Ανακοίνωση

Collapse
No announcement yet.

Απόψεις

Collapse
X
  • Φίλτρα
  • Ώρα
  • Show
Clear All
new posts

  • #46
    Η κρυφή γοητεία της διαλεκτικής ή μαθήματα παραποίησης της αληθείας

    Απόστολος Δοξιάδης

    Σε μια δήλωση της Tασίας Χριστοδουλοπούλου πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου είχα διαβάσει τη φράση «ο ΣΥΡΙΖΑ δε μπορεί διαλεκτικά, φιλοσοφικά, πολιτικά να γίνει μνημονιακό κόμμα μέσα σε μία ημέρα επειδή υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο.»

    Mου ξύπνησε μια γλυκόπικρη μνήμη της νεότητάς μου (η φράση, όχι η Τασία Χριστοδουλοπούλου) όταν στα χρόνια της δικτατορίας είχα περάσει κι εγώ από την Αριστερά, κάνοντάς με ταυτόχρονα να αναρωτηθώ: πόσοι άνθρωποι χωρίς την εμπειρία μιας τέτοιας ένταξης καταλαβαίνουν σήμερα τη σημασία της λέξης «διαλεκτικά» στη συγκεκριμένη δήλωση; Κι ακόμη περισσότερο: πόσοι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν αυτή τη σημασία μπορούν να εμβαθύνουν στο τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα στο συλλογικό νου του Σύριζα;

    Στην τελευταία ερώτηση θα απαντούσα: λίγοι, πολλοί λίγοι. Γιατί η κατανόηση της λέξης «διαλεκτικά», σε ένα τέτοιο πλαίσιο, είναι κλειδί στην εννόηση ενός ολόκληρου διανοητικού κόσμου, ενός συνολικού σύστηματος γνωσιακών μηχανισμών που κυριαρχεί στο νου των κυβερνώντων μας, του καθενός ξεχωριστά αλλά και αυτού που είναι της μόδας να ονομάζεται “συλλογικότητα”.

    Όποιος δεν ξέρει το νόημα της λέξης “διαλεκτικά” σε αυτό το πλαίσιο, το βάρος και τις σημασίες που κουβαλάει, δεν έχει τα διανοητικά εργαλεία για να καταλάβει σε βάθος το πως ακριβώς σκέφτονται στο Σύριζα—είναι σα να κοιτά μικρο-οργανισμούς με μεγεθυντικό φακό αντί για μικροσκόπιο, ή τα αστέρια με κυάλια αντί για τηλεσκόπιο.

    Για το λόγο αυτό, οι περισσότερες αναλύσεις που προσπαθούν να μπουν στις ενδόμυχες σκέψεις των κυβερνώντων, και από εκεί να διαβάσουν τα κίνητρά τους, μας μιλούν για δυο εναλλακτικές: ή α) ότι είναι οι απόλυτα κυνικοί αρριβίστες, ικανοί να υπογράψουν τα πάντα και να κάνουν όλους τους συμβιβασμούς για να μείνουν στην εξουσία, πλήρως ασυνείδητοι και αναίσθητοι, ή β) είναι υποκριτές που έχουν ένα σκοτεινό και καταχθόνιο σχέδιο, σοφά μελετημένο, βάσει του οποίου προχωρούν βήμα-βήμα προς τη μετατροπή της κοινωνίας μας σε κομμουνιστική. Ξεφεύγει όμως ένα τρίτο ενδεχόμενο, που έχει το πλεονέκτημα ότι είναι κοντύτερα στον τρόπο που έχουν μάθει να σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι εξ απαλών πολιτικών ονύχων, εκπαιδευμένοι καθώς είναι και στη θεωρία (λιγότερο όμως, γιατί θέλει διάβασμα) αλλά και περισσότερο στην πράξη (συμπεριλαμβανομένης και της καφενειακής) αυτού που οι ίδιοι αποκαλούν μαρξιστική-λενινιστική σκέψη. Για να καταλάβουμε το τρίτο αυτό ενδεχόμενο, που έχει μέσα του κομμάτια και από τα δύο πρώτα, χρειάζεται η ειδικότερη γνώση, γνώση στην οποία κυριαρχεί η ειδική σημασία της λέξης “διαλεκτικά”. Αυτή είναι ακριβώς η σημασία με την όποια τη χρησιμοποιεί στο παραπάνω απόφθεγμα η τέως υπουργός που έγινε διάσημη στο πανελλήνιο όταν μας είπε ότι οι πολιτικοί πρόσφυγες και οι μετανάστες «λιάζονται». Και αυτή η σοφία της άλλωστε, όπως θα δούμε, ίσως να ήταν μια κατά κάποιο τρόπο διαλεκτική ερμηνεία του φαινομένου.

