρυτα αποτελούν πλέον το δεύτερο χειμερινό τουριστικό προορισμό της χώρας μετά την Αράχωβα.
(’ραγε, τι θα έκανα την ώρα που γράφω αυτό το topic αν δεν υπήρχε αυτός ο άνθρωπος???)
Edited by: dipanou "
Κάθε μεγάλο έργο κυοφορείται στον οραματιστή του και δημιουργό του. Τους δυο αυτούς τίτλους η ιστορία του Χιονοδρομικού μας Κέντρου απονέμει ανεπιφύλακτα στον Πάνο Πόλκα, που ως δήμαρχος υπηρέτησε τα Καλάβρυτα για περίπου μια εικοσαετία.
Η αγωνία για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής των Καλαβρύτων και τη συγκράτηση του πληθυσμού της ήταν το μόνιμο άγχος του Πάνου Πόλκα.
Κινήθηκε από το να αξιοποιήσει τα κοιτάσματα λιγνίτη, μέχρι του να εξασφαλίσει μία πτέρυγα της πολεμικής βιομηχανίας του Αιγίου ή τη λειτουργία κάποιας ανώτερης σχολής στα Καλάβρυτα. Ο λιγνίτης ήταν επικίνδυνο εγχείρημα για το περιβάλλον. Η πολεμική βιομηχανία ήταν ασύμφορη σε μια περιοχή που δε διέθετε ούτε υποτυπώδες οδικό δίκτυο. Η ανώτερη σχολή δε μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες του τόπου.
Η εναλλακτική λύση της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης άρχισε πλέον να τον προβληματίζει σοβαρά. Η Αράχωβα που διέθετε το χιονοδρομικό της κέντρο στάθηκε η πρόκληση. Ο Πάνος Πόλκας συνειδητοποίησε ότι έχει στη διάθεσή του τα Καλάβρυτα με το μοναδικό τους φυσικό κάλλος, τον καταπληκτικό Χελμό, μια σύγχρονη ιστορία, τον οδοντωτό και τόσα άλλα πλεονεκτήματα. Παρότι όλα αυτά τα στοιχεία υπόσχονταν μια τεράστια δυναμική ανάπτυξης παρέμεναν αναξιοποίητα. Μία περιοχή που ήταν προπολεμικά σημαντικό τουριστικό θέρετρο μαράζωνε αφημένη στην τύχη της.
Μέσα απ' αυτόν τον προβληματισμό του γεννήθηκε η ιδέα του Χιονοδρομικού Κέντρου. Εξάλλου ο Χελμός προσέλκυε από βασιλείς και διαδόχους μέχρι κοινούς θνητούς - λάτρεις της ορειβασίας και της χιονοδρομίας. Αυτό του προσέθετε μια επιπλέον σιγουριά και επιχειρηματολογία προκειμένου να εξωτερικεύσει την ιδέα του χωρίς να κινδυνεύσει να γίνει γραφικός.
Στην πορεία του, που δεν ήταν καθόλου εύκολη για ένα εγχείρημα δισεκατομμυρίων δραχμών, βρήκε ευτυχώς συνοδοιπόρους. Η τύχη φάνηκε να είναι με το μέρος του όταν ο τότε πανίσχυρος Αχαιός βουλευτής και υπουργός Μένιος Κουτσόγιωργας συμμερίστηκε την τρέλα" του και του έδωσε το πράσινο φως. Εδώ, σ΄ αυτή την ιστορική για την περιοχή μας συνάντηση, το χιονοδρομικό περνάει από τη θεωρητική σφαίρα στην υλοποίηση.
Ο Μένιος Κουτσόγιωργας, ναι μεν έγινε κοινωνός του οράματος, αλλά σίγουρα δε θα μπορούσε να διαθέσει τον προϋπολογισμό για ολόκληρη την Αχαΐα σε ένα και μόνο έργο. Στο στάδιο αυτό ανακαλύπτει κανείς ότι "η πίστη μετακινεί βουνά". Ο Πάνος Πόλκας γίνεται φορτικός μέχρι του σημείου να κάθεται στους διαδρόμους των γραφείων των αρμοδίων εικοσιτετράωρα ολόκληρα. Ακούστηκαν πολλές φορές υπουργοί να λένε "επιτέλους ας περάσει αυτός ο Πόλκας για να τον ξεφορτωθούμε". Δεν εγκατέλειπε αν δεν είχε ικανοποιηθεί το αίτημά του.
Μία επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη το 1980 και συγκεκριμένα στους δίδυμους πύργους που ήταν δημοτική επιχείρηση, του έδωσε την ιδέα για το φορέα διαχείρισης. Όταν αυτή η ιδέα ωρίμασε και θεσμοθετήθηκε στην Ελλάδα, άρπαξε την ευκαιρία και δημιούργησε την πρώτη δημοτική επιχείρηση στη χώρα για την εκμετάλλευση του Χιονοδρομικού Κέντρου, το οποίο λειτούργησε το 1988.
Το Χιονοδρομικό Κέντρο άλλαξε ριζικά την οικονομία όχι μόνον των Καλαβρύτων αλλά και της γύρω περιοχής. Νέες επιχειρήσεις και εγκαταστάσεις φιλοξενίας δημιουργούνται πλέον και σε απομακρυσμένα χωριά. Οι ακίνητες περιουσίες μετατράπηκαν από ξεροχώραφα σε περιζήτητα και πανάκριβα οικόπεδα. Τα ευεργετικά αποτελέσματα έχουν γίνει αισθητά μέχρι το Αίγιο και την Ακράτα. Δε θα ήταν υπερβολή να έλεγε κανείς ότι η δημιουργία του Χιονοδρομικού καθόρισε το αναπτυξιακό μέλλον του τόπου για τα επόμενα 50 χρόνια.
Ο Πάνος Πόλκας δικαιώθηκε. Στάθηκε τυχερός να δει, να χαρεί και να καμαρώσει από τα καρεκλάκια των αναβατήρων το έργο του. Το όραμά του υλοποιήθηκε, η επιμονή του απέδωσε. Φεύγοντας από τη ζωή παρέδωσε μια τεράστια παρακαταθήκη. Τα Καλάβρυτα αποτελούν πλέον το δεύτερο χειμερινό τουριστικό προορισμό της χώρας μετά την Αράχωβα.
(’ραγε, τι θα έκανα την ώρα που γράφω αυτό το topic αν δεν υπήρχε αυτός ο άνθρωπος???)
Edited by: dipanou "
Comment