Tweet
(Edit στις 06 Ιουλίου 2008:
φέρνω τα περσινά ποστς του Ολύμπου επάνω, και τα σπάω σε κομμάτια, αφού λόγω των πολλών φωτό δεν κατεβαίνανε ....
ευχαριστώ τους φίλους που ήθελαν να τα δουν για την επισήμανση ... πιστεύω τωρα να είναι ΟΚ !!!...)
Το ΠΣΚ 5-8 Ιουλίου κάναμε μια ωραία ανάβαση - διάσχιση στον Όλυμπο.
Δέος και η συγκίνηση στην θέα του πανέμορφου και αγαπημένου βουνού, βάλσαμο στις καρδιές μας (μαύρες από την
απόγνωση της καταστροφής στην Πάρνηθα).
<center> ... καλότυχα είναι τα βουνά
ποτέ τους δεν γεράζουν
το καλοκαίρι πράσινα
και το χειμώνα χιόνια ... "</center>
λέει το δημοτικό μας ....
έπονται φωτό
Πριόνια 1100μ όπου και η κατασκήνωση της ομάδας
τα πουλάκια μου μετράγανε τα άστρα το βράδυ και τους πήρε ο ύπνος
the old man στην σκηνή του ...
αρχή της ανάβασης στα Πριόνια με κατεύθυνση το καταφύγιο Α΄(Ζολώτας) στα 2100 μ
να κι ένας φλώμος πρωί πρωί
ο dipanou, η xpg και ο makalu χαρούμενοι και δροσεροί ...
η xpg και ο makalu
ανηφορίζουμε μέσα στο πανέμορφο δάσος με τα ρόμπολα, τα πεύκα του Ολύμπου
που φτάνουν παλεύοντας μέχρι τα 2200 μ ...
ο ρυθμός μας γίνεται πια πιο αργός, ο βηματισμός πιο χαλαρός, το μυαλό αδειάζει από σκέψεις,
η προσοχή μας στρέφεται στο βουνό, γινόμαστε σιγά σιγά ένα κομμάτι του,
ακουμπάμε στα βράχια του και στους κορμούς του, ξαποσταίνουμε, αφουγκραζόμαστε,
ΑΚΟΥΜΕ πια και ΒΛΕΠΟΥΜΕ ....
σιγά σιγά πρωταντικρίζουμε τις ψηλές κορφές
τα μονοπάτια δεν είναι παντοτινά (όπως και τίποτα στην φύση ...)
επισκευή του μονοπατιού από τον τεχνίτη ....
... που έχει αφήσει το "ζωντανό" (το μλαρ) παραπέρα ....
αριστερά μας ο Καλόγερος και η σαφέστατη γραμμή του δασοόριου, εκεί που γίνεται η μεγάλη μάχη της επιβίωσης του ρόμπολου ...
ξεκούραση στην σκιά και φωτογραφίες των ωραίων λουλουδιών του Όλυμπου ...
Ορχιδέες palustris
Βιόλες του Ολύμπου
και η ... τακτική συγκοινωνία Ολύμπου
έχουμε ψηλώσει αρκετά πια, κάτω μας φαίνονται οι κόκκινες στέγες του Λιτοχώρου και παραπέρα
η θάλασσα, το Αιγαίο, απέναντι η Χαλκιδική και με λίγη φαντασία ο ’θως δεξιά στο βάθος ...
κορμός ρόμπολου με εμφανή τα (ανόητα) σημάδια του ανθρώπινου εγωισμού (εννοώ τις χαρακιές στο δέντρο)
και νάμαστε στο μπαλκόνι του ιστορικότερου καταφυγίου στη Ελλάδα, του καταφυγίου Α΄Ολύμπου.
Διαχειριστής και ψυχή του, ο οδηγός του Ολύμπου Κώστας Ζολώτας, εβδομηντάρης πια, μυθική φιγούρα στην κοινότητα
των βουνών, άνθρωπος σεβαστός από όλους ...
ένα εξαιρετικό καταφύγιο, με πρωτόγνωρες ανέσεις για τα δεδομένα των ελληνικών καταφυγίων και ...σιδηρά
πειθαρχία (α λα Ζολώτα !!!)- φώτα off στις 10 και ξύπνημα στις 5.30, διότι οι δουλειές γίνονται το πρωί, όχι το μεσημέρι ...!!!!
η xpg μόλις έφτασε στο καταφύγιο, ξεκουράζεται περιχαρής ...
