Ανακοίνωση

Collapse
No announcement yet.

Οικονομική θεματολογία

Collapse
X
  • Φίλτρα
  • Ώρα
  • Show
Clear All
new posts

  • Οικονομική θεματολογία

    Μπορούμε αν θέλετε να συζητάμε εδώ και να αναλύουμε οικονομικά θέματα.

  • #2
    Διαγραφή χρέους και άμεσα προβλήματα ρευστότητας

    1. Το κούρεμα του χρέους και η βιωσιμότητά του θα έπρεπε να είναι το τελευταίο που να μας απασχολεί τώρα. Οι οφειλές προς κράτη που μας δάνεισαν (μέσω των φόρων των πολιτών τους) είναι αρκετά μακρυά. Οι τόκοι θα πρέπει να αρχίσουν να πληρώνονται απ το 2022, η τελευταία δόση αποπληρωμής είναι το 2057.

    2. ο Βαρουφάκης διαμηνύει ότι ούτε την επόμενη δόση θέλουμε. Θέλουμε πρώτα να συζητήσουμε. ΟΚ, αλλά μήπως κάποιοι απ την κυβέρνηση θα έπρεπε να ενημερώσουν τον κόσμο που πανηγυρίζει ότι διατρέχουμε ένα άμεσο κίνδυνο να στερέψουμε από μετρητά και να κάνουμε στάση πληρωμών; Γιατί;
    Γιατί τη στιγμή αυτή το κρισιμότερο πρόβλημα δεν είναι τα χρωστούμενα σε κράτη αλλά τα βραχυπρόθεσμα έντοκα γραμμάτια πληρωτέα προς ΙΔΙΩΤΕΣ. Τον Ιανουάριο είναι πληρωτέα 2,8 δις, το Φεβρουάριο κάπου 2 δις και το Μάρτιο 4,6 δις. Ποιοί είναι οι ιδιώτες που τους τα χρωστάμε; Eίναι κυρίως οι ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ! Και βέβαια και αρκετοί ξένοι επενδυτές που τα αγόρασαν.


    Δείτε για τι ακριβώς μιλάμε απ την πλέον επίσημη πηγή:

    http://www.pdma.gr/index.php/el/debt...02-24-17-12-01

    Αν ΔΕΝ έχουμε να τα πληρώσουμε στην ώρα τους, η απεγνωσμένη προσπάθεια θα ήταν να ζητήσει η κυβέρνηση την αυτόματη επανέκδοση-επαναγορά τους. Αλλά οι ξένοι αποκλείεται να εδιαφερθούν να τα αγοράσουν, ήδη η ζήτησή τους είναι μηδενική και λογικό. Οι μόνοι που θα μπορούσαν να το δεχτούν θα ήταν οι βασικοί δικαιούχοι οι ελληνικές τράπεζες που όμως στενάζουν από έλλειψη ρευστότητας και την τεράστια φυγή καταθέσεων λόγω της αβεβαιότητας με την κυβέρνηση Τσίπρα (που η ίδια φροντίζει να την καλλιεργεί). Αρα οι ελληνικές τράπεζες το μόνο που δεν θα ήθελαν είναι να μην πληρωθούν τα έντοκα γραμμάτια στην ώρα τους. Διαφορετικά κινδυνεύουν με κατάρρευση.

    Αν αρνηθούμε να τα πληρώσουμε αυτό θα είναι πιστωτικό γεγονός που οδηγεί σε άμεση χρεοκοπία.

    3. Μόνη σωτηρία θα ήταν η έκδοση νέων εντόκων γραμματίων αλλά για να γίνει αυτό η Ελλάδα θα πρέπει να έχει τη συγκατάθεση της ΕΚΤ για να μπορεί να πάρει ρευστότητα μέχρι περίπου 15 δις. Αλλά το ποσό αυτό είναι το όριο για την Ελλάδα και ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ. Συζητείται η έγκριση επέκτασης του ορίου στα 20 δις (άλλα 5 δηλαδή) αλλά αυτό είναι στον αέρα και υπό συζήτηση.

    4. Πρέπει να έχουμε υπ όψη, ότι σε οποιαδήποτε έκδοση κρατικών εντόκων γραμματίων, παντού στον κόσμο, για να τα αγοράσουν οι επενδυτές, αυτά στην έκδοσή τους πρέπει να έχουν την πιστοποίηση πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας από του γνωστούς Οίκους αξιολόγησης. (Fitch, S&P, Moodys). Αν δεν υπάρχει αυτή ή αν έχουμε υποβαθμιστεί κι άλλο, κανείς δεν θα τα αγοράσει γιατί θεωρούνται σκουπίδια.

    4. Αναζητούνται λοιπόν επειγόντως έσοδα μέχρι το Μάρτιο. Τα οποία όμως από ποουθενά δεν φαίνεται ότι μπορεί να έρθουν. Με την ακατάσχετη παροχολογία και υποσχέσεις προεκλογικά του ΣΥΡΙΖΑ, αυξήσεις μισθών, επαναπροσλήψεις, διακοπή μεταρρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων κλπ μόνο τα έξοδα μπορούν να αυξηθούν βραχυπρόθεσμα. Οι προσδοκίες περί ανάπτυξης και εσόδων από αύξηση της κατανάλωσης μέσω της αύξησης μισθών, και ως εκ τούτου, ανάπτυξης, εισφορών κλπ σημαίνει απλά: πολύ αργότερα πιθανή αύξηση κάποιων εσόδων αφού πρώτα περάσουμε από άμεση αύξηση εξόδων με λεφτά που δεν έχουμε.
    Τα ομολογουμένως σωστά (προς το παρόν θεωρητικά) μέτρα πάταξης λαθρεμπορίου, φοροδιαφυγής, εκδοτικών συμφερόντων, ΜΜΕ κλπ είναι μέτρα που αποδίδουν (αν γίνουν τελικά) σε μεσοπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

    Αντίθετα, ήδη προεκλογικά με την αναμονή εκλογής του ΣΥΡΙΖΑ και αμέσως μετά την εκλογή του, τα δημόσια έσοδα και τα έσοδα των τραπεζών παρουσιάζουν μεγάλη υστέρηση γιατί πολλοί έχουν σταματήσει να πληρώνουν φόρους, ΕΝΦΙΑ, δόσεις δανείων, ενώ οι καταθέσεις φεύγουν συνεχώς απ τις τράπεζες.