    Τονίζω πριν συνεχίσω ότι η σημασία της λέξης «διαλεκτική» σε όσα ακολουθούν είναι ειδική. Όσοι έχετε απαντήσει τη λέξη στον Αριστοτέλη ή τους στωϊκούς, στην ιστορία της φιλοσοφίας, στο Χέγκελ ή στον Κώστα Αξελό, ξεχάστε όσα μάθατε. Σε αυτά που ξέρετε η διαλεκτική μπορεί να είναι συνώνυμο της λογικής, μπορεί να είναι μέθοδος για την αναζήτηση της αλήθειας μέσω της συζήτησης, μπορεί να είναι ένα σχήμα δυναμικής εξέλιξης των φαινομένων ή της σκέψης, που προχωράει από τη θέση, στην αντίθεση, στη σύνθεση. Αυτά στην κομμουνιστική έννοια της διαλεκτικής δεν ισχύουν, όπως δεν ισχύουν και σε περιπτώσεις που υιοθετείται ο όρος σε εκδοχές της μετακομμουνιστικής αριστεράς. Η χρήση αυτή της λέξης ξεκινά από τα γραπτά του Μαρξ, και τη διαλεκτική ως μέρος του συστήματος που ονομάζει «διαλεκτικό υλισμό». Εδώ βρίσκουμε τα πρώτα παραδείγματα της εφαρμογής της παράξενης εκδοχής της που διατηρούν, όμως, σε σύγκριση με όσα ακολούθησαν, ακόμη κάποια επαφή με την κλασσική αντίληψη της λογικής. Αυτή σβήνει εντελώς όταν η διαλεκτική αυτού του τύπου τελειοποιείται (που λέει ο λόγος) μέσα από τη χρήση της από τον Λένιν, τους μπολσεβίκους του και, κατά δική τους διδασκαλία, τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης στις πρώτες δεκαετίες της ζωής τους. Ήδη, στη δεκαετία του 1920, η διαλεκτική για την οποία μιλάμε έχει πάρει την τελειωτική μορφή της.

    η συνέχεια εδώ:http://www.protothema.gr/blogs/blogg...is-alitheias-/

    Σχολιασμός


    • #47
      Μια ιδιωτική επιστολή του 1987

      ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

      «Εν μέρει για να εξακριβώσω μια εποχή, / εν μέρει και την ώρα να περάσω, / την νύχτα χθες πήρα μια συλλογή / επιγραφών των Πτολεμαίων να διαβάσω». Και δεν φαντάζεστε τι έπεσε από μέσα καθώς τη φυλλομετρούσα! Μια προσωπική επιστολή του Ανδρέα Παπανδρέου. Εννοώ το πρωτότυπο: τρεις σελίδες άψογα δακτυλογραφημένες, σε χαρτί ανώτερης ποιότητας που έχει αντέξει θαυμάσια στα τριάντα ένα χρόνια που πέρασαν από τότε που γράφτηκε. Μια απειροελάχιστη ψηφίδα της Ιστορίας. Υποθέτω ότι θα τη δακτυλογράφησε η Αγγέλα Κοκόλα (μακαρίτισσα πλέον), όμως αναγνωρίζεις αμέσως τη φωνή του Ανδρέα Παπανδρέου στο κείμενο: του σοβαρού Παπανδρέου, του καθηγητή· όχι του δημαγωγού. Εχει βεβαίως και την υπογραφή του στο τέλος.