ο panpanou φωτογραφημένος από το καταφύγιο ανεβαίνει αργά και σταθερά ... (the older I get... the faster they
are !!!!....)
η ομάδα ξεκουράζεται ....
η θέα από το μπαλκόνι προς το Αιγαίο
... το στέγνωμα των ρούχων ...
ο dipanou και ο fotski στήνουν την σκηνή τους, ο monte φωτογραφίζει και ο makalu ετοιμάζει την προσωπική του σκηνή ....
με το δειλινό η θέα από το μπαλκόνι γίνεται καταπληκτική ...
...αλλά αρχίζει και η ώρα του παιδιού ...!!!
dipanou: "... όχι δεν κοιμόμουνα ρε, τα μάτια μου είχα κλείσει .."
xpg: " ... ωραίο μαξιλάρι ο dipanou ..."
xpg: "... δεν έχω και γ@@@ τα πόδια; ..."
"... και μεις έχουμε ωραία πόδια ρε Ξένια ..."
fotski και xpg και makalu σε ζεστές απογευματινές σοκολάτες ...
τα τιμητικά διπλώματα στον Κώστα Ζολώτα ...
δειλινό στο καταφύγιο
εδώ η παρέα εκφέρει άποψη για το που πρέπει να γίνει χιονοδρομικό στον Όλυμπο ....
(dipanou-xpg-monte-makalu-fotski)
o makalu μάλιστα υποστήριζε με πάθος ότι πρέπει να μπει lift στον Μύτικα ...
ύπνος στο καταφύγιο και ανατολή μιας λαμπρής μέρας ...
ο Δίας μάλλον μας συμπάθησε ... ήμασταν οι μοναδικοί Έλληνες στην περιοχή αυτή αυτό το σαββατοκύριακο .... (που είναι
οι άλλοι ;;
ο ’θως στο βάθος ...
πρωινό για όλους τους αγουροξυπνημένους ....
πάμε, οι ψηλές κορφές μας περιμένουν ...
ξεκινάμε για ψηλά
το καταφύγιο από το μονοπάτι ψηλότερα ...
Σταυροιτιές - είμαστε στα 2300 στο "δασοόριο" και αντικρύζουμε τον Καλόγερο ...
(η συνέχεια παρακάτω .....) Edited by: panpanou "
φέρνω τα περσινά ποστς του Ολύμπου επάνω, και τα σπάω σε κομμάτια, αφού λόγω των πολλών φωτό δεν κατεβαίνανε ....
ευχαριστώ τους φίλους που ήθελαν να τα δουν για την επισήμανση ... πιστεύω τωρα να είναι ΟΚ !!!...)
Το ΠΣΚ 5-8 Ιουλίου κάναμε μια ωραία ανάβαση - διάσχιση στον Όλυμπο.
Δέος και η συγκίνηση στην θέα του πανέμορφου και αγαπημένου βουνού, βάλσαμο στις καρδιές μας (μαύρες από την
απόγνωση της καταστροφής στην Πάρνηθα).
<center> ... καλότυχα είναι τα βουνά
ποτέ τους δεν γεράζουν
το καλοκαίρι πράσινα
και το χειμώνα χιόνια ... "</center>
λέει το δημοτικό μας ....
έπονται φωτό
Πριόνια 1100μ όπου και η κατασκήνωση της ομάδας
τα πουλάκια μου μετράγανε τα άστρα το βράδυ και τους πήρε ο ύπνος
the old man στην σκηνή του ...
αρχή της ανάβασης στα Πριόνια με κατεύθυνση το καταφύγιο Α΄(Ζολώτας) στα 2100 μ
να κι ένας φλώμος πρωί πρωί
ο dipanou, η xpg και ο makalu χαρούμενοι και δροσεροί ...
η xpg και ο makalu
ανηφορίζουμε μέσα στο πανέμορφο δάσος με τα ρόμπολα, τα πεύκα του Ολύμπου
που φτάνουν παλεύοντας μέχρι τα 2200 μ ...
ο ρυθμός μας γίνεται πια πιο αργός, ο βηματισμός πιο χαλαρός, το μυαλό αδειάζει από σκέψεις,
η προσοχή μας στρέφεται στο βουνό, γινόμαστε σιγά σιγά ένα κομμάτι του,
ακουμπάμε στα βράχια του και στους κορμούς του, ξαποσταίνουμε, αφουγκραζόμαστε,
ΑΚΟΥΜΕ πια και ΒΛΕΠΟΥΜΕ ....