    Ο κόσμος πρέπει να κατανοήσει ότι όλοι μας είμαστε μέρος των περίφημων «αγορών» και ότι οι αγορές δεν είναι κάποιοι αόριστοι τοκογλύφοι που ζηλεύουν την Ελλάδα και θέλουν να την καταστρέψουν, "αγορές" είμαστε δηλαδή και οι ιδιώτες, οι τράπεζές μας, το ελληνικό δημόσιο, τα ασφαλιστικά μας ταμεία κλπ.
    Last edited by yakutia; 03-02-15, 12:08.

    Σχολιασμός


    • #3
      Θα συζητάμε και τα οικονομικά μας;

      Σχολιασμός


      • #4
        το ξεθάβω για μερικές πληροφορίες που ίσως ενδιαφέρουν

        Αποπληθωρισμός: τι είναι και γιατί είναι κακό να πέφτουν οι τιμές.
        Αποπληθωρισμός σημαίνει να πέφτουν συνεχώς οι τιμές σε ένα κράτος (οι περισσότερες τιμές αγαθών όχι μεμονωμένα είδη) για μεγάλο χρονικό διάστημα.
        Παραδείγματα λόγων αρχής αποπληθωρισμού: Σε ένα κράτος σκάει μεγάλη φούσκα ακινήτων και ξαφνικά πέφτουν δραματικά οι τιμές τους. Ή όταν ένα κράτος αποφασίσει ή του επιβληθεί όπως εδώ να εφαρμόσει σκληρή λιτότητα. Όταν λοιπό για κάποιο λόγο αγοράζονται λιγότερα προϊόντα πέφτει η ζήτησή τους και όσοι τα παράγουν ή τα εμπορεύονται ρίχνουν τις τιμές.

        Η μείωση τιμών ακούγεται κατ αρχήν ωραίο πράγμα αλλά δεν είναι. Γιατί αυτό προκαλεί πρόβλημα στις επιχειρήσεις που έχουν μείωση εσόδων. Οπότε επενδύουν λιγότερο, μειώνουν μισθούς ακόμα και απολύουν εργαζόμενους. Αυτό προκαλεί φόβο και ανασφάλεια στον κόσμο που φοβάται για τη δουλειά του και ξοδεύει ακόμα λιγότερο. Και οι τράπεζες αρχίζουν να ανησυχούν και μειώνουν τα δάνεια που δίνουν στους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Γενικά μειώνεται η ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί στην αγορά. Εχουμε δηλαδή γενικευμένη ύφεση στην οικονομία. Μειωμένες αποδοχές, εισφορές ταμείων, κρατικά έσοδα από ΦΠΑ κλπ κλπ.

        Γιατί είναι τραγική η συνεχής πτώση τιμών: παράδειγμα ακίνητα. Εχεις ένα σπίτι αξίας εμπορικής 300.000 που το αγόρασες με τραπεζικό δάνειο 150.000 και έβαλες εσύ δικά σου 150.000 απ τις οικονομίες σου. Χρωστάς λοιπόν το 50% του σπιτιού και το 50% είναι δικό σου. Τώρα αν η αξία του πέσει ξαφνικά στις 150.000 χρωστάς το 100% στην τράπεζα. Πρακτικά έχασες την ιδιοκτησία σου.

        Τώρα έρχεται το κρίσιμο σημείο. Με το καλό σενάριο κάποια στιγμή οι καταναλωτές θεωρούν ότι πλέον τα αγαθά προσφέρονται σε αρκετά χαμηλή τιμή και αρχίζουν να ξαναγοράζουν. Το κακό σενάριο είναι ο φαύλος κύκλος του αποπληθωρισμού: Οι καταναλωτές δεν αγοράζουν γιατί περιμένουν να πέσουν ακόμα περισσότερο οι τιμές και γιατί φοβούνται ότι θα μειωθεί ακόμα περισσότερο ο μισθός τους. Οπότε οι επιχειρήσεις μειώνουν ακόμα περισσότερο τις τιμές και την παραγωγή τους γιατί δεν βγαίνουν ή πτωχεύουν και κλείνουν. Και οι τράπεζες πλήττονται γιατί δίνουν ακόμα λιγότερα δάνεια. Οι τιμές συνεχίζουν να πέφτουν…

        Όταν οι τιμές συνεχίζουν να πέφτουν, επεμβαίνει η κεντρική τράπεζα, εδώ η ΕΚΤ και η ΤτΕ. Μπορεί να μειώσει τα διατραπεζικά επιτόκια για να ενθαρρύνει τις τράπεζες να δώσουν πιο εύκολα δάνεια. Αν το επιτόκιο είναι ήδη πολύ χαμηλό και δεν παίρνει άλλο, μπορεί να αγοράσει ομόλογα ή άλλες αξίες και έτσι να ρίξει χρήμα στην αγορά. Με τον ίδιο στόχο, να σταματήσει η πτώση τιμών, μπορεί και το κράτος να αυξήσει τις δαπάνες του.
        Όλα αυτά πρέπει να γίνονται πολύ προσεκτικά γιατί έχουν ρίσκα. Μπορεί να υπάρξουν κερδοσκοπίες ή το κράτος να υπερχρεωθεί με δάνεια κλπ.

        Αποπληθωρισμός και ύφεση είναι αυτό που μας συμβαίνει τώρα. Τι πρέπει να γίνει? Θα μπορούσε να πεί κανείς αυτά που έλεγε ο Τσίπρας, ο Μηλιός και οι άλλοι στο Σύριζα για προεκλογικό ψάρεμα ψηφοφόρων και λαίκισμό. Θα πρέπει να αυξήσουμε μισθούς, να αυξηθεί η κατανάλωση να σταματήσει η λιτότητα και έτσι θα έρθει ανάκαμψη. Λάθος. Δυστυχώς αν σε μιά υπερχρεωμένη οικονομία με ελείμματα και τεράστιο σπάταλο κράτος απλώς αυξήσεις μισθούς αυτό μπορείς να το κάνει μόνο με νέα δανεικά άρα με νέα χρέη που κάποτε θα σκάσουν και θα πνίξουν τη χώρα. Όταν όμως λόγω διαρθρωτικών αλλαγών μειώνονται οι μισθοί, η κρατική σπατάλη αλλά και αυξάνεται η παραγωγικότητα και η ποιότητα των προϊόντων και υπηρεσιών, η χώρα γίνεται πιο ανταγωνιστική, παράγει και εξάγει καλύτερα, και τελικά αυτό οδηγεί και σε αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων.