      Η επιστολή είναι του Φεβρουαρίου του 1987 και απευθύνεται στον Ευάγγελο Αβέρωφ. Τότε ο Αβέρωφ ήταν ένας ένδοξος συνταξιούχος της πολιτικής, δεν είχε θεσμικό ρόλο. Ωστόσο, με τη χαρακτηριστική αντίληψή του, συνέχιζε μέσω ενός δικτύου επαφών να παρακολουθεί τις εξελίξεις. Ενα μήνα, λοιπόν, πριν από την περίφημη κρίση του Μαρτίου 1987, ο Αβέρωφ γράφει απευθείας στον τότε πρωθυπουργό τις εκτιμήσεις και τις ανησυχίες του για τη διαφαινόμενη κρίση στα ελληνοτουρκικά. Δεν έχω δει την αρχική επιστολή Αβέρωφ· όμως η απάντηση του Παπανδρέου είναι εντυπωσιακή – αν την κρίνουμε με τα σημερινά μέτρα τουλάχιστον.

      η συνέχεια εδώ:http://www.kathimerini.gr/955474/opi...stolh-toy-1987

      Σχολιασμός


      • #48
        Αρχική Δημοσίευση από gakhun Εμφάνιση μηνυμάτων
        Μια ιδιωτική επιστολή του 1987

        ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

        «Εν μέρει για να εξακριβώσω μια εποχή, / εν μέρει και την ώρα να περάσω, / την νύχτα χθες πήρα μια συλλογή / επιγραφών των Πτολεμαίων να διαβάσω». Και δεν φαντάζεστε τι έπεσε από μέσα καθώς τη φυλλομετρούσα! Μια προσωπική επιστολή του Ανδρέα Παπανδρέου. Εννοώ το πρωτότυπο: τρεις σελίδες άψογα δακτυλογραφημένες, σε χαρτί ανώτερης ποιότητας που έχει αντέξει θαυμάσια στα τριάντα ένα χρόνια που πέρασαν από τότε που γράφτηκε. Μια απειροελάχιστη ψηφίδα της Ιστορίας. Υποθέτω ότι θα τη δακτυλογράφησε η Αγγέλα Κοκόλα (μακαρίτισσα πλέον), όμως αναγνωρίζεις αμέσως τη φωνή του Ανδρέα Παπανδρέου στο κείμενο: του σοβαρού Παπανδρέου, του καθηγητή· όχι του δημαγωγού. Εχει βεβαίως και την υπογραφή του στο τέλος.

        Η επιστολή είναι του Φεβρουαρίου του 1987 και απευθύνεται στον Ευάγγελο Αβέρωφ. Τότε ο Αβέρωφ ήταν ένας ένδοξος συνταξιούχος της πολιτικής, δεν είχε θεσμικό ρόλο. Ωστόσο, με τη χαρακτηριστική αντίληψή του, συνέχιζε μέσω ενός δικτύου επαφών να παρακολουθεί τις εξελίξεις. Ενα μήνα, λοιπόν, πριν από την περίφημη κρίση του Μαρτίου 1987, ο Αβέρωφ γράφει απευθείας στον τότε πρωθυπουργό τις εκτιμήσεις και τις ανησυχίες του για τη διαφαινόμενη κρίση στα ελληνοτουρκικά. Δεν έχω δει την αρχική επιστολή Αβέρωφ· όμως η απάντηση του Παπανδρέου είναι εντυπωσιακή – αν την κρίνουμε με τα σημερινά μέτρα τουλάχιστον.

        η συνέχεια εδώ:http://www.kathimerini.gr/955474/opi...stolh-toy-1987

        εξαιρετική ανάρτηση κε gakhun.

        Θλιβερές οι συγκρίσεις του τότε με το τώρα. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένας λαϊκιστής αλλά ένας μορφωμένος αστός. Στον "λαό" απευθυνόταν εσκε΄μμένα σαν δημαγωγός απευθυνόμενος στο χαμηλό επίπεδο πολιτών, τις μεγάλες μάζες, που ήταν το target group του. Στον πολιτικό του λόγο με αντιπάλους και στην εξωτερική πολιτική είχε άλλο επίπεδο.

        Ο Τσίπρας είναι εντελώς αμόρφωτος. Και οι σημερινές μάζες που τον ακούν και ακόμα τον ψηφίζουν ταυτίζονται μαζί του.

        Ο Τσίπρας είναι ένα κακέκτυπο Ανδρέα. Συμβατό με την απόλυτη σημερινή παρακμή μεγάλου μέρους, του μεγαλύτερου, της κοινωνίας (βλέπε 62% του "δημοψηφίσματος")

        Σχολιασμός


        • #49
          Αρχική Δημοσίευση από yakutia Εμφάνιση μηνυμάτων
          Συμβατό με την απόλυτη σημερινή παρακμή μεγάλου μέρους, του μεγαλύτερου, της κοινωνίας (βλέπε 62% του "δημοψηφίσματος")
          Οχι φιλε μου.
          Κανεις εσκεμμενα, λαθος διαπιστωση.