σιγά σιγά πρωταντικρίζουμε τις ψηλές κορφές
τα μονοπάτια δεν είναι παντοτινά (όπως και τίποτα στην φύση ...)
επισκευή του μονοπατιού από τον τεχνίτη ....
... που έχει αφήσει το "ζωντανό" (το μλαρ) παραπέρα ....
αριστερά μας ο Καλόγερος και η σαφέστατη γραμμή του δασοόριου, εκεί που γίνεται η μεγάλη μάχη της επιβίωσης του ρόμπολου ...
ξεκούραση στην σκιά και φωτογραφίες των ωραίων λουλουδιών του Όλυμπου ...
Ορχιδέες palustris
Βιόλες του Ολύμπου
και η ... τακτική συγκοινωνία Ολύμπου
έχουμε ψηλώσει αρκετά πια, κάτω μας φαίνονται οι κόκκινες στέγες του Λιτοχώρου και παραπέρα
η θάλασσα, το Αιγαίο, απέναντι η Χαλκιδική και με λίγη φαντασία ο ’θως δεξιά στο βάθος ...
κορμός ρόμπολου με εμφανή τα (ανόητα) σημάδια του ανθρώπινου εγωισμού (εννοώ τις χαρακιές στο δέντρο)
και νάμαστε στο μπαλκόνι του ιστορικότερου καταφυγίου στη Ελλάδα, του καταφυγίου Α΄Ολύμπου.
Διαχειριστής και ψυχή του, ο οδηγός του Ολύμπου Κώστας Ζολώτας, εβδομηντάρης πια, μυθική φιγούρα στην κοινότητα
των βουνών, άνθρωπος σεβαστός από όλους ...
ένα εξαιρετικό καταφύγιο, με πρωτόγνωρες ανέσεις για τα δεδομένα των ελληνικών καταφυγίων και ...σιδηρά
πειθαρχία (α λα Ζολώτα !!!)- φώτα off στις 10 και ξύπνημα στις 5.30, διότι οι δουλειές γίνονται το πρωί, όχι το μεσημέρι ...!!!!
η xpg μόλις έφτασε στο καταφύγιο, ξεκουράζεται περιχαρής ...
ο panpanou φωτογραφημένος από το καταφύγιο ανεβαίνει αργά και σταθερά ...
(the older I get... the faster they are !!!!....)
η ομάδα ξεκουράζεται ....
η θέα από το μπαλκόνι προς το Αιγαίο
... το στέγνωμα των ρούχων ...
ο dipanou και ο fotski στήνουν την σκηνή τους, ο monte φωτογραφίζει και ο makalu ετοιμάζει την προσωπική του σκηνή ....
με το δειλινό η θέα από το μπαλκόνι γίνεται καταπληκτική ...
...αλλά αρχίζει και η ώρα του παιδιού ...!!!
dipanou: "... όχι δεν κοιμόμουνα ρε, τα μάτια μου είχα κλείσει .."
xpg: " ... ωραίο μαξιλάρι ο dipanou ..."
xpg: "... δεν έχω και γ@@@ τα πόδια; ..."
"... και μεις έχουμε ωραία πόδια ρε Ξένια ..."
fotski και xpg και makalu σε ζεστές απογευματινές σοκολάτες ...
τα τιμητικά διπλώματα στον Κώστα Ζολώτα ...
δειλινό στο καταφύγιο
εδώ η παρέα εκφέρει άποψη για το που πρέπει να γίνει χιονοδρομικό στον Όλυμπο ....
(dipanou-xpg-monte-makalu-fotski)
o makalu μάλιστα υποστήριζε με πάθος ότι πρέπει να μπει lift στον Μύτικα ...
ύπνος στο καταφύγιο και ανατολή μιας λαμπρής μέρας ...
ο Δίας μάλλον μας συμπάθησε ... ήμασταν οι μοναδικοί Έλληνες στην περιοχή αυτή αυτό το σαββατοκύριακο .... (που είναι
οι άλλοι ;;
ο ’θως στο βάθος ...
πρωινό για όλους τους αγουροξυπνημένους ....
πάμε, οι ψηλές κορφές μας περιμένουν ...
ξεκινάμε για ψηλά
το καταφύγιο από το μονοπάτι ψηλότερα ...
Σταυροιτιές - είμαστε στα 2300 στο "δασοόριο" και αντικρύζουμε τον Καλόγερο ...
(η συνέχεια παρακάτω .....) Edited by: panpanou "
Comment