        Αποπληθωρισμός επίσης δεν είναι και όταν πέφτουν οι τιμές μόνο ενός βασικού είδους π.χ. πετρελαίου για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό είναι προσαρμογή στη διεθνή ζήτηση και προσφορά και εξαρτάται απ τις συνθήκες παραγωγής στις χώρες που το παράγουν.

        Σχολιασμός


        • #5
          Ωραιος!Μου θυμησες τα φοιτητικα μου χρονια!Πλακα πλακα εχουν περασει 4 χρονια απο το πτυχιο..
          Γιαννης,Γιαννενα και τα μυαλα στα...χιονια!

          Σχολιασμός


          • #6
            Ερχεται το τέλος της καριέρας όπως την ξέρατε!

            Έχει παρέλθει η εποχή της διά βίου καριέρας, πόσο μάλλον η διά βίου εργασία και η οικονομική ασφάλεια που τη συνόδευε. Ο πλανήτης μπαίνει στην εποχή της «οικονομίας gig» που κρύβει νέες προκλήσεις αλλά και κινδύνους.



            Ο αρχετυπικός εργάτης σε μία ανεπτυγμένη οικονομία ήταν ένας άνθρωπος στη γραμμή παραγωγής ή ένας μισθωτός σε κάποιο γραφείο της πόλης -ένα εξασφαλισμένο, αν και καταπιεσμένο, γρανάζι σε μία μηχανή. «Ένα πλήθος έτρεξε πάνω από τη Γέφυρα του Λονδίνου, τόσο πολλοί, δεν είχα σκεφτεί πως ο θάνατος είχε ξεκάνει τόσο πολλούς», έγραφε στην Έρημη Χώρα ο Τ.Σ. Έλιοτ, που κάποτε εργαζόταν στη Lloyds Bank.

            Υπάρχουν ακόμη εκατομμύρια τέτοιοι, περιλαμβανομένων και πολλών γυναικών, αλλά ο νέος κόσμος της εργασίας είναι ταυτόχρονα περισσότερο συναρπαστικός και λιγότερο σίγουρος. Υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία, τόσο στην αμοιβή όσο και στις συνθήκες. Μια δουλειά είναι πιθανότερο να είναι part time, προσωρινή, ανεξάρτητη συνεργασία ή αυτοαπασχόληση. Μπορεί να μην είναι καν δουλειά, με τον τρόπο που οριζόταν στο παρελθόν.

            Η Χίλαρι Κλίντον, η υποψήφια πρόεδρος από τους Δημοκρατικούς, θρήνησε σε πρόσφατη προεκλογική ομιλία της την αποδυνάμωση της εργασιακής ευκαιρίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία «χτίζει τη μεγαλύτερη οικονομία και την ισχυρότερη μεσαία τάξη που έχει γνωρίσει ο κόσμος» -που «αν δουλέψεις σκληρά και κάνεις το δικό σου μέρος της συμφωνίας, θα μπορέσεις να πας μπροστά».

            Όπως παρατήρησε, η «οικονομία gig», η αύξηση των διαδικτυακών πλατφορμών όπως οι Airbnb και Uber, στις οποίες ο κόσμος αγοράζει και πουλάει υπηρεσίες και θέσεις εργασίας, «δημιουργεί συναρπαστικές οικονομίες και πυροδοτεί την καινοτομία, αλλά ταυτόχρονα εγείρει δύσκολα ερωτήματα σχετικά με την προστασία στον χώρο εργασίας και με το πώς θα είναι μια καλή δουλειά στο μέλλον».

            Η οικονομία gig είναι απλά μέρος μιας αλλαγής στην απασχόληση τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, η οποία έχει πυροδοτηθεί από την τεχνολογία και το παγκόσμιο εμπόριο. Έχει δημιουργήσει πολλούς νικητές και χαμένους, και τις δύο κατηγορίες μέσω της ανάθεσης θέσεων εργασίας από τη Δύση στην Ασία και την Αφρική και της αλλαγής των προϋποθέσεων υπό τις οποίες δουλεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Οικονομικοί κίνδυνοι και άλλοι που σχετίζονται με τις συμβάσεις, οι οποίοι υποστηρίζονταν από τις εταιρίες, έχουν μετατεθεί στους υπαλλήλους.

            «Έχει παρέλθει η εποχή της διά βίου καριέρας, πόσο μάλλον η διά βίου εργασία και η οικονομική ασφάλεια που τη συνόδευε, αφού έχει αντικατασταθεί από μία νέα πρόθεση της οικονομίας να επανορίζει τους εργαζομένους πλήρους απασχόλησης σε εργολάβους, προμηθευτές και προσωρινούς εργάτες», έγραψαν πρόσφατα οι Νικ Χανάουερ και Ντέιβιντ Ρολφ στην Democracy Journal, παρότι οι στατιστικές για την εργασία στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν αντικατοπτρίζουν ακόμη μια τόσο μεγάλη μετάλλαξη.

            Ωστόσο, αυτός ο κόσμος της ανασφάλειας και του κινδύνου είναι επίσης ένας κόσμος τον οποίο πολλοί άνθρωποι φαίνεται να εκτιμούν. Περισσότεροι αυτοαπασχολούμενοι άνθρωποι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ αναφέρουν ότι απολαμβάνουν τη δουλειά τους, σε σύγκριση με εκείνους που εργάζονται. Πολλοί επιχειρηματίες, ακόμη κι εκείνοι που κατέχουν μία μικρή επιχείρηση που καταλήγει σε αυτοαπασχόληση, αγαπούν την ελευθερία τους, το γεγονός ότι εξαρτώνται από τον εαυτό τους και την πιθανότητα να πλουτίσουν.

            Υπάρχουν πολλές δυνατότητες στον νέο κόσμο της εργασίας. Το McKinsey Global Institute, ο ερευνητικός βραχίονας των συμβούλων σε θέματα διαχείρισης, εκτιμά ότι αυτό που ονομάζει «διαδικτυακές πλατφόρμες ταλέντων», ιστότοποι για την εργασία όπως το Monster.com και πλατφόρμες όπως η Uber, θα μπορούσαν να προσθέσουν 2% στο παγκόσμιο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν μέχρι το 2025, αυξάνοντας την απασχόληση κατά 72 εκατ. full time ισότιμους εργαζομένους.

            Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει προσθέσει 1,4 εκατ. «μικροεπιχειρήσεις», εκείνες που απασχολούν από κανέναν μέχρι εννέα εργαζομένους, από το 2000. Η Ένωση Ελεύθερων Επαγγελματιών, μία ομάδα εργαζομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκτιμά ότι 53 εκατ. Αμερικανοί εργάζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες κάποιας μορφής, περιλαμβανομένων 21 εκατ. ανεξάρτητων εργολάβων. Περίπου το 82% της γενιάς του 2000 πιστεύει ότι οι καλύτερες μέρες για αυτού του είδους τους εργαζόμενους έρχονται.

            Η ιδανική επαγγελματική ζωή για πολλούς αυτής της γενιάς δεν είναι η εύρεση μιας δουλειάς που θα κρατήσει για μια ζωή, αλλά η δημιουργία μιας νέας επιχείρησης που να σχετίζεται με την τεχνολογία, μία μορφή μικρής επιχείρησης που να αποπνέει αίγλη και να υποστηρίζεται από αγγέλους επενδυτές. Ονειρεύονται να γίνουν ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ του Facebook ή ο Λάρι Πέιτζ και ο Σεργκέι Μπριν της Google, όχι ένα στέλεχος μίας εταιρίας επαγγελματικών υπηρεσιών ή μίας δημόσιας εταιρίας.

            Το όνειρο μπορεί να είναι απλά όνειρο. Το μέσο εισόδημα από την αυτοαπασχόληση έπεσε κατά 22% στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ 2009 και 2014, παρότι η αυτοαπασχόληση συνεισέφερε 732.000 από τη συνολική αύξηση στην απασχόληση, που ήταν 1,1 εκατ. Οι ανταμοιβές από τις νέες μορφές εργασιακών συμβάσεων αυξάνονται για τη μειοψηφία, ενώ άλλοι χάνουν.

            Η πρόκληση για τους φορείς χάραξης πολιτικής είναι να βρουν μία νέα μορφή εργασιακής σύμβασης που να ταιριάζει στο εργατικό δυναμικό που αλλάζει. Παροχές όπως οι συντάξεις και η αναρρωτική άδεια συχνά συνδέονται με τις μόνιμες δουλειές και αυξάνονται με τη μακροβιότητα. Καθώς οι δουλειές σπάνε, τα άτομα που αλλάζουν θέση, εργάζονται ως σύμβουλοι ή διαχειρίζονται «μικροεπιχειρήσεις» με έναν ή δύο εργαζομένους, χρειάζονται παρόμοια υποστήριξη.
            Υπάρχουν ήδη νομικές δυσκολίες.

            Το Γραφείο του Επιτρόπου Εργασίας στην Καλιφόρνια απεφάνθη τον Ιούνιο ότι οι οδηγοί της Uber είναι υπάλληλοι και όχι ανεξάρτητοι εργολάβοι, όπως τους βλέπει η εταιρία. Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ανεβάζει τον κατώτατο μισθό για τους ενήλικες και το Συμβούλιο της Νέας Υόρκης για τους μισθούς και την εργασία έχει συστήσει τη σταδιακή εισαγωγή κατώτατου μισθού 15 δολ. για τους εργαζομένους στα εστιατόρια fast food της πολιτείας.

            Το έργο που πρέπει να επιτευχθεί είναι ο περιορισμός του μειονεκτήματος της νέας οικονομίας, χωρίς να αναχαιτιστεί η ανάπτυξη στην εργασία, ή να αποτραπούν οι άνθρωποι από το να δουλεύουν με τον τρόπο που προτιμούν. Υπάρχει ο κίνδυνος της ωραιοποίησης των παλαιών παροχών της μόνιμης, πλήρους απασχόλησης και των σταθερών συμβάσεων, όταν πολλοί τώρα θέλουν εναλλακτικές.

            Λίγοι θέλουν να είναι γρανάζι στη μηχανή, ακόμη και όταν τους δίνεται η ευκαιρία. Ο νέος κόσμος της εργασίας πρέπει να χαράξει μία πορεία ανάμεσα στους δίδυμους κινδύνους του εταιρικού κομφορμισμού και της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

            πηγή:http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/arti...hs-dia-vi.html

            Σχολιασμός


            • #7
              ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
              Η Ισπανία «πρωταθλήτρια» της ευρωζώνης - Ξεπέρασε τις 3 μεγάλες οικονομίες

              Πηγή: Η Ισπανία «πρωταθλήτρια» της ευρωζώνης - Ξεπέρασε τις 3 μεγάλες οικονομίες | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/220618...#ixzz3hzAs6RED

              Σχολιασμός


              • #8
                Είναι η οικονομία ηλίθιε!


                Επιλέγω μετοχές εταιρειών τις οποίες θα μπορούσε να διοικήσει και ένας ηλίθιος, γιατί κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο κάποια στιγμή κάποιος ηλίθιος να βρεθεί στο τιμόνι τους.Warren Buffett

                Ο πρωθυπουργός φέρεται να είπε στον κ. Σταύρο Θεοδωράκη πριν το κλείσιμο των τραπεζών, πως ένα ενδεχόμενο κλείσιμο δεν τον απασχολεί ιδιαίτερα, γιατί οι ψηφοφόροι τους δεν έχουν καταθέσεις στις τράπεζες.

                Όταν έκλεισαν οι τράπεζες αντελήφθη με οδυνηρό τρόπο πως όταν κλείνουν οι τράπεζες και χάνουν την πρόσβαση στις καταθέσεις ιδιώτες και επιχειρήσεις που έχουν καταθέσεις, το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι που σταματούν να λαμβάνουν μισθούς και το κράτος με τα ασφαλιστικά ταμεία που δεν μπορούν λόγω μείωσης εσόδων να πληρώσουν επιδόματα ανεργίας, μισθούς και συντάξεις...

                Η οικονομία είναι περίπλοκος μηχανισμός και συνήθως οι συνέπειες δεν είναι ορατές με την πρώτη ματιά.

                Η κυβέρνηση ορίζει πως κάθε τηλεοπτικό κανάλι εθνικής εμβέλειας πρέπει να απασχολεί τουλάχιστον 400 άτομα στο μισθολόγιο. Ποιος και με ποια κριτήρια είναι σε θέση να γνωρίζει πόσα άτομα απαιτούνται για τη λειτουργία ενός τηλεοπτικού καναλιού;

                Ποιος μπορεί να γνωρίζει και να ορίζει τον αριθμό που απαιτείται για να λειτουργεί παραγωγικά μια επιχείρηση και να μην "μπαίνει" μέσα;

                Ο στόχος φαίνεται πως είναι διττός, από τη μια πλευρά να προσεγγίσει το 70% των δημοσιογράφων που έχει μείνει άνεργο τα τελευταία χρόνια, μετά το σκάσιμο της "φούσκας" και στον τύπο.