          Η παρακμη της κοινωνιας, εντοπιζεται στις ανευθηνες και λοβοτομημενες μειοψηφιες του 15-20% του εκλ. σωματος, οι οποιες ψηφιζουν και εγκαθιδρυουν ολες τις ολεθριες κυβερνησεις των τελευταιων ετων.

          Σχολιασμός


          • #50
            Πράγματα που μάθαμε για τον ΣΥΡΙΖΑ

            ΣΤΑΘΗΣ Ν. ΚΑΛΥΒΑΣ*

            Π​​ίσω στο 2014, καθώς διαφαινόταν η πιθανότητα ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, ένα ερώτημα μονοπωλούσε τις συζητήσεις: τι πραγματικά είναι και τι θα κάνει αυτό το κόμμα όταν βρεθεί στην εξουσία και με τι συνέπειες; Τρία χρόνια μετά, γνωρίζουμε τις απαντήσεις. Τις συμπυκνώνω σε έξι.

            η συνέχεια εδώ:http://www.kathimerini.gr/957990/opi...gia-ton-syriza

            Σχολιασμός


            • #51
              ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
              Ο καπετάν Ερμής και ο Κ. Μπακογιάννης

              http://www.kathimerini.gr/958796/opi...k-mpakogiannhs

              Σχολιασμός


              • #52
                Ο ιστορικός συμβιβασμός του ΣΥΡΙΖΑ και τα ατελέσφορα μέτωπα

                ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ*

                http://www.kathimerini.gr/960398/opi...lesfora-metwpa

                και

                Ποια μύγα τσίμπησε τον Μαραντζίδη


                ΣΟΦΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΑ

                Ένας από τους καλύτερους ιστορικούς της νέας γενιάς, ο Νίκος Μαραντζίδης, γνωστός και από τις δημοσκοπήσεις του στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, σόκαρε.

                Πηγή: Ποια μύγα τσίμπησε τον Μαραντζίδη | iefimerida.gr

                Σχολιασμός


                • #53
                  Ο αναμάρτητος πρώτος το μωρό βαλέτω

                  Του Θανάση Χειμωνά.

                  Η δολοφονία του νεογέννητου βρέφους από την ίδια της τη μάνα στην Νέα Σμύρνη υπήρξε ένα ακόμη αδιανόητο και αποτρόπαιο έγκλημα το οποίο ήρθε να προστεθεί σε μια ατελείωτη αλυσίδα αντίστοιχων πράξεων που συγκλονίζουν τα τελευταία χρόνια τη χώρα μας. Παιδοκτονίες, πατροκτονίες, «οικογενειακές τραγωδίες», βιασμοί μετά φόνων.

                  Ο αναμάρτητος πρώτος το μωρό βαλέτω

                  Ποιος ο λόγος αυτής της εντυπωσιακής αύξησης ενός τέτοιου τύπου εγκληματικότητας; Πριν τρία χρόνια κάποιοι θα την απέδιδαν στα μνημόνια. Σήμερα, οι «άλλοι» τα ρίχνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τόσκα. Σαχλαμάρες φυσικά… Σημεία των καιρών; Απλή συγκυρία; Ίσως ο ιστορικός του μέλλοντος που θα έχει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα να αποφανθεί.

                  Το έγκλημα της «22χρονης» (όπως περιγράφεται στα μίντια) προκάλεσε, όπως αναμενόταν, ποικίλες αντιδράσεις. Κάποιες από αυτές αναμενόμενες: Ο, διψασμένος για αίμα, νεοελληνικός όχλος φρόντισε να λιντσάρει λεκτικά την παιδοκτόνο, απαιτώντας την επαναφορά της θανατικής ποινής και περιγράφοντας με γλαφυρότητα και φαντασία τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να εφαρμοστεί πάνω στην φόνισσα. Θλιβερό μεν, συνηθισμένο φαινόμενο δε.