                Από την άλλη, να αποκτήσει ένα μέσο άσκησης επιρροής στους καναλάρχες κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν του καθεστώτος των προσωρινών αδειών που εφάρμοζαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

                Το πλέον πιθανό είναι το κλείσιμο καναλιών και η αύξηση της ανεργίας από το 70 στο 90%, οπότε αντί της εύνοιας του δημοσιογραφικού κόσμου να πετύχει τα αντίθετα αποτελέσματα.

                Όσοι καναλάρχες επωφελούνταν της πίεσης που μπορεί να ασκήσει ένα κανάλι για να αποκτήσουν μερίδιο σε κρατικά έργα και προμήθειες με παχυλά περιθώρια κέρδους δεν έχουν κανένα λόγο να συνεχίσουν να συντηρούν τα κανάλια, καθώς το δημόσιο έχει χρεοκοπήσει και δεν έχει πληρώσει ούτε τα έργα που έχουν προχωρήσει, όχι να αναθέσει καινούργια...

                Η κυβέρνηση νομίζει πως αν ελέγξει τα τηλεοπτικά κανάλια και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα εξασφαλίσει τα νώτα της από την ενοχλητική κριτική και έτσι θα καταφέρει να διατηρηθεί στην εξουσία.

                Η κυβέρνηση δεν έχει μάθει τίποτα από την κατάρρευση της σοβιετίας της οποίας πλείστα μέλη τυγχάνουν θαυμαστές.

                Παρά τον ασφυκτικό έλεγχο των μέσων ενημέρωσης και την πολιτική τρομοκρατία με διώξεις και διακρίσεις, τα σοβιετικά καθεστώτα κατέρρευσαν σαν τραπουλόχαρτα, όταν δεν μπορούσαν να διατηρήσουν τα ράφια γεμάτα. Όταν δηλ. οι τιμές του πετρελαίου έπεσαν και τα δάνεια προς τις δυτικές τράπεζες ξεπέρασαν το σημείο ομαλής εξυπηρέτησής τους.

                Αντί λοιπόν για σχέδιο άλωσης του τύπου (ο οποίος ούτως ή άλλως χρειάζεται εξυγίανση) η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έπρεπε να είχε προσέξει να μην κλείσουν οι τράπεζες, να μη μείνει το χρηματιστήριο τόσο καιρό κλειστό και να αποκαταστήσουν το ταχύτερο δυνατόν την εμπιστοσύνη που επαναφέρει τις καταθέσεις στις τράπεζες.

                Η κυβέρνηση Τσίπρα είχε μια ευκαιρία να αποφύγει τα χειρότερα για την ίδια και τη χώρα. Έπρεπε να είχε κλείσει μια συμφωνία κοντά στα μέτρα του e-mail Χαρδούβελη, τις επόμενες ημέρες των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου. Η ευκαιρία αυτή πέρασε ανεκμετάλλευτη.

                Τώρα κάθε μέρα που περνά λειτουργεί σε βάρος της και κυρίως σε βάρος της χώρας.

                Αυτή η στήλη ήταν από τις ελάχιστες στον τύπο που εκτίμησαν από νωρίς πως παρά το αυτονόητο η κυβέρνηση Τσίπρα δεν θα πάει σε συμφωνία με τη βούλησή της, λόγω άγνοιας κινδύνου.

                Είχε εκτιμήσει ακόμη πως οι ευρωπαίοι θα εκμεταλλευτούν την ευκαιρία της ανάδειξης ενός κόμματος της "παλαβής" αριστεράς σε μια μικρή χώρα της Ευρωζώνης, προκειμένου να ανακόψουν το κύμα ευρωσκεπτικισμού σε μεγάλες χώρες.

                Στην Ισπανία ήδη οι Podemos καταποντίζονται στις δημοσκοπήσεις. Η Λεπέν ακολουθεί...

                Η Ελλάδα τους επόμενους μήνες δεν θα αποφύγει την ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας από την Ευρώπη.

                Όσες επιχειρήσεις έχουν απομείνει υγιείς στη χώρα, σχεδιάζουν να φύγουν εκτός αυτής.

                Η κατάρρευση της οικονομίας θα ολοκληρωθεί και η χώρα θα γονατίσει.

                Οι επιλογές του κ. Τσίπρα το Φθινόπωρο θα είναι δυο. Είτε να δραπετεύσει μέσω μιας κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας Οικουμενικού χαρακτήρα, είτε να πάει σε ρήξη και σε μερικές εβδομάδες να σαρωθεί από τις εξελίξεις...

                Είναι η οικονομία, σύντροφοι που δεν καταλαβαίνετε. Η βάση και όχι το εποικοδόμημα της εξέλιξης.

                *Είναι η οικονομία ηλίθιε… "It's the economy, stupid" είναι η φράση με την οποία ο James Carville επικεφαλής της καμπάνιας του Bill Clinton κέρδισε τις εκλογές του 1992.

                Κώστας Στούπας

                πηγη:http://www.capital.gr/o-kostas-stoup...onomia-ilithie

                Σχολιασμός


                • #9
                  Ο ΝΕΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
                  Politico: Στη Βουλγαρία η... Ελλάδα αναστενάζει - Αποκαλυπτικό οδοιπορικό στα βόρεια σύνορα

                  Τέσσερις λωρίδες έχουν κατεύθυνση προς τη Βουλγαρία. Δύο έχουν προς Ελλάδα. Στο ενδιάμεσο είναι τα φυλάκια που ελέγχουν την κίνηση στα σύνορα. Μεγάλα φορτηγά, κυρίως, πάνε και έρχονται σημειωτόν. Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί, όπως και οι αποφάσεις των ανθρώπων.

                  Το Politico πραγματοποίησε ένα άκρως εντυπωσιακό οδοιπορικό στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, στο σημείο δηλαδή που το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια έντονη κινητικότητα. Δεν πρόκειται για επικίνδυνες ενέργειες της γείτονας χώρας, ούτε για ορμητήριο λογής παρανομιών. Είναι ο δρόμος της εξόδου των Ελλήνων προς τη Βουλγαρία.

                  Μπορεί η Ελλάδα να είναι πλουσιότερη, ακόμη και σήμερα, από τη Βουλγαρία, (μια σύγκριση στα ΑΕΠ και των δύο χωρών θα πείσει και τον πιο δύσπιστο), ωστόσο είναι και πιο φθηνή για να μπορέσει ένας επιχειρηματίας να στήσει την επιχείρησή του και να την δει να... ανθίζει.

                  Πενήντα μέτρα από το συνοριακό φυλάκιο υπάρχει ένα γραφείο του υπουργείου Τουρισμού. Ο δημοσιογράφος συναντάει έναν υπάλληλο, τον Γιώργο. Είναι ένας καθημερινός μάρτυρας της φυγής των Ελλήνων με προορισμό τη Βουλγαρία.

                  «Τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ με την αύξηση του ΦΠΑ. Τα ελληνικά προϊόντα είναι πιο ακριβά και λιγότερο ανταγωνιστικά. Σε αντίθεση με τα αντίστοιχα της Βουλγαρίας που είναι πιο φθηνά και έχουν μπει στη διαδικασία της σύγκρισης με τα δικά μας από τη στιγμή που η χώρα μπήκε στην ΕΕ».

                  Τι να κάνουν οι επιχειρήσεις, δείχνει να αναρωτιέται, «περίπου 2.500 ελληνικές επιχειρήσεις αυτή τη στιγμή έχουν μετακινηθεί στη Βουλγαρία. Περίπου 350.000 Βούλγαροι εργάζονται σε αυτές τις επιχειρήσεις και το κάνουν με χαμηλότερους μισθούς. Τα πάντα στη Βουλγαρία είναι φθηνότερα για έναν επιχειρηματία γι' αυτό και μέσα στην κρίση πολλοί αποφάσισαν να φύγουν από την Ελλάδα και να πάνε στη Βουλγαρία για να σωθούν».

                  Εξηγεί ακόμη πως στη Βουλγαρία δεν ανθεί η γραφειοκρατία – κάτι που βοηθάει στο να στήσει κανείς την επιχείρησή του δίχως προσκόμματα.

                  Ένας άλλος Έλληνας, ο Αλέξανδρος, που παρακολουθεί τη συζήτηση, παρεμβαίνει για να επισημάνει την επίδραση που έχει αυτό το φαινόμενο στην περιοχή. Οι τοπικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω της γενικευμένης πίεσης που υφίστανται από την κρίση και την οικονομική ύφεση.

                  Και οι δύο παραδέχονται πως όταν έχουν την ευκαιρία πηγαίνουν μέχρι τη Βουλγαρία για να αγοράσουν τσιγάρα και άλλα είδη που εκεί τα βρίσκουν πολύ πιο φθηνά από ότι στην Ελλάδα. Κι ας ξέρουν πολύ καλά πως η ποιότητα των προϊόντων στη γειτονική χώρα δεν έχει καμία σχέση με τα δικά μας. Στις μέρες μας, όμως, το κριτήριο είναι η τιμή και σε αυτό οι Βούλγαροι είναι άκρως ανταγωνιστικοί.

                  Ο δημοσιογράφος μετακινείται στη συνέχεια στο μικρό χωριό ’γκιστρο που βρίσκεται πολύ κοντά στα βουλγαρικά σύνορα. Έχει πληθυσμό μόλις 410 κατοίκους. Συναντάει έναν Έλληνα γεωργό, τον Γιώργο, τη γυναίκα του και την εξάχρονη κόρη του. Η ζωή σε αυτό το μέρος είναι απόλυτα καθορισμένη από τον καιρό. Το τελευταίο διάστημα υπάρχει έντονη ξηρασία και δεν βοηθάει τις καλλιέργειές του. Η σοδειά του είναι κατά πολύ μειωμένη από αυτή που προσδοκούσε. Συν τοις άλλοις, ο Γιώργος, έχει να λέει ότι η κυβέρνηση δεν τον έχει αποζημιώσει ακόμη για τα χρήματα που έχει δώσει για το πετρέλαιο. «Πέρυσι το έλαβα σε δύο δόσεις. Από το 2011 και μετά, πάντα υπάρχει μια καθυστέρηση που μπορεί να φτάσει και τους δύο μήνες. Φέτος δεν έχω πάρει ακόμη χρήματα. Το βλέπω πως η κυβέρνηση δεν έχει χρήματα, δεν είναι πολιτικό το θέμα». Ακόμη και τα χρήματα που έχει λαμβάνειν από τις επιδοτήσεις της ΕΕ, φτάνουν με δυσκολία στα χέρια του, καθώς παρεμβάλλεται η γραφειοκρατία που κάνει τα πράγματα δυσκολότερα. Οι πρώτες ύλες που πουλάει είναι ακριβές – το παραδέχεται. Την ίδια στιγμή που, λόγω της κρίσης, η ζήτηση έχει πέσει ραγδαία. «Εδώ, στα σύνορα, η γη δεν παράγει», λέει με πόνο.

                  Λέει πως η οικονομική κρίση τον έχει επηρεάσει άμεσα. «Είχαμε την Αγροτική Τράπεζα που μας έδινε δάνεια, αλλά μετά την κρίση οι δανειστές ζήτησαν να κλείσει και τώρα δεν έχουμε τη δυνατότητα άλλης χρηματοδότησης. Παίρνουμε δάνεια από άλλες τράπεζες, αλλά τα χρήματα που μας δίνουν είναι πολύ λιγότερα. Δεν ξέρω πόσο ακόμη θα δουλεύω εδώ κάτω από αυτές τις συνθήκες». Επίσης, τώρα, έχει να αντιπαλέψει και την αύξηση των φόρων που θα έρθουν με το νέο δανειακό πακέτο που θα μειώσουν ακόμη περισσότερο το εισόδημά του. «Οι φόροι μου έχουν αυξηθεί. Την ίδια στιγμή έχω να ανταγωνιστώ τον Βούλγαρο αγρότη των οποίων οι πρώτες ύλες είναι πιο φθηνές. Εξηγεί στο δημοσιογράφο ότι ακόμη και στην Αλβανία, οι πιθανότητες κέρδους και επιτυχίας είναι καλύτερες αυτή τη στιγμή. Η ερώτηση που του θέτει ο δημοσιογράφος είναι ευθεία, «θα αντέξει η επιχείρησή του;» και η απάντηση που λαμβάνει είναι επίσης ευθεία, «κάτω από αυτές συνθήκες, όχι. Δεν κατηγορώ τους Βούλγαρους. Αυτοί κάνουν τη δική τους δουλειά κι εμείς πρέπει να βρούμε τους τρόπους να παράγουμε φθηνότερα, αλλά με όλους αυτούς τους φόρους πώς μπορούμε να το κάνουμε;»

                  Ο Αλέξης, ο άνθρωπος που βοηθάει το δημοσιογράφο στις μετακινήσεις του, δίνει και μια άλλη διάσταση του θέματος – μια κάπως αιχμηρή διάσταση. «Οι αγρότες πήραν πολλές επιδοτήσεις τις οποίες κατασπατάλησαν. Αγόρασαν μηχανήματα που δεν χρειάζονταν. Υπάρχουν γεωργοί που διαθέτουν επτά τρακτέρ όταν θα μπορούσαν να κάνουν τη δουλειά τους και με ένα. Τώρα έχουν όλο αυτόν τον εξοπλισμό και δεν ξέρουν τι να τον κάνουν».