                  Αυτό όμως που προσωπικά με σόκαρε ήταν πως στην συγκεκριμένη περίπτωση παρατηρήθηκε και ακριβώς το αντίθετο: Η δολοφόνος αντιμετωπίστηκε από ένα διακριτό κομμάτι της κοινής γνώμης με τσάι και συμπάθεια. Ως ένα θύμα των συνθηκών και των καταστάσεων. Ως μια αδύναμη κοπέλα την οποία οφείλουμε να στηρίξουμε. Σύμφωνα με τους φαν της (ω ναι!) η ευθύνη για το γεγονός πως η 22χρονη σβούριξε το παιδί της από το παράθυρο ουδόλως βαραίνει την ίδια αλλά όλους τους υπόλοιπους. Για το συμβάν ευθύνονται η οικογένειά της, ο πατέρας του άτυχου βρέφους, η κοινωνία, η Εκκλησία (!) και (and the Oscar goes to) τα ριάλιτι που παίζουν τα τσοντοκάναλα (sic!).

                  συνέχεια εδώ:https://meaculpa.gr/apopsis/4082-o-a...to-moro-baleto

                  Η δικτατορία της πολιτικής ορθότητας πράγματι (χρησιμοποιώ τα λόγια του αρθρογράφου), είναι μία ιδεολογική αγκύλωση που τείνει να γίνει μάστιγα..

                  Last edited by gakhun; 30-04-18, 23:40.

                  Σχολιασμός


                  • #54
                    ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

                    Μια χειραψία, ένας πολιτισμός

                    ​​Η κυρία μαροκινής καταγωγής είχε κάνει αίτηση για να πάρει τη γαλλική υπηκοότητα. Πέρασε με επιτυχία όλες τις συνεντεύξεις, ως Μαροκινή είναι γαλλόφωνη, πλην όμως δεν πήρε την υπηκοότητα διότι αρνήθηκε να ανταποκριθεί στη χειραψία κάποιου επισήμου, επειδή της το απαγορεύει η θρησκεία της. Θα μπορούσε να δηλώσει πως πάσχει από μικροβιοφοβία, πλην όμως, ειλικρινής ούσα, δεν έχασε την ευκαιρία να μετατρέψει σε ομολογία πίστης μια χειρονομία που αποτελεί σημείο απλής κοινωνικής συναναστροφής, όπως η προσφώνηση «κυρία», ή το «καλημέρα». Εξαιρείται η ωραία Ελλάς όπου τίποτε απ’ αυτά δεν ισχύει εξαιτίας της πίστης στη δημοκρατική αγένεια. Ομως δεν είναι εκεί το θέμα.

                    Το θέμα είναι ότι η κυρία αυτή θέλησε αμέσως να διακριθεί από την κοινότητα στην οποία ζητούσε να ενταχθεί. Και μάλιστα να διακριθεί προτάσσοντας τη θρησκευτική της ταυτότητα ως υπερτέρα της πολιτειακής της – έτσι αποδίδω στα ελληνικά τον όρο civisme και εννοείται δεκτή όποια διόρθωση αρκεί να συνοδεύεται από εναλλακτική απόδοση. Ο Αλέν Φινκιλκρότ στο έργο του «Η δυστυχισμένη ταυτότητα», όπου περιγράφει τον κίνδυνο της κοινωνικής αποσύνθεσης εξαιτίας του «κοινοτικού» πνεύματος, λέει ότι η συνείδηση της κοινότητας αρχίζει από τη στιγμή που ο Γάλλος μουσουλμάνος αποκαλεί τον άλλον «αδελφό» και όχι «κύριο». Λεπτομέρειες θα μου πείτε. Εμείς το «κύριος» το έχουμε για προωθημένες καταστάσεις κοινωνικής υποκριτικής. Μας φτάνει το σκέτο Γιάννη, το «ρε μεγάλε», ή το «σύντροφε».

                    η συνέχεια εδώ: http://www.kathimerini.gr/961477/opi...nas-politismos

                    Σχολιασμός


                    • #55
                      Χριστόφορος Βερναρδακης: Αριστοφοβία

                      ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

                      Δεν είναι εύκολο να επιτραπεί στους Ελληνες του εξωτερικού να ψηφίζουν στον τόπο διαμονής τους. Οι δυσκολίες είναι «οικονομικοτεχνικοδιοικητικές». Ετσι τις όρισε –κινδυνεύοντας να πνιγεί από τον βερμπαλισμό της υπεκφυγής του– ο υπουργός Επικρατείας για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου.