                  Φταίνε οι αγρότες; Φταίει το σύστημα; Ο Αλέξης τα ρίχνει και στην ΕΕ, «ήξερε πού πήγαιναν αυτά τα χρήματα εδώ και χρόνια, κι όμως συνέχιζε να δίνει χρήματα. Μέσα σε όλα ήρθε και η διαφθορά. Τα χρήματα που έρχονταν έκαναν φτερά και μετατράπηκαν σε σπίτια και αυτοκίνητα».

                  Οι Βούλγαροι, έχοντας ζήσει για δεκαετίες πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, έχουν άλλη άποψη για την ελληνική κρίση. Η Κρασιμίρα, μια Βουλγάρα που δουλεύει σε μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ στη Β. Ελλάδα. Ήρθε πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1988 και έγινε νόμιμη όταν η χώρα της μπήκε στην ΕΕ. Θυμάται πως από την πρώτη στιγμή εργάστηκε σε δουλειές που οι Έλληνες δεν καταδέχονταν να κάνουν. Τα Σαββατοκύριακα πηγαίνει και δουλεύει σε μια ταβέρνα. Ο ιδιοκτήτης της λέει πως θέλει να προσλάβει Έλληνες, αλλά είτε δεν τους βρίσκει είτε δεν τα καταφέρνουν και σε δύο ημέρες έχουν φύγει. Το πρόβλημα με τους Έλληνες είναι ότι δεν θέλουν να δουλέψουν».

                  Έπειτα από 27 χρόνια στην Ελλάδα έχει καταλάβει πως αυτή η νοοτροπία δεν πρόκειται να αλλάξει. Ακόμη και οι Έλληνες που δουλεύουν τώρα στη Βουλγαρία παραδέχονται πως αυτό που τους λείπει από την Ελλάδα είναι οι ώρες ξεγνοιασιάς – εκείνες οι 2-3 ώρες που χρειαζόταν να κάνουν κάτι συγκεκριμένο.

                  Η Κρασιμίρα λέει: «Οι Έλληνες πρέπει να μάθουν από την κρίση και να μην κατηγορούν τους άλλους. Δεν είχαν κίνητρο για δουλειά. Στη Βουλγαρία είναι πολύ σπάνιο να δεις ένα νέο άνθρωπο να μην δουλεύει. Και δεν το κάνουν γιατί είναι αναγκασμένοι, αλλά διότι πιστεύουν πως έτσι εξυψώνονται ως άνθρωποι στην κοινωνία». Τα βέλη της δεν σταματούν, καθώς σημειώνει πως στη Βουλγαρία, η κυβέρνηση δεν δίνει επιδοτήσεις στους αγρότες. Αυτές οι επιδοτήσεις είναι που κατέστρεψαν τους Έλληνες. Τους έκαναν οκνηρούς και τους έβαλαν στη διαδικασία να σπαταλήσουν τα χρήματα σε άλλα πράγματα».


                  Πηγή: Politico: Στη Βουλγαρία η... Ελλάδα αναστενάζει - Αποκαλυπτικό οδοιπορικό στα βόρεια σύνορα | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/220648...#ixzz3i4vQM6GM

                  Σχολιασμός


                  • #10
                    Το γερμανικό μοντέλο απασχόλησης των mini-jobs

                    Η αποτίμηση του μοντέλου ευέλικτης απασχόλησης που επέβαλε το Βερολίνο μετά την επανένωση. Οι ανισότητες που δημιούργησε και πώς τόνωσε την παραγωγικότητα. Ο δημόσιος διάλογος που άνοιξε στη χώρα.

                    η συνέχεια:http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/arti...-minijobs.html

                    Σχολιασμός


                    • #11
                      Εύσημα από ΔΝΤ για την Πορτογαλία

                      http://www.kathimerini.gr/826435/art...thn-portogalia

                      Σχολιασμός


                      • #12
                        H offshore του Χαϊκάλη

                        Και όσα πρέπει να γνωρίζετε για το σύστημα υπεράκτιων εταιρειών
                        ΝΙΚΟΣ ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ


                        Δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση
                        η αποκάλυψη της κυπριακής offshore εταιρείας του κωμικού και υφυπουργού Χαϊκάλη. Ούτε νομίζω πως είναι απαραίτητο να επιχειρηματολογήσω ενάντια στα αστεία επιχειρήματα του κωμικού ηθοποιού, με τα οποία ισχυρίζεται ότι είναι onshore, ενώ φέρει όλα τα καραμπινάτα χαρακτηριστικά των υπεράκτιων εταιρειών που συστήνονται αποκλειστικά για να αποκρύπτουν φόρους.

                        Απλά μένω εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι ακόμη και μικρά «ψάρια» τύπου Χαϊκάλη (προφανώς με τις υποδείξεις λογιστών και εξιδεικευμένων δικηγόρων) χρησιμοποιούν τις μεθόδους του πολυδαίδαλου ιδιοκτησιακού πλέγματος των offshore εταιρειών.

                        Γιατί η Metrofin LTD (για την οποία δικαιολογήθηκε ο Χαϊκάλης) ήταν υπό την ιδιοκτησία και διαχείρηση άλλης offshore, της Pandalaw LTD.

                        Ο Πίτερ Έβανς, βιογράφος του Ωνάση, αναφέρει πως τα περιουσιαστικά στοιχεία του Έλληνα μεγιστάνα βρίσκονταν περιπλεγμένα σε ένα ατέρμονο κουβάρι 54 εταιρειών offshore σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου.

                        Ο σχεδιασμός της εξαφάνισης του ίχνους ιδιοκτησίας μεταθέτει από offshore με έδρα την μπανανία σε άλλη offshore με έδρα φορολογικό παράδεισο και μετά πριβέ νήσους που με λίγες χιλιάδες κατοίκους δηλώνουν αυτόνομη δημοκρατία.

                        η συνέχεια του άρθρου εδω:http://www.athensvoice.gr/article/ci...χαϊκάλη

                        πηγη:http://www.athensvoice.gr/

                        Πολύ καλό το άρθρο...
                        Last edited by gakhun; 02-09-15, 23:34.

                        Σχολιασμός


                        • #13
                          Πόσα Λεφτά Παίρνει Το Κράτος Για Κάθε Εργαζόμενο Του Ιδιωτικού Τομέα
                          Έστω εταιρεία του επονείδιστου και κατάπτυστου ιδιωτικού τομέα που θέλει να ανταμείψει τους πολυτιμότερους εργαζομένους της με υψηλούς μισθούς. Έστω ότι για έναν συγκεκριμένο, πολύ αξιόλογο, θέλει να δαπανήσει το ποσό των €6228.
                          Πόσα από αυτά λέτε ότι παίρνει ο εργαζόμενος αυτός καθαρά στην τσέπη κάθε μήνα;
                          Θα σας πω εγώ.
                          €2780 παίρνει.
                          Το κράτος (με τις ασφαλιστικές και τις φορολογικές εισφορές) ξέρετε πόσα παίρνει; Τα υπόλοιπα.
                          €3448.
                          Υπάρχουν προηγούμενα τέτοιων επαγγελματικών σχέσεων, ειδικά στο επονομαζόμενο αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου. Στη δικιά μας περίπτωση...


                          Το κείμενο αυτό γράφτηκε από το Θοδωρή Γεωργακόπουλο. Μπορείς να το διαβάσεις ολόκληρο εδώ: http://www.georgakopoulos.org/2015/1...#ixzz3rKTQgLCq
                          Follow us: @tgeorgakopoulos on Twitter

                          Σχολιασμός


                          • #14
                            Για τη διατήρηση του αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.



                            Οι εργαζόμενοι του ΣΥΡΙΖΑ απεργούν υπέρ της διατήρησης του αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος. Μπράβο πουλάκια μου. Μαζί σας! Να σας εξηγήσω όμως τι σημαίνει αυτό.

                            Αναδιανεμητικό είναι το σύστημα στο οποίο η μια γενιά πληρώνει την άλλη. Με όσα έχει! Αν δεν έχει δεν την πληρώνει. Δηλαδή ο εργαζόμενος των 500 ευρώ θα πληρώνει από τις εισφορές του τον συνταξιούχο, ανεξάρτητα από το ποσό που ο τελευταίος κατέβαλε σε ασφαλιστικές κρατήσεις. Γιατί ανεξάρτητα;

                            Διότι αυτές οι κρατήσεις μπήκαν στις τσέπες των συνταξιούχων των προηγούμενων γενεών. Δεν υπάρχουν. Πάπαλα! ’ρα κάθε σύνταξη θα πρέπει να είναι το πολύ 100 ευρώ γιατί τόσα βγάζει ο λογαριασμός. Είναι άδικο αυτό το σύστημα; Εντελώς! Αλλά αυτό θέλατε όλοι και ξεσηκωθήκατε κατά του Γιαννίτση όταν πρόβλεψε πως σε 10 χρόνια το σύστημα θα κατέρρεε. Γιατί το θέλατε; Γιατί τότε σας έδινε μεγαλύτερες συντάξεις από αυτές που διακαιούσασταν. Διότι δούλευε ως πυραμίδα. Διότι κλέβατε τα παιδιά σας. Και νομίζατε ότι και τα παιδιά σας θα μπορούσαν να κλέβουν τα εγγόνια σας. Για να μην βγάζει λοιπόν ο λογαριασμός 100 ευρώ σύνταξη, ο φορολογούμενος πληρώνει 17 δισ. τον χρόνο για συντάξεις, πέρα και πάνω από τις ασφαλιστικές εισφορές. Ο φορολογούμενος όμως στέρεψε. Δεν έχει δεκάρα τσακιστή. Προβλέψτε τη συνέχεια.


                            Το δίκαιο σύστημα είναι το ανταποδοτικό - κεφαλαιοποιητικό. Δηλαδή όλες οι εισφορές του εργασιακού σου βίου, οι δικές σου και των εργοδοτών σου, μαζεύονται σε ένα προσωπικό σου κουμπαρά, κι αν θες τα επενδύεις. Από κει παίρνεις σύνταξη, ανάλογα με τα όσα έχει ο κουμπαράς. Για να πάς όμως από το ένα σύστημα στο άλλο υπάρχει κενό τουλάχιστον 3 γενεών. Αν, δηλαδή, σήμερα ο εργαζόμενος ξεκινούσε να βάζει λεφτά στον κουμπαρά του, ο σημερινός συνταξιούχος δεν θα έπρεπε να παίρνει μία.
                            Γι΄ αυτό, τα σοβαρά κράτη, μολονότι ξεκίνησαν όλα από το αναδιανεμητικό (οι πρώτες γενιές ηλικιωμένων συνταξιούχων τον 19ο αιώνα δεν είχαν πληρώσει εισφορές) το γύρισαν σιγά σιγά στο ανταποδοτικό. Εμείς επιμείναμε στο αναδιανεμητικό το οποίο το προσαρμόσαμε σε ελληνική βερσιόν: κλεπτοκρατικό. Είχες άκρη στο γκουβέρνο; Κανόνιζες όση σύνταξη ήθελες σε όποια ηλικία ήθελες.

                            Όμως το παιχνίδι τέλειωσε. Κι εγώ που είμαι "ασφαλισμένος" από 16 χρονών και έχω ήδη 38 χρόνια ασφάλισης το έχω πάρει απόφαση ότι θα εργάζομαι μέχρι τα βαθειά γεράματα, αν καταφέρω να φτάσω μέχρι εκεί. Καιρός να το πάρουν χαμπάρι και στον ΣΥΡΙΖΑ.

                            Θ. Τζήμερος

                            από:http://infognomonpolitics.blogspot.g..._579.html#more

                            Σχολιασμός


                            • #15
                              Δείτε αναλυτικά
                              Τέταρτη πιο μίζερη οικονομία του κόσμου η Ελλάδα

                              Κριτήρια προκειμένου να «μετρηθεί» η μιζέρια μίας οικονομίας είναι τα επίπεδα ανεργίας αλλά και αυτά του πληθωρισμού

                              http://www.protothema.gr/economy/art...smou-i-ellada/

                              Σχολιασμός

                              Working...
                              X