                      Αξίζει να δει κανείς στη λεπτομέρειά τους αυτές τις «δυσκολίες». Πρέπει, λέει ο Βερναρδάκης, να διαχωρίσουμε τους Ελληνες του εξωτερικού από τους ομογενείς – αυτούς που έφυγαν μετά το 2009 από εκείνους που είναι τρίτης και τέταρτης γενιάς. Εύκολο: Δικαίωμα ψήφου θα έχουν μόνον όσοι είναι ήδη εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Αλλες δυσκολίες; Πού θα βρεθούν χρήματα για να σταλούν δικαστικοί αντιπρόσωποι; Επίσης, εύκολο: Καθήκοντα δικαστικού αντιπροσώπου θα ασκούν οι προξενικοί υπάλληλοι. Σε ποια περιφέρεια θα ψηφίζουν οι ομογενείς; Θα υπάρχουν μόνο ψηφοδέλτια Επικρατείας· η ψήφος θα προσμετράται στο πανελλαδικό ποσοστό των κομμάτων.

                      Οχι, ο Βερναρδάκης δεν χρειάζεται να ταλαιπωρηθεί. Για τους «οικονομικοτεχνικοδιοικητικούς» γρίφους που επικαλείται έχουν ήδη βρεθεί λύσεις. Εχουν βρεθεί μάλιστα προτού καν η Ν.Δ. καταθέσει και ξανακαταθέσει την πρότασή της. Οταν ο Νίκος Βούτσης ανέλαβε το υπουργείο Εσωτερικών, τον Ιανουάριο του 2015, έλαβε από τον απερχόμενο γενικό γραμματέα, Αγγελο Συρίγο, δύο φακέλους με δύο έτοιμα νομοσχέδια. Το ένα ήταν για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού.

                      η συνέχεια εδώ: http://www.kathimerini.gr/964523/opi...hs-aristofovia

                      Σχολιασμός


                      • #56
                        Το όπιο των προοδευτικών

                        ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

                        Η παρέμβαση του Αριστοφάνη στο πλατωνικό «Συμπόσιο» είναι αντάξια και του κωμωδιογράφου και της αγάπης του Πλάτωνα γι’ αυτόν. Θρυλείται ότι, όταν πέθανε ο Πλάτων, στο προσκέφαλό του είχε μία από τις κωμωδίες του Αριστοφάνη. Ο λόγος περί έρωτος και ο Αριστοφάνης δίνει τη δική του εκδοχή. Είναι ο μύθος του «ανδρόγυνου», της πρώτης κατάστασης του ανθρωπίνου είδους που το αποτελούσαν κάτι πλάσματα σφαιρικά, σύνθεση δύο πλασμάτων στην πραγματικότητα. Αλλα απ’ αυτά ήσαν σύνθεση ανδρός με άνδρα, άλλα γυναικός με γυναίκα και άλλα άνδρα με γυναίκα. Επειδή ήσαν θρασύτατα και το είχαν πάρει πάνω τους, ο Ζευς αποφάσισε να τα βάλει στη θέση τους διχοτομώντας τα. Εκτοτε το ένα ήμισυ αναζητεί το έτερόν του και έτσι ο Αριστοφάνης στο «Συμπόσιο» ερμηνεύει τα διάφορα είδη έρωτος, τον ετεροφυλόφιλο, τον ομοφυλόφιλο μεταξύ ανδρών και μεταξύ γυναικών. Αυτά σε συνέχεια του κυριακάτικου σημειώματός μου περί αρσενικού και θηλυκού και της σημασίας που έχει η διάκριση στον πολιτισμό μας και τη δημιουργία. Ο Αριστοφάνης αποδέχεται ως φυσιολογική την ομοφυλοφιλία. Η αποδοχή της όμως δεν τον οδηγεί στην κατάργηση των ορίων ανάμεσα στα δύο φύλα.

                        η συνέχεια εδώ: http://www.kathimerini.gr/964348/opi...n-proodeytikwn

                        Σχολιασμός


                        • #57
                          Αρχική Δημοσίευση από gakhun Εμφάνιση μηνυμάτων
                          Το όπιο των προοδευτικών

                          ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

                          Η παρέμβαση του Αριστοφάνη στο πλατωνικό «Συμπόσιο» είναι αντάξια και του κωμωδιογράφου και της αγάπης του Πλάτωνα γι’ αυτόν. Θρυλείται ότι, όταν πέθανε ο Πλάτων, στο προσκέφαλό του είχε μία από τις κωμωδίες του Αριστοφάνη. Ο λόγος περί έρωτος και ο Αριστοφάνης δίνει τη δική του εκδοχή. Είναι ο μύθος του «ανδρόγυνου», της πρώτης κατάστασης του ανθρωπίνου είδους που το αποτελούσαν κάτι πλάσματα σφαιρικά, σύνθεση δύο πλασμάτων στην πραγματικότητα. Αλλα απ’ αυτά ήσαν σύνθεση ανδρός με άνδρα, άλλα γυναικός με γυναίκα και άλλα άνδρα με γυναίκα. Επειδή ήσαν θρασύτατα και το είχαν πάρει πάνω τους, ο Ζευς αποφάσισε να τα βάλει στη θέση τους διχοτομώντας τα. Εκτοτε το ένα ήμισυ αναζητεί το έτερόν του και έτσι ο Αριστοφάνης στο «Συμπόσιο» ερμηνεύει τα διάφορα είδη έρωτος, τον ετεροφυλόφιλο, τον ομοφυλόφιλο μεταξύ ανδρών και μεταξύ γυναικών. Αυτά σε συνέχεια του κυριακάτικου σημειώματός μου περί αρσενικού και θηλυκού και της σημασίας που έχει η διάκριση στον πολιτισμό μας και τη δημιουργία. Ο Αριστοφάνης αποδέχεται ως φυσιολογική την ομοφυλοφιλία. Η αποδοχή της όμως δεν τον οδηγεί στην κατάργηση των ορίων ανάμεσα στα δύο φύλα.

                          η συνέχεια εδώ: http://www.kathimerini.gr/964348/opi...n-proodeytikwn

                          evonime βγες απο τον gakhun!

                          θέλω τα χιόνια, εκείνα τα παλιά

                          Σχολιασμός


                          • #58
                            Τι επαθε?

                            Εξορκισμο, γρηγορα!

                            Σχολιασμός


                            • #59
                              Τωρα, σχετικα με την ομοφυλοφιλια:

                              Ειναι φυσιολογικη, υπο την εννοια οτι ολες οι διαστροφες μπορουν να χαρακτηριστουν ως φυσιολογικες, εφοσον υπαρχουν!
                              Οτι υπαρχει επομενως στον φυσικο μας κοσμο, αυτοματως δυναται να χαρακτηριστει ως φυσιολογικον..

                              Ποια ειναι η χρησιμοτητα της, απο βιολογικης πλευρας?
                              Θα υποψιαζομουν οτι ειναι ενας απο τους μηχανισμους αυτοελεγχου της γεννητικοτητας.
                              Η φυση, ισως να εχει προνοησει ετσι ωστε οταν αυξανονται κατα πολυ οι αριθμοι σε περιοδους ευημεριας, να αυξανεται και η ομοφυλοφυλια.
                              Με αυτο τον τροπο θα αναπαραγονται λιγοτερο οι ανθρωποι και θα ελεγχεται καπως η πλυθησμιακη αυξηση.

                              Απο την αλλη, ειναι εξισου φυσιολογικο να αποτελουν παντα στοχο αποδοκιμασιας οι ομοφυλοφιλοι.
                              Προκειται για μια ομαδα που δεν στοχευει στην αναπαραγωγη και αποτελει και μειοψηφια.
                              Οσο και εαν αυξηθουν οι αριθμοι τους, δεν προκειται να γινουν ποτε η πλειοψηφια.
                              Εκτος και εαν η φυση, αποφασισει για την εξαφανιση του ανθρωπινου γενους υπο την σημερινη της μορφη.

                              Σημερα βεβαια, παρατηρουμε μερικες ομαδες με τεραστια εξουσια στα χερια τους, να προωθουν την ομοφυλοφιλια στις 'δυτικες' κοινωνιες.
                              Εκεινοι... εχουν αλλους σκοπους...

                              Σχολιασμός


                              • #60
                                Αρχική Δημοσίευση από mybadweather Εμφάνιση μηνυμάτων


                                evonime βγες απο τον gakhun!
                                Χαχα. Καλό!

                                Σχολιασμός

                                Working...
                                X